Waarschijnlijk zijn het vooral mensen zijn die hun familie nog een keer willen zien om afscheid te nemen voordat de Taliban de grenzen daarvoor dicht zou gooien voor jaren. Afreizen op het moment dat de vlam al in de pan sloeg is daarbij niet verstandig geweest. Maar hoeveel mensen hadden ingeschat dat het land zo snel zou vallen.
Deze bizar slechte take werd tot u gebracht door hetzelfde kabinet dat tot augustus nog Afghanen wilde uitzetten.
Als het onbegrijpelijk was dat er rond die tijd nog mensen gingen, is het net zo onbegrijpelijk dat er rond die tijd geen evacuatie op gang was.
Eigenlijk nog onbegrijpelijker, want doordat er geen evacuatie op gang was zullen mensen gedacht hebben dat er zelf heen gaan misschien wel de laatste kans was om hun familie ooit nog in levende lijve te zien. Op tijdige evacuatie konden ze immers al niet meer vertrouwen.
Als statushouder mag je de eerste vijf jaar niet terugreizen, dit wordt je gewoon uitgelegd. Die verontwaardiging is gewoon terecht. Evacueren komt altijd onverwacht en zal altijd op het laatste moment gebeuren en is lastig.
Die statushouders nemen gewoon een risico door terug te gaan, niet alleen voor hun eigen leven en veiligheid, maar ook voor hun verblijfsvergunning.
Je kunt tegelijkertijd vrezen voor je leven in afghanistan, maar wel een week lang je familie willen zien en daar het risico voor accepteren.
7 comments
Waarschijnlijk zijn het vooral mensen zijn die hun familie nog een keer willen zien om afscheid te nemen voordat de Taliban de grenzen daarvoor dicht zou gooien voor jaren. Afreizen op het moment dat de vlam al in de pan sloeg is daarbij niet verstandig geweest. Maar hoeveel mensen hadden ingeschat dat het land zo snel zou vallen.
Deze bizar slechte take werd tot u gebracht door hetzelfde kabinet dat tot augustus nog Afghanen wilde uitzetten.
[Dit verhaal van een BSB’er](https://magazines.defensie.nl/defensiekrant/2021/34/01_bsb-kabul_34) is ook het lezen waard.
Dat is ook erg merkwaardig
Als het onbegrijpelijk was dat er rond die tijd nog mensen gingen, is het net zo onbegrijpelijk dat er rond die tijd geen evacuatie op gang was.
Eigenlijk nog onbegrijpelijker, want doordat er geen evacuatie op gang was zullen mensen gedacht hebben dat er zelf heen gaan misschien wel de laatste kans was om hun familie ooit nog in levende lijve te zien. Op tijdige evacuatie konden ze immers al niet meer vertrouwen.
Als statushouder mag je de eerste vijf jaar niet terugreizen, dit wordt je gewoon uitgelegd. Die verontwaardiging is gewoon terecht. Evacueren komt altijd onverwacht en zal altijd op het laatste moment gebeuren en is lastig.
Die statushouders nemen gewoon een risico door terug te gaan, niet alleen voor hun eigen leven en veiligheid, maar ook voor hun verblijfsvergunning.
Je kunt tegelijkertijd vrezen voor je leven in afghanistan, maar wel een week lang je familie willen zien en daar het risico voor accepteren.