Tl;dr oorspronkelijk was hutspot geen Hutspot (stamppot van aardappel, wortel, ui en spek ende/ofde rookworst), maar elk soort soppige-maar-nog-net-geen-soep eenpansmaaltijd. Het woord hutspot werd al ver voor de opkomst van de aardappel in Nederland gepraktiseerd, maar het potje had meestal pastinaak als basis en dan vanalles erdoor, tot varkensoren aan toe. Of vooral vlees of zelfs vis, wat de pot maar schafte. Pas later in de 19e eeuw is de betekenis naar ons aller elitestamppot verschoven en ontstond er het recept met piepers in de basis. Ook toen was van stampen tot een kloeke baksteen van eetbaar cement (met obligaat kuiltje voor de jus) nog lang geen sprake. Stammpot was in feite een AVG’tje in hapbare brokken en wat gehusseld, maar niet platgeprakt en aangestampt tot de triomfantelijke terp, stomende steunbeer of druipende droogmakerij. Dat is pas in de 20e eeuw gewoonte geworden, na de uitvinding van de vork.

https://evmi.nl/bedrijfsinformatie/stamppot-een-historisch-gerecht

https://www.elle.com/nl/eten/eten-drinken/a25558233/hollandse-stamppot-hutspot-geschiedenis/ (echt een Gold tier AAA rated journal)

https://isgeschiedenis.nl/longreads/vijf-eeuwen-hutspot-een-geschiedenis-van-de-nederlandse-stamppot-met-wortelen (ook wel een leuk bronnetje)

by kalsoy

3 comments

  2. Dit verhaal ken ik ook. Een ander verhaal: n Nederland hadden de mensen die het zich konden veroorloven wél een goede eetcultuur. Met grote invloed op de Franse keuken. De huishoudschool wordt aangewezen als schuldige van de kapotgekookte groenten met op z’n best een snufje nootmuskaat.

    Italianen hebben talloze traditionele “eeuwenoude” gerechten die ook maar pas bedacht zijn. En de ciabatta is voor het eerst in 1982 gebakken.

Leave a Reply