Ποιά θυμάστε να είναι η πιο όμορφη στιγμή σας έως τώρα;

32 comments

1. Μεγάλε θα βάλω τα κλάματα. Δεύτερον τους γυφτους τι τους έβαλες φωτό ;

2. Την ημέρα που παρέλαβα το Red dead redemption 2

3. Όταν μου έφεραν τον γιο μου στην αγκαλιά μου πρώτη φορά. Όταν με πρωτοειπε μαμά και αργότερα “μαμά, σαγαπω” και το εμπλούτισε περισσότερο με το “μαμά, σαγαπω ως το φεγγάρι και τον ήλιο.” Και η πιο όμορφη στιγμή μέσα στην ημέρα είναι όταν καθομαι στο πάτωμα, του βάζω τα παπούτσια και πάντα μα πάντα με αγκαλιάζει και λέει ότι με λατρεύει.

4. οταν στο Buffalo blitz μου εδωσε σχεδον μια οθονη ταυρους μαζι με διαμαντι

5. 2007.
   Μελιγού Αρκαδίας.
   Καλοκαίρι. Πρέπει να ήταν Αύγουστος.
   Εγώ 11 χρόνων τότε και ξεκίνησα να παίζω Pokémon Diamond.
   2021
   Άστρος Κυνουρίας, ακριβώς δίπλα από τη Μελιγού.
   Έχω πάρει την Pokémon Brillant diamond ένα remake 15 χρόνια μετά.
   Ανεπανάληπτο συναίσθημα.

   Έχω και άλλα όπως ένας έρωτας φέτος το καλοκαίρι στην Ελαφόνησο και ένα Πάσχα στην Τσεχία στο πλαίσιο του Εράσμους που έκανα και ήταν κάτι Ισλανδοί συνεργάτες.
   Επίσης όμορφα!

6. Το καλοκαίρι του 2019 που είχα πάει διακοπές στην Ελαφόνησο και ξετρελαθηκα με την απαλή και ταυτόχρονα καυτή αμμουδιά και τα ρηχά καταγάλανα νερά της:)
   Επίσης το καλοκαίρι του 2016 όταν έκανα ποδήλατο στο λιμάνι του Τυρού 😎

7. Οταν εκανα σεξ με γνωστη ηθοποιο του χολυγουντ. Δεν ηταν τοσο για το σεξ οσο για το οτι μου αρεσε φυσιογνωμικα η τυπισα.

8. Λονδινο, πρωτοχρονια 2019. Πατεις με πατω σε πανω σε μια απο τις γεφυρες, γιατι ο κοσμος περιμενε να αλλαξει ο χρονος και να σκασουν τα πυροτεχνηματα. Δε χωραγε ουτε κουνουπι να περασει. Οταν αλλαξε ο χρονος, οι παντες χοροπηδουσαν. Εκτος απο εμενα και το τοτε αγορι μου που ημασταν αγκαλια κι ακουμπουσαμε κουτελα εντελως ακινητοι και ησυχοι, ενω γυρω μας γινοταν ο χαμος.

9. Weird flex ότι έχεις γκομενακια, αλλα νταξει.

10. Όταν έβγαλε ο Μάνι το acid tape…

11. Δεν συνηθίζω να λέω στοιχεία της προσωπικής μου ζωής online αλλά τώρα θα κάνω μια εξαίρεση.

    Πιο όμορφη στιγμή έως τώρα ήταν τον Σεπτέμβρη του 2019 όταν μετά μετά από 6 μήνες πάνω σε καράβι σαν δόκιμος, ξεμπαρκαρα από Κίνα. Ήταν ένα πολύ έντονο 6 μηνο, τόσο συναίσθηματικα, όσο και σωματικά. Η ζωή στο πλοίο είναι ιδιαίτερη και ήταν η πρώτη φορά που ήρθα αντιμέτωπος με αυτήν. Η ζεστασιά του κόσμου και το κλίμα συγκίνησης όταν έπρεπε να πούμε αντίο μετά από τόσους μήνες με πολλούς από τους αξιωματικούς εκεί, ήταν κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Εκεί καταλαβαίνεις ότι παρά την διαφορά στο αξίωμα, με σεβάστηκαν και καταφέραμε να ξεπεράσουμε δύσκολες καταστάσεις.

    Έμαθα πολλά, είδα ακόμη περισσότερα και έφυγα με όλα τα κουτάκια των στόχων που είχα θέσει στον εαυτό μου πριν φύγω, να είναι τικαρισμενα.

