Ας μην ξενιτευονται τα παιδιά της καλής κοινωνίας που δεν περνάνε στις πανελλήνιες. Κρίμα είναι. Πως θα αναλάβουν τις γονικές μπιζνες χωρίς ενα πτυχίο;
> 100 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, όπως είναι το ΕΚΠΑ, το ΕΜΠ, το ΟΠΑ και το ΑΠΘ,
-Daddy τέλω να πάω στο Χάρβαρντ που θα πάει και ο φίλος μου ο Αρίστος!
/takes wallet out
Θα το εκανε και ο Γαβρογλου αλλα δεν προλαβε οποτε ειπε να κανει τα ΤΕΙ Πανεπιστημια
Κανένα MIT δε σκέφτεται να κάνει κάτι εδώ, που όλοι οι επιστήμονες φεύγουν τρέχοντας απο τη χώρα και έχουμε ξεμείνει με γέρους και ψεκασμενους;
Αναφέρει μέσα: “υπάρχουν βάσιμες προσδοκίες ότι θα τερματιστεί με τον τρόπο αυτό το brain drain”
Ναι γιατί όσοι φεύγουν στο εξωτερικό πηγαίνουν στο Harvard και στο Columbia και αυτό θα μας σώσει. Τι να το κάνω αν είναι να έπαιρνα πτυχίο από το Harvard στην Ελλάδα και να μην είχα δουλειά αργότερα εδώ. Προσωπικά, αν έκανα κάτι τέτοιο, θα ήταν επειδή θα είχα περισσότερες ευκαιρίες για να φύγω στο εξωτερικό, έχοντας ένα πτυχίο από ένα διεθνούς φήμης πανεπιστήμιο. Αλλά είναι μεγάλη μπίζνα τα πανεπιστήμια…
Την επιστήμη του μηχανικού μια χαρά την έμαθα στο ΑΠΘ και πολύ καλά, συγκρίνοντας με τις γνώσεις άλλων πανεπιστημίων του εξωτερικού δεν είχα κάποια έλλειψη γνώσεων. Αυτό που δεν μου προσφέρεται στην Ελλάδα τόσο πολύ είναι το να εφαρμόσω αυτές τις γνώσεις και να τις διευρύνω σε πρακτικό επίπεδο. Δουλειές θέλουμε, όχι αλλά πανεπιστήμια.
Πήγαινε μία στις πανεπιστημιάρες του εξωτερικού να δεις άμα έρχομαι ή φεύγω. Φαίνεται ότι δεν έχεις ιδέα ούτε από Ελληνικά ούτε από ξένα πανεπιστήμια, αλλά σε διακατέχει η κλασσική Ελληνική κλάψα. Έχοντας περάσει και από τα δύο, σου βεβαιώνω με απόλυτη σιγουριά ότι ιδιαίτερα σε προπτυχιακά τα Ελληνικά πανεπιστήμια προσφέρουν πολύ καλύτερη εκπαίδευση. Rankings υπάρχουν εκατοντάδες, σε επίπεδο πανεπιστημίου ή τμήματος, και είναι full biased προς Δυτικά πανεπιστήμια
Το ερώτημά μου είναι γιατί η ΝΔ ασχολείται *τόσο έντονα* με τη σύναψη σχέσεων όχι με άλλα πανεπιστήμια, αλλά με πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Ισραήλ *κατά κόρον*. Σε σημείο πλήρους απέχθειας συμβαίνει αυτό στον χώρο σήμερα.
Η αμερικανική πανεπιστημιακή κοινότητα έχει να αντιμετωπίσει πάρα πολλά προβλήματα που δεν αφορούν (μόνο) την οποια καινοτομία στους τομείς της έρευνας. Η κρατική χρηματοδότηση έχει πέσει πάρα πολύ και δεν συγκρίνεται καν(γελάμε εδώ) με τη χρηματοδότηση εποχών ψυχρού πολέμου και “space race”, από όπου προήλθαν τα κατορθώματα και η φήμη της. Δεν συγκρίνεται με την έλλειψη χρηματοδότησης των βρετανικών πανεπιστημίων σήμερα, αλλά και πάλι, έχουν όντως πρόβλημα και όχι μόνο ένα.
