Συνεχίζεται η επέλαση των βαρβάρων. Δυο νέα παιδιά πέφτουν θύματα ανθρώπων του υποκόσμου και του συστήματος που τους τρέφει. Ευτυχώς ο ένας γλίτωσε.
Να δούμε πότε το κράτος θα ξυπνήσει και θα *επιβάλλει* τον νόμο και θα δημιουργήσει πλαίσια ασφαλείας. Και στη κοινωνία, και στο σχολείο, και παντού. Ας ελπίσουμε να μη θρηνήσουμε κι άλλα θύματα μέχρι τότε.
Τρομερό περιστατικό και άλλη μια απόδειξη ότι το παρακράτος των μαφιόζων είναι η πραγματική κυβέρνηση στον τόπο.
Μεγάλη ειρωνεία που μερικοί παράγοντες στα ραδιόφωνα πήγαν να κατηγορήσουν την “κοινωνία και τον εγκλεισμό” για αυτές τις συμπεριφορές.
Άθλιοι.
Οταν πας το παιδι απο 4 χρονων στο γηπεδο να φωναζει σκουληκια θα σας γαμησουμε κλπ προφανως οταν μεγαλωσει θα γινει τραμπουκος
Εμείς εδώ στην Αλεξάνδρεια με 2 συνδέσμους παοκ-αρης με φανατικούς εκδρομές και χίλια δυό δεν είχαμε ποτέ περιστατικό βίας. Κανονικά βγαίνουμε με φανέλες και μπλούζες και υπάρχει μόνο χαβαλές. Πότε δεν κατάλαβα γιατί συμβαίνει αυτό στη Θεσσαλονίκη
Αχ τι ωραία πράγματα είναι αυτά. Θυμάμαι στον Βόλο πριν κάμποσα χρόνια που είχε έρθει η ΑΕΚ (νομίζω με τον ΠΑΟΚ?) και είχανε πέσει μαχαιριές στο καρακέντρο της πόλης. Χαίρεται η ψυχούλα μου να βλέπω ότι οι Έλληνες ήταν βάρβαροι αούγκανοι πριν 50 χρόνια και συνεχίζουν δυνατά να είναι ακόμα και τώρα.
Είναι πανέμορφο να βλέπει κανείς τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα και να αναρωτιέται γιατί γιγάντιο ποσοστό νεαρών φεύγει από τη χώρα και ούτε χλέπα δε θέλει να ρίξει διότι θα είναι σπατάλη των σωματικών του υγρών.
Είναι ονειρικό το ότι ο Σαββίδης ξεπλένει χρήμα ανελέητα και όλοι τον υμνούν.
Είναι σαγηνευτικό ότι ο Μαρινάκης μεταφέρει κόκα και άλλα ναρκωτικά με τα πλοία του στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες και δε πρόκειται ποτέ να τον πειράξουν.
Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους να προσπαθούν να σκοτώσουν κάποιον επειδή είναι διαφορετική ομάδα. Με εξιτάρει η ιδέα ότι κάποιος στο μυαλό του θεωρεί ότι οι ένδεκα παίκτες της ομάδας του (που παίρνουν εκατομμύρια για να χτυπάνε μπάλες και δε θα σπαταλούσανε ούτε το σάλιο τους για να φτύσουν τους οπαδούς της ομάδας που παίζουν) είναι θρησκεία και οικογένεια και πρέπει να προστατεύσει τη τιμή τους με κάθε μέσο.
Αλλά αυτό που διεγείρει τα γεννητικά μου όργανα χωρίς αύριο είναι ότι αυτά τα κτήνη δε πρόκειται να πιαστούν ποτέ. Και αν πιαστούν, θα μπούνε φυλακή για μαξ 2 χρόνια και μερικά προστίματα. Αυτό, με φτιάχνει περισσότερο και από δίμετρη ξανθιά ρωσίδα με γαλανά μάτια.
Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν στις υπερβολικά πτωχές περιοχές του Μεξικού και της Αφρικής όμως έχουν τη δικαιολογία ότι δεν έχουν το απαραίτητο κεφάλαιο για εκπαίδευση, τροφή κτλ. Εδώ όμως στη χρυσή μας Ελλαδάρα τα έχουμε όλα και παραμένουμε ζωώδη βλήτα.
