AMA – De Transgenderdraad. ⚧️ Discussies, vragen en kwesties waar je niet zeker over bent.

41 comments

1. **Persoonlijke geschiedenis**

   Ik liep origineel vanaf mijn 21ste bij de gezondheidszorg voor depressie in het algemeen. Eerst had ik een psycholoog voor in feite een verdekte conversietherapie terwijl ik me niet zelf bewust was van “het probleem”. Hij wisselde van werk en vervolgens nam de psychiater de zorg over die verder er niet veel van maakte behalve industriële hoeveelheden antidepressiva schuiven.

   Ik heb altijd gedacht dat “als ik de keuze had gehad” als wat ik geboren was, ik wel gekozen zou hebben als vrouw. Het idee van transitioneren bestond niet echt in de conservatieve omgeving waarin ik ben opgegroeid, en als er iets in de richting was van dan bestond het concept enkel uit “rare mannen die het leuk vinden in een jurk rond te lopen”.

   Tot mijn 24ste; toen ik in feite besloot uit complete catharsis om “het te gaan proberen”. Ik kende letterlijk niemand uit de LHBT-wereld en heb me op een ‘zwemmen-of-verzuipen’ manier er in gestort. Na een basishoeveelheid, bij een goede maand, bijna twee van gebruik van hormonen na deze te hebben bemachtigd kwam ik tot de conclusie als bij donderslag dat ik me nog nooit zo goed heb gevoeld ‘in de basis’. Ondertussen heb ik mijn ‘groen licht’ wel behaald – Het ‘examen’ dat je nodig hebt voor de goedkeuring om het geslacht in je paspoort te wijzigen en pas officieel op de wachtlijst te mogen voor hormonen en verdere behandelingen.

   De conclusie is volledig duidelijk nu, met geen moment twijfel sinds ik zelf deze sprong genomen heb.

2. **De problemen van het huidige zorgsysteem en waar gewoon oplossingen voor moeten komen**

   Het huidige traject bestaat dus als volgt;

   1. Je meldt je aan via de huisarts bij een specialistische genderkliniek. De standaard kliniek die enkel voor handen is met een naturapolis is het Amsterdam UMC (VUmc vroeger, maar nog een veel gebruikte naam). Deze heeft nu dus de beruchte wachtlijst van 3 jaar. In werkelijkheid is deze langer, want ze zetten je gewoon niet op de wachtlijst als deze 3 jaar overstijgt. Er zijn enkele klinieken op de private markt waar de wachtlijsten variërend liggen van minstens 1 jaar. N.B. dat er dus vrijwel niemand zich zal aanmelden voor deze plaatsen wanneer ze nog twijfelen. Immers zijn er daar ook reguliere psychologen voor.

   2. Het traject zelf bestaat uit 6 maanden tot een jaar waar je ongeveer één uur per twee weken moet komen om in principe te vertellen hoe transgender je wel niet bent. Men stelt hierin redelijk irrelevante, mensonterende vragen naar fetishes, seksualiteit.

   N.B. Dat dit dus ter plaatse is, veelal aan de andere kant van het land. Dit combineren met studie en werk is bijzonder lastig.

   Er wordt hier ook veelal nagegaan of er samengestelde problematiek is – Dit is een grote catch-22, want je bent er immers om uiteindelijk je “toestemming” te halen, en dit wordt alleen maar uitgesteld.

   Binnen de community staat dus redelijk bekend dat het “handig” is om je aan het script te houden. Kortom – Je hebt je altijd zo gevoeld, je hebt geen twijfels, en geen onderliggende problematiek wat betreft depressiviteit. Een stok waarmee je nog kan slaan wanneer het lastig te verbergen valt is te brengen dat dit “extern behandeld wordt”. Hiervoor had ik een parallel proces lopen bij een externe psycholoog waarvan ik ook de toestemming gaf te contacteren. Dit hebben ze echter nooit gedaan.

   Binnen deze maanden is er ook een deel zogenaamd RLE (real life experience) dat men aan de dag moet leggen. In essentie vraagt men dus dat je moet crossdressen in de buitenwereld. Hier is ook waar het stigma vandaan komt; als “kerel in een jurk” – waardoor je de wereld in wordt getrapt met alle discriminatie en geweld van dien. – Volgens “het script” is het dan bekend dat het handig is dat je altijd crossdressed naar therapie komt, en voor de rest in principe erover liegt om niet je baan en sociale kring in gevaar te brengen en alleen te eindigen.

