Wat een verrot land wonen we toch, val je net buiten de boot dan wordt ook alles en alles gedaan om je een mensonterend bestaan te geven, ziek word je ervan om dit soort berichten week na week te lezen, dan is het de ggz, dan de jeugdzorg, dan de bijstand, dan de kinderen die van huis worden gejat bij toeslagouders. En wat krijgen we ervoor terug een sorry, misschien valt het kabinet maar die griezels die dit allemaal toestaan en bedenken blijven ongeschonden.
Verbaast mij niks, heb zelf op Harreveld gezeten groepsleiding bestond uit uitsmijters, kickboxers en ander ruig tuig.
Directrice die naakt met pupillen de sauna inging en meer van die onzin.
Kinderen die een moord begaan hadden,seksueel misbruikt waren, slachtoffers van seksueel misbruik, maar ook kinderen met adoptie problematiek allemaal op een hoop in de zelfde internaatschool.
Mishandelingen waren de orde van de dag.
Meest trieste ervaring van mijn leven, en dat gaat daar zo door tot de dag van vandaag.
Ik vind dit een moeilijk spanningsveld: enerzijds: ja, anticonceptie is een private kwestie tussen tiener en evt haar voogd. Anderzijds: het gaat hier om (jonge) tieners die vanwege vergaande problematiek in hun leven niet meer thuis wonen, maar in een (gesloten) instelling.
In hun situatie is een zwangerschap vanuit deze tieners zelf al echt niet wenselijk, omdat ze zelf minderjarigen zijn met complexe problematiek. Eerst de eigen problematiek beheersbaar maken, voordat daar de verantwoordelijkheid voor een ander leven bij komt.
Ik verwacht overigens dat jeugdzorg zo’n eventuele baby opeist binnen luttele minuten na de geboorte, als ze dat ervoor al niet doen. Als minderjarige moeder heb je weinig in te brengen zonder steun vanuit jouw eigen voogdijvoerende partij.
Ondanks hun problemen zijn het nog steeds pubers vol hormonen. Ik kan wel begrijpen dat zo’n instelling haar bewoners door het opleggen van anticonceptie uiteindelijk probeert te beschermen. Maar de manier waarop zal zonder twijfel vast vele malen beter kunnen op gebied van communicatie, voorlichting en overleg met de kinderen en hun ouders.
*Ik mis in dit artikel de vraag of de voor dit artikel geïnterviewde bewoners zelf ook seksueel actief geweest waren tijdens hun verblijf in de instellingen.*
>HET OPSLUITEN VAN ONSCHULDIGE KINDEREN MOET STOPPEN
>
>Sanne werd op haar twaalfde in gesloten jeugdzorg geplaatst. Niet omdat ze iets fout had gedaan, maar omdat het thuis niet veilig voor haar was. Pas na 30 maanden kwam ze uit de gesloten jeugdzorg. Het verhaal van Sanne is niet uniek: wist je dat er in Nederland ruim 1.800 kinderen onschuldig opgesloten zitten?
>
>Kinderen die in gesloten jeugdzorg geplaatst worden hebben vaak al te kampen met forse trauma’s en complexe problemen. Opsluiten helpt niet, maar leidt alleen maar tot nog grotere psychische problemen en nieuwe trauma’s.
>
>Het opsluiten van kinderen die zorg nodig hebben moet stoppen! Help mee. Teken de petitie.
Het Vergeten Kind heeft een [petitie om met de gesloten jeugdzorg te stoppen](https://secure.hetvergetenkind.nl/petitie) lopen, mocht je deze nog niet via andere kanalen tegen gekomen zijn.
