Blijkbaar is 7 jaar ervaring hebben met nier transplantaties niet genoeg om als beginnend chirurg aan de slag te kunnen.
En als schop na stuurden ze ook nog eens de politie op me af die allemaal vragen ging stellen over de zwarte markt en illegale handel van lichaamsdelen…
Wat een groot contrast met voorgaande generaties, zeg. Mijn vader heeft nog zonder diploma’s carriere kunnen maken, omdat hij altijd bij werkgevers terecht kwam waarbij die kon leren.
​
Het verhaal van die Lisanne raakt mij ook dichtbij huis, omdat ik in tegenstelling tot haar ondanks relevante werkervaring en aanbevelingsbrieven in mijn gewenste veld regelmatig ben afgewezen wegens mijn “niet relevante” opleidingsverleden.
>Het moet voor werkgevers daarnaast aantrekkelijker worden om mensen aan
te nemen die misschien niet de juiste papieren hebben, en daardoor een
groter risico vormen. “De regels daarvoor moeten versoepeld worden op
een positieve manier.”
Als iemand wiens studiegebied ook z’n vakgebied is zit ik hier helemaal niet op te wachten.
Na de economische crisis afgestudeerd, dus precies in de bezuinigingsrondes op de markt gekomen. Stage vinden koste toen al 72 pogingen, toen nog even bij een project kunnen blijven hangen. Daarna nooit meer in mijn vakgebied kunnen komen. Te weinig ervaring óf diploma was te oud óf te ervaren voor een junior functie.
Toen maar een tijdelijke baantje genomen, waar ik inmiddels al jaren zit, omdat ik steeds niet wordt aangenomen. Niet zo hard aan het solliciteren als eerder, maar zit dit jaar toch al op #6. Zit al te kijken naar andere vakgebieden, maar een twee bachelor is wel erg duur en via een werkgever is lastig, aangezien iedereen een kant en klaar persoon zoekt.
>En ook de belasting op werk moet omlaag, zegt Wilthagen. “Dan is het dus veel makkelijker en aantrekkelijker voor een werkgever om mensen aan te nemen.”
Klinkt als de trickle down economics bullshit uit de VS. Werkt niet, heeft nooit gewerkt en zal ook nooit werken. Belastingverlaging leidt tot stock buybacks en niets anders. Ons loon staat al decennia stil terwijl de arbeidsproductiviteit verdubbeld is. Ik kan door deze ene alinea Wilthagen al niet meer serieus nemen.
Ik vind dit altijd zo’n bijzonder verhaal: als ik meekijk op mijn werk naar 60 sollicitanten voor een baan, dan zijn papieren een van de weinige kenmerken waarop ik überhaupt kan selecteren. Ik ken de sollicitant niet en dat gaat mij ook niet lukken in de tijd die ik heb. Ik*moet* een beslissing nemen over wie we uitnodigen en wie niet.
Dus dan begin ik met de mensen met de juiste papieren. Die kunnen beoordeeld worden naar de standaard van hun opleiding, hoeven in principe niet verder opgeleid te worden en ik weet wat ik van hen kan verwachten.
Het kan echt wel zo zijn dat ik fantastische docenten-in-de-dop mis hierdoor. En dat is zeker jammer. Maar ik kan niet 60 man een week laten meelopen of een proefles laten geven. Die tijd en energie hebben we er niet voor. Ik vind het jammer dat dat niet kan, maar het is nou eenmaal een realiteit waarmee ik werk.
Als je buiten je opleiding werk zoekt, dan zul je inderdaad zo voor de dag moeten komen dat je in 1 keer duidelijk maakt waarom je in de stapel ‘onbevoegd maar geschikt’ behoord.
Ligt aan het soort baan denk ik? In competitieve functies krijg je enorm veel sollicitanten dan selecteren de recruiters eerst gewoon op basis van ‘traditionele’ kenmerken.
