Het onterecht uitbuiten van de geschiedenis van de slavernij is als de kolonisatie van het verleden zelf.
Prachtige achternaam voor de bazin van zo’n instituut, Nooitmeer
“Hey! Dit is óns verdienmodel!”
> Refos zegt dat zijn stichting sinds 2021 niet langer zelf aan de realisering van een slavernijmonument in de stad mag werken, maar alleen mag reageren op de plannen. Andere partijen die van nature niets met het onderwerp zouden hebben, hebben volgens de Noaberschap-voorzitter van de gemeente geld gekregen om met het monument aan de slag te gaan.
“Mensen met verstand van kunst mogen aan monument werken”
Zo jammer dat dit soort mensen die goede bedoelingen hebben het grotere plaatje niet meer zien en ten onrechte in een slachtofferrol kruipen.
Ik vraag mij oprecht af welk aanvullend onderzoek hier gedaan is door nu.NL.
Een korte blik op de website van dat kunstpunt toont bijvoorbeeld aan dat ze pas sinds midden 2018 bestaan, korter dan het genoemde burgerinitiatief. Ik kan verder helemaal nergens uit opmaken dat het hier gaat om een fondsenwerver. De enige link die ik kan maken is dat het om een instelling gaat die subsidie ontvangt van de gemeente, maar dat maakt je nog geen fondsenwerver. [link](https://www.kunstpuntgroningen.nl/en/organisation/)
Dat culturele instellingen zich richten op Slavernij wordt natuurlijk ook deels door de overheid gestimuleerd. Veel gemeenten zoals Amsterdam schrijven voor dat om in aanmerking te komen voor subsidie dat er aandacht moet zijn voor diversiteit en inclusie. Dan ligt aandacht geven aan de directe en indirecte rol van slavernij voor de hand.
Dus om te overleven gaan instituten die niets met slavernij hebben dit onderwerp zich eigen maken. Middeleeuws kasteel slot Zuylen heeft nu een expositie over slavernij. Het slot zou ooit verbouwd zijn met geld uit inetrnationale handel waarbij ook slavernij zijdelings betrokken zou zijn. Tja alle 17e en 18e eeuwse geldstromen zijn besmet met slavernij, maar dit kasteel gebruikt het als subsidietrekker.
Museum Onze Lieve Heer op Solder, een 17e eeuwse schuilkerk in Amsterdam had te weinig ankerpunten in de diversiteitssfeer en verloor prompt hun subsidie, ondanks dat dit bijzondere museum van enorme klasse is.
Als museumdirecteur zou ik ook absoluut iets organiseren met slavernij om de geldstromen voor mijn museum in beweging te houden.
Dit heeft natuurlijk als vervelend bijeffect dat sommige organisaties in de verdrukking raken. Het pluspunt is dan weer wel dat er heel veel aandacht is voor het slavernijverleden.
Krona als verdienmodel
Alfabet mensen als verdienmodel
WOII als verdienmodel
Holocaust als verdienmodel
Klimaat als verdienmodel
Je kunt overal een verdienmodel van maken.
Onder het kapitalisme verandert alles in een commoditeit. Dat klinkt cynisch maar het is gewoon zo. Elke menselijke interactie, uitwisseling van ideeen, elke vorm van negatie wordt door het systeem uiteindelijk opnieuw opgenomen, ontdaan van scherpe randjes en opnieuw verkocht.
De fondsenwerving is al jaren voor alle NGO’s ontdaan van elke vorm van idealisme, alles is betaald per uur, wel zo min mogelijk, daarom staan overal studenten.
8 comments
Het onterecht uitbuiten van de geschiedenis van de slavernij is als de kolonisatie van het verleden zelf.
Prachtige achternaam voor de bazin van zo’n instituut, Nooitmeer
“Hey! Dit is óns verdienmodel!”
> Refos zegt dat zijn stichting sinds 2021 niet langer zelf aan de realisering van een slavernijmonument in de stad mag werken, maar alleen mag reageren op de plannen. Andere partijen die van nature niets met het onderwerp zouden hebben, hebben volgens de Noaberschap-voorzitter van de gemeente geld gekregen om met het monument aan de slag te gaan.
“Mensen met verstand van kunst mogen aan monument werken”
Zo jammer dat dit soort mensen die goede bedoelingen hebben het grotere plaatje niet meer zien en ten onrechte in een slachtofferrol kruipen.
Ik vraag mij oprecht af welk aanvullend onderzoek hier gedaan is door nu.NL.
Een korte blik op de website van dat kunstpunt toont bijvoorbeeld aan dat ze pas sinds midden 2018 bestaan, korter dan het genoemde burgerinitiatief. Ik kan verder helemaal nergens uit opmaken dat het hier gaat om een fondsenwerver. De enige link die ik kan maken is dat het om een instelling gaat die subsidie ontvangt van de gemeente, maar dat maakt je nog geen fondsenwerver. [link](https://www.kunstpuntgroningen.nl/en/organisation/)
Dat culturele instellingen zich richten op Slavernij wordt natuurlijk ook deels door de overheid gestimuleerd. Veel gemeenten zoals Amsterdam schrijven voor dat om in aanmerking te komen voor subsidie dat er aandacht moet zijn voor diversiteit en inclusie. Dan ligt aandacht geven aan de directe en indirecte rol van slavernij voor de hand.
Dus om te overleven gaan instituten die niets met slavernij hebben dit onderwerp zich eigen maken. Middeleeuws kasteel slot Zuylen heeft nu een expositie over slavernij. Het slot zou ooit verbouwd zijn met geld uit inetrnationale handel waarbij ook slavernij zijdelings betrokken zou zijn. Tja alle 17e en 18e eeuwse geldstromen zijn besmet met slavernij, maar dit kasteel gebruikt het als subsidietrekker.
Museum Onze Lieve Heer op Solder, een 17e eeuwse schuilkerk in Amsterdam had te weinig ankerpunten in de diversiteitssfeer en verloor prompt hun subsidie, ondanks dat dit bijzondere museum van enorme klasse is.
Als museumdirecteur zou ik ook absoluut iets organiseren met slavernij om de geldstromen voor mijn museum in beweging te houden.
Dit heeft natuurlijk als vervelend bijeffect dat sommige organisaties in de verdrukking raken. Het pluspunt is dan weer wel dat er heel veel aandacht is voor het slavernijverleden.
Krona als verdienmodel
Alfabet mensen als verdienmodel
WOII als verdienmodel
Holocaust als verdienmodel
Klimaat als verdienmodel
Je kunt overal een verdienmodel van maken.
Onder het kapitalisme verandert alles in een commoditeit. Dat klinkt cynisch maar het is gewoon zo. Elke menselijke interactie, uitwisseling van ideeen, elke vorm van negatie wordt door het systeem uiteindelijk opnieuw opgenomen, ontdaan van scherpe randjes en opnieuw verkocht.
De fondsenwerving is al jaren voor alle NGO’s ontdaan van elke vorm van idealisme, alles is betaald per uur, wel zo min mogelijk, daarom staan overal studenten.
Alles is een verdienmodel.