Mogelijk honderden kinderen uit gezinnen die de dupe waren van toeslagenaffaire, zijn uit huis geplaatst

21 comments
  1. Het toeslagenschandaal lijkt voor velen naar de achtergrond verdrongen. De eerste gedupeerden kregen 30 duizend euro van de overheid, 70 duizend kinderen kregen een schadevergoeding. Maar van eind goed, al goed is helaas geen sprake.

    Toen het boegbeeld van de toeslagenslachtoffers Kristie Rongen, bekend van haar indrukwekkende optreden in het verkiezingsdebat tegen Rutte, onlangs ontsteld twitterde dat de dochter van een ­toeslagenslachtoffer al sinds mei in een isoleercel in een Jeugdzorginstelling zit opgesloten, was mijn belangstelling gewekt.

    Volgens Rongen en andere gedupeerden speelt ook Jeugdzorg een omstreden rol in de zogenaamde ‘toeslagengezinnen’. Terwijl juist deze hulpverleners naast ouders hadden moeten gaan staan.

    Ik sprak de moeder van het meisje dat op dit moment in een isoleercel zit, Karin van Opstal. Ze is moeder van vier kinderen en student rechten (hbo) als ze in 2006 plotseling door de Belastingdienst op een fraudelijst blijkt te zijn gezet.

    Ze heeft geen flauw benul waarom, ze heeft als student gewoon recht op kinderopvangtoeslag. Maar ze moet 56 duizend euro terugbetalen. Door het hardvochtige inningsbeleid van de Belastingdienst (men vordert 990 euro per maand) raakt ze haar huis kwijt.

    In 2009, hoogzwanger, wordt ze uit haar huis gezet en zwerft vervolgens van adres naar adres, verblijft en slaapt bij vrienden en kennissen. Als ze is bevallen en haar baby tien dagen oud, wordt het kindje door ­Jeugdzorg bij haar weggehaald. In de weken erna gebeurt dat ook met haar andere kinderen. Omdat ze geen eigen onderkomen heeft, met dank aan de Belastingdienst. Het is een traumatische ervaring.

    Je zou verwachten dat hulpverleners die kinderen in zo’n kwetsbaar gezin moeten helpen, náást een moeder gaan staan, en naar de oorzaken van haar armoede gaan vorsen en vervolgens hun pijlen richten op de Belastingdienst. Wat waren veel gezinnen daarmee geholpen geweest.

    In plaats daarvan wordt Karins gezin uit ­elkaar gerukt. De kinderen komen in verschillende pleeggezinnen en instellingen terecht. Karin mag ze aanvankelijk 1 uur per drie maanden zien, een regeling die een ­aantal jaar geleden wordt opgeschort. Zelfs haar verjaardagskaarten worden niet ­bezorgd.

    Haar dochter Michelle, nu 17 jaar, is sinds haar uithuisplaatsing, zoals dat zo vaak gaat, van pleeggezin naar pleeggezin naar instelling gestuurd, en komt uiteindelijk terecht in de Jeugdzorginstelling Midgaard. Daar wordt ze slachtoffer van seksueel misbruik door een medewerker. De zaak is landelijk nieuws.

    Nadat ze een aantal zelfmoordpogingen heeft ondernomen, is ze nu opgesloten in een isoleercel bij Jeugdzorginstelling Pluryn. Ze heeft reuma, maar ligt op een dun matrasje en heeft het vaak koud. Maar vooral de eenzame opsluiting is gekmakend. De bedoeling was dat de isoleercel in de Jeugdzorg al eerder zou worden afgeschaft, maar vanwege de personeelstekorten is dat niet haalbaar.

    Karins verhaal is niet uniek. Toeslagenslachtoffers verenigen zich steeds meer en zowel Rongen als Van Opstal vermoeden dat honderden kinderen uit huis geplaatst zijn. Dat is op zichzelf geen gekke gedachte, omdat kinderen die in extreme armoede terecht komen niet in een veilig geachte omgeving opgroeien.

