# Hoe Volkskrant-journalist Mac van Dinther in de boeien werd geslagen bij een Extinction Rebellion-protest
**Bij demonstraties vinden tegenwoordig regelmatig arrestaties plaats. De berichtgeving stopt daar vaak, want journalisten zitten nooit in de arrestantenbus. Maandag werd Volkskrant-verslaggever Mac van Dinther aangehouden. ‘Ik zeg opnieuw dat ik journalist ben, maar in deze fase maakt dat geen enkele indruk meer.’**
En zo zit ik maandagavond bij het hoofdbureau van de politie in Den Haag ineens knie aan knie met een jonge activist van Extinction Rebellion (XR). Wiens naam ik niet ken, en die hij mij ook niet wil geven, omdat hij bang is dat we worden afgeluisterd. Laat ik hem Peter noemen.
Peter en ik zitten in een arrestantenbus die op de binnenplaats van het politiebureau is geparkeerd, bovenop elkaar in een hokje zonder frisse lucht. Vanwege de krappe ruimte moeten we onze knieën in elkaar vlechten. Om ons heen zitten andere arrestanten twee aan twee ieder in hun eigen hokjes, als sardientjes in een blik.
Bussen als deze zijn bedoeld om arrestanten te vervoeren. Voor het opsluiten van mensen voor langere tijd zijn ze ongeschikt, daar zijn arrestantencellen voor. Na een kwartier is de zuurstof op. Als we daarover klagen, gebeurt er eerst niets. Later wordt een luikje opengezet. Als we naar de wc willen, mogen we dat buiten doen in een gore Dixie: de uitwerpselen van activisten drijven rond in de bak onder de bril.
Peter laat het allemaal gelaten over zich heen komen. Hij is vandaag naar Den Haag gekomen om met honderden medestanders te protesteren voor een beter klimaatbeleid. Dat hij daarbij gearresteerd zou worden, nam hij op de koop toe. Hij is erop voorbereid: op zijn arm staat met viltstift het nummer van een advocaat geschreven. Voor mij is dat anders: ik zit hier onbedoeld.
Terwijl de dag nog zo vrolijk en vreedzaam begon. Klokslag 12 uur bezetten een paar honderd actievoerders een verkeersplein tussen het ministerie van Economische Zaken en Klimaat en het tijdelijke gebouw van de Tweede Kamer. Deze actie is vooraf aangekondigd. De politie laat de actievoerders voorlopig begaan.
De sfeer in de blokkade is vastbesloten, maar ook vriendelijk en vredelievend: demonstranten maken dansjes op het plein en eten boterhammetjes in de zon. Er worden toespraken gehouden, er wordt getrommeld en op toeters geblazen. Politieagenten kijken toe.
Tussen de demonstranten loopt Marlies Gommers uit Gorssel met een bord ‘Bezorgde Grootouders’. Marlies is 71. Henk, haar even oude overbuurman, is ook mee. ‘Onze tijd zal het wel duren’, zegt Marlies. ‘Maar ik maak mij zorgen om mijn kleinkinderen.’
Even verderop zit een jonge vrouw op straat met een bord: ‘Ik ben zwanger. Gun mijn kind de wereld.’ Fay (27) is drie maanden zwanger en is met een groepje vrienden uit Alkmaar gekomen. Ze zit voor het eerst in haar leven in een blokkade. ‘Spannend’, bekent ze. ‘Maar ik wil niet dat mijn kind later tegen mij zegt: waar was jij toen dit gebeurde?’
‘Je wilt toch iets doen’, beaamt Claire Paulich (36), een feestelijk opgemaakte docente cultuureducatie met een spandoek met daarop ‘Nederland klimaatneutraal’. Ook zij doet voor het eerst aan een grote klimaatactie mee. Ze heeft ervoor vrij genomen.
De blokkade wordt lange tijd ongemoeid gelaten. Elders in de stad is dat anders. Tegen drieën komt het bericht dat de politie onaangekondigde blokkadeacties aan het opruimen is.
