Letterlijk geen enkele goeie reden om 80% van je leven aan werk te besteden.
De hoge werkdruk, voornamelijk door onderbezetting omdat het moeilijk is om mensen te vinden, is *juist* een reden voor mij om 4 dagen te gaan werken
Natuurlijk willen mensen minder werken.
Ten eerste zijn er steeds meer eenpersoonshuishoudens. Als je dan naast je fulltime werkweek je huishouden moet draaien heb je geen tijd meer over.
Ten tweede heb je steeds meer tweepersoonshuishoudens waar beide partners werken. Zelfde met punt één zorgt dit ervoor dat het huishouden naar het weekend wordt verplaatst ten kosten van je kostbare vrije tijd.
Ten derde (en iets wat in in mijn omgeving steeds meer zie) Waarom zou fulltime gaan werken als er marginaal toch weinig aan overhoudt. Hiermee bedoel ik voornamelijk dat jongeren (zeker in de randstad) het idee hebben dat werken niets oplevert.
Als je nu 32 of 40 uur werkt, een koophuis in de randstad is voor de meeste mensen toch onbereikbaar. Tegen de stijgende woningprijzen valt niet op te sparen, daar hoef je het dus niet voor te doen.
Daarnaast twijfelen mensen überhaupt of ze over 40 jaar nog steeds recht hebben op dezelfde oudedagsvoorzieningen als de huidige generatie ouderen. Waarom nu hard werken voor later als er een kans bestaat dat je toch tot je 75ste moet blijven doorwerken?
> Een veelgehoorde oplossing voor de krapte op de arbeidsmarkt: laat parttimers meer uren werken. Klinkt logisch, maar helaas daalt het aantal mensen dat dat wil.
Het zou mooi zijn als de wensen rondom arbeidsvoorwaarden van werknemers als gegeven gezien worden en de arbeidsmarkt als iets dat zich daar maar op heeft aan te passen. Te lang is het andersom geweest.
Als zzp IT’er werkte ik graag 70u/week maar ben al reeds een paar jaar in loondienst en bezig om m’n contract aan te passen van 5 naar 4 dagen..
Niemand is er ooit beter van geworden om met een gewone baan meer te werken. We werken niet voor onze lol, je doet dat erbij zodat je kan/mag leven. Dit is natuurlijk persoonlijk, per individu verschillend maar in het grote geheel wel waar het op neer komt.
Ik vraag me af hoeveel mensen onnuttig werk hebben, dwz werk waar de maatschappij niet beter van wordt
Nogal logisch dat mensen in de zorg niet meer willen werken. Dat werk is slopend voor je mentale gezondheid. De werkdruk is veel te hoog en het loon is er niet naar.
Ik zie het zelf bij mijn vriendin. Zij werkt 32 uur per week als specialist in het ziekenhuis (geen specialisatie), ik >40 uur al promovendus in de biologie. Toch is zij degene die bijna tegen een burn-out aan zit. Haar werk is continu door door door. De helft van de tijd heeft ze geen tijd voor lunch, koffiepauzes bestaan helemaal niet en overwerk is standaard. En nu alle uitgestelde zorg door corona moet worden ingehaald wordt het alleen maar meer.
Mijn werk daarentegen is meer uren, maar die kan ik zelf indelen, waardoor er genoeg ruimte is om mijn privé zaken te regelen en een praatje te maken met collega’s.
En het resultaat is zichtbaar. Mijn vriendin gaat van 32 naar 24 uur, omdat ze anders in een burn-out eindigd.
Ik denk dat het best mogelijk is om wat druk te verlagen door een paar regeltjes te versoepelen. Mijn god wat zijn er toch een hoop wetten, normen en standaarden. Voor een hoop van die overbelaste sectoren is zo gigantisch veel documentatie nodig dat werk bijna onmogelijk is.
Ik zit nu aan mijn eerste grotemensenwerk. Is ook in deeltijd. Is als embedded engineer, dus soort van ICT? Is ook electro. In ieder geval, ik heb bij stages al gemerkt dat 40 uur per week niet voor mij is, al helemaal als ik ook nog erbij een flink eind moet fietsen. Dan is het eten, werken, slapen. Geen koken, geen hobbies, geen vermaak, geen sociale omgang. Dat houd ik best wel een half jaartje vol maar het is geen leven.
Ik denk dat ik wel 30 uur kan. Maar meer moet het ook echt niet worden. Maar er is voor mij besloten dat ik maar met 20 begin, dan kan ik later nog wel omhoog. Beetje bescherming tegen mezelf.
Ik woon ook op mezelf, dus alles moet zelf. Koken, schoonmaken, andere huishoudelijke dingen.
Tja het is nou niet bepaald aantrekkelijk voor mij om mijn goede twintige jaren te gebruiken om een kut loontje te verdienen en te wachten voor 50 jaar op een kans om van je dag te kunnen genieten terwijl je lichaam naar de klote is. Liever nu minimaal werken en een genieten, een huis kopen zit er toch niet in tenzij ik dat erf als mijn ouders er niet meer zijn.