Τώρα για λίγο από προσωπικές ιστορίες, όντας σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ελλάδας για την εποχή που έλαβαν αυτά χώρα, με φοβερή εξωστρέφεια και συνεργασίες που αναδύθηκαν ακριβώς λόγω των ποιοτήτων του, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είχε και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Τότε λοιπόν είχαμε ένα εργαστηριακό μάθημα το οποίο γινόταν μαζί με το Χάρβαρντ, είχαμε mixed ομάδες, πήγαμε από το Χάρβαρντ, ήρθαν κι αυτοί σε εμάς. Προφανώς υπεύθυνος καθηγητής ήταν γόνος λίγο λιγότερο γνωστής από το συνηθισμένο, αλλά καθ’ όλα γνωστής πολιτικής οικογένειας. Τότε με το μυαλό μου είπα πραγματικά τέλεια, άλλη μία συνεργασία να προστεθεί σε εκείνες που συνέβαιναν παράλληλα και συνεχώς με UCL, TU Berlin, EΤΗ και άλλες λιγότερο ή περισσότερο επικοδομητικές “συμπορεύσεις”. Σε όλα αυτά βοηθούσε και ο συντονισμός μεταξύ μας αλλά και η υποστήριξη μιας ΕΕ για προγράμματα που *όντως* υλοποιήθηκαν και αυτή τη στιγμή *ακόμα* στέκουν. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ, μαντέψτε, τη συνεργασία με το Χάρβαρντ. Ήταν πραγματικά λες και μιλούσαμε σε άλλο κόσμο, λες και οι καθηγητές που μέχρι τώρα ήταν δίπλα μας ήταν “εκείνοι” και “εμείς”. Συμμετέχοντας και σε αυτό, εκτός του ότι το επίπεδο δεν ήταν και τόσο υψηλό από μεριάς των συνεργατών μας, δεν υπήρχε το παραμικρό εν τέλει αποτέλεσμα, παρά μόνο με “μάχες” που δόθηκαν *εντός* κομματικού πλαισίου για να αναδειχθεί όσο δεν πάει. Ακολουθούσαν φυσικά συνεργασίες με Tel Aviv(ακόμα και με την ίδια την πόλη) και Columbia με αντίστοιχα αποτελέσματα.
Κάποια στιγμή λοιπόν τα ηνία(πρόεδρος, *πολύ στενός συνεργάτης της Κεραμέως*, κλπ) ανέλαβε αυτή η “κάστα” ανθρώπων, η οποία υποστήριζε αυτές τις συνεργασίες έναντι των υπολοίπων σε σημείο…παράξενο. Οι μεταπτυχιακοί που στέλνανε σε μη αμερικανικά πανεπιστήμια μειώθηκαν σε *μονοψήφιο* την ίδια στιγμή που λίγο πριν ήταν η πλειοψηφία και, αντίθετα, οι υποτροφίες είχαν συγκεντρωθεί στο να δίνονται σε φοιτητές που πήγαιναν *ακριβώς σε αυτά τα δύο πανεπιστήμια του Columbia και Harvard*. Όταν πήγαμε να κάνουμε επίτιμο διδάκτορα έναν επιφανή ευρωπαίο του κλάδου είχαμε αντιδράσεις άλλου βεληνεκούς. Οι συνεργασίες με το ΕΤΗ, το TU ακόμα και με το Τορόντο πήραν όχι απλά πακέτο, όχι απλα εξαφανίστηκαν, καθηγητές και λέκτορες δικοί μας *έφυγαν μετέπειτα* για εκεί, ο ένας μάλιστα έγινε και διευθυντής προγράμματος σε μία από αυτές τις σχολές. Όταν τους ρώτησα, από περιέργεια, οι απαντήσεις ήταν αποκαρδιωτικές.