    Το συναίσθημα ήταν γλυκόπικρο. Μια από τις πιο έντονες περιόδους στην ζωή ενός ναυτικού είχε έρθει στο τέλος της. Ταυτόχρονα όμως, μέσα στην επόμενη 1,5 μέρα θα ήμουν Ελλάδα. Η τελευταία πτήση έφευγε πολύ νωρίς τα ξημερώματα από Κατάρ και πριν καν ξημερώσει ήμασταν Αθήνα. Το αεροπλάνο πέρασε ακριβώς πάνω από το νησί μου. Είχα να το δω τόσο καιρό, αλλά δεν είχε αλλάξει τίποτα!

12. Όταν μου απάντησαν σε ένα μέιλ από Γαλλία ότι εγκρίθηκε η αίτηση μου για χρηματοδότηση της επίσκεψης μου.

    Έγραφα μεταπτυχιακή διατριβή σε κάτι θεωρητικά μαθηματικά και έτυχε ένας από τους συγγραφείς του paper που ανέλυα να είναι καλεσμένος σε ένα spring school διάρκειας μιας βδομάδας στο Παρίσι.
    Φαντάσου τώρα να σου λένε πληρωμένο αεροπλάνο, ξενοδοχείο και προπληρωμενη κάρτα με 150€/μέρα για per Diem έξοδα για να πας να γνωρίσεις και να μιλήσεις με τέτοιους ανθρώπους ενώ ακόμη δεν έχεις τελειώσει το μεταπτυχιακό.

    Τώρα φαντάσου ότι το μέιλ ήρθε τέλη Νοέμβρη του 19 και το συνέδριο θα γίνει Μάϊο του 20. Και μετά κοβιντ.
    Και μετά αναβλήθηκε. Και μετά τελείωσα το μεταπτυχιακό. Και μετά μπήκα φαντάρος. Και μετά ήρθε νέο μέιλ όσο ήμουν φαντάρος ότι τελικά θα γίνει διαδικτυακά μέσω zoom και μου στείλανε το private link.

13. Γενικά σου αρέσει να ξυπνάς ε;

14. Νομίζω όταν με κοίταξε η κοπέλα μου τότε στην Σαλόνικα στο μικρό μας σπιτάκι μου κράταγε το πρόσωπο με τα δύο της χέρια με κοίταξε στα μάτια και μου είπε σ αγαπώ και έπειτα σιωπή. Φιληθηκαμε ρομαντικά και κάτσαμε αγκαλιά..

15. μια άκυρη στιγμή – μέρα όταν συνειδητοποίησα πρώτη φορά στη ζωή μου ότι την κοπέλα που είχα δίπλα μου, που μου μιλούσε για κάτι τελείως άσχετο, ήθελα να είναι η γυναίκα της ζωής μου και να κάνουμε οικογένεια μαζί. Και μετά από 2 χρόνια χωρίσαμε. Fuck

16. Η πιο όμορφη στιγμή ήταν όταν επιτέλους νίκησε ο Gohan τον Cell

17. Νομίζω το 2013 ή 14, καλοκαίρι στο χωριό με γιαγιά παππού. Μέσα Ιουλίου, η μόνη διάθεση περίοδος που μπορούσαν όλα τα παιδιά της γειτονιάς που παίζαμε μπάλα να ήμασταν εκεί, κάποιοι έστω και για 2-3 μέρες. Όλοι ηλικίες από 12 έως 15 αλλά ισάξιοι στην ποιότητα. Κάναμε τουρνουά ανά γειτονιά και ήμασταν 6-8 ομάδες των 8-12 ατόμων. Φτάσαμε στον τελικό που ήμασταν 2-2 στην τελευταία φάση, και τελικά το κολλάει το μικρό ξαδερφακι με προβολή μετά από κόντρα (από κόρνερ) και γινόμαστε όλοι ένα κουβάρι. 5 λεπτά μετά αφού λήξαμε οι περισσότεροι αντίπαλοι (επίσης φίλοι) ήταν νευριασμενοι αλλά τελικά ήμασταν νικητές και πήραμε το τρόπαιο. Την επόμενη μέρα πήγαμε θάλασσα όλοι μαζί (πρώτη φορά) και γουστάραμε φουλ. Ωραία χρόνια. Τελικά αυτό δεν ξαναεγινε ποτέ ξανά αφού τα επόμενα καλοκαίρια άλλοι δεν ήρθαν, άλλοι άλλαξαν παρέες, άλλοι δούλεψαν κλπ.

