> wijzigingen in de onderzoeksopzet, het achteraf toevoegen van een controlegroep of het weglaten van data zonder dit te verantwoorden of zelfs maar te melden.
Tot ziens reputatie, dag accreditatie. Jammer dat dit relatief laat aan het licht komt, maar dit soort integriteitskwesties aanpakken is een kerntaak van de wetenschap bedrijven.
Ik heb altijd het onderbuikgevoel dat er binnen de psychologie meer gefraudeerd wordt dan in andere onderzoeksvelden. Het lijkt mij zo makkelijk wat extra enquêteformulieren in te vullen zodat de resultaten net wel significant worden. De kans op ontdekking wanneer het op kleine schaal gebeurd lijkt mij miniem. Deze onderzoeker heeft gewoon zijn hand overspeeld denk ik. Uiteraard kan ik er naast zitten en wordt er in natuurkundig of geschiedkundig onderzoek net zo veel vals gespeeld.
Waar ik ECHT benieuwd naar ben: wist haar man, Bernard Hommel, hoofd van de afdeling waar ze werkte (Cognitieve Psychologie), hier van af?
Illegaal bloed aftappen, dat gaat wel erg over de grens. Jammer dat ze dat niet verder toelichten.
Publicaties (niet) terugtrekken is helaas een bekend probleem. Editors reageren vaak niet of traag, of ze laten de oorspronkelijke auteurs reageren op de accusaties, publiceren die correspondentie en daarmee is voor hen de kous af.
Maar zelfs als een artikel wordt teruggetrokken is het vrijwel onmogelijk om het artikel uit de circulatie te halen. In het fysieke tijdschrift kan je überhaupt niet zien dat het is teruggetrokken, maar ook op de website van de journal is nog steeds het volledige artikel te zien, met vaak slechts een linkje waarin staat dat het artikel is teruggetrokken.
Ook als je naar artikelen zoekt in bijv. Google scholar of PubMed kan je nog steeds de artikelen vinden.
4 comments
> wijzigingen in de onderzoeksopzet, het achteraf toevoegen van een controlegroep of het weglaten van data zonder dit te verantwoorden of zelfs maar te melden.
Tot ziens reputatie, dag accreditatie. Jammer dat dit relatief laat aan het licht komt, maar dit soort integriteitskwesties aanpakken is een kerntaak van de wetenschap bedrijven.
Ik heb altijd het onderbuikgevoel dat er binnen de psychologie meer gefraudeerd wordt dan in andere onderzoeksvelden. Het lijkt mij zo makkelijk wat extra enquêteformulieren in te vullen zodat de resultaten net wel significant worden. De kans op ontdekking wanneer het op kleine schaal gebeurd lijkt mij miniem. Deze onderzoeker heeft gewoon zijn hand overspeeld denk ik. Uiteraard kan ik er naast zitten en wordt er in natuurkundig of geschiedkundig onderzoek net zo veel vals gespeeld.
Waar ik ECHT benieuwd naar ben: wist haar man, Bernard Hommel, hoofd van de afdeling waar ze werkte (Cognitieve Psychologie), hier van af?
Illegaal bloed aftappen, dat gaat wel erg over de grens. Jammer dat ze dat niet verder toelichten.
Publicaties (niet) terugtrekken is helaas een bekend probleem. Editors reageren vaak niet of traag, of ze laten de oorspronkelijke auteurs reageren op de accusaties, publiceren die correspondentie en daarmee is voor hen de kous af.
Maar zelfs als een artikel wordt teruggetrokken is het vrijwel onmogelijk om het artikel uit de circulatie te halen. In het fysieke tijdschrift kan je überhaupt niet zien dat het is teruggetrokken, maar ook op de website van de journal is nog steeds het volledige artikel te zien, met vaak slechts een linkje waarin staat dat het artikel is teruggetrokken.
Ook als je naar artikelen zoekt in bijv. Google scholar of PubMed kan je nog steeds de artikelen vinden.