Προφανώς η σχολή έχει χτυπήσει τρελό πάτο. Και όταν επέστρεψα για δικά μου πλέον ζητήματα, η σχολή χωριζόταν σε αυτούς που *έχουν κάτι* και αυτούς που *δεν έχουν*. Αυτοί που *έχουν* ήταν για τους καθηγητές κάποιος τίτλος alumni από αυτά τα δύο πανεπιστήμια ή κάτι παρεμφερές (αλλά όχι ευρωπαϊκό) και για τους φοιτητές αυτοί που *έχουν* χρήματα, για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων είναι ότι για όλες τις συνεργασίες με το Χάρβαρντ πληρώναμε από την τσέπη μας πράγματα, αλλά και γιατί εκείνοι είναι που εν δυνάμει θα μπορούν να πάνε μεταπτυχιακοί
στις σχολές αυτές επειδή θα έχουν τη δυνατότητα εκτός υποτροφιών, και έτσι
ξεχωρίζουν.
Και εντάξει, έγινε ένα αποτυχημένο πείραμα. Αλλά έχω πραγματικά άπειρα άλλα για το *επίπεδο* των γνώσεων στις σχολές αυτές που πλέον φαίνεται αμφιλεγόμενο, κυρίως από διαγωνισμούς στους οποίους και συμμετέχω.
Όμως η ερώτησή μου είναι αυτό το fixation της ΝΔ με την Αμερική, γιατί περί αυτού πρόκειται. Το οποίο εκτείνεται στα πάντα, από πολιτικές συνδέσεις μέχρι πολιτισμικές, και υπάρχει ευρύτερα στην Ελλάδα *την ίδια στιγμή* που βρισκόμαστε σε μια ΕΕ η οποία προσφέρει αντίστοιχες ευκαιρίες/προτάσεις/συνδέσεις/ενέργειες τις οποίες όχι μόνο δεν εκμεταλλευόμαστε αλλά δεν προβάλουμε κιόλας με την ίδια ένταση. Είναι αξιοσημείωτο, ότι οι ειδήσεις περιγράφουν πολύ περισσότερο το τι γίνεται στην Αμερική, και κυρίως στις Ηνωμένες πολιτείες, από ό,τι γίνεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο (βλέπε εκλογές, συνεργασίες κλπ).
Τι φάση λοιπόν; Χαίρομαι για το summer school που εντάξει, δεν είναι και λόγος μα βγούμε να κάνουμε πάρτυ, τέτοια μαζί με visiting schools είχαμε συνεχώς. Η διαφορά είναι στο MoU που υπογράφτηκε, το τι λέει και τι συνεπάγεται. Επίσης αγγλικές σπουδές, φυσικά, τύπου το ΟΠΑ έχει ήδη μεταπτυχιακό στα αγγλικά(όπως και εμείς) και ναι, πρέπει να γίνει, δεν είμαστε Τόκυο που έβαλε πρόσφατα τα αγγλικά, Ευρώπη είμαστε. Καταλαβαίνω ότι έχουμε τεράστιες επενδύσεις από αμερικανικές εταιρίες, σίγουρα γιατί βρίσκουν σε εμάς σχεδόν “δωρεάν” workforce, *ειδικά* στον κλάδο του προγραμματισμού, το οποίο είναι “καλό”, αλλά δεν πάει λίγο πολύ η όλη ιστορία; Πόσο πολιτικό influence και από που προήλθε όλο αυτό το αντίβαρο (η “λογική”)ώστε να πατηθεί η ευρωπαϊκή(γαλλική ή γερμανική πχ) επιρροή/”συνεργασία”, η οποία και κατά τη γνώμη μου είναι αρκετά σημαντικότερη για *πάρα πολλούς* λόγους;
Αδιανόητα παραπλανητικός τίτλος, summer school και ανταλλαγή φοιτητών με δίδακτρα για τους φοιτητές του ΕΜΠ. Το μόνο άξιο προς σχολιασμό είναι πως αυτές οι μικρές συνεργασίες, εν δυνάμει μπορούν να γεφυρώσουν ερευνητικά τα πανεπιστήμια, δίνοντας ευκαιρίες σε ικανούς φοιτητές.
Γατάκια, το Χάρβαρντ έχει παράρτημα στο Ναύπλιο εδώ και χρόνια!
