Keihard aangepakt omdat je kaas koopt voor je moeder: Renee krijgt geen bijstandsuitkering meer

24 comments
  1. Terecht. Moest ze maar ambtenaren en vrijwilligers om de tuin leiden om een paar miljoen te vangen met een shady mondkapjesdeal.

    ​

    /s

  2. als dit hetzelfde geval is als in een eerdere post: die mevrouw gebruikt een en/of bankrekening met haar moeder met een saldo van meer dan €6000 euro (want voor de begrafenis zegt ze). uit vaste rechtspraak volgt dat vermogen op een en/of rekening beschikbaar voor levensonderhoud wordt beschouwd. laat haar moeder dat geld dan op een eigen spaarrekening zetten en niet op een rekening waar haar dochter ook van kan leven. ze maakt het zichzelf gewoon een beetje moeilijk tegen alle regels in.

  3. Ik heb een eenvoudige oplossing voor een overheid die maar krampachtig vast blijft houden aan ‘eigen schuld’ en voor de bühne mondjesmaat zegt dat de mens weer centraal moet staan maar het in werkelijkheid niet echt wilt doen: iedere bijstandsgerechtigde, werkloze of langdurige zieke, een pilletje. En om de ‘menselijke maat’ toe te passen zal de overheid alle kosten betalen. Wat een besparing! /s

  4. Als “de regels volgen” dit tot resultaat heeft dan moeten we hier toch nog maar eens critisch naar gaan kijken volgens mij.

    Dit kan toch niet de bedoeling zijn zo?

  5. Een bankrekening openen is toch in tien minuten gebeurd? Id kaart mee, naar een filiaal van een willekeurige bank, rekening openen en vervolgens aan de gemeente doorgeven dat je voortaan alleen op _die_ rekening je uitkering gestort wil hebben. Deze dame had zichzelf echt wel het nodige leed kunnen besparen.

  6. De Partij tegen de Burger heeft ook hier weer puik werk geleverd. Niet alleen een bijstandsgerechtigde, maar ook haar hoogbejaarde moeder is het leven helemaal zuur gemaakt.

    🖕🏻 die voor je!

  7. Dus, als ik het goed begrijp had deze dame, samen met haar moeder, een rekening waar het geld voor de uitvaart van haar moeder óók op stond en daar werd de uitkering op gestort? Als dat zo is, dan is het toch niet zo heel gek dat er, wanneer er “teveel” geld op die rekening, waar de uiterking op gestort wordt, gezegd wordt; u bent te vermogend voor een uitkering?

    Als dit het geval is, of was, dan had het openen van een eigen rekening dit alles toch kunnen besparen, maar had het toch ook al lang weer opgelost moeten zijn? Of snap ik iets niet?

  8. Ik betwijfel of er daadwerkelijk 6000 euro op staat want volgens mij mag je tot 10.000 euro op je rekening hebben voor behoud van bijstand. Vind het een raar verhaal en die kaas daar ging het natuurlijk niet om

    edit: bizar het is toch echt 5555 euro. Verschrikkelijk is dat want een simpele begrafenis kost idd 6000 euro dus dan mag je niet eens genoeg geld hebbben om dood te gaan… wat een toestand.

  9. Hoeveel ‘fraudeurs’ in de bijstand moet je ‘pakken’ om tot het geldbedrag te komen dat siebert van de overheid heeft gestolen?

  10. Mijn zus heeft een tijdje in de bijstand gezeten en het is inderdaad heel zuur. M’n ouders wilde haar wel eens financieel ondersteunen door boodschappen te doen maar dit moest altijd super stiekem om deze redenen.

  11. Ik herinner me nog dat we overgingen van verzorgingsstaat naar ‘participatie samenleving’. De regering ging minder doen want *de burgers, die kunnen ook een beetje op elkaar letten, toch?* Ondertussen wordt men aan alle kanten gestraft voor hulp.

    Kun je geen werk vinden en wilt je kind werken om je financieel te helpen? Dan houden we de inkomsten van je kind in op jouw uitkering.

    Ouder in huis nemen die niet meer alleen kan wonen? Nou, dan korten we de oudere op zijn of haar AOW.

    Wil je deeltijd studeren zodat je ernaast kunt werken en jezelf financieel kunt ondersteunen? Dan krijg je geen studenten-OV meer en je StuFi kun je ook op je buik schrijven.

    Onder de streep wilt de overheid helemaal niet dat je elkaar helpt. Alle sociale vangnetten zijn aan gort en wee je gebeente als je iemand bij wilt staan. Er is geen participatie samenleving, want voor participeren wordt je gestraft.

  12. Wat hebben we het toch verkloot met z’n allen. Dat hele idee van de participatiesamenleving was al zo lek als een mandje vanaf het startschot. Het idee was dat we naar elkaar om zouden kijken. Een onmogelijke opgave, zo bleek, in een samenleving die steeds verder atomiseerd en vervreemd raakt van elkaar. Burgers hadden nooit de ademruimte om dit te doen, maar toch werd het van ze verwacht.

    Pak in het vervolg eerst maar eens die scheefgroei van kapitaal, arbeider/werkgever verhoudingen en belastingontduiking aan voordat je dit soort kapriolen gaat doordrukken. Een leugen ter behoeve van de sterkste in de samenleving. Rampzalig wanbeleid. Maar nu langzaam alle beerputten van de valse Neoliberale beloftes worden opgetrokken zijn we het wel gewend.

Leave a Reply