[Dit artikel](https://www.nemokennislink.nl/publicaties/ja-of-nee-that-s-the-question/) gaat een beetje in op je vraag, denk ik. Wat ik tegen het eind aan wel herken is het aandeel van intonatie in de echte betekenis van het woord in die context. Als ik zeg “Nee, dat klopt” dan begin ik doorgaans met een hogere toon dan wanneer het woord “nee” ontkennend gebruikt gaat worden in de zin. Ik vind het wel een grappig en interessant verschijnsel.
Collega van me heeft ooit voor Loesje gewerkt. Moest je de hele tijd van die teksten verzinnen
“ja, dat klopt” Je bent het eens.
“nee, dat klopt, maar…” je bent het niet eens.
Je dacht misschien dat ik het er niet mee eens was, maar ik ben het er wel mee eens. Of: nee tegen alle tegenargumenten, ik stem in.
Vaak gebeurt volgens mij dit: iemand zegt iets op een toon alsof er een ontkennende tegenreactie wordt verwacht, of insinueert dat er grote groepen mensen het met het beweerde oneens zullen zijn.
Jij bevestigt dan dat je het er wél mee eens bent door je te distantiëren van de geanticipeerde ontkenning en te laten weten dat jij geen onderdeel bent van die groep die dat ontkent; “nee, dat klopt“.
Kan me heel goed de Rant van mijn Nederlands Leraar herinneren. Als je bijvoorbeeld vraagt, wil je dat niet doen? Zullen veel mensen zeggen Nee, omdat ze het oke vinden om niet te doen. Maar eigenlijk ontken je dan al een ontkennende zin, dus zeg je dan Ja. Eigenlijk als je het dus niet zou willen doen zou je moeten zeggen, Ja dat ga ik niet meer doen.
Nee, dat klopt – eens met negatieve stelling
Ja, dat klopt – eens met positieve stelling
Nee wordt sowieso te pas en te onpas gebruikt in het Nederlands vooral in een vorm van uitroep.
Je hoort vaak genoeg: “nee joh” of “ja nee ja man”.
Minder gebruikelijk in de Zuidelijke Nederlanden
Ja, nee dat klopt
Ik begrijp mensen dus soms niet. Omdat ze tegenstrijdige woorden gebruiken, vraag ik om verduidelijking dan krijg ik een snauw terug. Wat zijn we toch chill.
11 comments
Och, Loesje. Waar ben je geweest?
[Dit artikel](https://www.nemokennislink.nl/publicaties/ja-of-nee-that-s-the-question/) gaat een beetje in op je vraag, denk ik. Wat ik tegen het eind aan wel herken is het aandeel van intonatie in de echte betekenis van het woord in die context. Als ik zeg “Nee, dat klopt” dan begin ik doorgaans met een hogere toon dan wanneer het woord “nee” ontkennend gebruikt gaat worden in de zin. Ik vind het wel een grappig en interessant verschijnsel.
Collega van me heeft ooit voor Loesje gewerkt. Moest je de hele tijd van die teksten verzinnen
“ja, dat klopt” Je bent het eens.
“nee, dat klopt, maar…” je bent het niet eens.
Je dacht misschien dat ik het er niet mee eens was, maar ik ben het er wel mee eens. Of: nee tegen alle tegenargumenten, ik stem in.
Vaak gebeurt volgens mij dit: iemand zegt iets op een toon alsof er een ontkennende tegenreactie wordt verwacht, of insinueert dat er grote groepen mensen het met het beweerde oneens zullen zijn.
Jij bevestigt dan dat je het er wél mee eens bent door je te distantiëren van de geanticipeerde ontkenning en te laten weten dat jij geen onderdeel bent van die groep die dat ontkent; “nee, dat klopt“.
Kan me heel goed de Rant van mijn Nederlands Leraar herinneren. Als je bijvoorbeeld vraagt, wil je dat niet doen? Zullen veel mensen zeggen Nee, omdat ze het oke vinden om niet te doen. Maar eigenlijk ontken je dan al een ontkennende zin, dus zeg je dan Ja. Eigenlijk als je het dus niet zou willen doen zou je moeten zeggen, Ja dat ga ik niet meer doen.
Nee, dat klopt – eens met negatieve stelling
Ja, dat klopt – eens met positieve stelling
Nee wordt sowieso te pas en te onpas gebruikt in het Nederlands vooral in een vorm van uitroep.
Je hoort vaak genoeg: “nee joh” of “ja nee ja man”.
Minder gebruikelijk in de Zuidelijke Nederlanden
Ja, nee dat klopt
Ik begrijp mensen dus soms niet. Omdat ze tegenstrijdige woorden gebruiken, vraag ik om verduidelijking dan krijg ik een snauw terug. Wat zijn we toch chill.
Comments are closed.