Het originele Volkskrant artikel was een mooi interview. Ik begrijp het wel, wie wil er nou tot de laatste snik aftakelen. Goed dat hij zijn verhaal doet en niet bang is voor de gevolgen.
Dappere man. Maar ik vrees dat het OM hem hard gaat aanpakken als ze zijn daden kunnen bewijzen.
Doodgaan is een recht.
*”Burgerlijke ongehoorzaamheid is een rechtmatig middel om een gerechtvaardigd doel te bereiken. Zo is het bij de abortuswet ook gegaan. Het kan me niet zo veel schelen of ze me arresteren of me in de bak douwen. Ik wil verdomme dat er iets gebeurt.’”*
*”Hij benadert artsen om met hen te praten over euthanasie en over de zorgvuldigheidseisen die daarvoor gelden. ‘Ik vroeg hun of ze ondraaglijk lijden bij hun patiënten konden vaststellen. In eerste instantie zeiden ze allemaal: ja, natuurlijk. Maar toen ik vroeg hoe ze dat dan precies deden en welke criteria ze daarvoor hadden, werden ze stil. Want hoe kun je nou echt voor een ander beoordelen of hij ondraaglijk lijdt? Niemand kan dat. Waar haal je de arrogantie vandaan om te denken dat dat mogelijk is?”*
(Uit het Volkskrant artikel)
Een enorm interessant stuk en een bijzondere man. Ik ben eens benieuwd hoe dit verder zal aflopen.
Aan meer dan 100 mensen verstrekt is wel erg veel, hoe kan hij in godsnaam ook zijn “due diligence” gedaan hebben bij al deze 100 mensen en zeker hebben geweten dat deze mensen allemaal ondraaglijk en uitzichtloos leed hadden.
Veel mensen doen dit in een opwelling en het word zo wel heel makkelijk gemaakt. Ieder mens heeft recht op een waardig einde, maar het is onomkeerbaar, dus laten we wel eerst heel zeker zijn dat dit ook daadwerkelijk iets is wat iemand wil.
Ik ben blij dat deze man nooit mijn psycholoog is geweest! Bijna 3 jaar geleden klopte ik bij de GGZ aan omdat ik toch echt wel heel erg zeker was dat ik dood wou. Ik ging alleen naar de GGZ omdat ik dat een vriend had beloofd maar mijn dood wens was op dat moment zeker. Ik voelde absoluut niks meer en was mij al aan het voorbereiden voor het einde. Bijna 3 jaar later zit ik nog steeds in therapie maar de dood wens is er niet meer. Wordt steeds meer gelukkig en ondanks al het negatieve aan de GGZ is dat wel dankzij de mensen daar. Ik vind het een vreselijke gedachten dat 3 jaar geleden bij mijn dood wens misschien wel iemand -ja is goed- had gezegd en mij had geholpen met wat poeder.
Ik ben 100% voor euthanasie bij ongeneeslijke ziektes waar bij je een langzame pijnlijke dood tegemoet gaat. Maar bij psychische lijden wordt dat toch echt een ander verhaal en niet iets dat 1 psycholoog in zijn eentje even moet gaan bepalen.
Mijn onderbuurman van in de 40 heeft een paar maanden geleden euthenasie laten plegen, hij had zware psychische klachten. Hij wilde niet zelfstandig wonen, maar werd gedwongen. Dat is een lange lijdensweg geworden, waarbij hij pas toestemming voor euthenasie kreeg, toen hij dreigde zichzelf iets aan te doen. Hier had al veel, maar dan ook veel eerder actie ondernomen moeten worden, hij heeft totaal niet de zorg gekregen die hij nodig had, met veel onnodig lijden als gevolg. Mensen voor wie het leven een lijdensweg is, moeten ervoor kunnen kiezen om op een waardige manier uit het leven te stappen, iemand zo aan laten modderen is ronduit misdadig.
Ik vraag me af of hij ook mensen hun doodswens heeft gestopt, of dat hij alleen maar een verstrekker is van het middel. Als hij niet heeft geprobeerd om mensen te stoppen is hij gewoon schuldig, maar als hij actief mensen probeerde te stoppen met hun plannen en deze echt niet anders wilden, dan is het een ander verhaal.
