Mér finnast þetta alltaf jafn fáránleg rök: “Ég er búinn að eyða svo miklum tíma og pening í þetta háskólanám, BORGAÐU MÉR!”. Eins og BA í kynjafræði eða listasögu sé bara jafn verðmætt og próf í verkfræði eða raungreinum.
> Innan heilbrigðiskerfis, velferðarkerfis, menntakerfis.
Án þess að viljandi hljóma eins og nýfrjálshyggjupappakassi, eru þetta ekki allt starfsstéttir sem ríkið er með að miklu leyti einkavæðingu á framboði starfa? Væri þá vandamálið ekki frekar að kjör ríkisstarfsmanna séu ekki að taka nógu mikið tillit til menntunar? Það væri mjög áhugavert að sjá hvernig þessar tölur eru þegar það er sundurliðað eftir menntun og flokkun vinnuveitanda.
Það er offramboð á háskólamenntuðum einstaklingum og þar af leiðandi borgar markaðurinn lægra gjald.
Ríkið þarf að borga mun betur fyrir ákveðnar starfsstéttir svo sem leik-, grunn- og framhaldsskóla-kennara, lækna og hjúkrunarstörf, o.s.frv.
Það að segja að háskólamenntaðir eigi að fá borgað betur en verkamenn vegna þess að þeir lögðu peninga í menntun er kjánalegt að mínu mati. Verkafólk og ófaglærðir eru sinna mjög mikilvægum grunn störfum þar sem reynsla skiptir oft gífurlega miklu máli og er oft líkamlega erfið vinna sem getur skaðar þá sem hana vinna.
Menntun er mikilvæg og ætti að vera að fullu borgað af ríkinu, þar sem þetta er fjárfesting að þeirra hálfu. En að koma fram og segja að háskólamenntun ætti að skila sér í hærri launum en ófaglærðar starfstéttir er ósmekklegt og sýnir litin skilning á þeirri færni sem felst í verkavinnu.
Ég hef verið partur af “verkafólki” mest allt mitt líf. Mér finnst skrítið að bera þessa hluti saman við hvað fólk er lengi í skóla. Ég hef verið í hættulegum vinnum, heilsuspillandi vinnum og mjög slítandi vinnum. Markaðurinn borgar eftir hvað það er stór prósenta af þjóðinni sem getur unnið vinnuna eða vill vinna vinnuna. tökum sem dæmi að vinna á leikskóla, sem er gríðarlega mikilvægt starf en er ekkert verðmetið þrátt fyrir langa skólagöngu til að verða leikskólakennari. Þetta er í eðli sínu kjarni málsins. Það eru færri sem vilja leggja línu uppi á hálendi eða járnabinda í snjókomu þar af leiðandi er sú vinna betur borguð en önnur. Ég hef verið frá fjölskyldu minni svo mánuðum skiptir til þess eins að fá greitt svipað og háskólagengið fólk. Væri ekki skynsamlegra að greiða fólki eftir erfiðleika sliti og álagi vinnunar burtséð frá skólagöngu og laga frekar hvernig við verðmetum framlag fólks til samfélagsins óháð menntun.
4 comments
Mér finnast þetta alltaf jafn fáránleg rök: “Ég er búinn að eyða svo miklum tíma og pening í þetta háskólanám, BORGAÐU MÉR!”. Eins og BA í kynjafræði eða listasögu sé bara jafn verðmætt og próf í verkfræði eða raungreinum.
> Innan heilbrigðiskerfis, velferðarkerfis, menntakerfis.
Án þess að viljandi hljóma eins og nýfrjálshyggjupappakassi, eru þetta ekki allt starfsstéttir sem ríkið er með að miklu leyti einkavæðingu á framboði starfa? Væri þá vandamálið ekki frekar að kjör ríkisstarfsmanna séu ekki að taka nógu mikið tillit til menntunar? Það væri mjög áhugavert að sjá hvernig þessar tölur eru þegar það er sundurliðað eftir menntun og flokkun vinnuveitanda.
Það er offramboð á háskólamenntuðum einstaklingum og þar af leiðandi borgar markaðurinn lægra gjald.
Ríkið þarf að borga mun betur fyrir ákveðnar starfsstéttir svo sem leik-, grunn- og framhaldsskóla-kennara, lækna og hjúkrunarstörf, o.s.frv.
Það að segja að háskólamenntaðir eigi að fá borgað betur en verkamenn vegna þess að þeir lögðu peninga í menntun er kjánalegt að mínu mati. Verkafólk og ófaglærðir eru sinna mjög mikilvægum grunn störfum þar sem reynsla skiptir oft gífurlega miklu máli og er oft líkamlega erfið vinna sem getur skaðar þá sem hana vinna.
Menntun er mikilvæg og ætti að vera að fullu borgað af ríkinu, þar sem þetta er fjárfesting að þeirra hálfu. En að koma fram og segja að háskólamenntun ætti að skila sér í hærri launum en ófaglærðar starfstéttir er ósmekklegt og sýnir litin skilning á þeirri færni sem felst í verkavinnu.
Ég hef verið partur af “verkafólki” mest allt mitt líf. Mér finnst skrítið að bera þessa hluti saman við hvað fólk er lengi í skóla. Ég hef verið í hættulegum vinnum, heilsuspillandi vinnum og mjög slítandi vinnum. Markaðurinn borgar eftir hvað það er stór prósenta af þjóðinni sem getur unnið vinnuna eða vill vinna vinnuna. tökum sem dæmi að vinna á leikskóla, sem er gríðarlega mikilvægt starf en er ekkert verðmetið þrátt fyrir langa skólagöngu til að verða leikskólakennari. Þetta er í eðli sínu kjarni málsins. Það eru færri sem vilja leggja línu uppi á hálendi eða járnabinda í snjókomu þar af leiðandi er sú vinna betur borguð en önnur. Ég hef verið frá fjölskyldu minni svo mánuðum skiptir til þess eins að fá greitt svipað og háskólagengið fólk. Væri ekki skynsamlegra að greiða fólki eftir erfiðleika sliti og álagi vinnunar burtséð frá skólagöngu og laga frekar hvernig við verðmetum framlag fólks til samfélagsins óháð menntun.