Interessant stuk, en discussie. Waarbij ik afvraag wat jullie hiervan vinden. Ik ben zelf wel in Dubio. Hoewel ik wel mensen mensen weet dat hun hospiteer traject alles behalve goed verliep vraag ik me toch af of de SSH op deze manier niet het kind met het badwater weggegooid.
Want naast de verhalen van slechte hospiteer ervaringen ken ik nog meer verhalen van mensen die in conflict waren met hun (geplaatste) huisgenoten. Een huis met mensen die gewoon rustig willen leven kan ineens verstoord worden door een persoon die het dagelijks wil gebruiken als indrinkhuis. Hospiteren houdt dat niet tegen, maar verminderd die kans wel.
Hoe staan jullie hier tegenover?
Ik snap opzich het idee dat je aan de voordeur filtert wel. Tegelijkertijd kan ik me slecht voorstellen dat er zoveel problemen van zouden komen als je dat weghaalt. Ik denk ook dat veel van die issues opgelost kunnen worden met een goed gesprek.
Oef, lastig. Aan de ene kant levert hospiteren wel voordelen op: meestal heb je een gezelliger huis als je zelf je huisgenoten mag kiezen én maken eerstejaars die niet al op hun 16e weten waar ze gaan studeren gewoon kans op een kamer. Aan de andere kant is het natuurlijk super frustrerend als je wat minder sociaal bent, en er na 10 keer nog steeds niet doorheen bent en je wel iedere keer ‘s nachts nog naar je ouders moet of een studiegenoot moet vinden waar je kan pitten na de (mislukte) poging om zelf wat te vinden.
Een compromis zou ik beter vinden- als iemand bijvoorbeeld 15x zonder succes heeft gehospiteerd, wijs dan bijvoorbeeld een kamer of studio toe met voorrang. En uit ervaring kan ik zeggen dat het in april echt heel makkelijk is om ingestemd te worden, dus er is altijd hoop.
Erg dom, dit gaat alleen maar resulteren in saaie huizen zonder enkele cohesie. Afwijzing hoort nou eenmaal bij het leven, als je later een baan gaat zoeken word je ook niet bij een bedrijf geplaatst op basis van je wachttijd.
Zo houden de SSH panden die verkapte verenigingshuizen zijn geworden tenminste een keertje op.
5 comments
Interessant stuk, en discussie. Waarbij ik afvraag wat jullie hiervan vinden. Ik ben zelf wel in Dubio. Hoewel ik wel mensen mensen weet dat hun hospiteer traject alles behalve goed verliep vraag ik me toch af of de SSH op deze manier niet het kind met het badwater weggegooid.
Want naast de verhalen van slechte hospiteer ervaringen ken ik nog meer verhalen van mensen die in conflict waren met hun (geplaatste) huisgenoten. Een huis met mensen die gewoon rustig willen leven kan ineens verstoord worden door een persoon die het dagelijks wil gebruiken als indrinkhuis. Hospiteren houdt dat niet tegen, maar verminderd die kans wel.
Hoe staan jullie hier tegenover?
Ik snap opzich het idee dat je aan de voordeur filtert wel. Tegelijkertijd kan ik me slecht voorstellen dat er zoveel problemen van zouden komen als je dat weghaalt. Ik denk ook dat veel van die issues opgelost kunnen worden met een goed gesprek.
Oef, lastig. Aan de ene kant levert hospiteren wel voordelen op: meestal heb je een gezelliger huis als je zelf je huisgenoten mag kiezen én maken eerstejaars die niet al op hun 16e weten waar ze gaan studeren gewoon kans op een kamer. Aan de andere kant is het natuurlijk super frustrerend als je wat minder sociaal bent, en er na 10 keer nog steeds niet doorheen bent en je wel iedere keer ‘s nachts nog naar je ouders moet of een studiegenoot moet vinden waar je kan pitten na de (mislukte) poging om zelf wat te vinden.
Een compromis zou ik beter vinden- als iemand bijvoorbeeld 15x zonder succes heeft gehospiteerd, wijs dan bijvoorbeeld een kamer of studio toe met voorrang. En uit ervaring kan ik zeggen dat het in april echt heel makkelijk is om ingestemd te worden, dus er is altijd hoop.
Erg dom, dit gaat alleen maar resulteren in saaie huizen zonder enkele cohesie. Afwijzing hoort nou eenmaal bij het leven, als je later een baan gaat zoeken word je ook niet bij een bedrijf geplaatst op basis van je wachttijd.
Zo houden de SSH panden die verkapte verenigingshuizen zijn geworden tenminste een keertje op.