Op de Bezuidenhoutseweg, net voor de Prinsessegracht, staat een groepje christenen die tegen klimaatopwarming protesteren onder de naam Christian Climate Action. Het is een enigszins surrealistisch tafereel: aan de kant van de weg, achter een rood-wit politielint, zingen mensen religieuze liederen. Midden op straat zitten twee vrouwen met hun handen vastgeketend door twee gaten in een ton. Agenten zijn druk bezig ze daaruit los te maken. Er ligt een tang op straat, het geluid van gehamer op metaal klinkt. Een van de vrouwen schreeuwt: ‘Jullie doen mij pijn!’ Tranen lopen over haar wangen.
Ik wil dat van dichterbij bekijken. Op vertoon van mijn politieperskaart word ik binnen de afzetting gelaten, waar ik opnieuw door een agent word aangesproken. Hij vraagt of ik mijn perskaart duidelijk zichtbaar om mijn nek wil dragen. Dat doe ik.
Vanaf een afstandje sta ik te kijken hoe de agenten met de vrouwen bezig zijn, een van hen ligt inmiddels languit op straat. Ze ziet bleek. Dan word ik weer aangesproken door een agent, op iets barsere toon deze keer. Ik leg hem uit dat ik journalist ben en wijs naar de perskaart om mijn nek. Hij negeert dat. ‘Ik heb geen idee wat je hier doet.’
Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. Ik wil zicht houden op de situatie, hij duwt mij aan de kant en belemmert mijn zicht. Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
Dan gaat het bliksemsnel. De agent grijpt mij met beide handen bij de revers van mijn jas en smijt me met volle kracht tegen de zijkant van een geparkeerde politiebus. Hij schreeuwt dat ik hem heb beledigd. Ik reageer beduusd en sputter tegen.
Het volgende moment sleuren twee agenten mij naar de achterkant van het politiebusje. Ik moet mij opnieuw identificeren en maak duidelijk dat ik journalist ben, dat ik hier mijn werk doe en niet begrijp waarom ik word aangehouden. ‘Dat hoor je nog wel’, snauwt een agent terwijl ik in een cel achter in het busje word geduwd.
Ik kan nog snel een tweet uitsturen dat ik word gearresteerd. Daarna word ik gefouilleerd en worden al mijn spullen – telefoon, laptop, tas – afgepakt. Om mijn pols wordt een tiewrap vastgesnoerd met een nummer, zo strak dat mijn hand wordt afgekneld. Als ik daarover klaag krijg ik te horen: ‘Dan had je ervoor moeten zorgen dat je niet gearresteerd werd.’
Het OM is van mening dat hij niet onrechtmatig is gearresteerd.
Dus, een journalist staat vanaf een afstand zijn werk te doen… en wordt daarom opgepakt, ook terwijl hij tijdens het gesprek met meneer agent gewoon normaal deed en er nul aanleiding was om hem ook maar staande te houden laat staan te arresteren.
Waarom heb je dit soort opgefokte standjes niet bij de boerenprotesten of wanneer anti-vaxxers doelbewust overheidsregels overtreden tijdens illegale protesten? En dan wordt deze gast ook nog eens de hand boven het hoofd gehouden door het OM lol.
Dit is ernstig als je het mij vraagt. Dit is een vaker voorkomend probleem bij demonstraties, en vooral die vanuit de linkerflank. Dat mensen worden gearresteerd en vervolgens vastgehouden tot toevallig net de demonstratie afgelopen is en ontbonden is, waardoor hun het democratisch recht tot demonstreren is ontnomen vanwege verkeerd handelen van de politie.
Den Haag heeft het niet op linkse demonstraties. Praktisch gezien geldt er een ongrondwettelijke vergunningsplicht voor demonstraties; wanneer je een demonstratie niet eerst voorlegt aan de gemeente wordt hij meestal verboden.
Linkse groepen die vaker demonstreren (zoals de anti-fascistische actie) moeten in de regel hun route lopen, afgesloten door een cordon ME’ers te paard.
En de politie grijpt liefst zo hard mogelijk in.
Maar niet als de boeren komen.
Toch wel schokkend dat een journalist wordt opgepakt omdat hij een agent ‘kind’ noemt.