   3. Ten laatste, komt dus het “Groen Licht”. Je komt voor de psychiater die als allerlaatste een beoordeling geeft over je geschiktheid om door te mogen gaan.

   Een greep uit anekdotes van dit proces is te vinden op het social media-kanaal vugendermistreatment

   https://www.instagram.com/vugendermistreatment/

   **De oplossing**

   Informed consent is een principe dat geheel wordt gedragen door de community om hier eigenlijk als oplossing in te dienen;

   – Men gaat naar de huisarts, waar de huisarts informeert over de medische gevolgen, bij-effecten, ontwikkelingen, en geeft een bedenktijd. (Die is in de wereld variabel van 1 maand tot 3 maanden). Na deze bedenktijd kom je terug en krijg je je eerste recept. De begindosis aan hormonen is zodanig klein dat deze geen bijzondere effecten nog heeft die levensverwoestend zouden kunnen zijn. (De algemene angst voor “de verkeerde keuze”) – En dit ligt dan volledig bij de patiënt.

   – Bij twijfel, kan men alsnog een psycholoog opzoeken. Deze hoeft niet per se van een genderkliniek te zijn. Het gaat er dan echter om ondersteuning en twijfel op te lossen, en geen keuring.

   Ik snap dat dit veel oproept tot tegenstand, en de wedervraag “maar wat als iemand fout kiest, er moet wel controle op zijn”. In die strekking zou er ook een compromis bestaan om genderdysforie (de diagnose waar het examen, het ‘groen licht’ naar leidt) door elke reguliere psychiater te laten schrijven. Er moet gewoon iets gedaan worden aan de huidige situatie die niet houdbaar is.

3. **Bekende onderwerpen**

   Om verder in ieder geval een kopje te brengen voor de bekende onderwerpen, kan ik deze hier onderbrengen;
   – De kleedkamerdiscussie/ Het toilet
   – Transgender minderjarigen (kinderen)
   – Transgender zijn in de sport
   – Het hoge suicidecijfer
   – TERFs (Trans radical exclusive feminists) / JK Rowling
   – …

4. Geen vragen maar wel dope dat je dit doet voor de mensen die er wat aan hebben 🙂

5. Hoi Svardskampe, goed en mooi dat je dit doet! Ik heb zelf een relatie met een transman en we hebben pas vriendschap gesloten met een ander vrouw/transmanstel en het voelde echt als een warm bad van herkenbaarheid. Hopelijk is jouw AMA dat ook voor anderen!

   Ik wil er even aan toevoegen, omdat m’n moeder dat pas weer deed, als je iemand kent die trans is en diegene is uit de kast, dan mag je best dat trans zijn benoemen maar je hoeft niet de oude naam te gaan vertellen en al helemaal geen voor/nafoto’s te laten zien. Tenzij diegene je dat zelf wil vertellen of laten zien, dan is het natuurlijk prima. Ik heb mijn moeder nooit de oude naam van haar schoonzoon verteld en ze vindt het vreselijk en ze probeert me er zo toe te verleiden het toch te vertellen.

6. shout out naar transgenders🏳️‍⚧️🏳️‍⚧️🏳️‍⚧️🏳️‍⚧️

   edit: ik heb respect voor transgenders, sorry als dit verkeerd overkwam.

   edit: transgender persoon!!

7. Hoi, goed dat je dit doet! Ik ben wel geschrokken van de negatieve ervaringen van de genderkliniek, ik ging er heel naïef van uit dat zij wel weten wat ze doen en dus de beste zorg leveren.
   Ik werk zelf als psycholoog in een huisartsenpraktijk. Heb je tips voor mij?

8. Ik begeleidde een buitenlandse stagiair die zich als vrouwelijk presenteerde, maar in het paspoort stond een m. Ik wist niet goed hoe ik de discussie over pronouns kon starten, dus refereerde ik bijna altijd naar de student in 3e persoon of met de naam. Uiteindelijk is het nooit ter sprake gekomen. Hoe had ik dat mogelijk beter kunnen aanpakken? Of was het de juiste keuze om hierin afwachtend te zijn?