Dit zijn zulke lastige dingen. Ik heb meegemaakt dat een (meerderjarige, dus geen jeugdzorg-kwestie) zwakbegaafde en psychiatrisch belaste jonge vrouw bij wie al een kind was weggehaald omdat ze er niet goed voor kon zorgen, anticonceptie weigerde en weer zwanger werd. Vervolgens liep ze weg uit de instelling waar ze woonde om de zwangerschap te verbergen en in de hoop het kind te kunnen houden. Toen ze werd gevonden heeft ze de rest van de zwangerschap op een gesloten psychiatrische afdeling doorgebracht. Er was al een OTS voor het kind tijdens de zwangerschap en het werd direct na de geboorte weggehaald. Ik weet niet meer of er daarna alleen stevige druk werd uitgeoefend om anticonceptie te accepteren, of dat daar daadwerkelijk een wettelijk kader voor was, maar in elk geval kreeg ze toen wel langwerkende anticonceptie.
Al met al een ontzettend trieste situatie en ik vind het moeilijk te zeggen wat nu de beste optie zou zijn. Alles is op een andere manier ingrijpend en mogelijk traumatiserend.
Ben hiertegen voor dezelfde reden dat ik tegen gedwongen vaccinatie ben. Een medische behandeling moet met geïnformeerde instemming van de patiënt gebeuren.
Anti-conceptie is niet paracetamol o.i.d., dit zijn geneesmiddelen met potentieel ernstige bijwerkingen. Vaak wegen de baten op tegen de kosten, maar die keuze kun je niet voor iemand anders maken.
We vinden dat die mensen geen anticonceptie mogen worden gegeven want dat is gedwongen medicatie.
We vinden ook weer niet dat abortus mag worden geadviseerd als ze zwanger wordt.
Als het kind geboren wordt vinden we het ook niet leuk als ze van de ouder gescheden wordt.
Maar als het kind vervolgens verwaarloosd wordt is het ook weer fout.
Ik denk niet dat dit vraagstuk op te lossen is zonder ergens hard te moeten zijn. En dan is gedwongen anticonceptie denk ik het mindere kwaad.
Ik dacht dat de algemene consensus inmiddels was: het is vrijwillig maar er zitten wel consequenties aan je vrije keuze verbonden.
Dit is gewoon gedwongen medicatie. Natuurlijk is het voor die kwetsbare meisjes niet wenselijk om met alle problematiek óók nog zwanger te worden, maar je zou dit ook kunnen oplossen met seksuele voorlichting.
Mensen moeten echt stoppen met anticonceptie als een soort ‘baat het niet schaadt het niet’ medicijn zien. Dat is het namelijk gewoon echt niet.
Mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen, kunnen dat in veel gevallen al helemaal niet voor een ander. Een kind is niet iets wat je neemt. Zeker mensen die geen inkomen hebben en geen eigen huis, + niet eens volwassen. De maatschappij wordt met het probleem opgezadeld en vaak heeft dat kind ook een ongelukkige jeugd.
Dit doet me denken aan dat mijn moeder werkt als ca. 30 jaar bij een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking en verdere psychologische problematiek die daar de rest van hun leven blijven wonen. De cliënten daar functioneren op het niveau van een 6 jaarige met eventueel ren bipolaire stoornis, verslaving, autisme en meer.
Veel vrouwen daar (geen verschil in jong of oud) zijn gesterileerd rond hun 16e/17e, toen de ouders nog zegenschap over hun dochters hadden. Onder het mom van “ze kunnen niet voor zichzelf zorgen, laat staan een kind erbij”. Ik vind het een extreem moeilijke en gevoelige kwestie.
Recent is er bij de instelling een vrouw van mijn leeftijd (25) opgenomen. Zij had 3 kinderen die door Jeugdzorg uit huis geplaast waren vanwege verwaarlozing. Toen voelde ze zich alleen en verveelde ze zich (en kreeg ze geen kinderbijslag meer) en heeft ze zich weer 2x laten bezwangeren. Op een gegeven moment wou ze de oudste 3 terug, maar moest ze een heel psychologisch traject doorlopen. Toen is oa zwakbegaafdheid vastgesteld en een hele hits andere problemen. Ik vind het in en in triest voor alle 5 de kinderen die nu in pleeggezinnen moeten opgroeien.