Klagen dat de Dixie te vies is vind ik wel een beetje gezeur hoor. Al met al vind ik de behandeling zoals hij het omschrijft niet geweldig, maar het hoeft natuurlijk ook geen hotel te zijn.
Mag je de agent vragen zich te identificeren? Of is dat met avg afgeschaft of zo. Lijkt me onrechtmatige daad en misbruik van macht
>In totaal zullen deze dag zo’n zestig arrestaties worden verricht. Ter vergelijking: twee jaar geleden deed ik verslag van de boerenacties waarbij het verkeer van en naar Den Haag volledig werd platgelegd. Toen werd niemand gearresteerd.
Goh.
Supergaaf. Hadden ze maar niet moeten klimaatdrammen. We moeten tenslotten wel kunnen blijven barbequen en normaal doen. /s
> Vanaf een afstandje sta ik te kijken hoe de agenten met de vrouwen bezig zijn, een van hen ligt inmiddels languit op straat. Ze ziet bleek. Dan word ik weer aangesproken door een agent, op iets barsere toon deze keer. Ik leg hem uit dat ik journalist ben en wijs naar de perskaart om mijn nek. Hij negeert dat. ‘Ik heb geen idee wat je hier doet.’
>
> Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. Ik wil zicht houden op de situatie, hij duwt mij aan de kant en belemmert mijn zicht. Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
Bekent hij hier nu publiek hetgeen waarvan hij verdacht wordt? Zijn advocaat is vast blij met hem.
Word een leuke rechrzaak van de volkskrant.
We hebben vaker gehad bij protesten dat de politie het weigert om pers beelden te laten krijgen of erbij te laten.. imo is dat redelijk zorgwekkend want dat mag helemaal niet. De politie doet ook andere dingen die niet mogen, bijvoorbeeld hun taktiek om dit soort acties kapot te maken: in een bus zetten en verplaatsen. Ze arresteren je dan niet dus ze mogen je eigenlijk niet vasthouden. Ook houden ze ons vaker lange tijden in de bussen vast wat ook niet mag..
Is hij terecht aan het klagen. Ja.
Doet hij dat op een hysterische toon die niet zou misstaan in een tienerdagboek? Ook ja.
Het is lastig om de situatie precies in te schatten. Een perspas is niet een vrijkaart om politie in de weg te staan.
Geweld en onrechtmatig optreden tegen de pers is een actueel iets wat gebeurt jammer genoeg. Dit is niet iets daartegen.
Maar je ziet regelmatig Greta van “TegenDePriktatuurWekelijks.nl” die even de journalist komt uithangen en de politie actief tegenwerkt of belemmert in hun handelen. Natuurlijk moet de politie elke situatie apart inschatten maar dat een perspas niet meer serieus wordt genomen snap ik wel. Hoe slecht die ontwikkeling ook mag zijn.
Dus ja, dit artikel kan informatief zijn maar het is heel eenzijdig. Interessant om te lezen though.
Volgens deze NRC-journalist werden de Volkskrant- en AD-journalisten opgepakt door dezelfde politie-eenheid die een tijd geleden “voor de gein” een buitgemaakte NOS=fake news vlag op het bureau hadden hangen. https://twitter.com/Markla94/status/1448258186142683144
De bedoeling van z’n busje is ook dat je er niet meer in wilt en waarschijnlijk propen ze die ook liever vol dan een 2de te gebruiken want waarschijnljjk is die er niet eens
Beetje kinderachtig allemaal.
*Beledigen van een politieagent* is één van de zwakste excuses om iemand te arresteren. Waarom is het beledigen van ambtenaren nog steeds tegen de wet? Vooral ambtenaren die je meteen in een cel willen over “Kind”.
Ben zelfs als journalist ook wel eens gearresteerd rond het maken van een documentaire over kraken. Snapte de hele situatie wel, maar ik kreeg ook een inkijk in het kinderachtige gedrag van de politie in de gevangenis. Zal nooit vergeten hoe de net aangekomen avondploeg een rondje maakte langs iedereen om te vertellen dat het allemaal onzeker was en dat het nog wel dagen kon duren.