9. Als transgender vrouw zijnde zijn veel van jouw verhalen zó herkenbaar! Zelf heb ik het jaren onderdrukt, gedacht dat het idee krankjorum was, maar uiteindelijk kon ik niet meer. Ik had geen andere optie meer, anders dan in transitie te gaan en vele uren in de trein naar het noorden te zitten, en eindelijk begint mijn lichaam langzamerhand te lijken op iets wat bij mij past, al blijft het een lopend proces met pieken en dalen. De hormonen veranderen énorm veel voor mij, emotioneel en lichamelijk.

   Hoe heb jij de endocrinologie/eerste maanden van de hormoontherapie ervaren?

10. Rare vraag misschien (relevant voor een verhaal dat ik geschreven heb): handschrift! Het is uiteraard een stereotype, maar jongens schrijven vaak slordiger dan meisjes. Zeker niet 1 op 1 (ik ben zelf cisgender vrouw en heb geen net handschrift, nooit gehad ook), maar het concept ‘jongenshandschrift’ en ‘meisjeshandschrift’ was toch wel duidelijk vroegah op de basisschool en middelbare school.

    Hoe was jouw handschrift als kind/tiener? En nu?

11. Kun je de term ” verdekte conversietherapie” uitleggen?
    Bedoel je dat de psycholoog de link had gelegd tussen je depressie en je gender identiteit nog voordat je dat zelf had gedaan?

12. Ook even een snelle: er is nu ook de /r/LHBTI sub, waar je ook al je vragen kan stellen.

13. Oh tof dat je dit doet! Wat vind je van de manier hoe transgenders uitgebeeld worden in media, zoals boeken en films?

14. Misschien een beetje off topic, maar waarom Volt?

15. Ik ben hier ook om vragen te beantwoorden ^^

16. Wat vond jij van de 50/50 regel van Volt voor de gemeenteraadsverkiezingen?

17. Hallo Svardskampe,
    Wat ik zo moeilijk vind aan het onderwerp transgender is dat ik eigenlijk gewoon geen idee heb hoe een transgender die nog in het verkeerde lichaam zit zich voelt. Ik ben zelf een hetero seksuele man en ook geboren als man. Homoseksueel is voor mij makkelijk te begrijpen, ik ben zelf wel eens verliefd geweest op een vrouw en dat sommige mannen dan verliefd worden op andere mannen is makkelijk te begrijpen, want het is hetzelfde gevoel. Ik heb een groepje leerlingen(ik ben docent) die bij de lhbtq zitten en die opmerkingen maken als het is echt gek als je in deze tijd nog steeds niet heb getwijfeld over je geslacht of seksualiteit. Ik heb zelf inderdaad nooit getwijfeld of ik wel in het juiste lichaam zit. Ik zou ook niet weten hoe die twijfel überhaupt ontstaat. Waaraan voel je dat je in het verkeerde lichaam zit. Is het omdat je dingen leuk vindt die ‘normaal’ gesproken vrouwen leuk vinden? Dus ik vroeg me af of je wat kon vertellen over wat je voelde of waar je het aan merkte waardoor bij jouw de gedachte kwam: ‘hey volgens mij zou ik mij fijner voelen in een vrouwen lichaam’.
    Ik vind dit ook lastig om te verwoorden, dus ik hoop dat ik dit op een niet kwetsende manier heb gedaan.

18. Interessante AMA, bedankt voor het antwoorden.

    Hoe wist je dat je een transgender vrouw bent en niet een man die stereotype ‘vrouwelijke’ interesses heeft?

19. Misschien een domme vraag maar hoe voelt het om niet gezien te worden voor vrouw? En is dat gevoel veranderd door de wijziging in hoe jij jezelf presenteert (je oude zelf ten opzichte van nu). Aangezien toch niet iedereen daar in mee gaat.

    Ik probeer me een voorstelling te maken maar het lukt gewoon niet. Het dichtste wat ik denk ik in de buurt kom is dat mensen denken dat ik dom ben omdat ik een vrouwelijke vrouw ben en seksisme enzo.

    Sorry als het een domme vraag is!

20. Dus ik heb een vrij kritische vraag waar ik echt de nadruk wil leggen dat dit absoluut niet als aanval bedoelt is.

    Om daar extra nadruk op te leggen even een paar feiten.