Verder vind ik ook dat het niet een enkeling mag zijn die het middel verstrekt. Als je echt dood wil dan kan je ook nog even wachten en met meerdere mensen praten om te kijken of die wens ook echt gegrond is. Zo ja, krijg je een poedertje, dokter en familie/vrienden/wie je wil erbij om het toe te dienen en eeuwig tukje doen.
Deze man verstrekte dus het poeder, waarmee mensen zelfdoding kunnen uitvoeren. Ik kan enkel aan de james-bond scenario’s denken waarbij ze dit toch niet gebruiken of iets, en anderen “stiekem” vergiftigen. Denk ik dan heel raar na?
de staat mag niet bepalen wat je met jou eigen lichaam doet
Tenzij er bedenkelijke kanten aan zijn gedrag zitten die het artikel niet bovenbrengt, ben ik het 100 procent met hem eens. Dood met waardigheid. Mijn leven, mijn keus.
Dit is waarom we een dun regeerakkoord nodig hebben. Of referenda voor ethische kwesties. Kan me niet voorstellen dat een meerderheid van de mensen tegen euthanasie is. Zelfde voor wiet legaliseren en dergelijken.
Geef mij ook maar wat daarvan
Eens met die vent, of in ieder geval de discussie die hij hiermee forceert. Psychologische hulp in Nederland is echt niet zo makkelijk en vrij beschikbaar als je zou denken en het wordt steeds moeilijker gemaakt. Ik zou ook liever willen dat er trajecten zijn waar je in kan stappen waarmee men een jaar met je het erover gaat hebben en je daarna de vrije keus geven. En dan ook naasten een kans geven om afscheid te nemen. Het hele systeem nu is gebaseerd op je te laten leven zelfs al wil of kun je dat niet.
Je wordt zonder consent op deze wereld gezet en je hebt amper inspraak wanneer je eruit stapt. Mensen hoeven niks te bewijzen, als je klaar bent met het leven moet dat kunnen op elk moment.
15 comments
Het originele Volkskrant artikel was een mooi interview. Ik begrijp het wel, wie wil er nou tot de laatste snik aftakelen. Goed dat hij zijn verhaal doet en niet bang is voor de gevolgen.
[Link](https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/deze-psycholoog-hielp-meer-dan-honderd-mensen-aan-middel-x-aan-de-volkskrant-vertelt-hij-waarom~bf6b6537/) en
[voor niet-abonnees](http://archive.today/2021.10.23-073807/https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/deze-psycholoog-hielp-meer-dan-honderd-mensen-aan-middel-x-aan-de-volkskrant-vertelt-hij-waarom~bf6b6537/)
Dappere man. Maar ik vrees dat het OM hem hard gaat aanpakken als ze zijn daden kunnen bewijzen.
Doodgaan is een recht.
*”Burgerlijke ongehoorzaamheid is een rechtmatig middel om een gerechtvaardigd doel te bereiken. Zo is het bij de abortuswet ook gegaan. Het kan me niet zo veel schelen of ze me arresteren of me in de bak douwen. Ik wil verdomme dat er iets gebeurt.’”*
*”Hij benadert artsen om met hen te praten over euthanasie en over de zorgvuldigheidseisen die daarvoor gelden. ‘Ik vroeg hun of ze ondraaglijk lijden bij hun patiënten konden vaststellen. In eerste instantie zeiden ze allemaal: ja, natuurlijk. Maar toen ik vroeg hoe ze dat dan precies deden en welke criteria ze daarvoor hadden, werden ze stil. Want hoe kun je nou echt voor een ander beoordelen of hij ondraaglijk lijdt? Niemand kan dat. Waar haal je de arrogantie vandaan om te denken dat dat mogelijk is?”*
(Uit het Volkskrant artikel)
Een enorm interessant stuk en een bijzondere man. Ik ben eens benieuwd hoe dit verder zal aflopen.
Aan meer dan 100 mensen verstrekt is wel erg veel, hoe kan hij in godsnaam ook zijn “due diligence” gedaan hebben bij al deze 100 mensen en zeker hebben geweten dat deze mensen allemaal ondraaglijk en uitzichtloos leed hadden.
Veel mensen doen dit in een opwelling en het word zo wel heel makkelijk gemaakt. Ieder mens heeft recht op een waardig einde, maar het is onomkeerbaar, dus laten we wel eerst heel zeker zijn dat dit ook daadwerkelijk iets is wat iemand wil.