>Maar anticonceptie valt niet onder verplichte medicatie”, aldus Peer van der Helm, gepromoveerd in de residentiële jeugdzorg. De hoogleraar zegt de verhalen van de gedwongen anticonceptie wel te herkennen. **“Ik werk zelf in een instelling waar dit ook gebeurt en heb ook tegen de directie gezegd dat dit niet mag.** Als het gaat om dwangmaatregelen wordt de wet vrij stelselmatig overtreden. Dat jongeren in de gesloten jeugdzorg zitten, betekent niet dat al hun grondrechten weg zijn”, pleit Van der Helm.
Hier zie je toch wel een beetje waar het nou mis gaat vind ik. Nou heb je iemand die nota bene voor dit artikel wordt geïnterviewd over hoe dit gewoon hartstikke illegaal is, MAAR HIJ WERKT ZELF ERGENS WAAR HET OOK GEBEURD!!!
Oh, hij is naar de directie gestapt een heeft hun laten weten dat het niet mag, wat een held! /S
Hij weet blijkbaar dat ze gewoon niet hebben geluisterd, maar daar doet hij vervolgens niets mee? Wat voor een fucking lafaard ben je dan?
Oh, hij heeft de criminelen verteld dat het niet goed is wat ze doen, heel leuk, maar dan kan je echt niet opeens doen alsof het nu niet meer in jouw handen ligt. Je kan er toch niet zomaar vanuit gaan dat criminelen uit eigen initiatief stoppen met hun misdaden?
Ik snap echt niet dat je het daarbij laat, ipv dat je het ergens hogerop gaat aankaarten, of wacht tot er toevallig een journalist bij je komt aankloppen om er daar ook nog eens een melding van te doen. (Zonder de betreffende instelling bij naam te noemen.)
We hebben wat dat betreft ook wel gewoon een laffe cultuur volgens mij, iedereen kijkt maar mooi weg en ziet het niet als hun verantwoordelijkheid.
15 comments
Wat een verrot land wonen we toch, val je net buiten de boot dan wordt ook alles en alles gedaan om je een mensonterend bestaan te geven, ziek word je ervan om dit soort berichten week na week te lezen, dan is het de ggz, dan de jeugdzorg, dan de bijstand, dan de kinderen die van huis worden gejat bij toeslagouders. En wat krijgen we ervoor terug een sorry, misschien valt het kabinet maar die griezels die dit allemaal toestaan en bedenken blijven ongeschonden.
Verbaast mij niks, heb zelf op Harreveld gezeten groepsleiding bestond uit uitsmijters, kickboxers en ander ruig tuig.
Directrice die naakt met pupillen de sauna inging en meer van die onzin.
Kinderen die een moord begaan hadden,seksueel misbruikt waren, slachtoffers van seksueel misbruik, maar ook kinderen met adoptie problematiek allemaal op een hoop in de zelfde internaatschool.
Mishandelingen waren de orde van de dag.
Meest trieste ervaring van mijn leven, en dat gaat daar zo door tot de dag van vandaag.
Ik vind dit een moeilijk spanningsveld: enerzijds: ja, anticonceptie is een private kwestie tussen tiener en evt haar voogd. Anderzijds: het gaat hier om (jonge) tieners die vanwege vergaande problematiek in hun leven niet meer thuis wonen, maar in een (gesloten) instelling.
In hun situatie is een zwangerschap vanuit deze tieners zelf al echt niet wenselijk, omdat ze zelf minderjarigen zijn met complexe problematiek. Eerst de eigen problematiek beheersbaar maken, voordat daar de verantwoordelijkheid voor een ander leven bij komt.
Ik verwacht overigens dat jeugdzorg zo’n eventuele baby opeist binnen luttele minuten na de geboorte, als ze dat ervoor al niet doen. Als minderjarige moeder heb je weinig in te brengen zonder steun vanuit jouw eigen voogdijvoerende partij.
Ondanks hun problemen zijn het nog steeds pubers vol hormonen. Ik kan wel begrijpen dat zo’n instelling haar bewoners door het opleggen van anticonceptie uiteindelijk probeert te beschermen. Maar de manier waarop zal zonder twijfel vast vele malen beter kunnen op gebied van communicatie, voorlichting en overleg met de kinderen en hun ouders.