    1. Genderdisforie bestaat en mensen lijden er onder.

    2. Ik kijk hier vanuit een utilitair perspectief naar. Maximale gelukkigheid voor zoveel mogelijk mensen.

    Dus hier komt het kritische, is gender reassignment surgery de beste oplossing?

    Het is een hele zware (bijna) onomkeerbare ingreep die ook niet perfect is. Het gaat gepaard met lange wachtlijsten en dwingt mensen om soms buiten het vertrouwde pad te gaan. Varierent van pillen bestellen tot in het buitenland opereren.

    Nu ondergaat niet iedereen met genderdysforie onder het mes en nemen er een aantal genoegen met alleen een deel van de stappen en is daar content mee.

    Dus is er ooit echt naar een alternatief gekeken? Zou toch een vorm van therapie een gezonde mogelijkheid of op z’n minst eerste stap kunnen zijn? Of Word hier al onderzoek naar gedaan? Of is er al iets? Zou een (bewezen) alternatief iets zijn wat je zou overwegen/ had overwogen?

    Het zou wat mij betreft vet zijn als je voor genderdysforie gewoon een pilletje kan halen en bent gewoon gelukkig. Of dit pilletje magisch je fysieke geslacht veranderd, je zelf beeld (interne geslacht?) veranderd of iets anders mag je zelf invullen. Maar ik denk dat we het allemaal daarover eens kunnen zijn.

21. Ik wel alleen even mijn excuses geven nooit m’n profielwerkstuk naar je gestuurd te hebben toen je me er over vroeg op Tweakers.net. Ben altijd slecht geweest met dat soort dingen.

    Verder: coole AMA! Nog een vraag dan: waarom Volt, en wat merk je binnen de partij van het hele Nilüfer Gündoğan gebeuren?

22. Hoi! Goed dat je dit doet, en heel helder verwoord allemaal.

    Ik heb het idee dat het voor jou gelijk duidelijk een goede keuze was (transitioneren) en nog steeds enkele jaren later (fijn!). Ken je ook mensen bij wie de transitie niet zo goed beviel? Ik vraag me altijd af hoe je (en een arts/psycholoog) kan onderscheiden tussen iemand die echt beter in zijn/haar vel zit als een ander geslacht, en iemand die (tijdelijk) beter in zijn/haar vel zit omdat het wisselen van identiteit ook een soort nieuwe start is. Als je depressief bent en je niet zo’n fan bent van jezelf, verander je letterlijk jezelf door een transitie te ondergaan. Hoe zie jij dat?

23. Het traject van 6 maanden die doorgelopen moest worden en om de week een gesprek gevoerd moest worden – wie neemt deze gesprekken af? Is het een psycholoog of psychiater, of iemand die een ervaringsdeskundige is? Wie bepaalt of iemand wel of niet voldoet aan de eisen en wie heeft deze eisen überhaupt bepaald?

24. Allereerst respect voor je openheid. Zonder begrip geen acceptatie denk ik. En acceptatie lijkt mij nog weleens tekortschieten anno 2022. Ik heb wel een vraag ook; Hoe zou het komen dat het hele transgender zijn nu ineens veel meer in beeld als bv 20 jaar geleden? Toen mijn oom mijn tante werd zeg maar liep nog net niet het hele dorp uit. Nu lijkt het een stuk meer voor te komen. Was het dan ‘vroeger’ zo dat mensen er niet voor uit durfde te komen of is het eerder zo dat de medische wereld een stuk verder is gekomen in de begeiding of misschien het herkennen van mensen die behoefte hebben aan een transitie? Beetje lomp gestelde vraag misschien maar kan het niet helemaal precies verwoorden. Succes met de komende verkiezingen ook.

25. Ik ben zo’n typische generatie X-persoon, ouder dan Boomer. Ik zit met een vreemde vraag, die hier hopelijk eens normaal beantwoord kan worden. Homoseksuele mannen hebben een vergrote hypofyse. Lesbische vrouwen ook. Hebben transgenders ( als ik dat zo mag zeggen) ook zoiets? En een hetero vrouw, die transformeert naar man, is die dan homoseksueel? En ik brul altijd dat ik “ook lesbisch” ben, als flauw geintje wat op dat moment echt wel grappig is. Is dat beledigend voor een groep?