11 comments
4 dagen werkweek!
Letterlijk geen enkele goeie reden om 80% van je leven aan werk te besteden.
De hoge werkdruk, voornamelijk door onderbezetting omdat het moeilijk is om mensen te vinden, is *juist* een reden voor mij om 4 dagen te gaan werken
Natuurlijk willen mensen minder werken.
Ten eerste zijn er steeds meer eenpersoonshuishoudens. Als je dan naast je fulltime werkweek je huishouden moet draaien heb je geen tijd meer over.
Ten tweede heb je steeds meer tweepersoonshuishoudens waar beide partners werken. Zelfde met punt één zorgt dit ervoor dat het huishouden naar het weekend wordt verplaatst ten kosten van je kostbare vrije tijd.
Ten derde (en iets wat in in mijn omgeving steeds meer zie) Waarom zou fulltime gaan werken als er marginaal toch weinig aan overhoudt. Hiermee bedoel ik voornamelijk dat jongeren (zeker in de randstad) het idee hebben dat werken niets oplevert.
Als je nu 32 of 40 uur werkt, een koophuis in de randstad is voor de meeste mensen toch onbereikbaar. Tegen de stijgende woningprijzen valt niet op te sparen, daar hoef je het dus niet voor te doen.
Daarnaast twijfelen mensen überhaupt of ze over 40 jaar nog steeds recht hebben op dezelfde oudedagsvoorzieningen als de huidige generatie ouderen. Waarom nu hard werken voor later als er een kans bestaat dat je toch tot je 75ste moet blijven doorwerken?
> Een veelgehoorde oplossing voor de krapte op de arbeidsmarkt: laat parttimers meer uren werken. Klinkt logisch, maar helaas daalt het aantal mensen dat dat wil.
Het zou mooi zijn als de wensen rondom arbeidsvoorwaarden van werknemers als gegeven gezien worden en de arbeidsmarkt als iets dat zich daar maar op heeft aan te passen. Te lang is het andersom geweest.
Als zzp IT’er werkte ik graag 70u/week maar ben al reeds een paar jaar in loondienst en bezig om m’n contract aan te passen van 5 naar 4 dagen..
Niemand is er ooit beter van geworden om met een gewone baan meer te werken. We werken niet voor onze lol, je doet dat erbij zodat je kan/mag leven. Dit is natuurlijk persoonlijk, per individu verschillend maar in het grote geheel wel waar het op neer komt.
Ik vraag me af hoeveel mensen onnuttig werk hebben, dwz werk waar de maatschappij niet beter van wordt
Nogal logisch dat mensen in de zorg niet meer willen werken. Dat werk is slopend voor je mentale gezondheid. De werkdruk is veel te hoog en het loon is er niet naar.
Ik zie het zelf bij mijn vriendin. Zij werkt 32 uur per week als specialist in het ziekenhuis (geen specialisatie), ik >40 uur al promovendus in de biologie. Toch is zij degene die bijna tegen een burn-out aan zit. Haar werk is continu door door door. De helft van de tijd heeft ze geen tijd voor lunch, koffiepauzes bestaan helemaal niet en overwerk is standaard. En nu alle uitgestelde zorg door corona moet worden ingehaald wordt het alleen maar meer.
Mijn werk daarentegen is meer uren, maar die kan ik zelf indelen, waardoor er genoeg ruimte is om mijn privé zaken te regelen en een praatje te maken met collega’s.
En het resultaat is zichtbaar. Mijn vriendin gaat van 32 naar 24 uur, omdat ze anders in een burn-out eindigd.
Ik denk dat het best mogelijk is om wat druk te verlagen door een paar regeltjes te versoepelen. Mijn god wat zijn er toch een hoop wetten, normen en standaarden. Voor een hoop van die overbelaste sectoren is zo gigantisch veel documentatie nodig dat werk bijna onmogelijk is.
Ik zit nu aan mijn eerste grotemensenwerk. Is ook in deeltijd. Is als embedded engineer, dus soort van ICT? Is ook electro. In ieder geval, ik heb bij stages al gemerkt dat 40 uur per week niet voor mij is, al helemaal als ik ook nog erbij een flink eind moet fietsen. Dan is het eten, werken, slapen. Geen koken, geen hobbies, geen vermaak, geen sociale omgang. Dat houd ik best wel een half jaartje vol maar het is geen leven.
Ik denk dat ik wel 30 uur kan. Maar meer moet het ook echt niet worden. Maar er is voor mij besloten dat ik maar met 20 begin, dan kan ik later nog wel omhoog. Beetje bescherming tegen mezelf.
Ik woon ook op mezelf, dus alles moet zelf. Koken, schoonmaken, andere huishoudelijke dingen.
Tja het is nou niet bepaald aantrekkelijk voor mij om mijn goede twintige jaren te gebruiken om een kut loontje te verdienen en te wachten voor 50 jaar op een kans om van je dag te kunnen genieten terwijl je lichaam naar de klote is. Liever nu minimaal werken en een genieten, een huis kopen zit er toch niet in tenzij ik dat erf als mijn ouders er niet meer zijn.