
‘Zo hypocriet dat olie- en gasbedrijven meer tijd willen voor een transitie die ze zelf doelbewust frustreren’
by Chronicbias

‘Zo hypocriet dat olie- en gasbedrijven meer tijd willen voor een transitie die ze zelf doelbewust frustreren’
by Chronicbias
3 comments
[Archive](https://archive.ph/qcvIs)
‘Zo hypocriet dat olie- en gasbedrijven meer tijd willen voor een transitie die ze zelf doelbewust frustreren’
Interview – De pr-machinerie van de fossielindustrie hanteert beproefde tactieken om klimaatactie te vertragen. De wetenschapshistoricus Naomi Oreskes – bekend omdat ze aantoonde dat klimaatontkenning een door de olie- en gassector georkestreerd fenomeen is – weet welke tactieken je daar tegenover stelt: leg de machtsnetwerken en de leugens bloot. ‘Laat zien dat ze hun verdienmodel zo lang mogelijk in stand willen houden.’
De Amerikaanse wetenschapshistoricus Naomi Oreskes reist al twee weken door Europa. Eerst nam ze in Italië de internationale onderscheiding ‘Meester van onze tijd’ in ontvangst, voor haar ‘leidende stem’ in het debat over klimaatverandering.
Daarna reisde ze door naar Parijs voor de lancering van de Franse vertaling van haar nieuwe boek The Big Myth: How American Business Taught Us to Loathe Government and Love the Free Market.
Nu is ze in Leiden voor een volgepropt schema van een meerdaagse conferentie over mis- en desinformatie. Maar in de rumoerige universiteitskantine heeft ze bij de lunch – pompoensoep en een broodje humus – een gaatje voor een interview over een eerder boek, Merchants of Doubt (2010).
Oreskes en haar co-auteur Erik Conway lieten daarin zien dat steeds hetzelfde handjevol niet terzake gespecialiseerde wetenschappers – voorzien van stevige banden met politiek en industrie – twijfel zaait in kwesties waarover al wetenschappelijke consensus bestaat.
Over tabaksrook die longkanker veroorzaakt, over de uitstoot van kolencentrales die verband houdt met zure regen, over cfk-drijfgassen die het gat in de ozonlaag vergroten, en over fossiele brandstoffen die het klimaat veranderen.
De gepensioneerde vastestoffysicus Fred Seitz (1911 – 2008) bijvoorbeeld, die beroemd werd toen hij in de Tweede Wereldoorlog hielp de atoombom te bouwen. De destijds al gepensioneerde natuurkundige creëerde bewust – en met financiering van de tabaksindustrie – verwarring over het verband tussen roken en longkanker.
Dat was in de jaren zeventig, nadat er al wetenschappelijke consensus over die connectie was bereikt. Hij schreef: ‘Er is geen goed wetenschappelijk bewijs dat passief roken onder normale omstandigheden echt gevaarlijk is.’
Hij zette ook vraagtekens bij de consensus over het gat in de ozonlaag en was een centrale figuur in klimaatontkenning.
Met Robert Jastrow, een andere prominente wetenschappelijke twijfelzaaier in Merchants of Doubt, schreef hij in 2001: ‘De wetenschappelijke feiten laten zien dat alle temperatuurveranderingen die de afgelopen honderd jaar zijn waargenomen grotendeels het gevolg waren van natuurlijke veranderingen, en niet werden veroorzaakt door koolstofdioxide die bij menselijke activiteiten werd geproduceerd.’
Seitz was onder meer wetenschappelijk adviseur van de regering-Reagan, voorzitter van een invloedrijke conservatieve denktank, en consultant bij de R. J. Reynolds Tobacco Company.
In Merchants of Doubt tonen Oreskes en Conway aan dat klimaatontkenning geen organisch opkomend verschijnsel is, maar een door de olie- en gassector en pr-bureaus georkestreerd fenomeen. Het strategische draaiboek van de tabaksindustrie is overgenomen door de fossielindustrie.
**Zijn de pr-strategieën veranderd sinds de publicatie van *Merchants of Doubt*?**
‘Om effectief te zijn moet je publieke communicatie met de tijd meegaan.
We zagen een verschuiving van regelrechte ontkenning van de wetenschap – hoewel die nog steeds bestaat – naar berichten over hoe goed de bedrijven bezig zijn. Zie Exxons jarenlange advertentiecampagnes voor algenolie, ook al was intern bekend dat de technologie nog tientallen jaren verwijderd is van de schaal die we nodig hebben.
Greenwashing is de belangrijkste pr-strategie van dit moment.
Daarnaast is een belangrijke tactiek het aan de man brengen van persoonlijke, positieve verhalen, zoals Shell deed met de South Pole Energy Challenge, waarin een vader en zijn zoon op zonne-energie naar de zuidpool trekken. Het betrokken communicatiebureau Edelman – het grootste ter wereld – meldt dat het hiermee 422 keer de media haalde en 600 miljoen mensen bereikte.
Een andere tactiek is het opzetten van mantelorganisaties om steun van de burger te simuleren.
Zoals Energy Citizens, die Edelman lanceerde voor het American Petroleum Institute. De organisatie presenteert zich als een grassroots-beweging die zich verzet tegen klimaatwetten in de VS. In plaats daarvan is ze een verlengstuk van de fossielindustrie.
De tactieken variëren dus, maar de doelstellingen zijn gelijk: zinvolle klimaatactie voorkomen en de publieke steun voor uitfasering van fossiele brandstoffen ondermijnen.’
Dat zou je niet moeten verbazen.
Hoe lang is duidelijk dat roken schadelijk is? Waarom kun je in 2024 nog altijd legaal sigaretten kopen?
Big Petrol heeft duidelijk het truukje afgekeken van de families Dunhill, Stuyvesant, Morris. En voor Nederland: van Nelle. De weduwe van Nelle, Hendrika, die zelf niet rookte maar doorging met tabak verkopen nadat haar Johannes aan longkanker overleed.
(disclosure: ik heb 27 jaar gerookt, en ben ~15 jaar geleden gestopt..)
(disclosure: ik heb nog nooit een auto bezeten maar huur sinds een jaar of tien deel-auto’s, en tegenwoordig vooral elektrische deelauto’s.)
Erg interessant artikel! Ben benieuwd of het hier net zo ver gaat komen als in Amerika, dat klimaatdemonstraties illegaal zijn- en de boerenprotesten gewoon moeten kunnen.
Aan de ene kant roepen “je onderdrukt mijn vrijheid van meningsuiting” wanneer bedrijven claimen dat roken niet slecht is, en aan de andere kant mensen (en wetenschappers) die onderbouwd tot de conclusie komen dat roken slecht is de mond willen snoeren.
Erg frustrerend allemaal.