    Het is een cynisch besef dat de kosten van pleeg- en instellingszorg alleen al voor Karins vijf, meer dan tien jaar uit huis geplaatste, kinderen in de miljoenen lopen. De kosten voor verblijf en behandeling in een instelling bedragen jaarlijks tussen één en anderhalve ton euro, becijferde NRC Handelsblad.

    Voor kinderen van de slachtoffers van de toeslagenaffaire die nog steeds niet thuis ­wonen, duurt deze hel onverminderd voort. Zij verdienen niet alleen geld, maar vooral ook hulp bij het vinden van hun weg in de maatschappij en hulp bij het terugkeren in hun gezin. Deze kinderen werden bij hun ouders, broertjes en zusjes weggerukt, terwijl hun ouders hen niet hebben mishandeld. Alleen de overheid heeft dat gedaan.

    Michelles naam is om privacyredenen gefingeerd

    Column Harriët Duurvoort

  2. VVD +4

    Maar even serieus, dat is ronduit walgelijk. Gezinnen uit elkaar rukken vanwege armoede. Dat moet gewoon niet zomaar kunnen. Daar moet echte hulp bij. Oplossingen. Niet gewoon vernietigen.

  3. Wauw dit is echt ongelofelijk!!! Ik schaam mij kapot dat zoiets hier kan voorkomen. Normaal is dit een verhaal wat ik lees over iets dat voorgevallen is in de US waarvan ik dan kan zeggen “Wat een kut land kan dat ook zijn, gelukkig hebben we hier alles goed geregeld”. Ik ben echt boos dat het land zo ver heeft kunnen aftakelen. En ook hoe eigenlijk niemand echt verantwoordelijk is gehouden!

  4. >en vervolgens hun pijlen richten op de Belastingdienst.

    Hier ben ik het niet mee eens. Het is niet de taak van Jeugdzorg om de Belastingdienst te controleren.

    Voor de rest is deze werkwijze echt van de pot gerukt. Ze hadden die vrouw naar een woning en schuldsanering moeten begeleiden in plaats van die kinderen af te pakken.

    En dan gaat het niet eens om geld. Zelfs al was het 10x goedkoper om de kinderen in pleegzorg onder te brengen dan om die vrouw te helpen, moeten ze nog steeds niet die kinderen afpakken van een moeder die niet het probleem is.

  5. Er gaan hier ook zo ontzettend véél dingen mis die stuk voor stuk enorm ingrijpend zijn en enkel door beleid, een keuze, in stand worden gehouden: de toeslagen affaire zelf, het uit huis plaatsen van kinderen wanneer het gezinnetje dakloos raakt, de achterlijke regeling om de band met de ouders maar zoveel mogelijk te verbreken (1 uur per drie maanden contact), het gebruik van de isoleercel in jeugdzorg en de psychiatrie en het aanhoudende personeelstekort dat hieraan ten grondslag ligt.

    Al deze dingen zijn niet zo omdat het onoverkomelijke problemen van deze wereld zijn, maar simpelweg vanwege beleid. Mijn vertrouwen in de politiek is bovengemiddeld, maar als er zo veel, zo lang mis kan gaan, dan kan ik alleen maar concluderen dat het de betreffende bewindslieden gewoon niet boeit.

  6. Wat een sukkels die kinderen. Hadden ze maar in een rijk gezin geboren moeten worden met een groot stuk bos zodat je subsidie kon aanvragen.

    Uiteraard /s want ik wordt alleen van de kop al boos 🙁

  7. En nog worden de hoge heren die hier verantwoordelijk zijn de hand boven het hoofd gehouden. Hoe kunnen die nog slapen, ze hebben er indirect voor gezorgd dat er een tienermeisje in een isoleercel zit. En zo veel kinderen uit huis zijn gerukt.

  8. Ik weet nog dat ik samen met mijn broer op mijn moeders schoot doodstilletjes op de trap zat, alle gordijnen dicht, terwijl er aangebeld werd door deurwaarders.