Καλά ας φτιάξουν τις εργασιακές συνθήκες πρώτα και τους μισθούς και μετά μιλάμε ξανά. Το μόνο που θα καταφέρουν με αυτό είναι να μορφώνονται τα μυαλά εντός και να φεύγουν με τη μια έξω μετά έτοιμοι για δουλειά
Που κολλάνε τα πτυχία ρε παιδιά, εδώ και το καλύτερο πτυχίο να χεις δεν μετράει, γιατί φυσικά το μέσο είναι πιο σημαντικό από τις ικανότητες σου.
ΚΛΑΨΑ Α.Ε. Να μην έρθει το Χάρβαρντ και το Κολούμπια εδώ! Δεν υπάρχει λόγος. Δεν υπάρχουν δουλειές και δε θα υπάρξουν. Με ΙΕΚ ΞΥΝΗ και ΑΠΘ μια χαρά είμαστε.
Ως κάτοικος των ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια θεωρώ ότι η Ελλάδα μόνο κερδισμένη έχει να βγεί από αυτή την εξέλιξη(πάντως δεν νομίζω ότι θα μειώσει την φυγή των νέων της Ελλάδας προς τις άλλες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου αν πρώτα δεν υπάρξουν καθοριστικά αλλαγές σε επίπεδο πολιτικής οργάνωσης και κοινωνίας).Ειμαι λίγο περίεργος όμως:δεν υποτίθεται ότι στην Ελλάδα επιτρέπονται μόνο τα δημόσια Πανεπιστήμια;
Το λεγόμενο : “*Μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσαν και οι γύφτοι*”
Αυτό λέγεται money drain, για να στείλουν όλα τα τζάκια της Αθήνας τα βλαστάρια τους που έρχονται καρφί από ιδιωτικά και κατά κανόνα είναι πιο κουτά και από τσουκνίδες και που προφανώς σε πανελλήνιες δεν θα δουν ούτε ζωγραφιστό πολυτεχνείο, να σπουδάσουν στο Cωλοτούμπια και να γίνουν άξιοι συνεχιστές του πολιτικού και κοινωνικού μας ιστού.
17 comments
Ας μην ξενιτευονται τα παιδιά της καλής κοινωνίας που δεν περνάνε στις πανελλήνιες. Κρίμα είναι. Πως θα αναλάβουν τις γονικές μπιζνες χωρίς ενα πτυχίο;
> 100 κορυφαία πανεπιστήμια του κόσμου, όπως είναι το ΕΚΠΑ, το ΕΜΠ, το ΟΠΑ και το ΑΠΘ,
??????
Λέγεται [κολάμπια](https://youtu.be/bOD8OO6F8D0) πλεμπαιοι
-Daddy τέλω να πάω στο Χάρβαρντ που θα πάει και ο φίλος μου ο Αρίστος!
/takes wallet out
Θα το εκανε και ο Γαβρογλου αλλα δεν προλαβε οποτε ειπε να κανει τα ΤΕΙ Πανεπιστημια
Κανένα MIT δε σκέφτεται να κάνει κάτι εδώ, που όλοι οι επιστήμονες φεύγουν τρέχοντας απο τη χώρα και έχουμε ξεμείνει με γέρους και ψεκασμενους;
Αναφέρει μέσα: “υπάρχουν βάσιμες προσδοκίες ότι θα τερματιστεί με τον τρόπο αυτό το brain drain”
Ναι γιατί όσοι φεύγουν στο εξωτερικό πηγαίνουν στο Harvard και στο Columbia και αυτό θα μας σώσει. Τι να το κάνω αν είναι να έπαιρνα πτυχίο από το Harvard στην Ελλάδα και να μην είχα δουλειά αργότερα εδώ. Προσωπικά, αν έκανα κάτι τέτοιο, θα ήταν επειδή θα είχα περισσότερες ευκαιρίες για να φύγω στο εξωτερικό, έχοντας ένα πτυχίο από ένα διεθνούς φήμης πανεπιστήμιο. Αλλά είναι μεγάλη μπίζνα τα πανεπιστήμια…
Την επιστήμη του μηχανικού μια χαρά την έμαθα στο ΑΠΘ και πολύ καλά, συγκρίνοντας με τις γνώσεις άλλων πανεπιστημίων του εξωτερικού δεν είχα κάποια έλλειψη γνώσεων. Αυτό που δεν μου προσφέρεται στην Ελλάδα τόσο πολύ είναι το να εφαρμόσω αυτές τις γνώσεις και να τις διευρύνω σε πρακτικό επίπεδο. Δουλειές θέλουμε, όχι αλλά πανεπιστήμια.
