Opeens was daar weer het VB zoals iedereen het al lang kent: hardvochtig, hyperconservatief, xenofoob en misnoegd

3 comments

1. >Vlaams Belang had een historische monsterscore binnen handbereik. Maar in het zicht van de meet struikelde de partij alsnog, na twee pijnlijke campagneweken. Waar liep het mis?

   Zie titel.

   Ik denk dat dat artikel van De Standaard, van een paar weken terug, toch wat mensen hun ogen geopend heeft. Mensen die voor VB gingen stemmen, omdat ze dachten “laat die zich maar eens bewijzen, ze hebben schoon schip gemaakt”.

   En dan leren ze Tom Vandendriessche kennen. Die zijn streng, dwingend, Christelijk beeld voor de maatschappij niet onder stoelen of banken steekt. Die zich uitsprak tegen homo-adoptie, en voor heel de wereld verkondigde: “We zetten het nu niet in het programma, maar we gaan er op termijn wel aan raken”.

   Eventjes herinneren: in Italië heeft men dit al totaal aangetast. En Theo Francken verkondigde vorig jaar “hoe goed het ging in Italië onder die rechtse regering”.

   En dan is er natuurlijk de super-ranzige commentaren van de debatten van de laatste weken, vooral over LGBTQ+. Mensen dachten dat VB schoon schip gemaakt had. Laat het duidelijk zijn: dat was voor de show. Intern bleef alles hetzelfde.

   Tegen mensen zeggen: “Jij mag zelf niet kiezen wie je bent” is niet exact iets dat thuishoort in een democratische maatschappij.

   >Het idee dat Vlaams Belang een ‘deftige’ partij als een ander kon zijn, lag in de laatste campagneweken aan diggelen. Opeens was daar weer het VB zoals iedereen het al lang kent. Hardvochtig, hyperconservatief, xenofoob en misnoegd over de progressieve vooruitgang die Vlaanderen de voorbije decennia boekte.

   22.8%(op dit moment) is nog altijd veel, tuurlijk. Maar het is niet de voorspelde 28%(of op sommige plekken 34%).

   Ach ja. Ooit zal de gemiddelde mens beseffen dat de interesse van grote bedrijven actief tegen hun interesses ingaan. En kijken naar hoe partijen stemmen, ipv wat ze op sociale media verkondigen. VB staat absoluut aan de kant van het grote geld en tegen rechten rond minimumloon, bescherming voor arbeiders, en dergelijke meer.

2. > Het idee dat Vlaams Belang een ‘deftige’ partij als een ander kon zijn, lag in de laatste campagneweken aan diggelen. Opeens was daar weer het VB zoals iedereen het al lang kent. Hardvochtig, hyperconservatief, xenofoob en misnoegd over de progressieve vooruitgang die Vlaanderen de voorbije decennia boekte.

   Ik heb op een bepaald moment getwijfeld om Vlaams een protest stem te geven aan VB. Het zijn de debatten waar VB het onderscheid niet wist te maken tussen ideologische ideeën en mensen van vlees en bloed dat ik besefte dat ik niet op hen kon stemmen. Ge kunt van mening verschillen maar heb tenminste respect voor de mens (Petra De Sutter). Daar zijn ze mij volledig verloren en met deze uitslag ben ik blij dat ik mij niet heb laten verlijden door een partij die gewoon een masker op heeft gezet om zich als proper en milder te positioneren.

3. We gaan terug naar het jaar 1933.