Twee uur later stonden we op straat. Ze wilden gewoon hun lolletje.
In Gouda zag ik ooit de politie vol op anti zwarte Piet demonstranten inhakken (2015 dacht ik) en de landelijke pers deed het voorkomen alsof de demonstranten schuldig waren, terwijl die al opgepropt waren in een steegje achter een hek. De burgemeester had de opdracht gegeven er een einde aan te maken (want onruststokers en zwart enzo)
Ze stonden niet eens goed in het zicht van het sinterklaas evenement zelf. En er was geen aanleiding voor het hardhandige optreden. Het was gewoon een bevel van bovenaf.
Toen ik er een stuk over schreef boeide het uiteraard niemand want op het moment suprême had ik m’n camera de verkeerde kant op staan. Stom natuurlijk… Maar de politie zwartmaken? Dat is niet bon-ton. Dan zal je zelf wel radicaal zijn of zo.
Ik heb de politie tijdens demonstraties heel vaak zich zien misdragen. Ze krijgen altijd gelijk van hun collega’s en het OM. Ik was vroeger een groot gelovige in de goedheid van de staat. Maar de politie is verre van immuun voor groupthink, online propaganda en opgeblazen ego.
Hoop dat de Volkskrant dat inmiddels ook begint in te zien.
> Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. […]Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
> Dan gaat het bliksemsnel. De agent grijpt mij met beide handen bij de revers van mijn jas en smijt me met volle kracht tegen de zijkant van een geparkeerde politiebus. Hij schreeuwt dat ik hem heb beledigd.
Als agent word je waarschijnlijk voor genoeg lelijke dingen uitgemaakt, maar deze beste man had wel een heel erg kort lontje zeg. Word je vrolijk als zo’n vent een situatie moet de-escaleren.
20 comments
De tekst:
# Hoe Volkskrant-journalist Mac van Dinther in de boeien werd geslagen bij een Extinction Rebellion-protest
**Bij demonstraties vinden tegenwoordig regelmatig arrestaties plaats. De berichtgeving stopt daar vaak, want journalisten zitten nooit in de arrestantenbus. Maandag werd Volkskrant-verslaggever Mac van Dinther aangehouden. ‘Ik zeg opnieuw dat ik journalist ben, maar in deze fase maakt dat geen enkele indruk meer.’**
En zo zit ik maandagavond bij het hoofdbureau van de politie in Den Haag ineens knie aan knie met een jonge activist van Extinction Rebellion (XR). Wiens naam ik niet ken, en die hij mij ook niet wil geven, omdat hij bang is dat we worden afgeluisterd. Laat ik hem Peter noemen.
Peter en ik zitten in een arrestantenbus die op de binnenplaats van het politiebureau is geparkeerd, bovenop elkaar in een hokje zonder frisse lucht. Vanwege de krappe ruimte moeten we onze knieën in elkaar vlechten. Om ons heen zitten andere arrestanten twee aan twee ieder in hun eigen hokjes, als sardientjes in een blik.
Bussen als deze zijn bedoeld om arrestanten te vervoeren. Voor het opsluiten van mensen voor langere tijd zijn ze ongeschikt, daar zijn arrestantencellen voor. Na een kwartier is de zuurstof op. Als we daarover klagen, gebeurt er eerst niets. Later wordt een luikje opengezet. Als we naar de wc willen, mogen we dat buiten doen in een gore Dixie: de uitwerpselen van activisten drijven rond in de bak onder de bril.
Peter laat het allemaal gelaten over zich heen komen. Hij is vandaag naar Den Haag gekomen om met honderden medestanders te protesteren voor een beter klimaatbeleid. Dat hij daarbij gearresteerd zou worden, nam hij op de koop toe. Hij is erop voorbereid: op zijn arm staat met viltstift het nummer van een advocaat geschreven. Voor mij is dat anders: ik zit hier onbedoeld.
Terwijl de dag nog zo vrolijk en vreedzaam begon. Klokslag 12 uur bezetten een paar honderd actievoerders een verkeersplein tussen het ministerie van Economische Zaken en Klimaat en het tijdelijke gebouw van de Tweede Kamer. Deze actie is vooraf aangekondigd. De politie laat de actievoerders voorlopig begaan.
