Tο παροντικό σύστημα έχει μεταλλαχθεί με τέτοιον τρόπο, που πλέον, ο καθένας μας έχει εσωτερικεύσει τις αξίες με τις οποίες λειτουργεί, τις αξίες τις οποίες προωθούν οι ελίτ, τις αξίες που υπάρχουν στον πυρήνα του και λειτουργεί με βάση αυτές.
Αυτό που μας νοιάζει πάνω από όλα είναι το προσωπικό κέρδος, η κατανάλωση αγαθών και η βραχυπρόθεσμη ρηχή απόλαυση μέσα στα πλαίσια της καταναλωτικής κοινωνίας. Αυτή είναι και η μόνη δύναμη του καπιταλισμού. Η ασύμμετρη παραγωγή υλικών αγαθών και η παραχώρηση αυτών στον κόσμο. Από την άλλη ο καπιταλισμός ενώ παρέχει αυτά τα υλικά αγαθά, πατάει πάνω στις χειρότερες ιδιότητες των ανθρώπων και καταργεί τον ρόλο του ανθρώπου, του πολίτη, την συγκροτηση ουσιαστικών σχέσεων μεταξύ ανθρώπων, την μοναδικότητα του κάθε κόσμου και κουλτούρας.
Πλέον σου επιτρέπεται απλά να νοικιάζεις τον εαυτό σου σε έναν εργοδότη, να βγάζεις έναν μισθό και να καταναλώνεις ακατάπαυστα. Δεν επιτρέπεται να είσαι πολίτης με άμεση τριβή με τα κοινά του τόπου σου και δεν απαιτεί ο νεοφιλελευθερισμός από τους ανθρώπους να αποκτήσουν ένα αυξημένο πνευματικό επίπεδο αλλά απλά να καταναλώνουν όσο περισσότερο γίνεται.
Η αποτυχία είναι τόσο μεγάλη, που οδηγούμαστε πλέον και σε μια κλιματική καταστροφή που θα καταστρέψει την οργανωμένη ζωή πάνω στον πλανήτη. Μπορούμε να παράγουμε όσο περισσότερο γινεται; Ναι; Άρα θα το κάνουμε! Δεν μας ενδιαφέρει τι θα φέρει το αύριο.
Ίσως απ’ τους καλύτερους δείκτες για το που πηγαίνει μία κοινωνία είναι ο ρόλος των πνευματικών ανθρώπων σε αυτήν. Εμείς που κάποτε βγάζαμε νομπελίστες, πλέον έχουμε ως εκρόσωπους του λαού τον Άδωνι Γεωργίαδη, τον Βορίδη, την Βούλτεψη, την Ελεωνόρα Μελέτη και τον Αυτιά. Δυσκολεύομαι να σκεφτώ ένα πρόσωπο με ειδικό βάρος που να μην είναι μέρος του κατεστημένου να αρθρώνει δημόσιο λόγο για τα αδιέξοδα που έχει περιέλθει η χώρα.
Ο καπιταλισμος ειναι ενα συστημα οργανωσης της κοινωνιας μας. Οποιος καταφερνει να παρεχει υψηλοτερης αξιας αγαθα η οποιος ειναι καλος στην αγορα ανταμειβεται. Γιατι να μην ανταμοιβεσαι για τον κοπο σου αραγε? Το προβλημα δημιουργειται οταν καποιοι προσπαθουν να εκμεταλλευτουν αυτο το συστημα.
Δυστυχως πλεον αυτοι δεν τιμωρουνται αντιθετα σε χρηματικη συναλλαγη με τις κυβερνησεις και με δικαστικη ισχυ καταφερνουν να οχυρωνονται στην κοινωινια, η οποια αποκτα χαρακτηρα ολιγαρχιας.
Δημιουργειται μετα ενα χαωδες κενο οπου πλεον δεν μπορεις να κερδισεις οταν εχεις δικιο, δεν σου παρεχεται δικαιο κομματι της πιτας, αντιθετως οποιος εχει το πολυ κοιταει να το μεγαλωσει.
Μεγαλη συζητηση, υπαρχουν πολλα κατα και υπερ. Γνωμη μου ειναι πως ειναι το συστημα πανω στο οποιο μπορει καλυτερα να προοοδευσει μια κοινωνια σε σχεση με τις υπολοιπες ιδεες για την οργανωση της κοινωνιας.
