Heb zelf ooit een slechte relatie met buren gehad. Wat een gezeik was dat. Brrr
Toch is het veel effectiever om gewoon even aan te bellen en het erover te hebben. Ik heb buren die nogal van luide muziek houden bij feestjes en ik heb meerdere malen moeten aanbellen, maar nu is het ook wel een normaal geluidsniveau tijdens een feestje. Ik heb duidelijk gezegd dat ze van mij niet hoeven stoppen op een bepaalde tijd en dat ze dat lekker moeten doen, maar dat ik wel wil dat ik gewoon kan slapen.
Nu heb ik een prima verstandhouding met ze en zij houden het geluidsniveau normaal terwijl ze wel gewoon blijven feesten tot hoe laat of vroeg het ook mag zijn. Iedereen blij.
Echt jongens en meisjes, bel gewoon even aan. Het werkt echt.
Vertel me dat er een pandemie met lockdown was zonder me te vertellen dat er een pandemie met lockdown was:
> Terwijl het aantal hulpvragen om rechtsbijstand in het algemeen afnam vorig jaar, kreeg de juridisch dienstverlener juist méér verzoeken om juridische bijstand bij een burenruzie
Op deze website staan veel tips, adviezen en documenten om verder te komen. Niet alleen via een rechter, maar ook hoe je buitengerechtelijke een geschil kan oplossen.
Uiteindelijk blijven mensen vaak elkaars buren, ook al oordeelt een rechter ergens over. Je hoeft maar te kijken naar de follow-up uitzendingen van de Rijdende Rechter om te ontdekken dat het oordeel niet per se de onderlinge relatie ook weer verbetert. Maar soms ook wel gelukkig.
Mijn buurvrouw gooide telkens briefjes in de bus..
De verwarming stond te vaak aan.
De tuinlamp ging niet vroeg genoeg aan.
De heg was te hoog.
De hond poepte in haar dakgoot.
Leuke briefjes ter vermaeck voor op FB, maar uiteindelijk word je er wel moe van.
Nee.. soms helpt praten niet. De tuinslang op standje ijskoud hielp wel.
Misschien door slechte discuussies op het internet?
“Door corona zijn veel mensen gaan verbouwen of aanbouwen”
Nee, dat is door de woningcrisis al meerdere jaren aan de gang. mensen kunnen geen kant op, en gooien dan maar een uitbouw of zelfs een kelder in hun woning.
Zeker in de grote steden, en helemaal in hun binnensteden is dit merkbaar, om knettergek van te worden.
Het ene appartement naast je wordt ook nog eens gerenoveerd/gesplitst, en als ze daar mee klaar zijn gaan ze vrolijk naar die daarnaast. letterlijk.
Pandjesbazen verdienen schijtveelgeld, en de hele buurt kan de kolere krijgen met takkeherrie van 7 uur s’ochtends tot 5 uur overdag, elke dag, ook in het weekend.
Bezwaar indienen heeft geen zin, want voordat het gemeentelijke apparatchik jouw bezwaar gaat behandelen ben je al een half jaar verder, en de overlast heeft dan al lang plaatsgevonden.
Leuk feitje: er is zijn lokale vrijwilligersorganisaties die mensen trainen in het neutraal bemiddelen tussen twee partijen. Echter, vrijwilligers van lokale organisatie 1 mogen niet werken bij organisatie 2 vanwege een conflict tussen die lokale organisaties.
Te veel mensen die eikels mogen zijn helaas
Leven en laten leven is ook zo’n bizar moeilijk en ingewikkeld concept..
Een bovenbuurvrouw die de hele dag belt met familie/vrienden? en de afstand tussen hier en haar thuisland met haar stem probeert te overbruggen.Die gasten heeft die op het balkon roken en hun peuken bij ons de tuin in schieten.Die haar borstel van haren ontdoet en die bij ons in de tuin laat vallen.Die het raam openzet en haar medisch afval in onze tuin gooit.Die het gesprek voortzet vanuit het open raam met mensen die in de straat staan, of in onze voortuin en naar boven schreeuwen.Enz. Enz.Ze is bekend in de buurt. Mensen hebben medelijden met ons en zijn blij dat ze niet in onze flat hoeven te wonen.
Aanbellen en vriendelijk vragen? Oh…sorry…sorry. En vervolgens dat verhaal kwijt moeten aan iemand in haar moederland of aan de andere kant van de stad ofzo.
