Sander Dekker: ‘Toen ik op dit ministerie begon, heerste er een cultuur van scoren met goed nieuws en fouten wegmoffelen’
Sander Dekker: ‘Toen ik op dit ministerie begon, heerste er een cultuur van scoren met goed nieuws en fouten wegmoffelen’
19 comments
Sander Dekker: ‘Toen ik op dit ministerie begon, heerste er een cultuur van scoren met goed nieuws en fouten wegmoffelen’
Jannetje KoelewijnLeestijd 6 minuten
Sander Dekker (VVD), demissionair minister voor Rechtsbescherming op het ministerie van Justitie en Veiligheid, is de enige bewindspersoon die van het kabinet-Rutte II meeging naar het kabinet-Rutte III en er nog steeds zit. Ongeschonden.
Gaat u mee naar Rutte IV?
„Ah, de Columbo-vraag. Die had ik pas aan het eind van dit gesprek verwacht.”
En dan zegt u?
„Dat het prachtig werk is, verslavend. Maar ik weet dat ik dit niet blijf doen tot mijn pensioen.”
In Rutte II was hij staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Daarvoor was hij wethouder in Den Haag. In die tijd sprong hij „bij wijze van spreken” op de fiets om de buurten in te gaan en problemen op te lossen, praktisch en concreet. Dus wat deed hij toen hij net was aangetreden als minister, in oktober 2017? Stage lopen in het gevangeniswezen. „Praten met gedetineerden, met medewerkers. Wat moet er anders? Waar zitten de frustraties?”
Bleef u ook slapen?
„Dat niet. Maar het was een leuke tijd. Ik trok een gewone trui aan en liep mee met Judith, die me bij iedereen introduceerde als Sander. Niet iedereen had door dat deze stagiair de nieuwe minister was, dus ik kon in de kantine gewoon een gesprek met mensen aangaan.”
Had u er wat aan?
„Medewerkers klaagden erover dat ze zo weinig konden doen aan slecht gedrag van gedetineerden. Als we optreden, zeiden ze, lachen ze ons in ons gezicht uit. Een halfjaar voor de voorwaardelijke invrijheidstelling worden ze plotseling braaf, want dan hebben ze iets te verliezen.”
En daar kon u wat aan doen?
„In het regeerakkoord stonden al de contouren voor nieuwe regels, waardoor gedetineerden hun vrijheden niet meer van rechtswege krijgen, maar moeten verdienen. Gedrag telt nu weer zwaarder mee.”
U had al wat ideeën voor u begon.
„Veiligheid, bescherming, daar ga ik voor lopen. De slechteriken pakken. Dat had ik als kleine jongen al. Mijn opa was politiecommissaris bij Europol. Hij hield zich bezig met georganiseerde criminaliteit. Als mensen iets willen van een overheid, dan is het uiteindelijk veiligheid en bescherming. Dat idee heb ik altijd gehad. Het lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Geen veiligheid, geen bescherming, dat brengt je leven aan het wankelen.”
Voelt u zichzelf weleens onveilig?
„Nee. Of eh… ja. We woonden vroeger op het Kaapseplein, in Transvaal. Een leuke volksbuurt, maar ook een buurt die snel veranderde. Ik was een jaar of vier, vijf en toen werd er in korte tijd twee keer bij ons ingebroken. Daarna zeiden mijn ouders: dit is niet de plek waar we onze kinderen groot willen laten worden. We zijn naar Zoetermeer verhuisd. Dit speelde voor veel mensen uit Den Haag.”
Was er veel gestolen?
„Sieraden, geld. Thuiskomen en de hele boel is overhoop gehaald, niet één keer, maar twee keer, dat heeft veel indruk op me gemaakt. Vooral omdat je ziet wat het met je ouders doet. Veiligheid is zo basaal. Kan ik slapen, kan ik mensen vertrouwen? En: kan ik de overheid vertrouwen?”
Bij de Toeslagenaffaire ging het daar helemaal mis.
„Zeker. We zijn een goed functionerende rechtsstaat en als de conclusie dan toch is dat de overheid als een stoomwals over mensen heen is gerold, raakt me dat diep. Het houdt me tot de dag van vandaag bezig. Hoe heeft het kunnen gebeuren?”
Wat denkt u?
„Er is niet één oorzaak aan te wijzen. Ja, er was kneiterharde wetgeving en achteraf kun je je afvragen of dat wel goede wetgeving was. Zijn we wel kritisch genoeg geweest, al was het doel dan fraudebestrijding.”
Heel erg VVD.
„Ja, fraudebestrijding is ook nodig. Je kunt niet zeggen dat de gedupeerden geen toegang tot het recht hadden, want ze kwamen uiteindelijk wel bij de Raad van State. Alleen werden ze daar in het ongelijk gesteld. Alles vraagt erom dat alle staatsmachten heel kritisch in de spiegel kijken. Hoe kunnen we dit in de toekomst voorkomen?”
