De vraag vereist enige uitleg: vandaag ben ik (misschien onbewust ingegeven door de huidige geopolitieke situatie) in een nogal morbide Wikipedia-rabbithole gevallen waarin ik lees over hoe vooral het Verenigd Koninkrijk zich voorbereidde op een eventuele nucleaire oorlog. Denk aan de oefenscenarios waarbij werd geschat dat meer dan de helft van de bevolking om zou komen door kernwapens, voorlichting met de 'Protect and Survive'-boekjes en films.
Maar over iets soortgelijks in Nederland is nauwelijks iets te vinden. Dus rijst bij mij de vraag aan redditors die in de jaren '70 en '80 zijn opgegroeid: hoe was die tijd in Nederland? Werd er iets van voorlichting gegeven over wat te doen bij een kernaanval? En hoe erg hield de angst ervoor jullie bezig in het dagelijks leven? Leek het een reële dreiging?
Edit: redditors die de koude oorlog BEWUST hebben meegemaakt.
Edit2: Al tig mensen voor je hebben de heel originele Doe Maar referenties gemaakt
by Legitimate_First
19 comments
Hélemaal niets ….
Behalve wat items in de schoolkrant, van twee raketten die elkaar omhelsden op een wereldbol, en veel hippie vredestekens, was het vooral jeugd en pubershit die we deden.
soldaatje spelen in de bossen, in de taptoe lezen hoe hongerig Afrika was, de oorlog tussen Irak en Iran en de groeiende migranten of in die tijd ‘gastarbeiders’ voornamelijk uit Turkije
In Nederland had je de Bescherming Bevolking, dat waren vooral vrijwilligers, en deden ook wat aan voorlichting.
https://www.museumbeschermingbevolking.nl/posts/individuele-zelfbescherming-de-wenken-1961
Naar Doe Maar luisteren, dus laat maar vallen. Want het komt er toch wel van!
Je zou eens kunnen kijken naar de aflevering den haag en de koude oorlog van de broeders van rossem. Daar behandelen ze deze materie
Niet veel, wij woonden of een paar km van een luchtmachtbasis, dus als die oorlog warm was geworden, waren wij bij de eerste golf raketten de sjaak.
En de muur viel toen ik 15 jaar was, dus tijdens mijn puberteit was die koude oorlog al op z’n retour.
Was wel overzichtelijker wereld, zo met Oost en West, Libië wat aanklooide, en Irak en Iran die elkaar naar het leven stonden. En we kregen gewoon veel dingen niet mee. Eerste golfoorlog veranderde dat echt, met CNN enzo.
Gewoon helemaal niks. Je kan je er namelijk niet op voorbereiden. Je ging eigenlijk ook uit van het MAD principe, dus de bom zou waarschijnlijk helemaal niet vallen.
De dreiging van Rusland en oorlog was wel in de verte aanwezig, maar niet echt substantieel verder. Ik woonde vlak bij het ‘T Harde (daar was een oefenveld). Enige wat je merkte was dat de ramen regelmatig bijna sprongen van de oefeningen daar. Ik woonde zelf in Heerde, vlak bij de Tonnenberg. Dus dat was zelfs nog wel een stukje weg.
Zindelijk worden, leren lezen en schrijven en ruim voordat ik me bewust werd van de situatie viel de Berlijnse muur
Carriere maken
Werken aan de toekomst
In dienst gezeten en er niet moeilijk over gedaan. Was zoiets van “burgerplicht” en “toch iets doen voor de maatschappij”.
De eerste helft van de bevolking mag dan wel direct omkomen, de andere helft mag daarna nagenieten van stralingsziekte, hongersnood, plunderingen, etc.
Liever leg ik direct bij de inslag het loodje.
Het enige dat ik (bouwjaar ’64) me herinner uit mijn vroege jeugd is dat we een vierkant blik met noodantsoen en de ‘wenken voor de bescherming van uw gezin en uzelf’ van de Bescherming Bevolking in de trapkast hadden staan.
huiswerk maken voordat de bom valt
Als woonachtige op korte afstand van een belangrijke amerikaanse vliegbasis maakte ik me weinig illusies over mijn overlevingskansen als “do bom” zou vallen.
Je snapt een kernbom niet helemaal als je denkt dat voorbereiden (als individu) zin heeft.
Onze oppas-buurvrouw was communiste. Ze had een flinke voorraad eten in haar kelder. Weinig snoep, zo zagen we, maar wel heel veel blikvoer en indrukwekkend veel appelmoes (vonden we).
Die voorraad zou van pas komen op moment dat het oorlog werd, want na de eerste atoomaanval, zou het zomaar kunnen dat de supermarkt een paar dagen dicht zou zijn…:-)
Bouwjaar 2005, dus niet opgegroeid met de koude oorlog, maar er waren in Nederland wel luchtwachttorens en overheidsbunkers. Maar ja, allemaal gebouwd in de jaren ’50, toen het nog nieuw en spannend was. Daarna, zoals anderen al zeiden, ging Nederland wat meer ontspannen.
Meelopen in de grote demonstraties in Amsterdam en Den Haag. Hollanditis heette toen de protesthouding tegen kernwapens. Maar meer werd er niet gedaan.
Mijn oma heeft nog een boekje met tips liggen van de overheid.
[voorbereiden op een kernaanval](https://youtu.be/gRslPQYlZ9c?feature=shared)
We woonden toen heel dicht bij Denhaag, een/de prime target. Ik weet nog heel goed dat we aan de eetkamertafel zaten en het gesprek er op kwam en m’n vader zei, dat als de bom zou vallen, het enig was wat we konden doen is aan tafel zitten zoals nu, misschien een spelletje spelen en dan is het voorbij… Dat is misschien moeilijk te begrijpen voor mensen van na de koude oorlog.. Hoe jong ik toen ook was 8-10 zo’n beetje, je krijgt toch het onbestemde gevoel mee van de dreiging… Zeker als je er aan terugdenkt, het over vliegen van F16’s van de ypenburg basis, of tijdens de zomer vakantie op de camping in de buurt van Soestenberg… Het is voor mij wel een fascinerend onderwerp en kijk dan ook graag op YT documentaires etc die met de koude oorlog te maken hebben, vooral als het over Europa en als je het kan vinden, Nederland gaat.