Αυτό το κράτος ήταν, είναι και θα είναι για πάντα ένα σκουπίδι που πρέπει να διαγραφτεί από τον χάρτη. Η πραγματική Ελλάδα πέθανε εδώ και 60 χρόνια. Αυτό που υπάρχει πλέον είναι ένα συνονθύλευμα από καθυστερημένους ψεύτικους “πατριώτες” που αναπολούν τη χρυσή εποχή του Περικλή, ένα μάτσο ρατσιστές που ζούνε ακόμα στο 1930 και δυστυχώς μερικόυς ανθρώπους που θέλουν να φύγουν από αυτή τη κωλοχώρα αλλά αδυνατούν για πολλαπλούς λόγους.
Φταίμε όλοι όπως έλεγε και ο Ραπτόπουλος στο ράδιο χθες. Αρχίσανε όλοι οι υποκριτές για ‘καλο παράδεισο’ και λοιπές μλκιες. Όταν εδώ και πόσα χρόνια θρεφαμε το τέρας δίπλα μας στην κερκίδα. Η 4 γκέτο πρέζας, ντου, κόκκινων ματιών και ανδρισμό αγέλης. Τα σημάδια μπροστά στα μάτια μας, δεν χρειαζότανε καν να έχει αντίπαλους οπαδούς για να ανοίξουν κεφαλιά, πεφταν σουτια μεταξύ μας ακόμα και σε ευρωπαϊκά ματς. Ο όρος του “μπερδεμένου” έγινε η νόρμα εκτοπίζοντας τον οπαδό, δεν εξωστρατιστικαν με την μαλακια “αδερφός για αδερφό”. Από χθες ντρέπομαι που απλά βρισκόμουνα δίπλα σε τέτοια κατακάθια κι ας έχουν περάσει 8 χρόνια από τότε που πήγα στο κλουβί. Μα πιο πολύ σιχαινομαι που ξεστομιζα “λευτεριά στα αδέρφια μας”…. Μέσα όλοι και πέταμα τα κλειδιά με τους κοπριτες. Η κατάσταση δεν αλλάζει από μόνη της. Όταν το σπίτι σου έχει σκατα ή τα καθαρίζεις ή αποχωρείς. Εγώ αποχωρώ όσο βρίσκονται αυτά τα περιττώματα στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ που έχω στην καρδιά μ είναι τα παιδικά μ χρόνια, τα όνειρα, η καυλάντα. Δεν είναι νταβατζιλικια και μαχαιριές από συμμορίες της νύχτας με βανάκια. Αλλάξτε τον νόμο όποιον πιάνουν για “μαγκιά” να μην είναι πλημμέλημα και να πάει μέσα χωρίς πολλά πολλά. Αυτή η ασυλία και η ανοχή από όλους μας έθρεψε το τέρας, αυτό μεγάλωσε, και ήδη μας σκοτώνει.
Πρέπει να καταργηθούν οι σύνδεσμοι οργανωμένων. Άμεσα. Και να κυρηχθούν παράνομοι.
Δεν έχω πάει ποτέ γήπεδο και μου είναι παντελώς αδιάφορη η φάση. Οι αγώνες αυτοί δεν έχουν κανένα νόημα εκτός από το να ξεπλένουν λεφτά. Η οπαδική βία είναι σοβαρότερη από ότι νομίζετε και αυτές οι ομάδες θα έπρεπε να έχουν χαρακτηριστεί προ πολλού ως εγκληματικές οργανώσεις. Από την πρώτη δολοφονία, όχι την τρίτη-τέταρτη.
Να πάει να γαμηθεί ο Άρης (αρειανός είμαι γιατί πηγαινα κολύμπι στο Άρη) και να πάει να γαμηθεί και ο ΠΑΟΚ. Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω το παλικάρι που έφαγε ξύλο επειδή φόραγε μπουφάν του Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο.