[het gaat namelijk ook wel eens dramatisch mis met dat poeder](https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/de-28-jarige-marjolein-had-spijt-van-de-laatste-wil-pil-justitie-doet-nu-onderzoek-naar-de-zaak~b066c87b/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F)
Ik ben blij dat deze man nooit mijn psycholoog is geweest! Bijna 3 jaar geleden klopte ik bij de GGZ aan omdat ik toch echt wel heel erg zeker was dat ik dood wou. Ik ging alleen naar de GGZ omdat ik dat een vriend had beloofd maar mijn dood wens was op dat moment zeker. Ik voelde absoluut niks meer en was mij al aan het voorbereiden voor het einde. Bijna 3 jaar later zit ik nog steeds in therapie maar de dood wens is er niet meer. Wordt steeds meer gelukkig en ondanks al het negatieve aan de GGZ is dat wel dankzij de mensen daar. Ik vind het een vreselijke gedachten dat 3 jaar geleden bij mijn dood wens misschien wel iemand -ja is goed- had gezegd en mij had geholpen met wat poeder.
Ik ben 100% voor euthanasie bij ongeneeslijke ziektes waar bij je een langzame pijnlijke dood tegemoet gaat. Maar bij psychische lijden wordt dat toch echt een ander verhaal en niet iets dat 1 psycholoog in zijn eentje even moet gaan bepalen.
Mijn onderbuurman van in de 40 heeft een paar maanden geleden euthenasie laten plegen, hij had zware psychische klachten. Hij wilde niet zelfstandig wonen, maar werd gedwongen. Dat is een lange lijdensweg geworden, waarbij hij pas toestemming voor euthenasie kreeg, toen hij dreigde zichzelf iets aan te doen. Hier had al veel, maar dan ook veel eerder actie ondernomen moeten worden, hij heeft totaal niet de zorg gekregen die hij nodig had, met veel onnodig lijden als gevolg. Mensen voor wie het leven een lijdensweg is, moeten ervoor kunnen kiezen om op een waardige manier uit het leven te stappen, iemand zo aan laten modderen is ronduit misdadig.
Ik vraag me af of hij ook mensen hun doodswens heeft gestopt, of dat hij alleen maar een verstrekker is van het middel. Als hij niet heeft geprobeerd om mensen te stoppen is hij gewoon schuldig, maar als hij actief mensen probeerde te stoppen met hun plannen en deze echt niet anders wilden, dan is het een ander verhaal.
Verder vind ik ook dat het niet een enkeling mag zijn die het middel verstrekt. Als je echt dood wil dan kan je ook nog even wachten en met meerdere mensen praten om te kijken of die wens ook echt gegrond is. Zo ja, krijg je een poedertje, dokter en familie/vrienden/wie je wil erbij om het toe te dienen en eeuwig tukje doen.
Deze man verstrekte dus het poeder, waarmee mensen zelfdoding kunnen uitvoeren. Ik kan enkel aan de james-bond scenario’s denken waarbij ze dit toch niet gebruiken of iets, en anderen “stiekem” vergiftigen. Denk ik dan heel raar na?
de staat mag niet bepalen wat je met jou eigen lichaam doet
Tenzij er bedenkelijke kanten aan zijn gedrag zitten die het artikel niet bovenbrengt, ben ik het 100 procent met hem eens. Dood met waardigheid. Mijn leven, mijn keus.
Dit is waarom we een dun regeerakkoord nodig hebben. Of referenda voor ethische kwesties. Kan me niet voorstellen dat een meerderheid van de mensen tegen euthanasie is. Zelfde voor wiet legaliseren en dergelijken.
Geef mij ook maar wat daarvan
Eens met die vent, of in ieder geval de discussie die hij hiermee forceert. Psychologische hulp in Nederland is echt niet zo makkelijk en vrij beschikbaar als je zou denken en het wordt steeds moeilijker gemaakt. Ik zou ook liever willen dat er trajecten zijn waar je in kan stappen waarmee men een jaar met je het erover gaat hebben en je daarna de vrije keus geven. En dan ook naasten een kans geven om afscheid te nemen. Het hele systeem nu is gebaseerd op je te laten leven zelfs al wil of kun je dat niet.
Je wordt zonder consent op deze wereld gezet en je hebt amper inspraak wanneer je eruit stapt. Mensen hoeven niks te bewijzen, als je klaar bent met het leven moet dat kunnen op elk moment.