*Ik mis in dit artikel de vraag of de voor dit artikel geïnterviewde bewoners zelf ook seksueel actief geweest waren tijdens hun verblijf in de instellingen.*
[Dit is niet de enige misstand. Teken de petitie!](https://secure.hetvergetenkind.nl/petitie?gclid=EAIaIQobChMI2_mije_h9QIVCc53Ch326QLSEAAYASAAEgLfbfD_BwE)
>HET OPSLUITEN VAN ONSCHULDIGE KINDEREN MOET STOPPEN
>
>Sanne werd op haar twaalfde in gesloten jeugdzorg geplaatst. Niet omdat ze iets fout had gedaan, maar omdat het thuis niet veilig voor haar was. Pas na 30 maanden kwam ze uit de gesloten jeugdzorg. Het verhaal van Sanne is niet uniek: wist je dat er in Nederland ruim 1.800 kinderen onschuldig opgesloten zitten?
>
>Kinderen die in gesloten jeugdzorg geplaatst worden hebben vaak al te kampen met forse trauma’s en complexe problemen. Opsluiten helpt niet, maar leidt alleen maar tot nog grotere psychische problemen en nieuwe trauma’s.
>
>Het opsluiten van kinderen die zorg nodig hebben moet stoppen! Help mee. Teken de petitie.
[https://twitter.com/HetVergetenKind/status/1487042711404392448](https://twitter.com/HetVergetenKind/status/1487042711404392448)
Fuck Jeugdzorg
Het Vergeten Kind heeft een [petitie om met de gesloten jeugdzorg te stoppen](https://secure.hetvergetenkind.nl/petitie) lopen, mocht je deze nog niet via andere kanalen tegen gekomen zijn.
Dit zijn zulke lastige dingen. Ik heb meegemaakt dat een (meerderjarige, dus geen jeugdzorg-kwestie) zwakbegaafde en psychiatrisch belaste jonge vrouw bij wie al een kind was weggehaald omdat ze er niet goed voor kon zorgen, anticonceptie weigerde en weer zwanger werd. Vervolgens liep ze weg uit de instelling waar ze woonde om de zwangerschap te verbergen en in de hoop het kind te kunnen houden. Toen ze werd gevonden heeft ze de rest van de zwangerschap op een gesloten psychiatrische afdeling doorgebracht. Er was al een OTS voor het kind tijdens de zwangerschap en het werd direct na de geboorte weggehaald. Ik weet niet meer of er daarna alleen stevige druk werd uitgeoefend om anticonceptie te accepteren, of dat daar daadwerkelijk een wettelijk kader voor was, maar in elk geval kreeg ze toen wel langwerkende anticonceptie.
Al met al een ontzettend trieste situatie en ik vind het moeilijk te zeggen wat nu de beste optie zou zijn. Alles is op een andere manier ingrijpend en mogelijk traumatiserend.
Ben hiertegen voor dezelfde reden dat ik tegen gedwongen vaccinatie ben. Een medische behandeling moet met geïnformeerde instemming van de patiënt gebeuren.
Anti-conceptie is niet paracetamol o.i.d., dit zijn geneesmiddelen met potentieel ernstige bijwerkingen. Vaak wegen de baten op tegen de kosten, maar die keuze kun je niet voor iemand anders maken.
We vinden dat die mensen geen anticonceptie mogen worden gegeven want dat is gedwongen medicatie.
We vinden ook weer niet dat abortus mag worden geadviseerd als ze zwanger wordt.
Als het kind geboren wordt vinden we het ook niet leuk als ze van de ouder gescheden wordt.
Maar als het kind vervolgens verwaarloosd wordt is het ook weer fout.
Ik denk niet dat dit vraagstuk op te lossen is zonder ergens hard te moeten zijn. En dan is gedwongen anticonceptie denk ik het mindere kwaad.
Ik dacht dat de algemene consensus inmiddels was: het is vrijwillig maar er zitten wel consequenties aan je vrije keuze verbonden.