Ik zit zelf altijd in ronde 3 van de 5 op mijn werk voor nieuwe investment analysts. Daar komen meer dan 100+ sollicitanten op af. Dus we laten de in-house recruiters eerst selecteren op de goede universiteiten, cijfers en buitenschoolse activiteiten. Er is gewoon geen ruimte om alle 100+ sollicitanten assignments/casestudy’s te laten maken.
Ik zie dit ook niet anders worden ooit denk ik? Misschien dat je sollicitanten van tevoren een gestandaardiseerde onlinetest kan laten maken en dan dat de beste ook worden uitgenodigd. Zo kunnen mensen zonder diploma’s etc. zich misschien nog bewijzen.
Ah ja, het eeuwige dilemma van “Ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want… etc”
Heftig zeg, zelf recentelijk arbeidsmarkt opgegaan met een technisch hbo diploma en zonder grappen 2/3 aanbiedingen per dag via LinkedIn binnen. Geluk gehad dat ik paar jaar geleden voor de juiste opleiding heb gekozen
In Nederland heerst erg het motto van, doe wat je leuk lijkt en de rest komt vanzelf! Het gevolg is dat je hele zalen vol met Communicatiewetenschap-studenten of Culturele taal en iets anders dromerig studies hebt op de Universiteit. Samen met 500 andere psychologie- en kunstgeschiedenis studenten. Vaak zijn dit toch de alpa-achtige studies.
Die motto is suuper overrated, je kan liever iets vinden dat je wellicht minder leuk lijkt maar wat wel brood op de plank legt. Dan kan je in je vrije tijd wellicht focussen op wat je echt leuk vindt, dan blijft het tenminste ook leuk.
Lisanne, de persoon in het artikel, had kunnen weten HBO communicatiewetenschappen best droevige toekomstperspectief heeft. Sure, er is altijd wel iemand die hoofd PR wordt bij een fortune 100 bedrijf en daarmee een salaris heeft van 20k in de maand, maar voor elk zo’n succesverhaal heb je 180 anderen die onbetaalde stage na onbetaalde stage moet lopen voor de KANS op een betaalde baan erna.
Daarnaast, je ziet telkens dat dit probleem zich afspeelt bij bepaalde studiekeuzes. Ik heb nooit gehoord dat engineers moeite hebben om een goedbetaalde baan te vinden. Daarnaast, omdat je super veel wiskunde hebt gehad ben je ook aantrekkelijk voor consultancy bedrijven, big4 accountancy, banken, verzekeraars, IT bedrijven etc etc.
Ik denk dat wij kritisch moeten kijken naar de ‘pretstudies’ en studies met een lage banenkans. Je hebt er immers niet veel aan als je XYZ als gemeenschap moet betalen voor de studie van zo’n persoon, als diegene uiteindelijk alleen barista wordt bij de Starbucks.
Het is makkelijker om bijvoorbeeld een accountant tijdelijk te gebruiken om interne communicatie taken over te nemen dan een communicatie-specialist tijdelijk accounting taken over te laten nemen. Rara, wie gaat er als eerste uit vanwege een ‘reorganisatie’? Rara, wat zal er eerder gebeuren als er even 0,2 FTE opgevuld moet worden vanwege verlof of ziekte?
Decennialang heeft die Ton Wilthagen gepushed dat werknemers flexiebeler moesten worden (makkelijker maken mensen te ontslaan, makkelijker om mensen uren te ontnemen etc.) en is nu verbaasd dat werkgevers niet meer in werknemers investeren voor de lange termijn.
Daarnaast is hij al jaren een hoogleraar en vraag ik me serieus af hoe hij de afgelopen 20 jaar in sollicitatie procedures heeft gestaan als werkgever zijnde (hij geeft al jarenlang leiding aan een faculteit en heeft verscheidene nevenactiviteiten als bestuurder). Hoeveel zij-instroomers zonder ervaring heeft hij aangenomen en hun studie betaald? Hoeveel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt heeft hij binnengehaald voor de organisaties waar hij voor werkt?
11 comments
Ja, slaat echt nergens op.