26. Hoe kun je als vriend van een trans persoon diegene helpen met het omgaan met genderdysforie? Ik vraag dit voor een vriend van mij, hij is een trans man, en heeft veel moeite met zijn zelfbeeld en ik vind het heel moeilijk om hem zo te zien vechten met zichzelf:(

27. Hey, tof dat je dit doet! Ik ben zelf non-binair en ben zo’n 10 jaar geleden na een relatief korte wachttijd nog op intake geweest in het VUmc. Ik heb alleen nooit de behoefte gehad aan hormonen, en dus konden ze me daar niet helpen.

    Ik ben op dit moment aan het overwegen me om te scholen naar ergotherapeut (om meerdere redenen), en het lijkt me erg tof om binnen de ergotherapie hulp te kunnen bieden aan mensen die behoefte hebben aan ondersteuning bij niet-medische aspecten van hun transitie. Ik heb niet het idee dat dit in de praktijk veel gebeurt, maar ik heb er ook nog niet veel naar gezocht. Ik ben ik niet erg actief binnen trans communities, dus ik weet niet of dit echt iets is waar vraag naar is. Dus mijn vraag aan jou is meer of jij denkt dat direct toegankelijke ergotherapeuten een rol kunnen spelen bij het verbeteren van de transzorg in Nederland.

    En mochten er ergotherapeuten zijn die dit lezen, dan ben ik ook benieuwd naar jullie ervaring en perspectief!

28. Hoi hoi, super leuk dat je dit doet, is echt interessant om te lezen! Ik weet zelf al jaren dat ik ook trans ben en sta sinds kort ook op de lekker lange intake wachtlijst :c , maar zit er de laatste tijd een beetje mee dat ik eigenlijk bijna niemand ken die iets met de lhbti wereld te maken heeft.

    Heb jij misschien tips ofzo hoe je met mensen irl in contact kunt komen? Ik studeer trouwens zelf ook bmt ( ofja mwt ) aan de TU/e dus bonuspunten als je tips hebt voor rond Eindhoven hahaha

29. Ik ben eerstejaars psychologiestudent en voor mijn jaarproject moet ik onderzoek doen naar het probleem van eenzaamheid bij een specifieke doelgroep en daar uiteindelijk een interventie voor ontwikkelen. Ik heb samen met mijn groepje voor de doelgroep transgenders gekozen, omdat we ons enigszins kunnen voorstellen dat iemand voor, tijdens en na transitie op verschillende manieren eenzame gevoelens zou kunnen ervaren. Dit is natuurlijk geen uitgedacht interview, maar je antwoorden op de volgende vragen zouden ons in elk geval verder kunnen helpen met het maken van ons adviesrapport!

    Heb je in het verleden of nu last (gehad) van eenzame gevoelens? (Door bijvoorbeeld niet begrepen te worden oid)

    Was of is dat vooral emotionele eenzaamheid (gebrek aan diepere connecties met individuen), sociale eenzaamheid (gebrek aan genoeg sociale contacten überhaupt) of allebei?

    Wat had/heb je nodig om dit te verbeteren?

    Alvast heel erg bedankt!

30. Hoi! Leuk dat je een AMA doet.

    Ik heb geen directe vraag over je fysieke kenmerken, zolang je zelf maar gelukkig bent. Wel zou ik graag van gedachte willen wisselen over de ‘discussie’ rond dit onderwerp.

    Vaak heb ik het gevoel dat de discussie die gevoerd wordt fundamenteel polariserend is. Er is een voor en een tegen kamp kort door de bocht. Hetzelfde zie je rondom racisme of andere vormen van uitsluiting. Wat is mis is een beweging die staat voor humanisme. Met daarbij de vraag; is het naar jouw gevoel nodig om iedereen apart te benoemen (LGBTQ+) in plaats van dat we elkaar gewoon allemaal als mensen gaan zien onder bijvoorbeeld de beweging en het gedachtegoed van humanisme?

31. Er worden ook vaak vragen gesteld en threads geplaatst over dit onderwerp op de Nederlandstalige r/LHBTI subreddit. Een aanrader voor iedereen die wat extra wil weten over dit of gerelateerde onderwerpen. Ook als je gewoon wilt praten met andere LHBTI+’ers.