Ένα από τα περιστατικά που θα το θυμάμαι για πάντα. Ήμουν 10 χρόνων και είχα πάει σε καφετέρια με τον πατέρα μου, έναν φίλο μου και τον πατέρα του για να δούμε το Ολυμπιακός-Παναθηναικος. Εγώ φορούσα κασκόλ της αγαπημένης μου ομάδας το οποίο θυμάμαι με χαρά το είχα δεχτεί ως δώρο. Στο ημίχρονο, είχα βγεί έξω για να παίξω με τον φίλο μου σε μια μικρή πλατεία εκεί δίπλα, και είχαν έρθει κάτι παιδιά, λογικά θα ήταν γυμνάσιο ή λύκειο, και μου είχαν επιτεθεί φραστικά, και ένας μου έπιασε το κασκόλ, το έσκισε και με έφτυσε στην μούρη σπρώχνοντας με. Ήμουν 10 χρονών. Από τότε, δεν ξαναφόρεσα ποτέ μπλούζα ή κάτι αντίστοιχο της αγαπημένης μου ομάδας, δεν αγόρασα ποτέ τίποτα, και δεν ήθελα να πάω σε κανένα γήπεδο. Γενικότερα μετά σταμάτησα να ενδιαφέρομαι για το ποδόσφαιρο και σταμάτησα να πηγαίνω για μπάλα σε ομάδα που ήμουν, και όποιος με ρωτούσε τι ομάδα είμαι έλεγα Εθνική Ελλάδος ( που με κορόιδευαν αλλά δεν έτρωγα ξύλο ή βρυσιες). Πλεον βλέπω ποδόσφαιρο μόνο επειδή είναι πραγματικά ένα ωραίο άθλημα (αγνοω το ποσό εμπορικό έχει γίνει), αλλά σε ελληνικό γήπεδο φοβάμαι ακόμα να πατήσω, φοβάμαι μην βγαίνοντας έξω από το γήπεδο είναι άλλοι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας και μας χτυπήσουν.
Αυτός που μου είχε κάνει αυτό τότε, και ήταν μόνο γυμνάσιο, φανταστείτε μεγαλώνοντας τι μπορεί να έγινε, τι άλλο μπορεί να προκάλεσε. Όταν από μικρά παιδιά μαθαίνουν να φανατίζονται, όταν μεγαλώνουν γίνονται εγκληματίες και χαλάνε το άθλημα. Αυτοί δεν εκπροσωπούν την ομάδα, εκπροσωπούν τους εγκληματίες.
12 comments
Συνεχίζεται η επέλαση των βαρβάρων. Δυο νέα παιδιά πέφτουν θύματα ανθρώπων του υποκόσμου και του συστήματος που τους τρέφει. Ευτυχώς ο ένας γλίτωσε.
Να δούμε πότε το κράτος θα ξυπνήσει και θα *επιβάλλει* τον νόμο και θα δημιουργήσει πλαίσια ασφαλείας. Και στη κοινωνία, και στο σχολείο, και παντού. Ας ελπίσουμε να μη θρηνήσουμε κι άλλα θύματα μέχρι τότε.
Τρομερό περιστατικό και άλλη μια απόδειξη ότι το παρακράτος των μαφιόζων είναι η πραγματική κυβέρνηση στον τόπο.
Μεγάλη ειρωνεία που μερικοί παράγοντες στα ραδιόφωνα πήγαν να κατηγορήσουν την “κοινωνία και τον εγκλεισμό” για αυτές τις συμπεριφορές.
Άθλιοι.
Οταν πας το παιδι απο 4 χρονων στο γηπεδο να φωναζει σκουληκια θα σας γαμησουμε κλπ προφανως οταν μεγαλωσει θα γινει τραμπουκος
Εμείς εδώ στην Αλεξάνδρεια με 2 συνδέσμους παοκ-αρης με φανατικούς εκδρομές και χίλια δυό δεν είχαμε ποτέ περιστατικό βίας. Κανονικά βγαίνουμε με φανέλες και μπλούζες και υπάρχει μόνο χαβαλές. Πότε δεν κατάλαβα γιατί συμβαίνει αυτό στη Θεσσαλονίκη
Αχ τι ωραία πράγματα είναι αυτά. Θυμάμαι στον Βόλο πριν κάμποσα χρόνια που είχε έρθει η ΑΕΚ (νομίζω με τον ΠΑΟΚ?) και είχανε πέσει μαχαιριές στο καρακέντρο της πόλης. Χαίρεται η ψυχούλα μου να βλέπω ότι οι Έλληνες ήταν βάρβαροι αούγκανοι πριν 50 χρόνια και συνεχίζουν δυνατά να είναι ακόμα και τώρα.