De sfeer in de blokkade is vastbesloten, maar ook vriendelijk en vredelievend: demonstranten maken dansjes op het plein en eten boterhammetjes in de zon. Er worden toespraken gehouden, er wordt getrommeld en op toeters geblazen. Politieagenten kijken toe.
Tussen de demonstranten loopt Marlies Gommers uit Gorssel met een bord ‘Bezorgde Grootouders’. Marlies is 71. Henk, haar even oude overbuurman, is ook mee. ‘Onze tijd zal het wel duren’, zegt Marlies. ‘Maar ik maak mij zorgen om mijn kleinkinderen.’
Even verderop zit een jonge vrouw op straat met een bord: ‘Ik ben zwanger. Gun mijn kind de wereld.’ Fay (27) is drie maanden zwanger en is met een groepje vrienden uit Alkmaar gekomen. Ze zit voor het eerst in haar leven in een blokkade. ‘Spannend’, bekent ze. ‘Maar ik wil niet dat mijn kind later tegen mij zegt: waar was jij toen dit gebeurde?’
‘Je wilt toch iets doen’, beaamt Claire Paulich (36), een feestelijk opgemaakte docente cultuureducatie met een spandoek met daarop ‘Nederland klimaatneutraal’. Ook zij doet voor het eerst aan een grote klimaatactie mee. Ze heeft ervoor vrij genomen.
De blokkade wordt lange tijd ongemoeid gelaten. Elders in de stad is dat anders. Tegen drieën komt het bericht dat de politie onaangekondigde blokkadeacties aan het opruimen is.
Op de Bezuidenhoutseweg, net voor de Prinsessegracht, staat een groepje christenen die tegen klimaatopwarming protesteren onder de naam Christian Climate Action. Het is een enigszins surrealistisch tafereel: aan de kant van de weg, achter een rood-wit politielint, zingen mensen religieuze liederen. Midden op straat zitten twee vrouwen met hun handen vastgeketend door twee gaten in een ton. Agenten zijn druk bezig ze daaruit los te maken. Er ligt een tang op straat, het geluid van gehamer op metaal klinkt. Een van de vrouwen schreeuwt: ‘Jullie doen mij pijn!’ Tranen lopen over haar wangen.
Ik wil dat van dichterbij bekijken. Op vertoon van mijn politieperskaart word ik binnen de afzetting gelaten, waar ik opnieuw door een agent word aangesproken. Hij vraagt of ik mijn perskaart duidelijk zichtbaar om mijn nek wil dragen. Dat doe ik.
Vanaf een afstandje sta ik te kijken hoe de agenten met de vrouwen bezig zijn, een van hen ligt inmiddels languit op straat. Ze ziet bleek. Dan word ik weer aangesproken door een agent, op iets barsere toon deze keer. Ik leg hem uit dat ik journalist ben en wijs naar de perskaart om mijn nek. Hij negeert dat. ‘Ik heb geen idee wat je hier doet.’
Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. Ik wil zicht houden op de situatie, hij duwt mij aan de kant en belemmert mijn zicht. Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
Dan gaat het bliksemsnel. De agent grijpt mij met beide handen bij de revers van mijn jas en smijt me met volle kracht tegen de zijkant van een geparkeerde politiebus. Hij schreeuwt dat ik hem heb beledigd. Ik reageer beduusd en sputter tegen.
Het volgende moment sleuren twee agenten mij naar de achterkant van het politiebusje. Ik moet mij opnieuw identificeren en maak duidelijk dat ik journalist ben, dat ik hier mijn werk doe en niet begrijp waarom ik word aangehouden. ‘Dat hoor je nog wel’, snauwt een agent terwijl ik in een cel achter in het busje word geduwd.
Ik kan nog snel een tweet uitsturen dat ik word gearresteerd. Daarna word ik gefouilleerd en worden al mijn spullen – telefoon, laptop, tas – afgepakt. Om mijn pols wordt een tiewrap vastgesnoerd met een nummer, zo strak dat mijn hand wordt afgekneld. Als ik daarover klaag krijg ik te horen: ‘Dan had je ervoor moeten zorgen dat je niet gearresteerd werd.’