32. Controversieel punt wellicht, maar ik wil het toch eens vragen, omdat het een gedachte is die toch in m’n hoofd blijft hangen.
    Ik vraag me wel eens af of transgenders dat alleen zijn omdat we als samenleving zulke traditionele geslachtsrollen hebben. Stel dat niemand een man met een jurk en oorbellen gek aan zou kijken, of wat voor andere afwijkingen van de huidige normen dan ook, zou er dan nog iemand transgender zijn?
    Zouden er dan minder mensen transgender zijn?
    Is het probleem dat mensen zich om wat voor reden dan ook niet accepteren voor wie ze zijn, een oplossing zoeken, en denken dat ze zichzelf met een ander geslacht wel accepteren?

    Dat zijn wel dingen die ik me afvraag. Ik accepteer iedereen zoals ze zijn. Ik vind het vooral lastig te begrijpen dat mensen voor een permanente geslachtswijziging kiezen, omdat dat m.i. lijnrecht tegenover jezelf accepteren staat.

33. *Disclaimer:* dit oogt op het eerste gezicht als een rant, maar vat het alsjeblieft niet zo op. Mijn bedoeling is om mijn perceptie te delen. Zodat je beter in kan gaan op mijn gedachten.

    Mensen met body interity disphoria, oftewel mensen die vinden dat een onderdeel van hun lichaam niet bij hen hoort, worden bestempelt als psychiatrisch patient. Als ze bijvoorbeeld van hun been af willen geven we hen over het algemeen niet hun zin, omdat we het niet in hun eigenbelang achten om ze in hun “delusie” te bevestigen, maar ze te behandelen. Dat gaat dus ook ongeacht of ze er zelf gelukkiger van worden om ze in deze in deze psychische staat te laten en ze bijvoorbeeld het been af te nemen dat ze mentaal afstoten. Over het algemeen vinden we het ook vrij morbide dit te doen.

    Ik heb geen verstand van transgenderisme, anders dan wat je aan kan zien. Ik heb hier ook nooit een goed gesprek over gehad met een transgender, omdat ik ze niet zo veel tegen kom en ik om eerlijk te zijn de vraagtekens die ik heb ook snel als transfobisch worden bestempelt. Dat ik moeite heb met het zelfbeeld erkennen van een transgender is dan ook geen geheim, maar dat betekent niet dat ik met minder respect met ze om ga.

    Voorheen was de klinische bestempeling ‘gender disphoria’ voor transgenederisme. Dit betekent eigenlijk dat je je geslacht verkeert ervaart, en deze term is gedropt voor transgenderisme voor wat ik vermoed eigenlijk politiek correcte redenen te zijn, in plaats van klinische. Het is voor mij ook erg moeilijk om onderscheid ye maken tussen BID en transgenderisme. Ik snap niet helemaal wat de klinische basis is om onderscheid te maken in hoe we deze behandelen.

    De plotselinge acceptatie van als het normaalste ding van de wereld, in plaats van wellicht mensen die professionele hulp nodig hebben gaat naar mijn idee heel snel. En dat maar me bezorgd. Ik krijg de indruk dat het voirnamelijk van politieke aard is en niet per se van klinische aard.

    Zou je je gedachten kunnen delen over deze punten? Ik ben erg benieuwd hoe jij ernaar kijkt.

    Laten we ons tot volwassenen beperken, omdat we bij kinderen op hele nieuwe discussie punten komen.

34. Hi, goed dat je dit doet! Ik heb vaak vragen omdat ik het een lastig te begrijpen onderwerp vind, en ik ben heel bang om mensen te beledigen. Veel vragen zorgen ook voor subjectieve antwoorden, maar goed.

    1. Wat vind je van genderneutrale toiletten? Persoonlijk vind ik ze heel lastig, maar als het mensen helpt is dat natuurlijk prima. Maar als transgender ben je eigenlijk man óf vrouw, ongeacht van hoe je geboren bent kies je om te ‘switchen’ zogezegd, dus dan zou je de toiletten kunnen kiezen die bij jouw huidige geslacht horen, of zit ik er hier ver naast?