Dit is gewoon gedwongen medicatie. Natuurlijk is het voor die kwetsbare meisjes niet wenselijk om met alle problematiek óók nog zwanger te worden, maar je zou dit ook kunnen oplossen met seksuele voorlichting.
Mensen moeten echt stoppen met anticonceptie als een soort ‘baat het niet schaadt het niet’ medicijn zien. Dat is het namelijk gewoon echt niet.
Mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen, kunnen dat in veel gevallen al helemaal niet voor een ander. Een kind is niet iets wat je neemt. Zeker mensen die geen inkomen hebben en geen eigen huis, + niet eens volwassen. De maatschappij wordt met het probleem opgezadeld en vaak heeft dat kind ook een ongelukkige jeugd.
Dit doet me denken aan dat mijn moeder werkt als ca. 30 jaar bij een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking en verdere psychologische problematiek die daar de rest van hun leven blijven wonen. De cliënten daar functioneren op het niveau van een 6 jaarige met eventueel ren bipolaire stoornis, verslaving, autisme en meer.
Veel vrouwen daar (geen verschil in jong of oud) zijn gesterileerd rond hun 16e/17e, toen de ouders nog zegenschap over hun dochters hadden. Onder het mom van “ze kunnen niet voor zichzelf zorgen, laat staan een kind erbij”. Ik vind het een extreem moeilijke en gevoelige kwestie.
Recent is er bij de instelling een vrouw van mijn leeftijd (25) opgenomen. Zij had 3 kinderen die door Jeugdzorg uit huis geplaast waren vanwege verwaarlozing. Toen voelde ze zich alleen en verveelde ze zich (en kreeg ze geen kinderbijslag meer) en heeft ze zich weer 2x laten bezwangeren. Op een gegeven moment wou ze de oudste 3 terug, maar moest ze een heel psychologisch traject doorlopen. Toen is oa zwakbegaafdheid vastgesteld en een hele hits andere problemen. Ik vind het in en in triest voor alle 5 de kinderen die nu in pleeggezinnen moeten opgroeien.
>Maar anticonceptie valt niet onder verplichte medicatie”, aldus Peer van der Helm, gepromoveerd in de residentiële jeugdzorg. De hoogleraar zegt de verhalen van de gedwongen anticonceptie wel te herkennen. **“Ik werk zelf in een instelling waar dit ook gebeurt en heb ook tegen de directie gezegd dat dit niet mag.** Als het gaat om dwangmaatregelen wordt de wet vrij stelselmatig overtreden. Dat jongeren in de gesloten jeugdzorg zitten, betekent niet dat al hun grondrechten weg zijn”, pleit Van der Helm.
Hier zie je toch wel een beetje waar het nou mis gaat vind ik. Nou heb je iemand die nota bene voor dit artikel wordt geïnterviewd over hoe dit gewoon hartstikke illegaal is, MAAR HIJ WERKT ZELF ERGENS WAAR HET OOK GEBEURD!!!
Oh, hij is naar de directie gestapt een heeft hun laten weten dat het niet mag, wat een held! /S
Hij weet blijkbaar dat ze gewoon niet hebben geluisterd, maar daar doet hij vervolgens niets mee? Wat voor een fucking lafaard ben je dan?
Oh, hij heeft de criminelen verteld dat het niet goed is wat ze doen, heel leuk, maar dan kan je echt niet opeens doen alsof het nu niet meer in jouw handen ligt. Je kan er toch niet zomaar vanuit gaan dat criminelen uit eigen initiatief stoppen met hun misdaden?
Ik snap echt niet dat je het daarbij laat, ipv dat je het ergens hogerop gaat aankaarten, of wacht tot er toevallig een journalist bij je komt aankloppen om er daar ook nog eens een melding van te doen. (Zonder de betreffende instelling bij naam te noemen.)
We hebben wat dat betreft ook wel gewoon een laffe cultuur volgens mij, iedereen kijkt maar mooi weg en ziet het niet als hun verantwoordelijkheid.