Het OM is van mening dat hij niet onrechtmatig is gearresteerd.
https://twitter.com/OM_DenHaag/status/1447956779502116872?t=veN47bqKkTRmnJnypMp9SQ&s=19
Dus, een journalist staat vanaf een afstand zijn werk te doen… en wordt daarom opgepakt, ook terwijl hij tijdens het gesprek met meneer agent gewoon normaal deed en er nul aanleiding was om hem ook maar staande te houden laat staan te arresteren.
Waarom heb je dit soort opgefokte standjes niet bij de boerenprotesten of wanneer anti-vaxxers doelbewust overheidsregels overtreden tijdens illegale protesten? En dan wordt deze gast ook nog eens de hand boven het hoofd gehouden door het OM lol.
Dit is ernstig als je het mij vraagt. Dit is een vaker voorkomend probleem bij demonstraties, en vooral die vanuit de linkerflank. Dat mensen worden gearresteerd en vervolgens vastgehouden tot toevallig net de demonstratie afgelopen is en ontbonden is, waardoor hun het democratisch recht tot demonstreren is ontnomen vanwege verkeerd handelen van de politie.
Den Haag heeft het niet op linkse demonstraties. Praktisch gezien geldt er een ongrondwettelijke vergunningsplicht voor demonstraties; wanneer je een demonstratie niet eerst voorlegt aan de gemeente wordt hij meestal verboden.
Linkse groepen die vaker demonstreren (zoals de anti-fascistische actie) moeten in de regel hun route lopen, afgesloten door een cordon ME’ers te paard.
En de politie grijpt liefst zo hard mogelijk in.
Maar niet als de boeren komen.
Toch wel schokkend dat een journalist wordt opgepakt omdat hij een agent ‘kind’ noemt.
Klagen dat de Dixie te vies is vind ik wel een beetje gezeur hoor. Al met al vind ik de behandeling zoals hij het omschrijft niet geweldig, maar het hoeft natuurlijk ook geen hotel te zijn.
Mag je de agent vragen zich te identificeren? Of is dat met avg afgeschaft of zo. Lijkt me onrechtmatige daad en misbruik van macht
>In totaal zullen deze dag zo’n zestig arrestaties worden verricht. Ter vergelijking: twee jaar geleden deed ik verslag van de boerenacties waarbij het verkeer van en naar Den Haag volledig werd platgelegd. Toen werd niemand gearresteerd.
Goh.
Supergaaf. Hadden ze maar niet moeten klimaatdrammen. We moeten tenslotten wel kunnen blijven barbequen en normaal doen. /s
> Vanaf een afstandje sta ik te kijken hoe de agenten met de vrouwen bezig zijn, een van hen ligt inmiddels languit op straat. Ze ziet bleek. Dan word ik weer aangesproken door een agent, op iets barsere toon deze keer. Ik leg hem uit dat ik journalist ben en wijs naar de perskaart om mijn nek. Hij negeert dat. ‘Ik heb geen idee wat je hier doet.’
>
> Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. Ik wil zicht houden op de situatie, hij duwt mij aan de kant en belemmert mijn zicht. Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
Bekent hij hier nu publiek hetgeen waarvan hij verdacht wordt? Zijn advocaat is vast blij met hem.
Word een leuke rechrzaak van de volkskrant.
We hebben vaker gehad bij protesten dat de politie het weigert om pers beelden te laten krijgen of erbij te laten.. imo is dat redelijk zorgwekkend want dat mag helemaal niet. De politie doet ook andere dingen die niet mogen, bijvoorbeeld hun taktiek om dit soort acties kapot te maken: in een bus zetten en verplaatsen. Ze arresteren je dan niet dus ze mogen je eigenlijk niet vasthouden. Ook houden ze ons vaker lange tijden in de bussen vast wat ook niet mag..
Is hij terecht aan het klagen. Ja.
Doet hij dat op een hysterische toon die niet zou misstaan in een tienerdagboek? Ook ja.