Πήγαινε μία στις πανεπιστημιάρες του εξωτερικού να δεις άμα έρχομαι ή φεύγω. Φαίνεται ότι δεν έχεις ιδέα ούτε από Ελληνικά ούτε από ξένα πανεπιστήμια, αλλά σε διακατέχει η κλασσική Ελληνική κλάψα. Έχοντας περάσει και από τα δύο, σου βεβαιώνω με απόλυτη σιγουριά ότι ιδιαίτερα σε προπτυχιακά τα Ελληνικά πανεπιστήμια προσφέρουν πολύ καλύτερη εκπαίδευση. Rankings υπάρχουν εκατοντάδες, σε επίπεδο πανεπιστημίου ή τμήματος, και είναι full biased προς Δυτικά πανεπιστήμια
Το ερώτημά μου είναι γιατί η ΝΔ ασχολείται *τόσο έντονα* με τη σύναψη σχέσεων όχι με άλλα πανεπιστήμια, αλλά με πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Ισραήλ *κατά κόρον*. Σε σημείο πλήρους απέχθειας συμβαίνει αυτό στον χώρο σήμερα.
Η αμερικανική πανεπιστημιακή κοινότητα έχει να αντιμετωπίσει πάρα πολλά προβλήματα που δεν αφορούν (μόνο) την οποια καινοτομία στους τομείς της έρευνας. Η κρατική χρηματοδότηση έχει πέσει πάρα πολύ και δεν συγκρίνεται καν(γελάμε εδώ) με τη χρηματοδότηση εποχών ψυχρού πολέμου και “space race”, από όπου προήλθαν τα κατορθώματα και η φήμη της. Δεν συγκρίνεται με την έλλειψη χρηματοδότησης των βρετανικών πανεπιστημίων σήμερα, αλλά και πάλι, έχουν όντως πρόβλημα και όχι μόνο ένα.
Τώρα για λίγο από προσωπικές ιστορίες, όντας σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ελλάδας για την εποχή που έλαβαν αυτά χώρα, με φοβερή εξωστρέφεια και συνεργασίες που αναδύθηκαν ακριβώς λόγω των ποιοτήτων του, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είχε και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Τότε λοιπόν είχαμε ένα εργαστηριακό μάθημα το οποίο γινόταν μαζί με το Χάρβαρντ, είχαμε mixed ομάδες, πήγαμε από το Χάρβαρντ, ήρθαν κι αυτοί σε εμάς. Προφανώς υπεύθυνος καθηγητής ήταν γόνος λίγο λιγότερο γνωστής από το συνηθισμένο, αλλά καθ’ όλα γνωστής πολιτικής οικογένειας. Τότε με το μυαλό μου είπα πραγματικά τέλεια, άλλη μία συνεργασία να προστεθεί σε εκείνες που συνέβαιναν παράλληλα και συνεχώς με UCL, TU Berlin, EΤΗ και άλλες λιγότερο ή περισσότερο επικοδομητικές “συμπορεύσεις”. Σε όλα αυτά βοηθούσε και ο συντονισμός μεταξύ μας αλλά και η υποστήριξη μιας ΕΕ για προγράμματα που *όντως* υλοποιήθηκαν και αυτή τη στιγμή *ακόμα* στέκουν. ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ, μαντέψτε, τη συνεργασία με το Χάρβαρντ. Ήταν πραγματικά λες και μιλούσαμε σε άλλο κόσμο, λες και οι καθηγητές που μέχρι τώρα ήταν δίπλα μας ήταν “εκείνοι” και “εμείς”. Συμμετέχοντας και σε αυτό, εκτός του ότι το επίπεδο δεν ήταν και τόσο υψηλό από μεριάς των συνεργατών μας, δεν υπήρχε το παραμικρό εν τέλει αποτέλεσμα, παρά μόνο με “μάχες” που δόθηκαν *εντός* κομματικού πλαισίου για να αναδειχθεί όσο δεν πάει. Ακολουθούσαν φυσικά συνεργασίες με Tel Aviv(ακόμα και με την ίδια την πόλη) και Columbia με αντίστοιχα αποτελέσματα.