Blijkbaar is 7 jaar ervaring hebben met nier transplantaties niet genoeg om als beginnend chirurg aan de slag te kunnen.
En als schop na stuurden ze ook nog eens de politie op me af die allemaal vragen ging stellen over de zwarte markt en illegale handel van lichaamsdelen…
Wat een groot contrast met voorgaande generaties, zeg. Mijn vader heeft nog zonder diploma’s carriere kunnen maken, omdat hij altijd bij werkgevers terecht kwam waarbij die kon leren.
​
Het verhaal van die Lisanne raakt mij ook dichtbij huis, omdat ik in tegenstelling tot haar ondanks relevante werkervaring en aanbevelingsbrieven in mijn gewenste veld regelmatig ben afgewezen wegens mijn “niet relevante” opleidingsverleden.
>Het moet voor werkgevers daarnaast aantrekkelijker worden om mensen aan
te nemen die misschien niet de juiste papieren hebben, en daardoor een
groter risico vormen. “De regels daarvoor moeten versoepeld worden op
een positieve manier.”
Als iemand wiens studiegebied ook z’n vakgebied is zit ik hier helemaal niet op te wachten.
Na de economische crisis afgestudeerd, dus precies in de bezuinigingsrondes op de markt gekomen. Stage vinden koste toen al 72 pogingen, toen nog even bij een project kunnen blijven hangen. Daarna nooit meer in mijn vakgebied kunnen komen. Te weinig ervaring óf diploma was te oud óf te ervaren voor een junior functie.
Toen maar een tijdelijke baantje genomen, waar ik inmiddels al jaren zit, omdat ik steeds niet wordt aangenomen. Niet zo hard aan het solliciteren als eerder, maar zit dit jaar toch al op #6. Zit al te kijken naar andere vakgebieden, maar een twee bachelor is wel erg duur en via een werkgever is lastig, aangezien iedereen een kant en klaar persoon zoekt.
>En ook de belasting op werk moet omlaag, zegt Wilthagen. “Dan is het dus veel makkelijker en aantrekkelijker voor een werkgever om mensen aan te nemen.”
Klinkt als de trickle down economics bullshit uit de VS. Werkt niet, heeft nooit gewerkt en zal ook nooit werken. Belastingverlaging leidt tot stock buybacks en niets anders. Ons loon staat al decennia stil terwijl de arbeidsproductiviteit verdubbeld is. Ik kan door deze ene alinea Wilthagen al niet meer serieus nemen.
Ik vind dit altijd zo’n bijzonder verhaal: als ik meekijk op mijn werk naar 60 sollicitanten voor een baan, dan zijn papieren een van de weinige kenmerken waarop ik überhaupt kan selecteren. Ik ken de sollicitant niet en dat gaat mij ook niet lukken in de tijd die ik heb. Ik*moet* een beslissing nemen over wie we uitnodigen en wie niet.
Dus dan begin ik met de mensen met de juiste papieren. Die kunnen beoordeeld worden naar de standaard van hun opleiding, hoeven in principe niet verder opgeleid te worden en ik weet wat ik van hen kan verwachten.
Het kan echt wel zo zijn dat ik fantastische docenten-in-de-dop mis hierdoor. En dat is zeker jammer. Maar ik kan niet 60 man een week laten meelopen of een proefles laten geven. Die tijd en energie hebben we er niet voor. Ik vind het jammer dat dat niet kan, maar het is nou eenmaal een realiteit waarmee ik werk.
Als je buiten je opleiding werk zoekt, dan zul je inderdaad zo voor de dag moeten komen dat je in 1 keer duidelijk maakt waarom je in de stapel ‘onbevoegd maar geschikt’ behoord.
Ligt aan het soort baan denk ik? In competitieve functies krijg je enorm veel sollicitanten dan selecteren de recruiters eerst gewoon op basis van ‘traditionele’ kenmerken.