18. Καλοκαιρι 2021, καθισαμε ολη η παρεα μαζι και ακουγαμε μουσικη στη παραλια μεχρι που βγηκε ο ηλιος.

    Επισης το καλοκαιρι, μια φορα ημασταν 25 ατομα και ειχαμε αναψει φωτια στη παραλια και απλα ξεδωσαμε, συν αλλη φορα, αλλη παρεα, που πηγαμε τριημερο ολοι μαζι και παλι καθομασταν ως το ξημερωμα στην παραλια με ποτα και μουσικη.

    Γενικοτερα το καλοκαιρι του 2021 θα ελεγα.

19. 2016, 1η λυκείου. Η καλύτερη φάση που περνούσαμε με την τότε παρέα, βρίσκω κοπέλα και κάνω σοβαρή σχέση. Τα πράγματα τότε ήταν απλά τόσο ωραία, χωρίς έγνοιες χωρίς τίποτα, απλά περνούσα καλά και ένιωθα πλήρης.

20. Καλοκαιρι στο χωριο. Λιγο πιο εξω απο το χωριο ειναι ενα μερος που εχουν φτιαξει κιοσκι,στην μεση του πουθενα σχεδον και συνηθως καθομασταν μετα τις 1-2 με την παρεα μεχρι να αρχισει να βγαινει ο ηλιος ξανα στις 6. Εκεινη την μερα ετυχε να εχει καποιος γιορτη οποτε ηπιαμε λιγο και μετα απο καποια ωρα μου ηρθε να κατουρησω. Παω λοιπον πιο περα και ετσι οπως αρχιζω,κοιταω πανω τον ουρανο. Ηταν γεματος αστερια (στο χωριο μου ειδικα βλεπεις τα παντα,αρκετες φορες βλεπαμε πεφταστερια καθημαρινα κιολας),μεσα σε ολη αυτη την ευφορια μετα απο το ποτο που δεν σε πειραζει τιποτα,ημουν και λιγο απομακρυσμενος απο τους αλλους ειχα ησυχια και ενω σταματησα να κατουραω συνεχισα για κανα πενταλεπτο ακινητος να κοιταω πανω. Οσο αστειο να ακουγεται με το κατουρημα,απο τις πιο ειρηνικες,αν οχι τοτε η ειρηνικοτερη στιγμη της ζωης μου. Ηταν επισης η μερα που ειχα το πρωτο μου φιλι. Σε ενα παγκακι με την κοπελα,μολις σταματησαμε να φιλιομαστε απλα αγκαλιαζιομασταν για κανενα τεταρτο κοιτωντας τα αστερια

21. 10 Ιανουαρίου 2020, λίγο πριν το μπαμ με τον κοβιντ δηλαδή. Έφαγα με την τότε κοπέλα μου στην πιο παλιά πιτσαρία της Ρώμης, χωμένη μέσα σε ένα στενάκι πολύ μακριά από το κέντρο της πόλης. Φύγαμε τελευταίοι και έπιασα και κουβέντα με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος είχε ένα τέλειο κοκερακι μέσα στο μαγαζί. Μας κέρασε για τον δρόμο από ένα ποτήρι κρασί σε πλαστικό και περπατήσαμε περίπου 5 χιλιόμετρα μέχρι το ξενοδοχείο. Το σκοτάδι της πόλης, το κρύο, το κρασί, τα αξιοθέατα, η τρομερή επικοινωνία με εκείνη την κοπέλα….

