Η συχνή ανικανότητα έγκαιρης κατάσβεσης πυρκαγιών στην Ελλάδα είναι συνειδητή πολιτική απόφαση

Όπως με κάθε φυσική (ή και όχι?) καταστροφή, πολλά posts αγανάκτησης δημιουργούνται με έναν επικριτικό χαρακτήρα, ωστόσο αφηρημένο και αόριστο περιεχόμενο και μια δόση μίξης ατομικής ευθύνης και (αόριστης πάλι) πολιτικής ευθύνης κυριαρχεί.

Λοιπόν, η συχνή ανικανότητα έγκαιρης κατάσβεσης πυρκαγιών στην Ελλάδα είναι συνειδητή πολιτική απόφαση. Οι καμένες δασικές, γεωργικές, αστικές (kinda) εκτάσεις, οι νεκροί άνθρωποι και τα νεκρά ζώα και τα διαλυμένα όνειρα, είναι συνειδητή επιλογή των κυβερνήσεων (άλλων σε μικρότερο, άλλων σε μεγαλύτερο βαθμό). Έχοντας συνεισφέρει εθελοντικά στην κατάσβεση ορισμένων πυρκαγιών τα τελευταία χρόνια, και παρακολουθώντας αυτό το έργο στο οποίο κάθε καλοκαίρι είμαστε θεατές, μερικές παρατήσεις που χρειάζονται να γίνουν:

• Διαθέτουμε κάποιον αριθμό τίμιων μέσων (εναέριων και επίγειων). Σίγουρα κάποια από αυτά χρειάζονται ένα «ρετουσάρισμα», είναι κάποια παλιά και όχι τα καλύτερα δυνατά για τη μάχη, ωστόσο αριθμητικά στεκόμαστε με μια κάποια αξιοπρέπεια. Σε ένα βαθμό το ίδιο ισχύει και για τους εργαζόμενους, όπου πάλι αριθμητικά οι πυροσβέστες και λοιπές ειδικότητες είναι σε ένα τίμιο επίπεδο. Ένα link με μια πιο συνοψισμένη εικόνα είναι αυτό (δεν έχω κάνει κάποιον εις βάθος έλεγχο για τα νούμερα). Σε γενικές γραμμές αριθμητικά είμαστε καλά. Είναι αυτό αρκετό; Όχι. Και αυτό προκύπτει από το αποτέλεσμα (υπάρχουν και άλλα links σε άλλα threads που αποτυπώνουν την ολοένα και αυξανόμενη ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού).
• Η επιχείρηση είναι θλιβερή. Ξανατονίζω ότι έχω υπάρξει σε πεδίο και έχω δει με τα μάτια μου πράγματα.΄Η επιχειρησιακή ανικανότητα είναι, δυστυχώς, τρομερή. Καταλαβαίνω ότι τέτοιες καταστάσεις είναι δύσκολες και όχι εύκολα διαχειρίσιμες, αλλά αυτό είναι το… business as usual. Δε φτιάχνεις σώματα με την ελπίδα να διαχειριστούν εύκολες καταστάσεις, αλλά με το να είναι άρτια εκπαιδευμένα στο να διαχειρίζονται απαιτητικές καταστάσεις. Μάλιστα, πολλοί εμπλεκόμενοι στην πυρόσβεση, είτε απλοί πυροσβέστες, είτε στελέχη, στο βιογραφικό τους κάθε χρόνο προσθέτουν εμπειρία από το πεδίο. Είναι πραγματικά λυπηρό να γινόμαστε outclassed από βοήθεια του εξωτερικού, να πας να βοηθήσεις το πεδίο και εξοπλισμός να μη λειτουργεί, να υπάρχει ελλιπής οργάνωση και πλήρης ασυνεννοησία όχι μεταξύ πυροσβεστικών δυνάμεων και αστυνομίας, αλλά και μεταξύ των ιδίων στο εσωτερικό κ.α. ιστορίες θλίψης. Και αυτά για το κομμάτι της κατάσβεσης. Η πρόληψη πλέον είναι έννοια ιστορική.
• Το "Δόγμα" της τωρινής κυβέρνησης για προστασία της ζωής πάνω από όλα. Αν μη τι άλλο η ουσιαστικότερη αλλαγή στη στρατηγική της τωρινής κυβέρνησης με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η τωρινή έχει στοχεύσει πάση θυσία στην προστασία της ζωής έναντι οτιδήποτε άλλου (ορθώς μεν, επικοινωνιακό τέχνασμα δε). Οι εκκενώσεις, το 112, οι μπλε φάροι και οι αντίστοιχοι ένστολοι που σε απομακρύνουν ή δε σε αφήνουν να πλησιάσεις, είναι συνειδητή επιλογή για να διαφυλαχθεί η ζωή των ανθρώπων.

