Engin sérstakur aðdáandi Sigríðar Á. Andersen (já maður þarf að taka það fram til að vera tekinn alvarlega).
Ég er sammála þessari gagnrýni þeirra á skort af gagnrýni. Þá ekki bara hvað varðar sóttvarnar aðgerðir heldur fleiri mál eins og viðbrögð fyrirtækja við nýja metoo skandalnum til dæmis. RÚV hefur ekki spurt erfiðra spurninga í neinum þessara mála og fleiri öðrum.
Mér finnst þetta ekki jákvæð þróun og í rauninni eru fjölmiðlar ekki að sinna starfi sínu að mér finnst.
Rannsóknarblaðamennska þekkist varla á Íslandi. Það kemur sirka eitt mál á ári þar sem alvöru vinna er unnin (t.d. samherjamálið) sem er allt of lítið.
Það sem verra er að þróunin virðist vera í ranga átt. Kastljósið á núna að verða meiri menningarþáttur þar sem ljósinu verður beint á mann sem málar mynd eða konu borða köku í stað þess að ræða erfið mál.
Annað vandamál er hversu liðaskipt skoðanir verða. OP þarf meira að segja að afsaka það að vera *í eitt skipti* sammála SÁA. Ef maður ert ekki 100% sammála “góða liðinu” í öllu og 100% ósammála því slæma, þá ert maður sjálfkrafa flokkaður sem vondur og úr því verður ekki aftur snúið.
Besta leiðin til þess að verða aldrei vondur er að opinbera aldrei skoðanir. Það er það sem allt of margir fjölmiðlar á Íslandi eru að gera.
Algjört bull finnst mér.
Ef eitthvað er þá hefur ómálefnaleg gagnrýni byggð á “misskilningi” og vel völdum samanburðum sem sleppa mikilvægu samhengi fengið að hljóma í fjölmiðlum gagnrýnislaust í leit þeirra að mótvægi í umræðuna. Nýjustu útspil eru að reyna að hræða kennara og foreldra og fleiri með því að líkja þeim við nasista sem vörðu sig meðvi að segjast hafa verið að fylgja fyrirmælum við Nuremberg réttarhöldin.
Sigríður og vinir minna á Skinner memeið.
Getur það verið að málflutningur okkar sé ekkert það góður og að við höfum lítið merkilegt fram að færa í umræðuna?
Nei, það eru fjölmiðlar sem eru of meðvirkir.
Þegar ég heyri nafn Sigríðar Á. Andersen bera á góma er það eina sem ég heyri innra með mér eftirfarandi lína: “Farðu heim, þú ert full.”
4 comments
Engin sérstakur aðdáandi Sigríðar Á. Andersen (já maður þarf að taka það fram til að vera tekinn alvarlega).
Ég er sammála þessari gagnrýni þeirra á skort af gagnrýni. Þá ekki bara hvað varðar sóttvarnar aðgerðir heldur fleiri mál eins og viðbrögð fyrirtækja við nýja metoo skandalnum til dæmis. RÚV hefur ekki spurt erfiðra spurninga í neinum þessara mála og fleiri öðrum.
Mér finnst þetta ekki jákvæð þróun og í rauninni eru fjölmiðlar ekki að sinna starfi sínu að mér finnst.
Rannsóknarblaðamennska þekkist varla á Íslandi. Það kemur sirka eitt mál á ári þar sem alvöru vinna er unnin (t.d. samherjamálið) sem er allt of lítið.
Það sem verra er að þróunin virðist vera í ranga átt. Kastljósið á núna að verða meiri menningarþáttur þar sem ljósinu verður beint á mann sem málar mynd eða konu borða köku í stað þess að ræða erfið mál.
Annað vandamál er hversu liðaskipt skoðanir verða. OP þarf meira að segja að afsaka það að vera *í eitt skipti* sammála SÁA. Ef maður ert ekki 100% sammála “góða liðinu” í öllu og 100% ósammála því slæma, þá ert maður sjálfkrafa flokkaður sem vondur og úr því verður ekki aftur snúið.
Besta leiðin til þess að verða aldrei vondur er að opinbera aldrei skoðanir. Það er það sem allt of margir fjölmiðlar á Íslandi eru að gera.
Algjört bull finnst mér.
Ef eitthvað er þá hefur ómálefnaleg gagnrýni byggð á “misskilningi” og vel völdum samanburðum sem sleppa mikilvægu samhengi fengið að hljóma í fjölmiðlum gagnrýnislaust í leit þeirra að mótvægi í umræðuna. Nýjustu útspil eru að reyna að hræða kennara og foreldra og fleiri með því að líkja þeim við nasista sem vörðu sig meðvi að segjast hafa verið að fylgja fyrirmælum við Nuremberg réttarhöldin.
Sigríður og vinir minna á Skinner memeið.
Getur það verið að málflutningur okkar sé ekkert það góður og að við höfum lítið merkilegt fram að færa í umræðuna?
Nei, það eru fjölmiðlar sem eru of meðvirkir.
Þegar ég heyri nafn Sigríðar Á. Andersen bera á góma er það eina sem ég heyri innra með mér eftirfarandi lína: “Farðu heim, þú ert full.”