    *15 Ιανουαρίου που γυρίσαμε έμαθα ότι το καλοκαίρι με κερατωνε*

22. Ίσως τα έχω ρομαντικοποιησει στο μυαλό μου, αλλά ας τα πω. Μάρτιος του 2020, Θεσσαλονίκη, λίγο πριν την καραντίνα/όταν η καραντίνα ήταν απλά “κλειστά πανεπιστήμια ουαου”. Ήμουν σε σχέση λιγότερο από μια εβδομάδα. Περπατούσαμε στην παραλία με την τότε κοπέλα μου και μιλούσαμε έντονα για κάτι(μην με κράξετε αλλά δεν θυμάμαι τι ακριβώς). Κάποια στιγμή είπε κατι που θεώρησα πολύ προσβλητικό. Της ζήτησα να το πάρει πίσω και αυτήν μου είπε πως αν δεν μου αρέσει ο τρόπος που μιλάει να φύγω. Ε λοιπόν κι εγώ έκοψα να φύγω. Περπάτησα κάπου 50 μέτρα σκεπτόμενος τι έπρεπε να κάνω στην συνέχεια. Ξαφνικά ένοιωσα να με ακουμπάει κάποιος από πίσω. Ήταν αυτήν. Είχε τρέξει να με φτάσει προτού απομακρυνθώ πολύ. Εξαιρετικά δύσκολα δείχνω συναισθήματα, αλλά πραγματικά τότε πήγα να βάλω τα κλάματα.

    Η δεύτερη ήταν μετά από μια ή δυο μέρες. Ήμασταν σε ενα πολύ ωραίο μπαρ στην Πλατεία Ναυαρίνου, βράδυ. Το μαγαζί έχει φοβερό aesthetic(είχε τουλάχιστον μέχρι πριν κάτι μήνες, έχω καιρό να πάω), κι είχαμε αράξει σε έναν καναπέ σε μια γωνιά. Θυμάμαι να μιλάμε για πράγματα που δεν μας ενδιέφεραν πραγματικά, οτιδήποτε μας έρχονταν στο μυαλό. Κοιτούσαμε ο ένας τον άλλον στα μάτια και χαμογελουσαμε. Σε κάποια φάση απλά εγειρε στον ώμο μου, την αγκάλιασα και μείναμε έτσι για μερικά λεπτά.

    It’s been a year since we broke up.

23. * Καλοκαίρι του 2012 (το προηγούμενο καλοκαίρι το είχα περάσει τάβλα την έβγαζα/δεν την έβγαζα στο Ασκληπειο) — Διακοπές με φίλους, ξένοιαστος, σε τρία διαφορετικά μέρη, ελληνικό καλοκαίρι στα σαράντα-φεύγα όπως όταν ήμουν 16 χρόνων. Απίστευτο συναίσθημα. Δυστυχώς, μερικοί από αυτούς δεν είναι πια μαζί μας.

    * Φυσικά αρκετές προσωπικές στιγμές με την γυναίκα μου και τα παιδιά.

    * Το 0-3 μέσα στο Καραϊσκάκης με Μπεργκ.

24. ~Οταν ειδα live τους Tool (με Mastodon) το 2006. Ειχα παει μονη αφού κανένας στην παρεα δεν άκουγε, αλλα αυτο δεν ειχε καμια σημασια. Απο το πρώτο τραγουδι ενιωσα την ανατριχιλα σε ολο το κορμι και την συγκίνηση. Ηταν συναυλία εμπειρια ζωης.

    ~Οταν πριν περίπου 6 χρονια γνωρισα επιτέλους τον ανθρωπο που με συμπληρωνει, που εγινε το ‘κλικ’, που είναι ο συντροφος μου στα ομορφα και στα δυσκολα. Συνειδητοποίησα ότι τελικά η ευτυχία ειναι κατι το εφικτο και οχι μονο ιδεατό.

25. Οταν χαζευα στον υπολογιστη χωρις ανυσηχιες. Χρειαζομαι λιγο copium…

26. Road trip οργανωμενο την τελευταία στιγμή με 5 καλούς φίλους, από το Τορίνο στο Μπιλμπάο, να δούμε την αγαπημένη μας ομάδα.

27. Χώρα της Ευρώπης, σταμάτησα αεροπλάνο πριν την απογείωση ,για να αποβιβαστώ,για τα μάτια μιας γυναίκας, μετανοιωνοντας την τελευταία στιγμή που έφευγα από κοντά της .

    Αραδιασμα αποσκευών στην πίστα,ανακρίσεις από το τμήμα ασφαλείας, καθυστέρηση πτήσης,οι συνεπιβάτες με δολοφονικά αισθήματα.

    Όταν εκείνη τελικά με βλέπει σαν Φάντη μπαστούνι μπροστά της νομίζω διακρίνω μια σκιά στα μάτια της να λέει ” πάνω που νόμιζα ότι τον ξεφορτώθηκα”

    Μετά από λίγα χρόνια σχέσηςκι αφού πλέον έχουμε χωρισει διαβάζω σε μια συνεντευξή της στην ερώτηση ποιο ήταν το πιο τρελό πράγμα που έκανε άντρας για εκείνη,απαντάει ότι κάποιος σταμάτησε ένα ολόκληρο αεροπλάνο της γραμμής για χάρη της .

