Deweloperka i jej 13 metrowe cuda

Uwikłany w problemy życia codziennego, naturalnie patrząc na przyszłość i swoje szanse na znalezienie lokum do życia, natrafiłem na perełkę. Tematyka – oczywiście jak w tytule, powraca z pełnym przekonaniem na kworum (sic!?) reddita, która cieszy się często niemałym zainteresowaniem.

W zamieszczonym instagramowym poście, który krytycznie chciałbym tutaj przytoczyć, pojawia się realizacja z zakresu patodeweloperki. Do użytku wpadł kolejny lokal, tym razem 13m w kwadracie.

Jak możemy się dowiedzieć, udało się zmieścić na takim metrażu aneks kuchenny, lodówke, zamrażalnik, płytę indukcyjną, zlew, sofę, szafę, łazienkę, pralkę jak i przestronne miejsce pod telewizor.

Zabezpieczyłem sobie screenem wypowiedź właścicielki tego instagramowego profilu, która raczy zwrócić uwagę na to, że w podobnych warunkach muszą mieszkać studenci, ale w gorszej sytuacji, bowiem dzielą się taką przestrzenią z innymi. Nie zwlekając, postanowiłem pozostawić po sobie, nurtujące mnie pytanie, poprzedzone odpowiednio wstępem o metrażu: “W obecnej sytuacji ludzie rzucą się również na 9 metrowe mieszkania. Retorycznie: kupił to ktoś pod wynajem, czy może student stwierdził, że nie chce już mieszkać w akademiku, więc uzbierał po roku pracy dorywczej na takie cudo za [niemalże groszowe jak sądzę] 200.000 złotych?”

Nie wiem, czy nie podchodzę do tego tematu nader porywczo i nerwowo, aczkolwiek przejął mnie taki stan rzeczy. Już nawet nie chodzi o kogoś, kto to promuje – a raczej o jakieś społeczne przyzwolenie i chęć budowania inwestycji na takich lokalach?

Co sądzicie o takich praktykach?
(Dawno nie postowałem, mam nadzieję, że poprawnie zamieściłem przekierowanie /link/ i nie złamałem reguł gry).