Είναι πανέμορφο να βλέπει κανείς τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα και να αναρωτιέται γιατί γιγάντιο ποσοστό νεαρών φεύγει από τη χώρα και ούτε χλέπα δε θέλει να ρίξει διότι θα είναι σπατάλη των σωματικών του υγρών.
Είναι ονειρικό το ότι ο Σαββίδης ξεπλένει χρήμα ανελέητα και όλοι τον υμνούν.
Είναι σαγηνευτικό ότι ο Μαρινάκης μεταφέρει κόκα και άλλα ναρκωτικά με τα πλοία του στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες και δε πρόκειται ποτέ να τον πειράξουν.
Είναι συγκινητικό να βλέπεις ανθρώπους να προσπαθούν να σκοτώσουν κάποιον επειδή είναι διαφορετική ομάδα. Με εξιτάρει η ιδέα ότι κάποιος στο μυαλό του θεωρεί ότι οι ένδεκα παίκτες της ομάδας του (που παίρνουν εκατομμύρια για να χτυπάνε μπάλες και δε θα σπαταλούσανε ούτε το σάλιο τους για να φτύσουν τους οπαδούς της ομάδας που παίζουν) είναι θρησκεία και οικογένεια και πρέπει να προστατεύσει τη τιμή τους με κάθε μέσο.
Αλλά αυτό που διεγείρει τα γεννητικά μου όργανα χωρίς αύριο είναι ότι αυτά τα κτήνη δε πρόκειται να πιαστούν ποτέ. Και αν πιαστούν, θα μπούνε φυλακή για μαξ 2 χρόνια και μερικά προστίματα. Αυτό, με φτιάχνει περισσότερο και από δίμετρη ξανθιά ρωσίδα με γαλανά μάτια.
Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν στις υπερβολικά πτωχές περιοχές του Μεξικού και της Αφρικής όμως έχουν τη δικαιολογία ότι δεν έχουν το απαραίτητο κεφάλαιο για εκπαίδευση, τροφή κτλ. Εδώ όμως στη χρυσή μας Ελλαδάρα τα έχουμε όλα και παραμένουμε ζωώδη βλήτα.
Αυτό το κράτος ήταν, είναι και θα είναι για πάντα ένα σκουπίδι που πρέπει να διαγραφτεί από τον χάρτη. Η πραγματική Ελλάδα πέθανε εδώ και 60 χρόνια. Αυτό που υπάρχει πλέον είναι ένα συνονθύλευμα από καθυστερημένους ψεύτικους “πατριώτες” που αναπολούν τη χρυσή εποχή του Περικλή, ένα μάτσο ρατσιστές που ζούνε ακόμα στο 1930 και δυστυχώς μερικόυς ανθρώπους που θέλουν να φύγουν από αυτή τη κωλοχώρα αλλά αδυνατούν για πολλαπλούς λόγους.
Φταίμε όλοι όπως έλεγε και ο Ραπτόπουλος στο ράδιο χθες. Αρχίσανε όλοι οι υποκριτές για ‘καλο παράδεισο’ και λοιπές μλκιες. Όταν εδώ και πόσα χρόνια θρεφαμε το τέρας δίπλα μας στην κερκίδα. Η 4 γκέτο πρέζας, ντου, κόκκινων ματιών και ανδρισμό αγέλης. Τα σημάδια μπροστά στα μάτια μας, δεν χρειαζότανε καν να έχει αντίπαλους οπαδούς για να ανοίξουν κεφαλιά, πεφταν σουτια μεταξύ μας ακόμα και σε ευρωπαϊκά ματς. Ο όρος του “μπερδεμένου” έγινε η νόρμα εκτοπίζοντας τον οπαδό, δεν εξωστρατιστικαν με την μαλακια “αδερφός για αδερφό”. Από χθες ντρέπομαι που απλά βρισκόμουνα δίπλα σε τέτοια κατακάθια κι ας έχουν περάσει 8 χρόνια από τότε που πήγα στο κλουβί. Μα πιο πολύ σιχαινομαι που ξεστομιζα “λευτεριά στα αδέρφια μας”…. Μέσα όλοι και πέταμα τα κλειδιά με τους κοπριτες. Η κατάσταση δεν αλλάζει από μόνη της. Όταν το σπίτι σου έχει σκατα ή τα καθαρίζεις ή αποχωρείς. Εγώ αποχωρώ όσο βρίσκονται αυτά τα περιττώματα στο γήπεδο. Ο ΠΑΟΚ που έχω στην καρδιά μ είναι τα παιδικά μ χρόνια, τα όνειρα, η καυλάντα. Δεν είναι νταβατζιλικια και μαχαιριές από συμμορίες της νύχτας με βανάκια. Αλλάξτε τον νόμο όποιον πιάνουν για “μαγκιά” να μην είναι πλημμέλημα και να πάει μέσα χωρίς πολλά πολλά. Αυτή η ασυλία και η ανοχή από όλους μας έθρεψε το τέρας, αυτό μεγάλωσε, και ήδη μας σκοτώνει.
