> Opin landamæri og velferðarkerfi fari ekki saman
> Kristrún Frostadóttir, formaður Samfylkingarinnar, segir að hælisleitendakerfið hér á landi sé ósjálfbært og að Ísland eigi ekki að skera sig úr frá Norðurlöndum.
Ég get ekki sagt annað en að mér sé mikið létt við þessar fréttir. Það er orðið augljóst mál að fólksflutningar verða líklega stærsta og erfiðasta viðfangsefni 21. aldar ekkert síður á Íslandi en á hinum Norðurlöndunum, og ég fagna því að umsvifamikill stjórnmálaflokkur sem ég var hræddur um að tæki þessari áskorun ekki alvarlega hafi snúið við blaði. Sérstaklega fagna ég að horfið verði til hinna Norðurlandanna. Það er algjörlega ósjálfbært að á Íslandi séu samþykktar margfalt fleiri umsóknir hælisleitenda á hvern íbúa en á hinum Norðurlöndunum.
Það eru ýmissar aðgerðir sem grípa má til. Kannski eru frægastar móttökubúðir Danmerkur, þar sem hælisleitendur eiga öruggt en óvalkvæmt athvarf þangað til ákvörðun hefur verið tekið er varðar umsókn þeirra. Annað sem Danir gera er að birta auglýsingar og upplýsingaefni í (öruggum) löndum sem margir hælisleitendur koma frá þar skýrt er frá því að fólk þaðan hefur ekki kost á því að fá dvalarleyfi í Danmörku til að koma í veg fyrir að einstaklingar þaðan greiði stórar upphæðir til fólksmyglara og sitji svo eftir með sárt ennið. Slíkar upplýsingaherferðir væri hægt að skipuleggja með samræmdum hætti með hinum Norðurlöndunum til að ná til sem flestra.
Einnig vil ég líta til Finna, þar sem til stendur að gera dvalarleyfi hælisleitenda tímabundið og þannig að ekki gefst kostur á að breyta því í ótímabundið dvalarleyfi, svo og að dvalarleyfi séu ógild ef viðkomandi fer í frí til upprunalands síns. Einnig má líta til Svíþjóðar, þar sem ákvörðun hefur verið tekin um að fækka móttöku kvótaflóttamanna úr 5000 á ári í 900 á ári. Svarar það til þess að á Íslandi sé tekið á móti um 30 kvótaflóttamönnum á ári.
2 comments
Mér finnst þetta ansi góð nálgun á málefnið hjá henni.
[Hérna er önnur umfjöllun um viðtalið.](https://www.mbl.is/frettir/innlent/2024/02/14/opin_landamaeri_og_velferdarkerfi_fari_ekki_saman/)
> Opin landamæri og velferðarkerfi fari ekki saman
> Kristrún Frostadóttir, formaður Samfylkingarinnar, segir að hælisleitendakerfið hér á landi sé ósjálfbært og að Ísland eigi ekki að skera sig úr frá Norðurlöndum.
Ég get ekki sagt annað en að mér sé mikið létt við þessar fréttir. Það er orðið augljóst mál að fólksflutningar verða líklega stærsta og erfiðasta viðfangsefni 21. aldar ekkert síður á Íslandi en á hinum Norðurlöndunum, og ég fagna því að umsvifamikill stjórnmálaflokkur sem ég var hræddur um að tæki þessari áskorun ekki alvarlega hafi snúið við blaði. Sérstaklega fagna ég að horfið verði til hinna Norðurlandanna. Það er algjörlega ósjálfbært að á Íslandi séu samþykktar margfalt fleiri umsóknir hælisleitenda á hvern íbúa en á hinum Norðurlöndunum.
Það eru ýmissar aðgerðir sem grípa má til. Kannski eru frægastar móttökubúðir Danmerkur, þar sem hælisleitendur eiga öruggt en óvalkvæmt athvarf þangað til ákvörðun hefur verið tekið er varðar umsókn þeirra. Annað sem Danir gera er að birta auglýsingar og upplýsingaefni í (öruggum) löndum sem margir hælisleitendur koma frá þar skýrt er frá því að fólk þaðan hefur ekki kost á því að fá dvalarleyfi í Danmörku til að koma í veg fyrir að einstaklingar þaðan greiði stórar upphæðir til fólksmyglara og sitji svo eftir með sárt ennið. Slíkar upplýsingaherferðir væri hægt að skipuleggja með samræmdum hætti með hinum Norðurlöndunum til að ná til sem flestra.
Einnig vil ég líta til Finna, þar sem til stendur að gera dvalarleyfi hælisleitenda tímabundið og þannig að ekki gefst kostur á að breyta því í ótímabundið dvalarleyfi, svo og að dvalarleyfi séu ógild ef viðkomandi fer í frí til upprunalands síns. Einnig má líta til Svíþjóðar, þar sem ákvörðun hefur verið tekin um að fækka móttöku kvótaflóttamanna úr 5000 á ári í 900 á ári. Svarar það til þess að á Íslandi sé tekið á móti um 30 kvótaflóttamönnum á ári.