Premier Rutte zei in Nieuwsuur laatst dat de toegang tot de rechtsbijstand laagdrempeliger moet worden – uw terrein. Wist u dat van tevoren?
„Ja.”
U bent jaren bezig geweest erop te bezuinigen.
„Dat is een misvatting. Er is in deze kabinetsperiode geen euro bezuinigd op de rechtsbijstand. Het ging erom hoe je die organiseert. En ja, de discussie ging ook over de vergoeding voor advocaten die rechtsbijstand verlenen. Daar zit wel een pijnpunt. In het regeerakkoord waren we overeengekomen dat het stelsel vernieuwd moest worden. Is er wel altijd een advocaat nodig? Zijn er andere manieren om een probleem op te lossen dan naar de rechter te gaan? Het is zinloos mensen vier, vijf, keer te veroordelen tot het betalen van hun schulden als ze toch geen geld hebben. Bij een echtscheiding is het voor iedereen beter als die zo min mogelijk gejuridificeerd wordt. Minder stress, minder kosten. Als je dat goed doet, komt er ruimte om advocaten beter te betalen in de gevallen dat ze wel echt nodig zijn. Maar advocaten wilden weten: wanneer dan?”
‘Je kunt niet zeggen dat de gedupeerden geen toegang tot het recht hadden, want ze kwamen uiteindelijk wel bij de Raad van State’ wat een ongelofelijke lamlul
Of ie nog doorgaat of niet, zal dat gewoon onderhandelingstacktiek voor z’n officiële overgang naar Achmea zijn?
We hebben de mond altijd vol over corrupte zuideuropeanen maar deze man is een goed voorbeeld dat de corruptie ook bij ons aan de noordzee welig tiert. Vaak alleen iets verdekter. Hoop dat Sander D. Nog een keer veroordeeld wordt.
Of zou ie die flauwekul echt geloven?
>Als iemand goed sorry kan zeggen, is het wel Mark Rutte.
>„Dat kan hij zeker, en ik vind dat ook belangrijk, sorry zeggen. Ik heb wel gemerkt dat het alleen helpt als het oprecht is. Het moet geen trucje worden.”
Hoe kun je dit als journalist in godsnaam opschrijven zonder een greintje ironie?
Toch wel fijn dat Sander Dekker een ministerie aantrof waar een cultuur van scoren met goed nieuws en fouten wegmoffelen de praktijk was. Ook fijn dat hij dit zo gelaten heeft.
Wat heeft Sander Dekker de afgelopen 4 jaar in gods naam gedaan?
Lekker tijdens werktijd Netflix zitten kijken ofzo? Geen wonder dat hij ook in het volgende kabinet wilt zitten.
Fijn dat hij een werkplek trof waar hij zich direct thuis kon voelen…
Daar heeft Sander Dekker gelukkig een eind aan gemaakt: er is geen goed nieuws meer om mee te scoren, en fouten noemen we nu beleidskeuzes.
Mooie marketing voor het merk VVD.
Wacht even, heeft hij cultuur aangetroffen op een ministerie? Dat kan niet kloppen.
Wat doet die Dekker eigenlijk voor de kost?
“nu worden fouten niet meer weggemoffeld, maar gestimuleerd!”
“Het was echt thuiskomen. Ik voelde me een vis in het water”
*Geschrapt citaat*.
Nu voelt iedereen zich veilig dankzij onze San. Wat een held, we vergeten meteen de uitholling van het onderwijs en de marginalisering van de sociale advocatuur maatje.
Fijn dat Sander het optimale moment heeft gekozen om er een punt van te maken: acht jaar later, terwijl de regering demissionair is. Opvallend dat Sander zorgvuldig vermijd om commenteer te leveren op hoe het toch kan dat zijn werkplaats na decennia van centrum-rechts bestuur er oh zo slecht aan toe kan zijn?
Slim trucje om alvast zijn handen te wassen voor de nieuwe regeertermijn, en de Telegraaflezers klappen gewoon weer in hun handjes; wat mooi dat Sander Dekker kritisch is en verantwoordelijkheid neemt. Wat kan rechts toch goed besturen zeg.
Beetje het zelfde als het bedrijfsleven. Got it
Maar dit is toch basically de cultuur op zo’n beetje iedere ministerie/groot bedrijf/whatever?
Ja Sander, en daar deed jij maar wat graag aan mee. Maar dapper van je hoor, dat je nu je mond open trekt.
Heeft deze guy wel uberhaupt iets goeds achtergelaten?
Volgens mij komt hij als een tornado door de ministerie heen en laat het een puinhoopp achter. Phub: Dekker fucks ministry and cums on country