    2. Zelf heb ik al 3 keer ervaren dat mensen in mijn omgeving aangeven transgender te zijn. Echter hebben ze daar nooit over gesproken en zitten ze niet zo lekker in hun vel omdat hun ontwikkeling best stroef is gegaan. Daarom heb ik het idee dat ze transgender worden meer gebruiken als een soort “nieuwe start”, zeker aangezien één van hen de transitie heeft laten terugdraaien, zij is nu weer een vrouw. Denk je dat er de mogelijkheid is dat mensen zich aansluiten bij de meest recentelijke geslachtsontwikkelingen, terwijl zij “ten onrechte” dit zich toebedelen omdat ze onzeker zijn over wie ze willen zijn? Dit is voor mij een lastig discussiepunt, omdat als mensen zich zo voelen je daar niks van mag vinden, maar ik vind het moeilijk om te zien dat vrienden zich zo veel op de hals halen, terwijl hun geslacht uiteindelijk wellicht niet het probleem is. Ik heb verder zonder twijfel ontzettend veel respect voor transgenders, laat dit voorop staan! Ik heb alleen mijn twijfels soms, en wil graag mijn best doen om mijn medemens beter te leren begrijpen. 🙂

35. Ik heb een beetje een hypothetische vraag, stel het was mogelijk om in plaats van je lichaam aan te passen naar welk gender je je voelt je hersenen aan te passen zodat je je het gender voelt dat je lichaam heeft. Zou je dat hebben willen doen in plaats van je transitie?

    Het zou er voor zorgen dat je gender overeenkomt met welk geslacht je volgens je dna bent, dus eigenlijk zou het alles oplossen. Je wordt dan ‘zoals je had moeten zijn’. Tegelijkertijd is gender onderdeel van wie je bent, en dat aanpassen betekend dat je simpelweg niet meer dezelfde persoon bent als die je eerst was. Het is op die manier veel groter dan ook maar enige mogelijke fysieke aanpassingen.

    Ik heb zelf autisme en denk wel eens over eenzelfde vraag na. Het is iets waar ik vanaf wil, waarvan ik zou willen dat ik er nooit mee geboren was, maar tegelijkertijd is het onderdeel van wie ik ben. Als ik er nu vanaf zou kunnen komen zou ik niet langer meer ‘ik’ zijn.

36. Misschien kan je mij helpen. Ik ben intersex (46XX/47XXY klinefelter mozaiek), maar mijn problemen zijn vergelijkbaar met de problemen waar transgender personen mee zitten.

    Bij mijn geboorte kon mijn geslacht niet vastgesteld worden, maar er is toch een M ingevuld. Ik ben dus ook opgegroeid in een mannelijke geslachtsrol, maar toen mijn pubertijd zou moeten beginnen, begon die niet. Ik maak geen geslachtshormonen aan, dus heb ik 2 jaar lang testosteron injecties gehad hiervoor. Dit voelde voor mij heel erg verkeerd, dus ben ik ermee gestopt. Toen ik ongeveer 16 was, wou ik liever als vrouw gaan leven omdat mijn lichaam ook grotendeels vrouwelijk is op de effecten van die 2 jaar testosteron na dan.

    Ik kwam bij de huisarts, en vroeg of ik vrouwelijke hormonen mocht. Dit wou de huisarts niet doen, omdat ze het gevaarlijk vond en bovendien was ik een man volgens haar. Ik werd doorgestuurd naar het VUmc, na jaren wachten had ik eindelijk mijn eerste gesprekken daar. Al snel bleek voor hun dat ik niet in het straatje transgender val, omdat ik niet zo zeer iets als genderdysforie voel op hetzelfde niveau als transgender personen (ik heb immers ook een vrouwelijk lichaam). Ik kreeg dus geen diagnose. Uiteindelijk ben ik rond m’n 20ste verhuisd naar de VS, en daar heb ik als vrouw geleefd en ben ik ook met hormonen gestart, en heb verdere onderzoeken laten doen naar mijn intersex conditie. Zoals je al hebt uitgelegd, moet je precies kunnen vertellen hoe transgender je bent, en iemand als mij valt hier dus snel door weg.

    Nu ben ik weer terug in Nederland, en ben ik weer als man gaan leven. Het voelde namelijk vernederend om maar steeds mijn situatie te moeten uitleggen aan een nieuwe werkgever, er staat immers nog steeds een M op mijn paspoort en in de BRP, wat ik niet zo makkelijk kan laten veranderen. Dit was in het buitenland geen probleem, omdat ik mijn Amerikaanse rijbewijs kon gebruiken als vorm van ID en daar kon ik wel de juiste naam en geslacht op krijgen zonder veel moeite.

