>Έτσι, κάποιοι μπορεί να δυσκολεύονται να κατανοήσουν αυτό που είναι είναι ολοένα και πιο ξεκάθαρο. Ότι, δηλαδή, η Gen Z είναι μια γενιά της δράσης. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί νέοι παρασύρονται από την επιχειρηματικότητα.
Εχει πολυ κοντα ποδαρια η νοοτροπια που αναμασανε στις ΗΠΑ και σε δημοσιευματα σαν αυτο των FT οτι χωρις μορφωση η “επιχειρηματικότητα” απο μόνη της αρκει.
Για καθε εναν που εχει εταιρια landscaping με 7ψηφια κερδη υπαρχουν αλλοι 100 που δεν τους φτανει ο βασικος μισθος για να ζησουν και δεν μπορουν να κανουν κατι αλλο γιατι ειναι πρακτικα αγραματοι στον 21ο αιωνα με πτυχιο λυκειου.
Η χειρονακτικη εργασια εχει ταβανι στο ποσα μπορει να βγαλει κανεις, εχει τεραστιο σωματικο κοστος την στιγμη που πρεπει να εργαζομαστε μεχρι ολο και πιο μεγαλη ηλικια και σχεδον παντα αντικαθισταται πρωτη απο τεχνολογια και αυτοματοποιηση.
Τρεις παραδοχές αρχικά:
-Να έχει κάποιο άτομο από τη GenZ κατι από τη «στόφα» των ατόμων παλαιοτερων γενναίων (50’s – 60’s),
-Να επιλέξει ανώτατη εκπαίδευση τέτοια, που να του ανοίξουν οι δρόμοι για όσο πιο ψηλά γίνεται,
-Να συνεχίσουν να κινούνται τα πράγματα όπως τώρα.
Θεωρώ λοιπόν, ότι στο υπάρχον πλαίσιο, άτομα που συγκεντρώνουν τις πιο πάνω αρετές και φυσικά έχουν την οξυδέρκεια και την απαιτούμενη εργατικότητα, θα μπορέσουν να εκμεταλλευτούν πολύ επικερδώς για τους ίδιους στο μέλλον, στρατιές ατόμων που θα έχουν «γυρισει την πλατη» σε αυτό που περιγράφει το άρθρο.
Πριν αρχίσει η σφαγή, να ξεκαθαρίσω ότι δεν μου αρέσει καθόλου η παραπάνω τροπή που εκτιμώ ότι θα πάρουν τα πράγματα για τη συγκεκριμένη γενιά. Το τι μου αρέσει όμως, δεν έχει καμία σημασία όταν η παιδεία κρίσιμης μάζας ατόμων, γυρίζει στο επιπεδο αρχών του 20ου αιώνα.
Όλη την κατάσταση μπορούμε να τη συνοψίσουμε στη φράση “Όσα δεν φτάνει η αλεπού…”. Όπως όλες οι γενιές ανθρώπων έτσι και οι ζουμερς έχουν τα αρνητικά τους. Στη συγκεκριμένη γενιά είναι ανυπόμονοι. Θέλουν κάτι και το θέλουν τώρα. Αν θέλει πολύ κόπο και υπομονη τότε αυτόματα δεν αξίζει στο μυαλό τους.
Ένα έθνος σερβιτόρων, ζαμπονοκοπτών, και ινφλουένσερς, τέλεια.
Προσωπική άποψη, αλλά το να εξειδικευτείς σε ένα τομέα που έχει επαγγελματική αποκατάσταση είναι ο πιο εύκολος τρόπος να βγάλεις καλά λεφτά. Έτσι είναι λογικό αν τελειώσει κάποιος Θεατρικών Σπουδών να ισοδυναμεί με το να είναι ανειδίκευτος, απλά γιατί δεν υπάρχει απορρόφηση. Τέτοια παραδείγματα έχουν οι Gen Z και σε συνδυασμό με την ανικανότητά τους λόγω του μηδενικού attention span τους να στρώσουν κώλο και να διαβάσουν, αποφασίζουν ότι δεν θα σπουδάσουν και γίνονται σερβιτόροι ή δουλεύουν σεζόν μια ζωή.
Συμφωνώ ότι το να σπουδάζεις 5 χρόνια μηχανολόγος μηχανικός και να είσαι όλη την ημέρα μέσα στα μαθηματικά και στη φυσική είναι κάτι επίπονο και λίγοι έχουν την καύλα να το κάνουν, αλλά αυτοί που το έχουν δεν θα πεινάσουν στην ζωή τους, και θα έχουν πολλές πόρτες ανοιχτές και Ελλάδα και εξωτερικό. Ως Computer Enginner προσωπικά το **μόνο** πράγμα που με εμποδίζει από το να βγάλω καλά λεφτά και να ζήσω με άνεση είναι η προσωπική δουλειά που θα ρίξω και τα skills μου. Αν την ρίξω, πάω όπου θέλω στο εξωτερικό και βγάζω λεφτά ακόμα και από το σπίτι μου την ώρα που ένας ανειδίκευτος για να τα βγάλει ξημεροβραδιάζεται στα καράβια και στις θάλασσες και καταστρέφει την ζωή του. Αυτό προσφέρει η εξειδίκευση. Τα άλλα να ‘χαμε να λέγαμε.
8 comments
Αν χρειάζεται φροντιστήριο από το γυμνάσιο, πως θα περάσουν?
Και καλά κάνουν.