3 comments
Tο παροντικό σύστημα έχει μεταλλαχθεί με τέτοιον τρόπο, που πλέον, ο καθένας μας έχει εσωτερικεύσει τις αξίες με τις οποίες λειτουργεί, τις αξίες τις οποίες προωθούν οι ελίτ, τις αξίες που υπάρχουν στον πυρήνα του και λειτουργεί με βάση αυτές.
Αυτό που μας νοιάζει πάνω από όλα είναι το προσωπικό κέρδος, η κατανάλωση αγαθών και η βραχυπρόθεσμη ρηχή απόλαυση μέσα στα πλαίσια της καταναλωτικής κοινωνίας. Αυτή είναι και η μόνη δύναμη του καπιταλισμού. Η ασύμμετρη παραγωγή υλικών αγαθών και η παραχώρηση αυτών στον κόσμο. Από την άλλη ο καπιταλισμός ενώ παρέχει αυτά τα υλικά αγαθά, πατάει πάνω στις χειρότερες ιδιότητες των ανθρώπων και καταργεί τον ρόλο του ανθρώπου, του πολίτη, την συγκροτηση ουσιαστικών σχέσεων μεταξύ ανθρώπων, την μοναδικότητα του κάθε κόσμου και κουλτούρας.
Πλέον σου επιτρέπεται απλά να νοικιάζεις τον εαυτό σου σε έναν εργοδότη, να βγάζεις έναν μισθό και να καταναλώνεις ακατάπαυστα. Δεν επιτρέπεται να είσαι πολίτης με άμεση τριβή με τα κοινά του τόπου σου και δεν απαιτεί ο νεοφιλελευθερισμός από τους ανθρώπους να αποκτήσουν ένα αυξημένο πνευματικό επίπεδο αλλά απλά να καταναλώνουν όσο περισσότερο γίνεται.
Η αποτυχία είναι τόσο μεγάλη, που οδηγούμαστε πλέον και σε μια κλιματική καταστροφή που θα καταστρέψει την οργανωμένη ζωή πάνω στον πλανήτη. Μπορούμε να παράγουμε όσο περισσότερο γινεται; Ναι; Άρα θα το κάνουμε! Δεν μας ενδιαφέρει τι θα φέρει το αύριο.
Ίσως απ’ τους καλύτερους δείκτες για το που πηγαίνει μία κοινωνία είναι ο ρόλος των πνευματικών ανθρώπων σε αυτήν. Εμείς που κάποτε βγάζαμε νομπελίστες, πλέον έχουμε ως εκρόσωπους του λαού τον Άδωνι Γεωργίαδη, τον Βορίδη, την Βούλτεψη, την Ελεωνόρα Μελέτη και τον Αυτιά. Δυσκολεύομαι να σκεφτώ ένα πρόσωπο με ειδικό βάρος που να μην είναι μέρος του κατεστημένου να αρθρώνει δημόσιο λόγο για τα αδιέξοδα που έχει περιέλθει η χώρα.
Ο καπιταλισμος ειναι ενα συστημα οργανωσης της κοινωνιας μας. Οποιος καταφερνει να παρεχει υψηλοτερης αξιας αγαθα η οποιος ειναι καλος στην αγορα ανταμειβεται. Γιατι να μην ανταμοιβεσαι για τον κοπο σου αραγε? Το προβλημα δημιουργειται οταν καποιοι προσπαθουν να εκμεταλλευτουν αυτο το συστημα.
Δυστυχως πλεον αυτοι δεν τιμωρουνται αντιθετα σε χρηματικη συναλλαγη με τις κυβερνησεις και με δικαστικη ισχυ καταφερνουν να οχυρωνονται στην κοινωινια, η οποια αποκτα χαρακτηρα ολιγαρχιας.
Δημιουργειται μετα ενα χαωδες κενο οπου πλεον δεν μπορεις να κερδισεις οταν εχεις δικιο, δεν σου παρεχεται δικαιο κομματι της πιτας, αντιθετως οποιος εχει το πολυ κοιταει να το μεγαλωσει.
Μεγαλη συζητηση, υπαρχουν πολλα κατα και υπερ. Γνωμη μου ειναι πως ειναι το συστημα πανω στο οποιο μπορει καλυτερα να προοοδευσει μια κοινωνια σε σχεση με τις υπολοιπες ιδεες για την οργανωση της κοινωνιας.