Κάποια στιγμή λοιπόν τα ηνία(πρόεδρος, *πολύ στενός συνεργάτης της Κεραμέως*, κλπ) ανέλαβε αυτή η “κάστα” ανθρώπων, η οποία υποστήριζε αυτές τις συνεργασίες έναντι των υπολοίπων σε σημείο…παράξενο. Οι μεταπτυχιακοί που στέλνανε σε μη αμερικανικά πανεπιστήμια μειώθηκαν σε *μονοψήφιο* την ίδια στιγμή που λίγο πριν ήταν η πλειοψηφία και, αντίθετα, οι υποτροφίες είχαν συγκεντρωθεί στο να δίνονται σε φοιτητές που πήγαιναν *ακριβώς σε αυτά τα δύο πανεπιστήμια του Columbia και Harvard*. Όταν πήγαμε να κάνουμε επίτιμο διδάκτορα έναν επιφανή ευρωπαίο του κλάδου είχαμε αντιδράσεις άλλου βεληνεκούς. Οι συνεργασίες με το ΕΤΗ, το TU ακόμα και με το Τορόντο πήραν όχι απλά πακέτο, όχι απλα εξαφανίστηκαν, καθηγητές και λέκτορες δικοί μας *έφυγαν μετέπειτα* για εκεί, ο ένας μάλιστα έγινε και διευθυντής προγράμματος σε μία από αυτές τις σχολές. Όταν τους ρώτησα, από περιέργεια, οι απαντήσεις ήταν αποκαρδιωτικές.
Προφανώς η σχολή έχει χτυπήσει τρελό πάτο. Και όταν επέστρεψα για δικά μου πλέον ζητήματα, η σχολή χωριζόταν σε αυτούς που *έχουν κάτι* και αυτούς που *δεν έχουν*. Αυτοί που *έχουν* ήταν για τους καθηγητές κάποιος τίτλος alumni από αυτά τα δύο πανεπιστήμια ή κάτι παρεμφερές (αλλά όχι ευρωπαϊκό) και για τους φοιτητές αυτοί που *έχουν* χρήματα, για πολλούς λόγους, ένας εκ των οποίων είναι ότι για όλες τις συνεργασίες με το Χάρβαρντ πληρώναμε από την τσέπη μας πράγματα, αλλά και γιατί εκείνοι είναι που εν δυνάμει θα μπορούν να πάνε μεταπτυχιακοί
στις σχολές αυτές επειδή θα έχουν τη δυνατότητα εκτός υποτροφιών, και έτσι
ξεχωρίζουν.
Και εντάξει, έγινε ένα αποτυχημένο πείραμα. Αλλά έχω πραγματικά άπειρα άλλα για το *επίπεδο* των γνώσεων στις σχολές αυτές που πλέον φαίνεται αμφιλεγόμενο, κυρίως από διαγωνισμούς στους οποίους και συμμετέχω.
Όμως η ερώτησή μου είναι αυτό το fixation της ΝΔ με την Αμερική, γιατί περί αυτού πρόκειται. Το οποίο εκτείνεται στα πάντα, από πολιτικές συνδέσεις μέχρι πολιτισμικές, και υπάρχει ευρύτερα στην Ελλάδα *την ίδια στιγμή* που βρισκόμαστε σε μια ΕΕ η οποία προσφέρει αντίστοιχες ευκαιρίες/προτάσεις/συνδέσεις/ενέργειες τις οποίες όχι μόνο δεν εκμεταλλευόμαστε αλλά δεν προβάλουμε κιόλας με την ίδια ένταση. Είναι αξιοσημείωτο, ότι οι ειδήσεις περιγράφουν πολύ περισσότερο το τι γίνεται στην Αμερική, και κυρίως στις Ηνωμένες πολιτείες, από ό,τι γίνεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο (βλέπε εκλογές, συνεργασίες κλπ).