Πρέπει να καταργηθούν οι σύνδεσμοι οργανωμένων. Άμεσα. Και να κυρηχθούν παράνομοι.
Δεν έχω πάει ποτέ γήπεδο και μου είναι παντελώς αδιάφορη η φάση. Οι αγώνες αυτοί δεν έχουν κανένα νόημα εκτός από το να ξεπλένουν λεφτά. Η οπαδική βία είναι σοβαρότερη από ότι νομίζετε και αυτές οι ομάδες θα έπρεπε να έχουν χαρακτηριστεί προ πολλού ως εγκληματικές οργανώσεις. Από την πρώτη δολοφονία, όχι την τρίτη-τέταρτη.
Να πάει να γαμηθεί ο Άρης (αρειανός είμαι γιατί πηγαινα κολύμπι στο Άρη) και να πάει να γαμηθεί και ο ΠΑΟΚ. Ακόμα δεν μπορώ να ξεχάσω το παλικάρι που έφαγε ξύλο επειδή φόραγε μπουφάν του Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο.
Ένα από τα περιστατικά που θα το θυμάμαι για πάντα. Ήμουν 10 χρόνων και είχα πάει σε καφετέρια με τον πατέρα μου, έναν φίλο μου και τον πατέρα του για να δούμε το Ολυμπιακός-Παναθηναικος. Εγώ φορούσα κασκόλ της αγαπημένης μου ομάδας το οποίο θυμάμαι με χαρά το είχα δεχτεί ως δώρο. Στο ημίχρονο, είχα βγεί έξω για να παίξω με τον φίλο μου σε μια μικρή πλατεία εκεί δίπλα, και είχαν έρθει κάτι παιδιά, λογικά θα ήταν γυμνάσιο ή λύκειο, και μου είχαν επιτεθεί φραστικά, και ένας μου έπιασε το κασκόλ, το έσκισε και με έφτυσε στην μούρη σπρώχνοντας με. Ήμουν 10 χρονών. Από τότε, δεν ξαναφόρεσα ποτέ μπλούζα ή κάτι αντίστοιχο της αγαπημένης μου ομάδας, δεν αγόρασα ποτέ τίποτα, και δεν ήθελα να πάω σε κανένα γήπεδο. Γενικότερα μετά σταμάτησα να ενδιαφέρομαι για το ποδόσφαιρο και σταμάτησα να πηγαίνω για μπάλα σε ομάδα που ήμουν, και όποιος με ρωτούσε τι ομάδα είμαι έλεγα Εθνική Ελλάδος ( που με κορόιδευαν αλλά δεν έτρωγα ξύλο ή βρυσιες). Πλεον βλέπω ποδόσφαιρο μόνο επειδή είναι πραγματικά ένα ωραίο άθλημα (αγνοω το ποσό εμπορικό έχει γίνει), αλλά σε ελληνικό γήπεδο φοβάμαι ακόμα να πατήσω, φοβάμαι μην βγαίνοντας έξω από το γήπεδο είναι άλλοι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας και μας χτυπήσουν.
Αυτός που μου είχε κάνει αυτό τότε, και ήταν μόνο γυμνάσιο, φανταστείτε μεγαλώνοντας τι μπορεί να έγινε, τι άλλο μπορεί να προκάλεσε. Όταν από μικρά παιδιά μαθαίνουν να φανατίζονται, όταν μεγαλώνουν γίνονται εγκληματίες και χαλάνε το άθλημα. Αυτοί δεν εκπροσωπούν την ομάδα, εκπροσωπούν τους εγκληματίες.
[deleted]
Ουστ πίσω στην Μορντορ ρεεε