Weer zo’n rare AD take met ietwat onrelevante statistiek om een zeurende titel te maken.
Natuurlijk ziet de meerderheid van mbo-docenten financiele problemen bij hun studenten, ze hebben super veel studenten. Dat zegt echt absoluut niets over hoeveel studenten financiële problemen hebben of hoe erg die zijn.
Ik ben eerder verbaasd over de 36% van mbo docenten die blijkbaar geen enkele financiële problemen ziet bij studenten.
Onderwerp van het artikel is financiële problemen studenten, dat is een prima interessant onderwerp. Maar dat inleiden met het feit dat een docent het af en toe ziet is gewoon echt nothingburger statistiek. Ik denk dat 100% van de mbo-docenten wel eens psychische problemen ziet bij hun studenten, of fysieke verwondingen, of problemen thuis, of whatever, daar maak je toch geen krantenkop van. (mbo) docenten zullen alles wel langs zien komen.
Het onderzoek heeft ook gewoon statistieken over de docenten en hun meningen zelf:
>Van de docenten is 42% het (helemaal) niet
eens met de stelling dat mbo-studenten van 18 jaar en ouder voldoende in staat zijn om de juiste
financiële keuzes te maken
Geeft zeer interessante inzichten in hoe jongeren in de problemen raken en welke invloed dit heeft.
>Onderwijs is bedoeld om kinderen en jongeren klaar te stomen voor hun latere leven. Op mbo’s is dat soms lastig, omdat ze bezig zijn met een beroepsopleiding.
Ik kan me in mijn vwo-en-wo-met-tussendoor-hbo-omdat-ik-twijfelde-carrière anders ook niet herinneren dat er aandacht was voor persoonlijke financiën. Bij economie en (destijds) m&o leerden we hoe een hypotheek werkt met het makkelijk rekenende bedrag van €100.000, of hoe je een balans maakt voor een fictief bedrijfje met net zulke fictieve bedragen. Hoe belastingschijven werken, wederom met fictieve bedragen.
Mijn moeder wilde nooit vertellen hoeveel ze verdiende met haar doorsnee baan. “Genoeg”, was dan het antwoord. Alsof ik het met mijn klasgenoten ging bespreken. Op de middelbare dus eigenlijk nooit een idee gehad van wat een realistisch of doorsnee inkomen is, of wat er buiten een hypotheek om allemaal bij de kosten voor een huis komt kijken (niet dat ik daar binnen een paar jaar wat aan had gehad lol). Of wat het gemiddelde levensonderhoud kost.
Uiteindelijk heb ik het allemaal wel uitgevogeld hoor, en het gaat prima. Maar kom niet aan met dat het moeilijk is om mbo’ers wat van deze kennis mee te geven als er – in mijn tijd iig – ook helemaal geen aandacht aan wordt besteed op havo/vwo/hbo/wo.
3 comments
Weer zo’n rare AD take met ietwat onrelevante statistiek om een zeurende titel te maken.
Natuurlijk ziet de meerderheid van mbo-docenten financiele problemen bij hun studenten, ze hebben super veel studenten. Dat zegt echt absoluut niets over hoeveel studenten financiële problemen hebben of hoe erg die zijn.
Ik ben eerder verbaasd over de 36% van mbo docenten die blijkbaar geen enkele financiële problemen ziet bij studenten.
Onderwerp van het artikel is financiële problemen studenten, dat is een prima interessant onderwerp. Maar dat inleiden met het feit dat een docent het af en toe ziet is gewoon echt nothingburger statistiek. Ik denk dat 100% van de mbo-docenten wel eens psychische problemen ziet bij hun studenten, of fysieke verwondingen, of problemen thuis, of whatever, daar maak je toch geen krantenkop van. (mbo) docenten zullen alles wel langs zien komen.
Het onderzoek heeft ook gewoon statistieken over de docenten en hun meningen zelf:
>Van de docenten is 42% het (helemaal) niet
eens met de stelling dat mbo-studenten van 18 jaar en ouder voldoende in staat zijn om de juiste
financiële keuzes te maken
Daar kun je het artikel ook mee starten.
Ik wil hier de 2Doc ‘De Schuldmachine’ pluggen. https://www.npostart.nl/3doc/20-08-2020/BV_101400754
Geeft zeer interessante inzichten in hoe jongeren in de problemen raken en welke invloed dit heeft.
>Onderwijs is bedoeld om kinderen en jongeren klaar te stomen voor hun latere leven. Op mbo’s is dat soms lastig, omdat ze bezig zijn met een beroepsopleiding.
Ik kan me in mijn vwo-en-wo-met-tussendoor-hbo-omdat-ik-twijfelde-carrière anders ook niet herinneren dat er aandacht was voor persoonlijke financiën. Bij economie en (destijds) m&o leerden we hoe een hypotheek werkt met het makkelijk rekenende bedrag van €100.000, of hoe je een balans maakt voor een fictief bedrijfje met net zulke fictieve bedragen. Hoe belastingschijven werken, wederom met fictieve bedragen.
Mijn moeder wilde nooit vertellen hoeveel ze verdiende met haar doorsnee baan. “Genoeg”, was dan het antwoord. Alsof ik het met mijn klasgenoten ging bespreken. Op de middelbare dus eigenlijk nooit een idee gehad van wat een realistisch of doorsnee inkomen is, of wat er buiten een hypotheek om allemaal bij de kosten voor een huis komt kijken (niet dat ik daar binnen een paar jaar wat aan had gehad lol). Of wat het gemiddelde levensonderhoud kost.
Uiteindelijk heb ik het allemaal wel uitgevogeld hoor, en het gaat prima. Maar kom niet aan met dat het moeilijk is om mbo’ers wat van deze kennis mee te geven als er – in mijn tijd iig – ook helemaal geen aandacht aan wordt besteed op havo/vwo/hbo/wo.