    Ongeloofelijk veel stress en heb hier nogsteeds last van, kan me DUO pagina niet openen zonder mn hele dag te verzieken

    ​

    Als 9 jarig kind wist ik 1 ding zeker: ik MOET mijzelf een vaardigheid aanleren waarmee ik goed geld kan verdienen zodat ik uiteindelijk mijn moeder kan opvangen of mijzelf, en ben toen gaan leren programmeren (en dit werd mijn hobby).

    ​

    Jarenlang heb ik me hier zorgen om gemaakt, psychologen en leraren zeiden dat ik niet zo moest doemsdenken en dat dit nooit met mijn moeder zal gebeuren, dat nederland echt niet zo erg in elkaar steekt etc

    Nu ongv 10-11 jaar later heeft mn moeder een ziektewet uitkering vanwege overspannenheid en besloten ze die 3 maanden geleden met 100% in te korten.

    Ze heeft geen inkomen meer.

    Ik heb nu net 3 maanden mijn eigen huurhuis en als 21 jarige een vast contract getekend als backend developer en raad eens?

    Ze woont nu bij mij, en is dagelijks van slag omdat mijn broertje en zusje niet meer bij haar wonen (maar bij hun vader). Ze mist het wakker worden met en voor hun. De broodjes smeren etc etc.

    De 9 jarige ik had gewoon gelijk en wat ben ik blij dat ik toen al het op me had genomen dat ik mijn moeder kon opvangen.

    Gelukkig zijn ze niet weggehaald via Jeugdzorg, maar wat mijn moeder heeft geprobeerd te voorkomen met mij en mijn broer (dat we eruit moeten) is nu helaas wel gebeurt met mn broertje en zusje (alleen dan gelukkig nog wel een broer (ik) die mam kon opvangen)

  9. Kinderen afgepakt nadat ouders vals worden beschuldigd door de overheid. Op basis van etnische achtergrond. Waar heb ik dat eerder gehoord?

  10. Zo klaar met 2e kamer. Niemand neemt verantwoordelijkheid en zegt ik doe er NU iets aan. Pas over een paar jaar wanneer we het vergeten zijn en er weer nieuwe verkiezingen zijn. Kunnen ze na de verkiezingen lekker de schuld op het vorige kabinet schuiven. Dan Ook met het klimaat, heb Rutte horen zeggen dat andere landen niks daar aan doen dus hoeven wij dat ook niet. Alsof we ooit iets hebben bereikt door dat te zeggen.

    We hebben een nieuwe dictator nodig. We krijgen op de huidige manier niks goeds voor elkaar.

  11. Ik heb zelf een paar maanden rond mijn 10e in een pleeggezin gezeten.

    Gelukkig werd ik later in huis genomen en ben ik nu goed terechtgekomen.

    Was dat niet gebeurd dan had ik nu waarschijnlijk in de gevangenis gezeten en was ik op het verkeerde pad beland.

    Pleeggezinnen zijn niet goed voor kinderen.

    Ik kan het weten.

  12. Dit snap ik niet. Ik hoor van Jeugdzorg dat kinderen die mishandeld of misbruikt worden uit huis geplaatst moeten worden voor hun bescherming maar dat er nergens plaats is. Op z’n best na maanden wachtlijst. Waar heeft Jeugdzorg deze honderden kinderen dan weggemoffeld?

  13. Zo ziekelijk.

    Wat kan ik als simpele burger doen om te helpen en daadwerkelijk verandering te stimuleren?

    Ik stem, maar t is niet alsof er überhaupt een politieke partij is die ik vertrouw de belangen van de menselijke evolutie te behartigen.

    Ik ben na zoveel jaar vvd zo godsgruwelijk levensmoe van het Nederlander zijn. Maar ik ben bang dat een andere partij de ziekte, de achterhaaldheid van het huidig kies- en regeringssysteem niet weet op te lossen. Op deze manier gaan er rustig 4 generaties overheen voor we gezonde politiek kunnen zien. Ik heb geen zin in wachten tot ik 3 keer dood ben.

Leave a Reply