Όχι όχι, όλα καλά είναι, πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον κόβιντ. Κατάργηση μέτρων χτες κιόλας. Τι κι αν σε λίγο δε θα χει ΜΕΘ ελεύθερη?
Τι δείχνουν οι δύο άξονες?
Το 20 που δεν είχαμε εμβόλια με σχέση το 21 που έχουμε εμβόλια. Τραγικό…
Προφανώς, οι υποδομές υγείας μας δεν φτάνουν για κορονοϊό *και* τα συνήθη περιστατικά.
Το υπόλοιπο δικό σας.
Η κυνική αλήθεια είναι ότι ακόμα είναι νωρίς για να εξαγουμε χρήσιμα κοινωνικά συμπεράσματα από γραφηματα υπερθνησιμοτητας.
Αυτό που είναι προφανές είναι ότι η covid19 στατιστικά μειωνει το προσδοκιμο ζωής ανθρώπων που κατατασσονται σε ευπαθεις ομάδες. Λόγου χάρη ένας 80χρονος εφυγε φέτος αντί στα 82 του, ένας καρκινοπαθης με διάγνωση 2 ετών κατέληξε 1.5 χρόνο νωρίτερα, κλπ.
Θα πρέπει αυτά τα δεδομένα να συμψηφιστουν ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα του βαθμού της υπερθνησιμοτητας, κάτι το οποίο θα ειναι εφικτό μόνο με δεδομένα επομενων χρόνων αφότου η covid εισελθει σε υφεση ως ασθένεια (αν και εφόσον εισελθει).
Για παράδειγμα αν δούμε πτώση στο Μ.Ο. θανατων στο έτος (ή στα ετη) που θα ακολουθήσει/ουν της υφεσης, τότε θα μπορούμε να κρινουμε εάν κατέληξαν σχετικά προωρα ευπαθεις ομάδες ή αν είχαμε περίσσιους “απρογραμματιστους” θανατους.
Και μετά, για κάθε εκβαση των αριθμών, θα πρέπει να αναλογιστουμε ως κοινωνία και σε φιλοσοφικό επίπεδο αν η πρόωρη κατάληξη ατόμων σε ευπαθεις ομάδες ειναι αποδεκτή θυσία για να συνεχίσει το σύνολο μια φυσιολογικοτερη ζωη, ή αν τα μέτρα ήταν και είναι δικαιολογημένα και αν θα έπρεπε να είναι ακόμα σκληροτερα.
5 comments
Όχι όχι, όλα καλά είναι, πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον κόβιντ. Κατάργηση μέτρων χτες κιόλας. Τι κι αν σε λίγο δε θα χει ΜΕΘ ελεύθερη?
Τι δείχνουν οι δύο άξονες?
Το 20 που δεν είχαμε εμβόλια με σχέση το 21 που έχουμε εμβόλια. Τραγικό…
Προφανώς, οι υποδομές υγείας μας δεν φτάνουν για κορονοϊό *και* τα συνήθη περιστατικά.
Το υπόλοιπο δικό σας.
Η κυνική αλήθεια είναι ότι ακόμα είναι νωρίς για να εξαγουμε χρήσιμα κοινωνικά συμπεράσματα από γραφηματα υπερθνησιμοτητας.
Αυτό που είναι προφανές είναι ότι η covid19 στατιστικά μειωνει το προσδοκιμο ζωής ανθρώπων που κατατασσονται σε ευπαθεις ομάδες. Λόγου χάρη ένας 80χρονος εφυγε φέτος αντί στα 82 του, ένας καρκινοπαθης με διάγνωση 2 ετών κατέληξε 1.5 χρόνο νωρίτερα, κλπ.
Θα πρέπει αυτά τα δεδομένα να συμψηφιστουν ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα του βαθμού της υπερθνησιμοτητας, κάτι το οποίο θα ειναι εφικτό μόνο με δεδομένα επομενων χρόνων αφότου η covid εισελθει σε υφεση ως ασθένεια (αν και εφόσον εισελθει).
Για παράδειγμα αν δούμε πτώση στο Μ.Ο. θανατων στο έτος (ή στα ετη) που θα ακολουθήσει/ουν της υφεσης, τότε θα μπορούμε να κρινουμε εάν κατέληξαν σχετικά προωρα ευπαθεις ομάδες ή αν είχαμε περίσσιους “απρογραμματιστους” θανατους.
Και μετά, για κάθε εκβαση των αριθμών, θα πρέπει να αναλογιστουμε ως κοινωνία και σε φιλοσοφικό επίπεδο αν η πρόωρη κατάληξη ατόμων σε ευπαθεις ομάδες ειναι αποδεκτή θυσία για να συνεχίσει το σύνολο μια φυσιολογικοτερη ζωη, ή αν τα μέτρα ήταν και είναι δικαιολογημένα και αν θα έπρεπε να είναι ακόμα σκληροτερα.