    Όχι η καλύτερη στιγμή της ζωής μου, αλλά μια από τις πολλές σε μια περίοδο που έκανα τα σωστά λάθη στη σωστή εποχή.

28. Πολύ δύσκολο να πω συγκεκριμένη στιγμή. Ήταν πολλές. Θα πω αυτά που μου ήρθαν στο μυαλό όταν πρώτοειδα το κείμενο.

    Καλοκαίρι μετά τη β’λυκειου τελειώνει και έτσι τελειώνουν και τα καλοκαιρινά μαθήματα πανελληνίων. Ήξερα τι καυλί έρχετε, λέω στην μάνα μου θέλω διακοπές και κλείνουμε για μήλο 5μερες οικογενειακά και δύο φίλοι μου. Πέρασα καταπληκτικά. Μαγικό νησί. Ήρεμο και φουριοζικο όποτε το θες εσύ. Τελευταία μέρα κάναμε τον κύκλο του νησιού με πλοίο. Πηδουσαμε από κάθε βράχο που υπήρχε. Ήταν απίστευτα. Βάλε και την αντίθεση των μαθημάτων που είχαν τελειώσει μια βδομάδα πριν. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

    Ισοπαλία έρχεται το πρώτο ταξίδι εξωτερικού που οργάνωσα μόνος μου με υπέροχη παρέα, σε φάση έκλεισα τα εισιτήρια, έκανα πρόγραμμα και πήγαμε χωρίς γονείς, ταξιδιωτικά γραφεία και οτιδήποτε άλλο, στο καλοκαίρι πρώτου με δεύτερο έτος πανεπιστημίου. Πήγαμε Νάπολη και Ρώμη. Περιττό να πω ότι ήταν η πρώτη μου αγάπη και παντοτινή για τέτοια ταξίδια. Περάσαμε καταπληκτικά και παααρα πολύ φτηνά, ειδικά για Αύγουστο μήνα. Βάλαμε τόσα πολλά στο πρόγραμμα που την τελευταία μέρα είμασταν τεζα αλλά άξιζε τόσο πολύ. Κάθε μέρα ήταν μαγική και ιδιαίτερη με όλα αυτά που επισκεπτόμασταν.

    Τέλος έρχεται η εμπειρία μου με την πρώτη φορά που πήγα Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα μετά τις πανελλήνιες με το αίμα να βράζει πήγα για περιβαλλοντικό εθελοντισμό στην βόρεια Ελλάδα. Δυνατό πρόγραμμα με αρκετή και συνάμα εποικοδομητική δουλειά. Όταν τελείωσε είχαμε κάνει φανταστική παρέα και είχαμε δεθεί με όλα τα παιδιά. Έτσι λοιπόν κανονίσαμε και πήγαμε Θεσσαλονίκη να μείνουμε μετά σε όσους ήταν από εκεί και πραγματικά πέρασα εκπληκτικά. Πήγαμε Λαδάδικα, πήγαμε στο κάστρο, στον Πύργο, στις πλατείες, κάναμε βόλτες παντού. Υπέροχο φαι και φανταστική παρέα. Δεν θες κάτι παραπάνω. Όταν γύρισα σκεφτόμουν ότι αυτές ήταν από τις καλύτερες μέρες που έχω ζήσει.

29. Όταν πήρα για πρώτη φορά αγκαλιά το γιο μου. Ήμουν αναγκαστικά στην αίθουσα αναμονής γιατί η γυναίκα μου γέννησε με καισαρική. Με είχε φάει η αγωνία! Όταν μου τον έφεραν εκείνος έκλαιγε. Τον πήρα αγκαλιά και του είπα “Γεια σου, είμαι ο μπαμπάς σου!” Αμέσως σταμάτησε να κλαίει και με κοίταζε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ…

30. Η πρώτη φορά που αυνανίστηκα.

31. Νομίζω το γυμνασιο μου. Γιατι πηγαινα στο ιδιο γυμνασιο με τα παιδια της εικόνας, και πολλα αλλα περιεργα ατομα, αλλα περνάγαμε καλα.

32. Εποχές 2007 που πρώτο πήρα στα χέρια μου το ds και έπαιξα mario kart με τους φίλους μου στην πλατεία