    Ik ben heel erg moe van steeds van het kastje naar de muur te worden gestuurd in Nederland hiermee. Ik heb voorheen al zo’n 6 jaar als vrouw geleefd, en ik heb ook haast niks nodig, een diagnose waarmee ik mijn geslacht op mijn paspoort kan aanpassen en hormonen zodat ik het niet steeds zelf hoef te doen.

    Ik heb een aantal vragen:

    1. Ik wil als vrouw leven, is het mogelijk om op korte termijn ergens hulp te kunnen krijgen om dit ook op mijn ID aan te laten passen?
    2. Is het voor mij alsnog mogelijk om hormonen te krijgen? Ik heb jaren lang “hormoonloos” geleefd tijdens mijn pubertijd, wat serieuze schade aan mijn lichaam heeft gedaan, ik wil niet terug die situatie in en mijn voorraad aan hormonen die ik nu via de grijze markt moet kopen begint op te raken
    3. Aanvulling op vraag #1, ik ben er absoluut zeker van dat ik een vrouw ben, ik heb immers ook vrouwelijke geslachtsdelen, is het mogelijk voor mij om niet op een wachtlijst hoeven staan? Het voelt raar om op dezelfde wachtlijst te staan als bijvoorbeeld een transgender persoon die nog twijfelt.
    4. Hoe zie jij passabiliteit in Nederland? Zelf ben ik heel erg bang dat ik niet als vrouw wordt gezien, word jij als vrouw behandeld? En heb jij hier nare ervaringen mee gehad? Ik snap dat wij hier een getraind oog voor hebben maar letten Nederlanders hier veel op?

37. Hoe denk je over de positie van cis vrouwen ten opzichte van trans vrouwen in de sport? Testosteron is one hell of a drug.

38. Ok, totaal random vraag die ik laatst probeerde te googlen en geen antwoord op kon vinden. Laat ik hem hier stellen, als heeft het totaal niks met jou als persoon te maken.. In het Engels worden pronouns vaak aangeduid met she/her/hers of he/him/his.

    Ik snap de logica niet achter de hele reeks she/her/hers. Waarom ‘moet’ het rijtje subject/object/possessive zijn? Waarom niet gewoon:

    Pronouns: She

    Als iemand namelijk een ‘gemengde’ vorm (vage verwoording, hopelijk snap je me) van pronouns gebruikt wordt het rijtje namelijk She/They, He/They, She/He/They; ‘gewoon’ alleen de subject zonder object/possesive, allemaal logisch. Vandaar mijn vraag, waarom niet gewoon:

    Pronouns: She

    Pronouns: They

    Pronouns: She/He

    Pronouns: She/They

    etc.

    Waar komt de He/Him/His constructie vandaan?

39. Ik heb een vraag, hoeveel genders zijn er

40. Allereerst: hulde voor deze AMA.

    Een vriendin van ondergetekende is pas begonnen aan haar transitie naar vrouw. Voor mij persoonlijk is het vrij simpel, vanaf het moment dat ze het heeft aangekondigd heb ik haar gefeliciteerd met haar beslissing en heb ik die switch gemaakt.

    Merk dat ze wel worstelt met mensen om zich heen. In haar familie zijn er een paar die het blijkbaar moeilijk vinden en bij haar in de buurt wonen er ook een aantal bladharken. Op wat voor manier zou ik haar verder nog kunnen ondersteunen? Wat kan ik aanbieden en wat beter niet, wat jou betreft?

41. Hoe zou je reageren in een gesprek waarbij vrouwenkwesties ter sprake komen die niet van toepassing zijn op trans vrouwen? E.g. iemand noemt dat vrouwen vaak chocolade eten om te helpen met de menstruatie. Zou je je om iets dergelijks gekwets voelen omdat het voor jou als trans vrouw niet van toepassing is terwijl het woord ‘vrouw’ gebruikt wordt? (Ikzelf snap niet helemaal waarom er niet verschillende termen zijn voor vrouw als geslacht en vrouw als gender.)

    Vindt je het lastig te begrijpen als er cis vrouwen zijn die niet als hetzelfde gezien/behandeld willen worden als trans vrouwen vanwege de fysieke verschillen?

    (Ik kan soms wat uiterst ‘nuchter’ zijn, dus mocht ik zelf iets zeggen dat beledigend overkomt, weet dat het niet zo bedoeld is. 🙂)