Κλασσική ελληνική στιγμή. Υπογράφουμε ένα χαρτί για να μας δώσει αξιώσεις σε εδάφη που πρακτικά δεν μας ανήκουν ενώ δεν έχουμε ούτε την δυνατότητα να τα θέσουμε υπό τον έλεγχο μας ούτε την θέληση να κάνουμε τις απαραίτητες “θυσίες” και σαν κοινωνία και σαν κυβέρνηση. Μετά βγαίνουμε και κουνάμε το χαρτί της συνθήκης σε Τσέτες και λοίπους “🤓 Η συνθήκη λέει αυτά τα εδάφη μας ανήκουν 🤓”.
Τα ίδια τότε τα ίδια και τώρα με την Κύπρο. “🤓Δεν επιτρέπετε να αποβιβάσετε στρατό έχουμε υπογράψει ανακωχή και κάνουμε διαπραγματεύσεις 🤓”. Λαός της φάπας πραγματικά.
Δυστυχώς η Συνθήκη των Σεβρών αποδείχθηκε πιο εύθραυστη και από τις φημισμένες πορσελάνες που παράγονταν στο ομώνυμο προάστιο του Παρισιού (επιβεβαιώθηκε ο Γάλλος πρόεδρος Raymond Poincaré).
Τρεις απαράδεκτες συνθήκες υπογράφηκαν μετά τον Α Παγκόσμιο.
Οι Σεβρες, λογικά η χειρότερη από όλες, ήταν μια νέο αποικιακή συνθήκη το 1920.
Έκανε ζώνη επιρροής της Ιταλίας μια περιοχή που τελευταία φορά είχαν πατήσει Λατίνοι επί Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Επέκτεινε τις κτήσεις της Γαλλίας και Βρετανίας σε Αραβία και αγνόησε τους ντόπιους λαούς.
Στα πιο γνωστά, στο (μειωμένο) Κουρδιστάν δωθηκε μια υπόσχεση δημοψηφίσματος?
Και κυρίως, γύρισε και παραπλάνησε Αρμένιους και Έλληνες με υποσχέσεις που καμιά από τις εγγυήτριες δυνάμεις δεν ήταν πρόθυμη να υποστηρίξει και την πλήρωσαν οι λαοί τους.
Επειδη εάν είσαι Τούρκος και μια μέρα σου φέρνουν ένα χαρτί που δείχνει διαμελισμένη την χώρα σου σε μειονότητες τότε ολοκληρώνεις την εθνοκάθαρση αυτών των μειονοτήτων.
Και έτσι καθάρισε η Τουρκία από Αρμένιους, Έλληνες, Ασσύριους, κ.α.
EDIT: Ολοκληρώνω αντί για αρχίζω επειδή κάποιοι νιώθουν πολύ edgy σήμερα και δεν έχω όρεξη να τσακωθω για κάτι που δεν ήταν το point του post.
3 comments
Κλασσική ελληνική στιγμή. Υπογράφουμε ένα χαρτί για να μας δώσει αξιώσεις σε εδάφη που πρακτικά δεν μας ανήκουν ενώ δεν έχουμε ούτε την δυνατότητα να τα θέσουμε υπό τον έλεγχο μας ούτε την θέληση να κάνουμε τις απαραίτητες “θυσίες” και σαν κοινωνία και σαν κυβέρνηση. Μετά βγαίνουμε και κουνάμε το χαρτί της συνθήκης σε Τσέτες και λοίπους “🤓 Η συνθήκη λέει αυτά τα εδάφη μας ανήκουν 🤓”.
Τα ίδια τότε τα ίδια και τώρα με την Κύπρο. “🤓Δεν επιτρέπετε να αποβιβάσετε στρατό έχουμε υπογράψει ανακωχή και κάνουμε διαπραγματεύσεις 🤓”. Λαός της φάπας πραγματικά.
Δυστυχώς η Συνθήκη των Σεβρών αποδείχθηκε πιο εύθραυστη και από τις φημισμένες πορσελάνες που παράγονταν στο ομώνυμο προάστιο του Παρισιού (επιβεβαιώθηκε ο Γάλλος πρόεδρος Raymond Poincaré).
Τρεις απαράδεκτες συνθήκες υπογράφηκαν μετά τον Α Παγκόσμιο.
Οι Σεβρες, λογικά η χειρότερη από όλες, ήταν μια νέο αποικιακή συνθήκη το 1920.
Έκανε ζώνη επιρροής της Ιταλίας μια περιοχή που τελευταία φορά είχαν πατήσει Λατίνοι επί Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Επέκτεινε τις κτήσεις της Γαλλίας και Βρετανίας σε Αραβία και αγνόησε τους ντόπιους λαούς.
Στα πιο γνωστά, στο (μειωμένο) Κουρδιστάν δωθηκε μια υπόσχεση δημοψηφίσματος?
Και κυρίως, γύρισε και παραπλάνησε Αρμένιους και Έλληνες με υποσχέσεις που καμιά από τις εγγυήτριες δυνάμεις δεν ήταν πρόθυμη να υποστηρίξει και την πλήρωσαν οι λαοί τους.
Επειδη εάν είσαι Τούρκος και μια μέρα σου φέρνουν ένα χαρτί που δείχνει διαμελισμένη την χώρα σου σε μειονότητες τότε ολοκληρώνεις την εθνοκάθαρση αυτών των μειονοτήτων.
Και έτσι καθάρισε η Τουρκία από Αρμένιους, Έλληνες, Ασσύριους, κ.α.
EDIT: Ολοκληρώνω αντί για αρχίζω επειδή κάποιοι νιώθουν πολύ edgy σήμερα και δεν έχω όρεξη να τσακωθω για κάτι που δεν ήταν το point του post.