Ik zit zelf altijd in ronde 3 van de 5 op mijn werk voor nieuwe investment analysts. Daar komen meer dan 100+ sollicitanten op af. Dus we laten de in-house recruiters eerst selecteren op de goede universiteiten, cijfers en buitenschoolse activiteiten. Er is gewoon geen ruimte om alle 100+ sollicitanten assignments/casestudy’s te laten maken.
Ik zie dit ook niet anders worden ooit denk ik? Misschien dat je sollicitanten van tevoren een gestandaardiseerde onlinetest kan laten maken en dan dat de beste ook worden uitgenodigd. Zo kunnen mensen zonder diploma’s etc. zich misschien nog bewijzen.
Ah ja, het eeuwige dilemma van “Ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want ik kan geen baan vinden, want ik heb geen ervaring, want… etc”
Heftig zeg, zelf recentelijk arbeidsmarkt opgegaan met een technisch hbo diploma en zonder grappen 2/3 aanbiedingen per dag via LinkedIn binnen. Geluk gehad dat ik paar jaar geleden voor de juiste opleiding heb gekozen
In Nederland heerst erg het motto van, doe wat je leuk lijkt en de rest komt vanzelf! Het gevolg is dat je hele zalen vol met Communicatiewetenschap-studenten of Culturele taal en iets anders dromerig studies hebt op de Universiteit. Samen met 500 andere psychologie- en kunstgeschiedenis studenten. Vaak zijn dit toch de alpa-achtige studies.
Die motto is suuper overrated, je kan liever iets vinden dat je wellicht minder leuk lijkt maar wat wel brood op de plank legt. Dan kan je in je vrije tijd wellicht focussen op wat je echt leuk vindt, dan blijft het tenminste ook leuk.
Lisanne, de persoon in het artikel, had kunnen weten HBO communicatiewetenschappen best droevige toekomstperspectief heeft. Sure, er is altijd wel iemand die hoofd PR wordt bij een fortune 100 bedrijf en daarmee een salaris heeft van 20k in de maand, maar voor elk zo’n succesverhaal heb je 180 anderen die onbetaalde stage na onbetaalde stage moet lopen voor de KANS op een betaalde baan erna.
Daarnaast, je ziet telkens dat dit probleem zich afspeelt bij bepaalde studiekeuzes. Ik heb nooit gehoord dat engineers moeite hebben om een goedbetaalde baan te vinden. Daarnaast, omdat je super veel wiskunde hebt gehad ben je ook aantrekkelijk voor consultancy bedrijven, big4 accountancy, banken, verzekeraars, IT bedrijven etc etc.
Ik denk dat wij kritisch moeten kijken naar de ‘pretstudies’ en studies met een lage banenkans. Je hebt er immers niet veel aan als je XYZ als gemeenschap moet betalen voor de studie van zo’n persoon, als diegene uiteindelijk alleen barista wordt bij de Starbucks.
Het is makkelijker om bijvoorbeeld een accountant tijdelijk te gebruiken om interne communicatie taken over te nemen dan een communicatie-specialist tijdelijk accounting taken over te laten nemen. Rara, wie gaat er als eerste uit vanwege een ‘reorganisatie’? Rara, wat zal er eerder gebeuren als er even 0,2 FTE opgevuld moet worden vanwege verlof of ziekte?
Decennialang heeft die Ton Wilthagen gepushed dat werknemers flexiebeler moesten worden (makkelijker maken mensen te ontslaan, makkelijker om mensen uren te ontnemen etc.) en is nu verbaasd dat werkgevers niet meer in werknemers investeren voor de lange termijn.
Daarnaast is hij al jaren een hoogleraar en vraag ik me serieus af hoe hij de afgelopen 20 jaar in sollicitatie procedures heeft gestaan als werkgever zijnde (hij geeft al jarenlang leiding aan een faculteit en heeft verscheidene nevenactiviteiten als bestuurder). Hoeveel zij-instroomers zonder ervaring heeft hij aangenomen en hun studie betaald? Hoeveel mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt heeft hij binnengehaald voor de organisaties waar hij voor werkt?