Raki Ap (37) heeft een piepklein kantoortje in een nieuwe toren in Den Haag, niet ver van het centrum van de stad en van de macht. Aan de muur hangt een foto van Benny Wenda,
de leider van de West-Papoea’s in ballingschap. Hij draagt een traditionele hoofdtooi, zo een waarmee Ap zichzelf ook graag laat portretteren. Zij vertegenwoordigen het volk van de Papoea’s dat onderdrukt wordt en geschonden in zijn fundamentele mensenrechten.
De strijd om een onafhankelijk West-Papoea is nog springlevend
Het is in hun ogen een stuitende vorm van kolonialisme. Westerse industrieën profiteren ervan, sterker nog, de energietransitie is ervan afhankelijk. En dat is een navrante en urgente constatering.
Aan de muur hangt ook een kaart van Nieuw-Guinea. Door een liniaalstreep in tweeën gedeeld. Het westelijke deel behoort tot Indonesië en heet West-Papoea. Raki Ap komt daar vandaan, en is er nog nooit geweest. Nog zo’n pijnlijke paradox. Zijn moeder vluchtte toen ze vier maanden zwanger van hem was, nadat haar man, Arnold Ap, door het Indonesische leger was vermoord.
Hij werkt tegenwoordig (na een korte carrière bij Defensie) als ambtenaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken. En hij is woordvoerder van de Free West Papua Campaign, die internationaal opkomt voor de rechten van de Papoea’s. Het is een eenzame strijd, met weinig middelen.
Deze Papoea-strijder zet zijn strijd voort vanuit het land dat hem verraadde
Maar, en daar wordt het spannend, sinds enige tijd spant Ap samen met de klimaatbeweging. Want er is een directe relatie tussen kolonialisme (oud en nieuw) en klimaatontwrichting.
De milieubeweging zou er goed aan doen om zich niet alleen te bekommeren om de natuur, maar ook om de inheemse volkeren die weten hoe ze moeten leven binnen de draagkracht van de aarde. Kolonialisme ligt aan de basis van de klimaatverandering, dat is zijn stelling, die de laatste tijd langzaam begint door te dringen bij de klimaatbeweging. Na lang aanhouden, want het is een ongemakkelijk inzicht. ‘Als we niet intersectioneel te werk gaan, verliezen we de wedstrijd’, zegt hij.
Aan Raki Ap zal het niet liggen. Met zijn gedrongen en gespierde lichaam getuigt hij van een tomeloze energie, en een ongebroken bevlogenheid, gedreven door hoop.
Wat leuk, een ambtenaar die hardop beweert dat de [Chinese muur](https://en.m.wikipedia.org/wiki/Chinese_wall) in zijn hoofd geen enkel probleem is. Dat gaat ook zo goed bij financiële instellingen.
4 comments
De tekst:
Raki Ap (37) heeft een piepklein kantoortje in een nieuwe toren in Den Haag, niet ver van het centrum van de stad en van de macht. Aan de muur hangt een foto van Benny Wenda,
de leider van de West-Papoea’s in ballingschap. Hij draagt een traditionele hoofdtooi, zo een waarmee Ap zichzelf ook graag laat portretteren. Zij vertegenwoordigen het volk van de Papoea’s dat onderdrukt wordt en geschonden in zijn fundamentele mensenrechten.
De strijd om een onafhankelijk West-Papoea is nog springlevend
Het is in hun ogen een stuitende vorm van kolonialisme. Westerse industrieën profiteren ervan, sterker nog, de energietransitie is ervan afhankelijk. En dat is een navrante en urgente constatering.
Aan de muur hangt ook een kaart van Nieuw-Guinea. Door een liniaalstreep in tweeën gedeeld. Het westelijke deel behoort tot Indonesië en heet West-Papoea. Raki Ap komt daar vandaan, en is er nog nooit geweest. Nog zo’n pijnlijke paradox. Zijn moeder vluchtte toen ze vier maanden zwanger van hem was, nadat haar man, Arnold Ap, door het Indonesische leger was vermoord.
Hij werkt tegenwoordig (na een korte carrière bij Defensie) als ambtenaar op het ministerie van Binnenlandse Zaken. En hij is woordvoerder van de Free West Papua Campaign, die internationaal opkomt voor de rechten van de Papoea’s. Het is een eenzame strijd, met weinig middelen.
Deze Papoea-strijder zet zijn strijd voort vanuit het land dat hem verraadde
Maar, en daar wordt het spannend, sinds enige tijd spant Ap samen met de klimaatbeweging. Want er is een directe relatie tussen kolonialisme (oud en nieuw) en klimaatontwrichting.
De milieubeweging zou er goed aan doen om zich niet alleen te bekommeren om de natuur, maar ook om de inheemse volkeren die weten hoe ze moeten leven binnen de draagkracht van de aarde. Kolonialisme ligt aan de basis van de klimaatverandering, dat is zijn stelling, die de laatste tijd langzaam begint door te dringen bij de klimaatbeweging. Na lang aanhouden, want het is een ongemakkelijk inzicht. ‘Als we niet intersectioneel te werk gaan, verliezen we de wedstrijd’, zegt hij.
Aan Raki Ap zal het niet liggen. Met zijn gedrongen en gespierde lichaam getuigt hij van een tomeloze energie, en een ongebroken bevlogenheid, gedreven door hoop.
En binnenkort (hopelijk) ook politicus!
Ook aan de raden [het verhaal van Papoea door zijn moeder Corry](https://youtu.be/w5Fy_6lis2A)
Wat leuk, een ambtenaar die hardop beweert dat de [Chinese muur](https://en.m.wikipedia.org/wiki/Chinese_wall) in zijn hoofd geen enkel probleem is. Dat gaat ook zo goed bij financiële instellingen.
Ik zie dit absoluut niet fout gaan.