Het is lastig om de situatie precies in te schatten. Een perspas is niet een vrijkaart om politie in de weg te staan.
Geweld en onrechtmatig optreden tegen de pers is een actueel iets wat gebeurt jammer genoeg. Dit is niet iets daartegen.
Maar je ziet regelmatig Greta van “TegenDePriktatuurWekelijks.nl” die even de journalist komt uithangen en de politie actief tegenwerkt of belemmert in hun handelen. Natuurlijk moet de politie elke situatie apart inschatten maar dat een perspas niet meer serieus wordt genomen snap ik wel. Hoe slecht die ontwikkeling ook mag zijn.
Dus ja, dit artikel kan informatief zijn maar het is heel eenzijdig. Interessant om te lezen though.
En vandaag nog een paar journalisten vastgezet. https://www.ad.nl/binnenland/ad-verslaggever-en-fotograaf-weer-vrij-na-arrestatie-met-klimaatactivisten~aacad7f1/
Volgens deze NRC-journalist werden de Volkskrant- en AD-journalisten opgepakt door dezelfde politie-eenheid die een tijd geleden “voor de gein” een buitgemaakte NOS=fake news vlag op het bureau hadden hangen. https://twitter.com/Markla94/status/1448258186142683144
De bedoeling van z’n busje is ook dat je er niet meer in wilt en waarschijnlijk propen ze die ook liever vol dan een 2de te gebruiken want waarschijnljjk is die er niet eens
Beetje kinderachtig allemaal.
*Beledigen van een politieagent* is één van de zwakste excuses om iemand te arresteren. Waarom is het beledigen van ambtenaren nog steeds tegen de wet? Vooral ambtenaren die je meteen in een cel willen over “Kind”.
Ben zelfs als journalist ook wel eens gearresteerd rond het maken van een documentaire over kraken. Snapte de hele situatie wel, maar ik kreeg ook een inkijk in het kinderachtige gedrag van de politie in de gevangenis. Zal nooit vergeten hoe de net aangekomen avondploeg een rondje maakte langs iedereen om te vertellen dat het allemaal onzeker was en dat het nog wel dagen kon duren.
Twee uur later stonden we op straat. Ze wilden gewoon hun lolletje.
In Gouda zag ik ooit de politie vol op anti zwarte Piet demonstranten inhakken (2015 dacht ik) en de landelijke pers deed het voorkomen alsof de demonstranten schuldig waren, terwijl die al opgepropt waren in een steegje achter een hek. De burgemeester had de opdracht gegeven er een einde aan te maken (want onruststokers en zwart enzo)
Ze stonden niet eens goed in het zicht van het sinterklaas evenement zelf. En er was geen aanleiding voor het hardhandige optreden. Het was gewoon een bevel van bovenaf.
Toen ik er een stuk over schreef boeide het uiteraard niemand want op het moment suprême had ik m’n camera de verkeerde kant op staan. Stom natuurlijk… Maar de politie zwartmaken? Dat is niet bon-ton. Dan zal je zelf wel radicaal zijn of zo.
Ik heb de politie tijdens demonstraties heel vaak zich zien misdragen. Ze krijgen altijd gelijk van hun collega’s en het OM. Ik was vroeger een groot gelovige in de goedheid van de staat. Maar de politie is verre van immuun voor groupthink, online propaganda en opgeblazen ego.
Hoop dat de Volkskrant dat inmiddels ook begint in te zien.
> Er ontstaat een ongemakkelijke woordenwisseling. […]Ik vind dat hij kinderachtig bezig is en dat zeg ik ook: meer nog tegen mezelf dan tegen hem mompel ik: ‘Kind’.
> Dan gaat het bliksemsnel. De agent grijpt mij met beide handen bij de revers van mijn jas en smijt me met volle kracht tegen de zijkant van een geparkeerde politiebus. Hij schreeuwt dat ik hem heb beledigd.
Als agent word je waarschijnlijk voor genoeg lelijke dingen uitgemaakt, maar deze beste man had wel een heel erg kort lontje zeg. Word je vrolijk als zo’n vent een situatie moet de-escaleren.