>De resultaten zijn gepubliceerd in het vooraanstaande vakblad Physical Review D.
“Ik dacht wel dat ik een voldoende zou krijgen, maar een tien, dat niet.”
Heerlijke nuchterheid ook wel, dat je denkt “nou een zesje zit er wel in” en bam een tien.
Wel lekker gewerkt!
Mooi verhaal. Ik vind het altijd heel gaaf als Nederland goeie sterrenkundige produceert 🙂
Ok als Belg was ik echt in de war waarom iemand onder de indruk was van 50% te halen.
Leuk artikel. Aparte conclusie wel, want een academische carrière lijkt me toch echt gewoon grotendeels een kantoorbaan, zelfs als je regelmatig reist voor congressen e.d.
De media-aandacht is blijkbaar langs me heengegaan maar zwarte gaten zijn natuurlijk wel een sexy onderwerp, dus dat kan ik me voorstellen als het iets bijdraagt, zoals zo’n code voor simulaties.
Mijn eigen *bachelor*scriptie was destijds overigens interessant genoeg voor mijn scriptiebegeleider om te concluderen dat we deze moesten herschrijven voor publicatie, maar daar is vervolgens wegens allerlei redenen niets van terechtgekomen. Ik vermoed dat dát, het samen herschrijven van een scriptie voor publicatie, wel vaker voorkomt. Maar Arend staat zo te zien ook gewoon als tweede auteur genoemd. Dus misschien was het opmerkelijker dan ik destijds dacht.
Ik heb destijds overigens ervaren dat het cijfer zomaar omhoog kan worden afgerond onder *voorwaarde* dat het wordt gepubliceerd, dus Arend had vermoed ik ook wel een tien gekregen als het nog in afwachting van publicatie was, of zelfs als ze deze nog aan het schrijven waren. Maar puike prestatie in ieder geval, ik doe het hem niet na!
Ik ken de beste man totaal niet, maar op basis van die paar uitspraken in dat artikel mag ik hem wel.
De simulatie door het berekenen van een status, dan een klein stapje in de tijd en opnieuw berekenen, is al zeker 30 jaar oud. Er bestaan diverse simulatie talen die je hierbij kunnen helpen en ze worden veel gebruikt in meteorologie, biologie en andere modellen waar meerdere actoren aanwezig zijn.
Zijn stap om de relativiteits theorie hierin toe te passen is nieuw. Om dan ook nog diverse modellen door te rekenen en fraaie resultaten te krijgen die overeenkomen met de gemeten werkelijkheid is dan helemaal mooi.
> ik kon haast niet anders dan een tien geven
En als de simulatie even correcte, maar saaie resultaten had gegeven? Dan was het onderzoek en de methode even valide, maar had hij een acht gekregen?
Food for thought.
Lekker bezig, Arend. Je lijkt me een nuchtere vent. Ik hoop dat je het ver schopt en die kantoorbaan die je veracht weet te ontwijken.
Ik heb ooit een keer een 11 gekregen. Als ‘beste kleinzoon van de wereld’.
Een 10/10 of een 10/20? Bij ons is dat op 20.
Een tien voor een scriptie is zeldzaam. Dat betekent ‘immers’ dat de student het even goed weet als de docent, en dat kan nu eenmaal niet. Ik heb van dichtbij meegemaakt dat docenten examenwerk nog eens met een stofkam ziften als ze bij de eerste keer geen fouten hebben ontdekt.
Lekker gewerkt pik
Gezien zijn werk aan zwarte gaten snap ik dat hij alle aandacht LICHT overdreven vindt
12 comments
>De resultaten zijn gepubliceerd in het vooraanstaande vakblad Physical Review D.
“Ik dacht wel dat ik een voldoende zou krijgen, maar een tien, dat niet.”
Heerlijke nuchterheid ook wel, dat je denkt “nou een zesje zit er wel in” en bam een tien.
Wel lekker gewerkt!
Mooi verhaal. Ik vind het altijd heel gaaf als Nederland goeie sterrenkundige produceert 🙂
Ok als Belg was ik echt in de war waarom iemand onder de indruk was van 50% te halen.
Leuk artikel. Aparte conclusie wel, want een academische carrière lijkt me toch echt gewoon grotendeels een kantoorbaan, zelfs als je regelmatig reist voor congressen e.d.
De media-aandacht is blijkbaar langs me heengegaan maar zwarte gaten zijn natuurlijk wel een sexy onderwerp, dus dat kan ik me voorstellen als het iets bijdraagt, zoals zo’n code voor simulaties.
Mijn eigen *bachelor*scriptie was destijds overigens interessant genoeg voor mijn scriptiebegeleider om te concluderen dat we deze moesten herschrijven voor publicatie, maar daar is vervolgens wegens allerlei redenen niets van terechtgekomen. Ik vermoed dat dát, het samen herschrijven van een scriptie voor publicatie, wel vaker voorkomt. Maar Arend staat zo te zien ook gewoon als tweede auteur genoemd. Dus misschien was het opmerkelijker dan ik destijds dacht.
Ik heb destijds overigens ervaren dat het cijfer zomaar omhoog kan worden afgerond onder *voorwaarde* dat het wordt gepubliceerd, dus Arend had vermoed ik ook wel een tien gekregen als het nog in afwachting van publicatie was, of zelfs als ze deze nog aan het schrijven waren. Maar puike prestatie in ieder geval, ik doe het hem niet na!
Ik ken de beste man totaal niet, maar op basis van die paar uitspraken in dat artikel mag ik hem wel.
De simulatie door het berekenen van een status, dan een klein stapje in de tijd en opnieuw berekenen, is al zeker 30 jaar oud. Er bestaan diverse simulatie talen die je hierbij kunnen helpen en ze worden veel gebruikt in meteorologie, biologie en andere modellen waar meerdere actoren aanwezig zijn.
Zijn stap om de relativiteits theorie hierin toe te passen is nieuw. Om dan ook nog diverse modellen door te rekenen en fraaie resultaten te krijgen die overeenkomen met de gemeten werkelijkheid is dan helemaal mooi.
> ik kon haast niet anders dan een tien geven
En als de simulatie even correcte, maar saaie resultaten had gegeven? Dan was het onderzoek en de methode even valide, maar had hij een acht gekregen?
Food for thought.
Lekker bezig, Arend. Je lijkt me een nuchtere vent. Ik hoop dat je het ver schopt en die kantoorbaan die je veracht weet te ontwijken.
Ik heb ooit een keer een 11 gekregen. Als ‘beste kleinzoon van de wereld’.
Een 10/10 of een 10/20? Bij ons is dat op 20.
Een tien voor een scriptie is zeldzaam. Dat betekent ‘immers’ dat de student het even goed weet als de docent, en dat kan nu eenmaal niet. Ik heb van dichtbij meegemaakt dat docenten examenwerk nog eens met een stofkam ziften als ze bij de eerste keer geen fouten hebben ontdekt.
Lekker gewerkt pik
Gezien zijn werk aan zwarte gaten snap ik dat hij alle aandacht LICHT overdreven vindt