Oh nee, de arme medewerkers van de belastingdienst die mensen tot armoede, zelfmoord, trauma en gescheiden worden van hun kinderen hebben geklaagd dat hun onrecht wordt aangedaan.
Hoe erg/s
Oh ja joh? Interessant. Vertel.
Oh nee…
Hoe erg, op een schaal van 0 tot 3100 kinderen die onterecht uit huis werden geplaatst, voel je je onrechtvaardig behandeld?
De waarheid doet pijn hè?
Dat de medewerkers vinden dat er gedramatiseerd word in de serie toont feilloos aan dat ze nog altijd geen idee hebben van wat ze mensen aan doen. Zij sluiten om vijf uur de deur en gaan lekker naar huis, de slachtoffers zitten 24/7 met de gevolgen.
Eindelijk is er aandacht voor de werkelijke slachtoffers van de toeslagenaffaire. /s
Hè, kutzooi. Heb ik net ‘s werelds kleinste viool uitgeleend.
Ze waren gewoon (op zijn best) ziek incapabel. En veel ervan boeide het ook exact niks.
Leuk hoe alles op AI geschoven wordt terwijl dat totaal het probleem niet was, het probleem waren ambtenaren die expliciete instructies negeerde en gewoon lekker deden waar ze zin in hadden. En hiermee veel werk bespaarden maar ook enorm veel mensen tot wanhoop brachten.
Begrijp me niet verkeerd, iedereen kan een fout maken, letterlijk iedereen. En bij sommige beroepen zijn de gevolgen van de fout groter. Dit was alleen op grote schaal dingen verkutten en er letterlijk gewoon geen fuck om geven, liegen (ook tegen rechters en de 2e kamer) en niks geven om de gevolgen.
Ik snap het wel. Ambtenaren hebben in de regel nauwelijks mogelijkheden om hun kant van het verhaal te vertellen. Contact met de media wordt zorgvuldig gereguleerd vanuit de top. De politiek – die uiteindelijk verantwoordelijk is voor het handelen van ambtenaren – ziet er vaak met in om hun werknemers te offeren dan de hand in eigen boezem te steken. En dan bedoel ik zowel de bewindspersonen als de volksvertegenwoordiging.
EDIT: En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat ambtenaren niet in kunnen gaan op zaken die tot op individuen zijn te herleiden, vanwege de privacy van de betrokkenen.
Slechte ontwikkeling, want waarom zouden mensen nog voor de overheid willen werken als de organisatie als inherent slecht wordt weggezet, en de politiek geen rugdekking geeft?
Ik zal niet zeggen dat medewerkers van de belastingdienst geen enkele blaam treft, maar de medewerkers er de schuld van geven voelt ergens ook wel raar.
Ik heb op werk ook wel eens dingen moeten die doen waarvan ik dacht “Hhmm… Zou het niet doen als ik geen rekeningen hoefde te betalen.”. Niet van deze magnitude maar toch.
Kut aanstellers
Awww!
Er was dus geen muur opgetrokken voor gedupeerden (toen fraudeurs, aldus de afdeling) en voor advocaten en hulpverleners zodat 10 jaar lang (!) niemand informatie kreeg over de betroffen dossiers?
Zij kregen door puur toeval nooit antwoord op vragen wat er mis is met hun gegevens? Én per puur toeval kregen zij geen kans om inhoudelijk in bezwaar te gaan en hun recht te bewijzen?
Deze dossiers waren nooit massaal geheel onleesbaar gemaakt, toen de afdeling ze vrij MOEST geven? Oh, het was vast per ongeluk.
Of is dit allemaal niet gebeurt? Of met louter goede bedoelingen?
Nee, er stond een kruisje bij de namen van de gedupeerden en iedereen, zelfs de telefonisten wisten ervan en mochten geen informatie verstrekken.
Ik weet niet precies hoe het zit maar zijn de mensen (overheid/belastingdienst) die deze beslissingen toendertijd hebben genomen al aangesproken/ontslagen/terecht gesteld?
Het kan niet zo zijn dat we simpelweg alleen de medewerkers aankijken. Veelal zijn waarschijnlijk inmiddels ook al bij een andere instelling aan het werk? Maar mensen, idd, neem je verantwoordelijkheid, kijk niet alleen naar jezelf maar ook naar de (echte) gedupeerden.
Ach gut wat naar voor ze, echt traumatiserend moet het zijn om dit zo te moeten herbeleven.
Ik vind het heel moeilijk om medelijden te hebben met de medewerkers van de Belastingdienst die “onrecht is aangedaan”.
Wat een tuig is dat
En dán moeten ze zich voorstellen dat ze daarbij hun kinderen kwijt zijn én in de schulden zitten. Dan komt het bij de werkelijkheid
Even los van de hoe de echte toeslagenaffaire een drama was (en nog steeds is). Er staat vrij duidelijk een disclaimer bij het begin van de serie dat het een gedramatiseerde weergave is van de werkelijkheid. Het is immers een televisieserie.
Het geeft naar mijn idee wel een goed beeld over hoe erg deze toeslagenaffaire is. Echter vind ik het gek om te zien dat medewerkers van de belastingdienst zo’n (gedramatiseerde) weergave dan onrechtmatig vinden.