Bel de woningbouw. Er volgt een gesprek. Beterschap wordt beloofd. Afspraken worden gemaakt. Mij wordt gevraagd begrip te hebben voor cultuurverschillen. De taal was buurvrouw opeens niet meer machtig, dus een gesprek was niet makkelijk geweest, volgens de wijkmanager.
Jaren later nog maar een keer aan de bel trekken. Ze dachten dat het was opgelost omdat ik niet meer gebeld had. Buurtbemiddeling volgt, gesprek met de wijkagent die haar kent, omdat hij hier ook woonde.
Bij de officiële bemiddeling is er een nieuwe wijkagent die dezelfde taal spreekt. Buurtbemiddeling en ik komen er niet meer tussen. Ik ben uiteindelijk opgestapt, omdat men weigerde het gesprek in het Nederlands te voeren.
Dat is inmiddels 10 jaar geleden. Is er iets veranderd? Nee. Maar we staan nu wel geregistreerd als een succes story van de buurbemiddeling. We hebben toch al die jaren niet meer geklaagd? Bemiddeling succesvol.
In een gehorige flat ben je je altijd bewust van buren. En ben je altijd zelf ook buren. Om de tv te kunnen verstaan boven haar geschreeuw, staat die veel te hard. En we zullen vast ander lawaai maken, waar we ons niet van bewust zijn. Maar zij heeft alleen klachten over ons gerook, dat haar was buiten laat stinken. Wij roken respectievelijk al 3 en 7 jaar niet meer.
Burenoverlast is iets van deze tijd. Ik groeide op in een flat in Concrete City. Zelden burenoverlast.
Weer iets waar je mee moet leren leven.
Langs de straat hebben we parkeerplekken of betaald parkeren. Overburen houden parkeerplek bezet met aanhangwagen als ze weg zijn. Deze leggen deze vast aan de HWA met een ketting. Zodat ze hun plek voor de deur niet kwijt zijn.
Als je parkeert op de parkeerplek naast welke bezet gehouden wordt, wordt je bijna verrot gescholden. Omdat het dan lastiger wordt om direct eruit te rijden.
Soms zijn fatsoens normen compleet verloren. Dat je een parkeerplek bezet houd, wat al niet mag, is dan daar aan toe. Maar dat er twee wilt is van de zotte.
12 comments
Heb zelf ooit een slechte relatie met buren gehad. Wat een gezeik was dat. Brrr
Toch is het veel effectiever om gewoon even aan te bellen en het erover te hebben. Ik heb buren die nogal van luide muziek houden bij feestjes en ik heb meerdere malen moeten aanbellen, maar nu is het ook wel een normaal geluidsniveau tijdens een feestje. Ik heb duidelijk gezegd dat ze van mij niet hoeven stoppen op een bepaalde tijd en dat ze dat lekker moeten doen, maar dat ik wel wil dat ik gewoon kan slapen.
Nu heb ik een prima verstandhouding met ze en zij houden het geluidsniveau normaal terwijl ze wel gewoon blijven feesten tot hoe laat of vroeg het ook mag zijn. Iedereen blij.
Echt jongens en meisjes, bel gewoon even aan. Het werkt echt.
Vertel me dat er een pandemie met lockdown was zonder me te vertellen dat er een pandemie met lockdown was:
> Terwijl het aantal hulpvragen om rechtsbijstand in het algemeen afnam vorig jaar, kreeg de juridisch dienstverlener juist méér verzoeken om juridische bijstand bij een burenruzie
Ter info hierbij de website van het CCV:
https://www.hetccv-woonoverlast.nl/nieuws
Op deze website staan veel tips, adviezen en documenten om verder te komen. Niet alleen via een rechter, maar ook hoe je buitengerechtelijke een geschil kan oplossen.
Uiteindelijk blijven mensen vaak elkaars buren, ook al oordeelt een rechter ergens over. Je hoeft maar te kijken naar de follow-up uitzendingen van de Rijdende Rechter om te ontdekken dat het oordeel niet per se de onderlinge relatie ook weer verbetert. Maar soms ook wel gelukkig.
Mijn buurvrouw gooide telkens briefjes in de bus..
De verwarming stond te vaak aan.
De tuinlamp ging niet vroeg genoeg aan.
De heg was te hoog.
De hond poepte in haar dakgoot.
Leuke briefjes ter vermaeck voor op FB, maar uiteindelijk word je er wel moe van.
Nee.. soms helpt praten niet. De tuinslang op standje ijskoud hielp wel.
Misschien door slechte discuussies op het internet?