Τα πανεπιστήμια έχουν καταντήσει σαν τα αγάλματα του νησιού του Πάσχα.
Ok, καλη τυχη χωρις κανενα πτυχιο. Ολοι μικροεπιχειρηματιες. Sounds βιωσιμο.
>Έτσι, κάποιοι μπορεί να δυσκολεύονται να κατανοήσουν αυτό που είναι είναι ολοένα και πιο ξεκάθαρο. Ότι, δηλαδή, η Gen Z είναι μια γενιά της δράσης. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί νέοι παρασύρονται από την επιχειρηματικότητα.
Εχει πολυ κοντα ποδαρια η νοοτροπια που αναμασανε στις ΗΠΑ και σε δημοσιευματα σαν αυτο των FT οτι χωρις μορφωση η “επιχειρηματικότητα” απο μόνη της αρκει.
Για καθε εναν που εχει εταιρια landscaping με 7ψηφια κερδη υπαρχουν αλλοι 100 που δεν τους φτανει ο βασικος μισθος για να ζησουν και δεν μπορουν να κανουν κατι αλλο γιατι ειναι πρακτικα αγραματοι στον 21ο αιωνα με πτυχιο λυκειου.
Η χειρονακτικη εργασια εχει ταβανι στο ποσα μπορει να βγαλει κανεις, εχει τεραστιο σωματικο κοστος την στιγμη που πρεπει να εργαζομαστε μεχρι ολο και πιο μεγαλη ηλικια και σχεδον παντα αντικαθισταται πρωτη απο τεχνολογια και αυτοματοποιηση.
Τρεις παραδοχές αρχικά:
-Να έχει κάποιο άτομο από τη GenZ κατι από τη «στόφα» των ατόμων παλαιοτερων γενναίων (50’s – 60’s),
-Να επιλέξει ανώτατη εκπαίδευση τέτοια, που να του ανοίξουν οι δρόμοι για όσο πιο ψηλά γίνεται,
-Να συνεχίσουν να κινούνται τα πράγματα όπως τώρα.
Θεωρώ λοιπόν, ότι στο υπάρχον πλαίσιο, άτομα που συγκεντρώνουν τις πιο πάνω αρετές και φυσικά έχουν την οξυδέρκεια και την απαιτούμενη εργατικότητα, θα μπορέσουν να εκμεταλλευτούν πολύ επικερδώς για τους ίδιους στο μέλλον, στρατιές ατόμων που θα έχουν «γυρισει την πλατη» σε αυτό που περιγράφει το άρθρο.
Πριν αρχίσει η σφαγή, να ξεκαθαρίσω ότι δεν μου αρέσει καθόλου η παραπάνω τροπή που εκτιμώ ότι θα πάρουν τα πράγματα για τη συγκεκριμένη γενιά. Το τι μου αρέσει όμως, δεν έχει καμία σημασία όταν η παιδεία κρίσιμης μάζας ατόμων, γυρίζει στο επιπεδο αρχών του 20ου αιώνα.
Όλη την κατάσταση μπορούμε να τη συνοψίσουμε στη φράση “Όσα δεν φτάνει η αλεπού…”. Όπως όλες οι γενιές ανθρώπων έτσι και οι ζουμερς έχουν τα αρνητικά τους. Στη συγκεκριμένη γενιά είναι ανυπόμονοι. Θέλουν κάτι και το θέλουν τώρα. Αν θέλει πολύ κόπο και υπομονη τότε αυτόματα δεν αξίζει στο μυαλό τους.
Ένα έθνος σερβιτόρων, ζαμπονοκοπτών, και ινφλουένσερς, τέλεια.
Προσωπική άποψη, αλλά το να εξειδικευτείς σε ένα τομέα που έχει επαγγελματική αποκατάσταση είναι ο πιο εύκολος τρόπος να βγάλεις καλά λεφτά. Έτσι είναι λογικό αν τελειώσει κάποιος Θεατρικών Σπουδών να ισοδυναμεί με το να είναι ανειδίκευτος, απλά γιατί δεν υπάρχει απορρόφηση. Τέτοια παραδείγματα έχουν οι Gen Z και σε συνδυασμό με την ανικανότητά τους λόγω του μηδενικού attention span τους να στρώσουν κώλο και να διαβάσουν, αποφασίζουν ότι δεν θα σπουδάσουν και γίνονται σερβιτόροι ή δουλεύουν σεζόν μια ζωή.
Συμφωνώ ότι το να σπουδάζεις 5 χρόνια μηχανολόγος μηχανικός και να είσαι όλη την ημέρα μέσα στα μαθηματικά και στη φυσική είναι κάτι επίπονο και λίγοι έχουν την καύλα να το κάνουν, αλλά αυτοί που το έχουν δεν θα πεινάσουν στην ζωή τους, και θα έχουν πολλές πόρτες ανοιχτές και Ελλάδα και εξωτερικό. Ως Computer Enginner προσωπικά το **μόνο** πράγμα που με εμποδίζει από το να βγάλω καλά λεφτά και να ζήσω με άνεση είναι η προσωπική δουλειά που θα ρίξω και τα skills μου. Αν την ρίξω, πάω όπου θέλω στο εξωτερικό και βγάζω λεφτά ακόμα και από το σπίτι μου την ώρα που ένας ανειδίκευτος για να τα βγάλει ξημεροβραδιάζεται στα καράβια και στις θάλασσες και καταστρέφει την ζωή του. Αυτό προσφέρει η εξειδίκευση. Τα άλλα να ‘χαμε να λέγαμε.