17 comments
Oh nee, de arme medewerkers van de belastingdienst die mensen tot armoede, zelfmoord, trauma en gescheiden worden van hun kinderen hebben geklaagd dat hun onrecht wordt aangedaan.
Hoe erg/s
Oh ja joh? Interessant. Vertel.
Oh nee…
Hoe erg, op een schaal van 0 tot 3100 kinderen die onterecht uit huis werden geplaatst, voel je je onrechtvaardig behandeld?
De waarheid doet pijn hè?
Dat de medewerkers vinden dat er gedramatiseerd word in de serie toont feilloos aan dat ze nog altijd geen idee hebben van wat ze mensen aan doen. Zij sluiten om vijf uur de deur en gaan lekker naar huis, de slachtoffers zitten 24/7 met de gevolgen.
Eindelijk is er aandacht voor de werkelijke slachtoffers van de toeslagenaffaire. /s
Hè, kutzooi. Heb ik net ‘s werelds kleinste viool uitgeleend.
Ze waren gewoon (op zijn best) ziek incapabel. En veel ervan boeide het ook exact niks.
Leuk hoe alles op AI geschoven wordt terwijl dat totaal het probleem niet was, het probleem waren ambtenaren die expliciete instructies negeerde en gewoon lekker deden waar ze zin in hadden. En hiermee veel werk bespaarden maar ook enorm veel mensen tot wanhoop brachten.
Begrijp me niet verkeerd, iedereen kan een fout maken, letterlijk iedereen. En bij sommige beroepen zijn de gevolgen van de fout groter. Dit was alleen op grote schaal dingen verkutten en er letterlijk gewoon geen fuck om geven, liegen (ook tegen rechters en de 2e kamer) en niks geven om de gevolgen.
Ik snap het wel. Ambtenaren hebben in de regel nauwelijks mogelijkheden om hun kant van het verhaal te vertellen. Contact met de media wordt zorgvuldig gereguleerd vanuit de top. De politiek – die uiteindelijk verantwoordelijk is voor het handelen van ambtenaren – ziet er vaak met in om hun werknemers te offeren dan de hand in eigen boezem te steken. En dan bedoel ik zowel de bewindspersonen als de volksvertegenwoordiging.
EDIT: En dan heb ik het nog niet eens over het feit dat ambtenaren niet in kunnen gaan op zaken die tot op individuen zijn te herleiden, vanwege de privacy van de betrokkenen.
Slechte ontwikkeling, want waarom zouden mensen nog voor de overheid willen werken als de organisatie als inherent slecht wordt weggezet, en de politiek geen rugdekking geeft?
Ik zal niet zeggen dat medewerkers van de belastingdienst geen enkele blaam treft, maar de medewerkers er de schuld van geven voelt ergens ook wel raar.
Ik heb op werk ook wel eens dingen moeten die doen waarvan ik dacht “Hhmm… Zou het niet doen als ik geen rekeningen hoefde te betalen.”. Niet van deze magnitude maar toch.
Kut aanstellers
Awww!
Er was dus geen muur opgetrokken voor gedupeerden (toen fraudeurs, aldus de afdeling) en voor advocaten en hulpverleners zodat 10 jaar lang (!) niemand informatie kreeg over de betroffen dossiers?
Zij kregen door puur toeval nooit antwoord op vragen wat er mis is met hun gegevens? Én per puur toeval kregen zij geen kans om inhoudelijk in bezwaar te gaan en hun recht te bewijzen?
Deze dossiers waren nooit massaal geheel onleesbaar gemaakt, toen de afdeling ze vrij MOEST geven? Oh, het was vast per ongeluk.
Of is dit allemaal niet gebeurt? Of met louter goede bedoelingen?
Nee, er stond een kruisje bij de namen van de gedupeerden en iedereen, zelfs de telefonisten wisten ervan en mochten geen informatie verstrekken.
Ik weet niet precies hoe het zit maar zijn de mensen (overheid/belastingdienst) die deze beslissingen toendertijd hebben genomen al aangesproken/ontslagen/terecht gesteld?
Het kan niet zo zijn dat we simpelweg alleen de medewerkers aankijken. Veelal zijn waarschijnlijk inmiddels ook al bij een andere instelling aan het werk? Maar mensen, idd, neem je verantwoordelijkheid, kijk niet alleen naar jezelf maar ook naar de (echte) gedupeerden.
Ach gut wat naar voor ze, echt traumatiserend moet het zijn om dit zo te moeten herbeleven.
Ik vind het heel moeilijk om medelijden te hebben met de medewerkers van de Belastingdienst die “onrecht is aangedaan”.
Wat een tuig is dat
En dán moeten ze zich voorstellen dat ze daarbij hun kinderen kwijt zijn én in de schulden zitten. Dan komt het bij de werkelijkheid
Even los van de hoe de echte toeslagenaffaire een drama was (en nog steeds is). Er staat vrij duidelijk een disclaimer bij het begin van de serie dat het een gedramatiseerde weergave is van de werkelijkheid. Het is immers een televisieserie.
Het geeft naar mijn idee wel een goed beeld over hoe erg deze toeslagenaffaire is. Echter vind ik het gek om te zien dat medewerkers van de belastingdienst zo’n (gedramatiseerde) weergave dan onrechtmatig vinden.
Comments are closed.