Τι φάση λοιπόν; Χαίρομαι για το summer school που εντάξει, δεν είναι και λόγος μα βγούμε να κάνουμε πάρτυ, τέτοια μαζί με visiting schools είχαμε συνεχώς. Η διαφορά είναι στο MoU που υπογράφτηκε, το τι λέει και τι συνεπάγεται. Επίσης αγγλικές σπουδές, φυσικά, τύπου το ΟΠΑ έχει ήδη μεταπτυχιακό στα αγγλικά(όπως και εμείς) και ναι, πρέπει να γίνει, δεν είμαστε Τόκυο που έβαλε πρόσφατα τα αγγλικά, Ευρώπη είμαστε. Καταλαβαίνω ότι έχουμε τεράστιες επενδύσεις από αμερικανικές εταιρίες, σίγουρα γιατί βρίσκουν σε εμάς σχεδόν “δωρεάν” workforce, *ειδικά* στον κλάδο του προγραμματισμού, το οποίο είναι “καλό”, αλλά δεν πάει λίγο πολύ η όλη ιστορία; Πόσο πολιτικό influence και από που προήλθε όλο αυτό το αντίβαρο (η “λογική”)ώστε να πατηθεί η ευρωπαϊκή(γαλλική ή γερμανική πχ) επιρροή/”συνεργασία”, η οποία και κατά τη γνώμη μου είναι αρκετά σημαντικότερη για *πάρα πολλούς* λόγους;
Αδιανόητα παραπλανητικός τίτλος, summer school και ανταλλαγή φοιτητών με δίδακτρα για τους φοιτητές του ΕΜΠ. Το μόνο άξιο προς σχολιασμό είναι πως αυτές οι μικρές συνεργασίες, εν δυνάμει μπορούν να γεφυρώσουν ερευνητικά τα πανεπιστήμια, δίνοντας ευκαιρίες σε ικανούς φοιτητές.
Γατάκια, το Χάρβαρντ έχει παράρτημα στο Ναύπλιο εδώ και χρόνια!
Καλά ας φτιάξουν τις εργασιακές συνθήκες πρώτα και τους μισθούς και μετά μιλάμε ξανά. Το μόνο που θα καταφέρουν με αυτό είναι να μορφώνονται τα μυαλά εντός και να φεύγουν με τη μια έξω μετά έτοιμοι για δουλειά
Ξέρουμε αν θα ισχύσουν και εδώ [legacy admissions](https://en.wikipedia.org/wiki/Legacy_preferences)?
Που κολλάνε τα πτυχία ρε παιδιά, εδώ και το καλύτερο πτυχίο να χεις δεν μετράει, γιατί φυσικά το μέσο είναι πιο σημαντικό από τις ικανότητες σου.
ΚΛΑΨΑ Α.Ε. Να μην έρθει το Χάρβαρντ και το Κολούμπια εδώ! Δεν υπάρχει λόγος. Δεν υπάρχουν δουλειές και δε θα υπάρξουν. Με ΙΕΚ ΞΥΝΗ και ΑΠΘ μια χαρά είμαστε.
Ως κάτοικος των ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια θεωρώ ότι η Ελλάδα μόνο κερδισμένη έχει να βγεί από αυτή την εξέλιξη(πάντως δεν νομίζω ότι θα μειώσει την φυγή των νέων της Ελλάδας προς τις άλλες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου αν πρώτα δεν υπάρξουν καθοριστικά αλλαγές σε επίπεδο πολιτικής οργάνωσης και κοινωνίας).Ειμαι λίγο περίεργος όμως:δεν υποτίθεται ότι στην Ελλάδα επιτρέπονται μόνο τα δημόσια Πανεπιστήμια;
Το λεγόμενο : “*Μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσαν και οι γύφτοι*”
Αυτό λέγεται money drain, για να στείλουν όλα τα τζάκια της Αθήνας τα βλαστάρια τους που έρχονται καρφί από ιδιωτικά και κατά κανόνα είναι πιο κουτά και από τσουκνίδες και που προφανώς σε πανελλήνιες δεν θα δουν ούτε ζωγραφιστό πολυτεχνείο, να σπουδάσουν στο Cωλοτούμπια και να γίνουν άξιοι συνεχιστές του πολιτικού και κοινωνικού μας ιστού.