Volkskrant: Huilend zorgpersoneel, verwaarloosde ouderen – betrokkenen over de misstanden in een ‘mensonterend’ verpleeghuis in Amsterdam

by Greenss

6 comments

  2. Heftig om te lezen. Ik werk zelf in een zorgcentrum, waar we ook onderbezetting hebben.
    De meest heftige dingen die beschreven worden herken ik gelukkig niet. Maar ik zou me het wel voor kunnen stellen, dat het zou kunnen gebeuren in zo’n setting.

    Bij ons zijn alle afdelingen opgezet als groepen, met woonkamers. Mensen eten samen, en drinken samen koffie. Kijken samen televisie. In een sociaal isolement en op bed blijven liggen komt niet veel voor. 

    Overigens krijgen wij veel klachten van familie. Die vinden het belachelijk dat pa of ma geen eigen appartement heeft, en alleen een slaapkamer. Ja, dat gaat dus niet met het weinige aantal personeel dat er is. De ouderen zelf vinden het wel best. 
    Graag wil familie daarnaast dat er elke dag fysio en een arts langs komt. Maar dat is vaak helemaal niet nodig elke dag, de verpleegkundigen zijn heel kundig. Ook daar vrij veel klachten en gesprekken.

    Er is bij ons ook wel eens gebeurt dat mensen de halve nacht op de grond liggen. Er is niemand meer om, zoals vroeger, standaard een ronde te lopen. Dat is ontzettend naar, gelukkig drukken de meesten dan wel op de noodknop.
    Ook schrikken bezoekers vaak dat er niets gedaan wordt aan ouderen die om hulp roepen. Dat ziet er heel pijnlijk en verwaarlozen uit, terwijl de realiteit is dat die mevrouw dat 18 uur per dag doet, dag in dag uit. Daar kan het personeel dan ook niet zo veel mee.

    Er is bij ons niet standaard een arts aanwezig. Als er iets is, worden mensen gewoon opgehaald met de ambulance an nagekeken in het ziekenhuis even verderop. Dat komt regelmatig voor.

    Heel vervelend om te lezen, het heeft er flink ingehakt bij de getroffen familie.

  3. Wat een treurigheid. Met alle tekorten op dit gebied vraag ik mij wel af hoe dit houdbaar is, en op welk punt het eigenlijk weer neerkomt op de familie zelf die de zorg grotendeels moet gaan uitvoeren voor de ouderen.

  4. >De verpleeghuismanager is volgens bronnen vooral bezig met cijfers: het verzuim moet omlaag, kosten moeten omlaag. **‘Bij klachten wordt meteen naar de mensen aan het bed gewezen’,** zegt een zorgverlener. ‘Iedereen staat hier stijf van de stress. Er heerst een angstcultuur. Bijna niemand durft zich openlijk uit te spreken. Maar als je mensen zo onder druk zet, dan kunnen ze onmogelijk goed functioneren.’

    Even later:

    >Bestuursvoorzitter Schmidt zegt dat op de Ottho Heldring situaties waren die hij ‘ongewenst’ en ‘onverantwoord’ vindt. ‘Het is absoluut helder dat er te veel dingen misgaan.’ Hij verklaart dit door managementwisselingen, door **mensen die zich ‘te laagdrempelig ziekmelden’** en door de ‘superingewikkelde arbeidsmarkt’.

    Ik word hier zo vreselijk moe van.

  6. Resultaat van 13 jaar centrum-rechts beleid. We zijn pas een half jaar bezig met extreem rechts, maar wees gerust, de zon gaat weer schijnen. 

Comments are closed.