Εφόσον απομακρύνεται και εκκενώνεται κάθε έκταση για να προστατευθεί η ανθρώπινη ζωή, η πυροσβεστική έχει περιορισμένο αποτέλεσμα, το πράσινο και τα ζώα ποιος θα τα προστατεύσει;

Η απάντηση εδώ και χρόνια και πλέον με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, είναι κανείς. Πάνω από μια δεκαετία είμαστε θεατές σε ισχνές ουσιαστικές κινήσεις (κάποια επένδυση σε εξοπλισμό και μισθώσεις συν ορισμένες προσλήψεις) για να γράψουν οι φυλλάδες και να περάσει επικοινωνιακά το μήνυμα. Κάθε χρόνο, βγαίνουν οι αρμόδιοι κλόουν να λένε πόσο κατάλληλα είμαστε προετοιμασμένοι, μόνο και μόνο για να διαψευστούν στη συνέχεια πανηγυρικά.

Οδηγούμαστε εδώ, καθώς επανεξέταση του όλου κρατικού μηχανισμού για την πυρόσβεση όπου όλα υπόκεινται στην πυροσβεστική (το οποίο είναι λάθος) δε γίνεται. Ενίσχυση σε αριθμό, σχεδιασμό, σημασία κ.λπ. σε ό,τι σχετίζεται με δασολόγους, δασοπυρόσβεση, δασαρχεία) δε γίνεται. Ειδικά αυτά τα 2, είναι από τα πιο σημαντικά και είναι ένα διαρκές έγκλημα που βλέπουμε να γίνεται μπροστά μας εδώ και χρόνια. Ξεκάθαρη οικονομική απολογιστική εικόνα για την πυροσβεστική (τις μισθώσεις. το εργατικό δυναμικό κ.α.) δε θα έχουμε. Ουσιαστική δράση της τοπικής αυτοδιοίκησης σε κομμάτια, πρόληψης, επιτήρησης κ.λπ. ακόμα δε βλέπουμε.

Τι βλέπουμε; Μια πυροσβεστική υπηρεσία αριθμητικά τίμια σε έμψυχο και άψυχο υλικό, να έχει τραγική οργάνωση, να μη μπορεί να μπει σε δάση να σβήσει φωτιές και να περιμένει κοντά στην άσφαλτο (ή στη θάλασσα), φωτιές για τις οποίες ό,τι και αν ευθύνεται η κατάλληλη προετοιμασία στα δάση δεν είχε γίνει.

Συζητήσεις και προτάσεις κάθε χρόνο γίνονται, οι αρμόδιοι φορείς έχουν κάνει απολογιστικές μελέτες μετά από διάφορες τραγωδίες και έχουν συνεχίσει με συστάσεις και προτροπές, οι οποίες πάνε στο βρόντο. Οι αρμόδιοι γράφουν στο ριπαπά τους τις εμφανείς παθογένειες της πυροπροστασίας. Μετά έρχονται οι Συνολάκηδες να λένε θα σβήνανε το Μάτι σε 10 λεπτά, τα πληρωμένα βοθροκάναλα να εφευρίσκουν νέες ονομασίες για καιρικά και μετεωρολογικά φαινόμενα, τα πολιτικά στελέχη ελαφρώς αξύριστα να το παίζουν λυπημένοι και εν τέλει ο θυμόσοφος λαός να δίνει αόριστες εξηγήσεις και προτάσεις σε πρόβλημα με συγκεκριμένα αίτια.

Περαστικά

TL:DR (edit): Οι κυβερνήσεις γνωρίζουν τον ανεπαρκή σχεδιασμό για την πυροπροστασία σε εθνικό επίπεδο και δεν κάνουν παρά ελάχιστες κινήσεις ισχνής σημασίας για τα μάτια του κόσμου. Τέτοιες καταστροφές είναι ξεκάθαρα πολιτική ευθύνη με συγκεκριμένα αίτια των αρμόδιων μηχανισμών.