“Door corona zijn veel mensen gaan verbouwen of aanbouwen”
Nee, dat is door de woningcrisis al meerdere jaren aan de gang. mensen kunnen geen kant op, en gooien dan maar een uitbouw of zelfs een kelder in hun woning.
Zeker in de grote steden, en helemaal in hun binnensteden is dit merkbaar, om knettergek van te worden.
Het ene appartement naast je wordt ook nog eens gerenoveerd/gesplitst, en als ze daar mee klaar zijn gaan ze vrolijk naar die daarnaast. letterlijk.
Pandjesbazen verdienen schijtveelgeld, en de hele buurt kan de kolere krijgen met takkeherrie van 7 uur s’ochtends tot 5 uur overdag, elke dag, ook in het weekend.
Bezwaar indienen heeft geen zin, want voordat het gemeentelijke apparatchik jouw bezwaar gaat behandelen ben je al een half jaar verder, en de overlast heeft dan al lang plaatsgevonden.
Leuk feitje: er is zijn lokale vrijwilligersorganisaties die mensen trainen in het neutraal bemiddelen tussen twee partijen. Echter, vrijwilligers van lokale organisatie 1 mogen niet werken bij organisatie 2 vanwege een conflict tussen die lokale organisaties.
Te veel mensen die eikels mogen zijn helaas
Leven en laten leven is ook zo’n bizar moeilijk en ingewikkeld concept..
Een bovenbuurvrouw die de hele dag belt met familie/vrienden? en de afstand tussen hier en haar thuisland met haar stem probeert te overbruggen.Die gasten heeft die op het balkon roken en hun peuken bij ons de tuin in schieten.Die haar borstel van haren ontdoet en die bij ons in de tuin laat vallen.Die het raam openzet en haar medisch afval in onze tuin gooit.Die het gesprek voortzet vanuit het open raam met mensen die in de straat staan, of in onze voortuin en naar boven schreeuwen.Enz. Enz.Ze is bekend in de buurt. Mensen hebben medelijden met ons en zijn blij dat ze niet in onze flat hoeven te wonen.
Aanbellen en vriendelijk vragen? Oh…sorry…sorry. En vervolgens dat verhaal kwijt moeten aan iemand in haar moederland of aan de andere kant van de stad ofzo.
Bel de woningbouw. Er volgt een gesprek. Beterschap wordt beloofd. Afspraken worden gemaakt. Mij wordt gevraagd begrip te hebben voor cultuurverschillen. De taal was buurvrouw opeens niet meer machtig, dus een gesprek was niet makkelijk geweest, volgens de wijkmanager.
Jaren later nog maar een keer aan de bel trekken. Ze dachten dat het was opgelost omdat ik niet meer gebeld had. Buurtbemiddeling volgt, gesprek met de wijkagent die haar kent, omdat hij hier ook woonde.
Bij de officiële bemiddeling is er een nieuwe wijkagent die dezelfde taal spreekt. Buurtbemiddeling en ik komen er niet meer tussen. Ik ben uiteindelijk opgestapt, omdat men weigerde het gesprek in het Nederlands te voeren.
Dat is inmiddels 10 jaar geleden. Is er iets veranderd? Nee. Maar we staan nu wel geregistreerd als een succes story van de buurbemiddeling. We hebben toch al die jaren niet meer geklaagd? Bemiddeling succesvol.
In een gehorige flat ben je je altijd bewust van buren. En ben je altijd zelf ook buren. Om de tv te kunnen verstaan boven haar geschreeuw, staat die veel te hard. En we zullen vast ander lawaai maken, waar we ons niet van bewust zijn. Maar zij heeft alleen klachten over ons gerook, dat haar was buiten laat stinken. Wij roken respectievelijk al 3 en 7 jaar niet meer.
Burenoverlast is iets van deze tijd. Ik groeide op in een flat in Concrete City. Zelden burenoverlast.
Weer iets waar je mee moet leren leven.
Langs de straat hebben we parkeerplekken of betaald parkeren. Overburen houden parkeerplek bezet met aanhangwagen als ze weg zijn. Deze leggen deze vast aan de HWA met een ketting. Zodat ze hun plek voor de deur niet kwijt zijn.
Als je parkeert op de parkeerplek naast welke bezet gehouden wordt, wordt je bijna verrot gescholden. Omdat het dan lastiger wordt om direct eruit te rijden.
Soms zijn fatsoens normen compleet verloren. Dat je een parkeerplek bezet houd, wat al niet mag, is dan daar aan toe. Maar dat er twee wilt is van de zotte.