“Μου τσάκισε την ψυχή… Πάω να πνίξω τον πόνο μου τώρα στα κοψίδια.” Φαντάζομαι η σκέψη των περισσοτερων που κάνουν like, retweet κτλ.
*τοῦτο πολλὰ λέγειν περὶ κοινωνίας ἡμῶν*
Τι εννοείται και εμένα είχε το μπουφάν μου όταν ήμουν μικρός μέσα θέση κιόλας για τηλέφωνο και όνομα
“Κάνε Retweet και Like να σώσεις την Ουκρανία”
мы живем в обществе …
Ζούμε σε μια κοινωνία
Μου τσάκισε την ψυχή την πρώτη φορά που το άκουσα, για πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή: γράφουν στοιχεία, να ξέρουν οι Αρχές με ποιον να επικοινωνήσουν εάν βρεθεί το πτώμα τους.
Δεν μπορώ να πω ότι έχω βρεθεί στην ίδια θέση, αλλά έχω κάνει τα κουμάντα μου σε περίπτωση που δε βγω από χειρουργείο, οπότε ένοιωσα.
‘με 1000 like θα βαφτω στονσρωμα της σημαίας της Ουκρανίας’
Δεν έχεις δει τα παιδάκια στις χώρες που αποσταθεροποίησε η Αμερική; Αυτός είναι ο πόλεμος, δεν είναι κάτι καινούργιο.
Οι κατοικοι της Ευρωπης και Αμερικης μαλλον εχουν μπερδευτει απο τους πολιτικους τους και νομιζουν οτι με ποστ στα social media κανουν κατι .
To “αστειο” με τα thoughts and prayers μαλλον θα μεινει διαχρονικο.
Ας σταματησουμε τις αυταπατες . Ολοι κοιταμε και λεμε κριμα , κουναμε το δαχτυλο στη Ρωσσια απο το καναπε/καρεκλα και τιποτα παραπανω.
Τουλαχιστον η ολη ιστορια εδειξε το τσιρκο που λεγεται ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Αυτός πρέπει να είναι ο πιο καλός άνθρωπος στα social media
Υπάρχει διαγωνισμός του ποιος θα νοιαστεί περισσότερο ή του ποιος θα πει την πιο βαριά κουβέντα και τον έχασα?
Αυτό που μου τσακίζει την ψυχή είναι οτι η Ελλάδα που υποτίθεται ότι έχει δομές για αποδοχή προσφύγων δεν έχει ανοίξει τα σύνορα της ακόμα.
Και υποτίθεται ότι είναι και αδελφικό μας κράτος ιστορικά με ελληνικό πληθυσμό και στοιχείο.
Ναι έπρεπε να ράψουν τηλέφωνα στα μπουφάν των παιδιών για να τσακίσει την ψυχή κάποιου αλλιώς όλα οκ.
15 comments
Ζούμε στην εποχή της υποκρισίας
“Μου τσάκισε την ψυχή… Πάω να πνίξω τον πόνο μου τώρα στα κοψίδια.” Φαντάζομαι η σκέψη των περισσοτερων που κάνουν like, retweet κτλ.
*τοῦτο πολλὰ λέγειν περὶ κοινωνίας ἡμῶν*
Τι εννοείται και εμένα είχε το μπουφάν μου όταν ήμουν μικρός μέσα θέση κιόλας για τηλέφωνο και όνομα
“Κάνε Retweet και Like να σώσεις την Ουκρανία”
мы живем в обществе …
Ζούμε σε μια κοινωνία
Μου τσάκισε την ψυχή την πρώτη φορά που το άκουσα, για πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή: γράφουν στοιχεία, να ξέρουν οι Αρχές με ποιον να επικοινωνήσουν εάν βρεθεί το πτώμα τους.
Δεν μπορώ να πω ότι έχω βρεθεί στην ίδια θέση, αλλά έχω κάνει τα κουμάντα μου σε περίπτωση που δε βγω από χειρουργείο, οπότε ένοιωσα.
‘με 1000 like θα βαφτω στονσρωμα της σημαίας της Ουκρανίας’
Δεν έχεις δει τα παιδάκια στις χώρες που αποσταθεροποίησε η Αμερική; Αυτός είναι ο πόλεμος, δεν είναι κάτι καινούργιο.
Οι κατοικοι της Ευρωπης και Αμερικης μαλλον εχουν μπερδευτει απο τους πολιτικους τους και νομιζουν οτι με ποστ στα social media κανουν κατι .
To “αστειο” με τα thoughts and prayers μαλλον θα μεινει διαχρονικο.
Ας σταματησουμε τις αυταπατες . Ολοι κοιταμε και λεμε κριμα , κουναμε το δαχτυλο στη Ρωσσια απο το καναπε/καρεκλα και τιποτα παραπανω.
Τουλαχιστον η ολη ιστορια εδειξε το τσιρκο που λεγεται ΕΕ και ΝΑΤΟ.
Αυτός πρέπει να είναι ο πιο καλός άνθρωπος στα social media
Υπάρχει διαγωνισμός του ποιος θα νοιαστεί περισσότερο ή του ποιος θα πει την πιο βαριά κουβέντα και τον έχασα?
Αυτό που μου τσακίζει την ψυχή είναι οτι η Ελλάδα που υποτίθεται ότι έχει δομές για αποδοχή προσφύγων δεν έχει ανοίξει τα σύνορα της ακόμα.
Και υποτίθεται ότι είναι και αδελφικό μας κράτος ιστορικά με ελληνικό πληθυσμό και στοιχείο.
Ναι έπρεπε να ράψουν τηλέφωνα στα μπουφάν των παιδιών για να τσακίσει την ψυχή κάποιου αλλιώς όλα οκ.