“The major problem—one of the major problems, for there are several—one of the many major problems with governing people is that of whom you get to do it; or rather of who manages to get people to let them do it to them.
To summarize: it is a well-known fact that those people who must want to rule people are, ipso facto, those least suited to do it.
To summarize the summary: anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.”
― Douglas Adams, The Restaurant at the End of the Universe (1980)
In The Republic, suggereert Plato al dat goede leiders er niet zitten voor zichzelf. Dus dit fenomeen is al 24 eeuw bekend.
“De baan gaat daardoor vaak naar verbaal sterke, charismatische mensen, die al dan niet dezelfde hobby hebben als de beoordelaar – er is immers ‘een klik’ of zoiets.”
Hier kan ik me erg in vinden, fijn om een keer terug te lezendat andere er ook zo over denken. Maar verander dit maar eens. Old boys netwerk is real. En ze gaan zichzelf echt niet wegwerken. En daarnaast speelt het volgende ook mee https://www.reddit.com/r/memes/comments/s8k8to/society/
Als ik bij mijn huidige werk kijk zijn de managers wel oke. Maar als er naar de globaal grote leiders gekeken wordt is het echt een drama.
Bij dit soort koppen stel ik me altijd voor dat het voortkomt uit officedrama op de redactie.
TIL dat de uitspraak “Een paard maakt nog geen goede ruiter” van Sacchi kwam, en niet van Co Adriaanse.
Ik ben baas tegen wil en dank. Ik vind veel van mijn werk leuk, maar ik vind mijn leidinggevende taken vreselijk. Mijn collega’s zijn tevreden met mijn werk als hun leidinggevende (ik ben ook nogal een zacht ei die iedereen lekker zijn gang laat gaan), maar ik heb het er maar bijgekregen en haat het. Het is vreselijk om bezig te moeten zijn met ontwikkelplannen, ziekteregistratie en allerhande sociale dingetjes die mensen op prijs stellen. Ik wil met koers en beleid aan de slag, niet mensen aansturen. Gelukkig is het leiding geven maar iets van 15% van mijn werk, mijn collega’s redden zichzelf prima. Maar ik zou veel liever iemand anders naast mij hebben die het aansturen doet, en de beslissingen aan mij over laat.
Anyway, voordat het teveel ‘lief dagboek’ wordt: wat ik wil zeggen is dat geschiktheid om leiding te geven ook gewoon intrinsiek in je moet zitten en dat dat niet de mensen zijn die ook altijd excelleren op de inhoudelijke kant van het werk. Maar als je hogerop komt, dan krijg je dat leidinggeven er vaak gewoon bij. En mensen die goed zijn in leiding geven, zijn niet per se goed in zaken als beleidsmatig denken. In mijn ervaring zijn veel leidinggevende functies ook de functies die koers en richting moeten bepalen. Maar die twee dingen zijn helemaal geen complementaire vaardigheden.
5 comments
“The major problem—one of the major problems, for there are several—one of the many major problems with governing people is that of whom you get to do it; or rather of who manages to get people to let them do it to them.
To summarize: it is a well-known fact that those people who must want to rule people are, ipso facto, those least suited to do it.
To summarize the summary: anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.”
― Douglas Adams, The Restaurant at the End of the Universe (1980)
In The Republic, suggereert Plato al dat goede leiders er niet zitten voor zichzelf. Dus dit fenomeen is al 24 eeuw bekend.
“De baan gaat daardoor vaak naar verbaal sterke, charismatische mensen, die al dan niet dezelfde hobby hebben als de beoordelaar – er is immers ‘een klik’ of zoiets.”
Hier kan ik me erg in vinden, fijn om een keer terug te lezendat andere er ook zo over denken. Maar verander dit maar eens. Old boys netwerk is real. En ze gaan zichzelf echt niet wegwerken. En daarnaast speelt het volgende ook mee https://www.reddit.com/r/memes/comments/s8k8to/society/
Als ik bij mijn huidige werk kijk zijn de managers wel oke. Maar als er naar de globaal grote leiders gekeken wordt is het echt een drama.
Bij dit soort koppen stel ik me altijd voor dat het voortkomt uit officedrama op de redactie.
TIL dat de uitspraak “Een paard maakt nog geen goede ruiter” van Sacchi kwam, en niet van Co Adriaanse.
Ik ben baas tegen wil en dank. Ik vind veel van mijn werk leuk, maar ik vind mijn leidinggevende taken vreselijk. Mijn collega’s zijn tevreden met mijn werk als hun leidinggevende (ik ben ook nogal een zacht ei die iedereen lekker zijn gang laat gaan), maar ik heb het er maar bijgekregen en haat het. Het is vreselijk om bezig te moeten zijn met ontwikkelplannen, ziekteregistratie en allerhande sociale dingetjes die mensen op prijs stellen. Ik wil met koers en beleid aan de slag, niet mensen aansturen. Gelukkig is het leiding geven maar iets van 15% van mijn werk, mijn collega’s redden zichzelf prima. Maar ik zou veel liever iemand anders naast mij hebben die het aansturen doet, en de beslissingen aan mij over laat.
Anyway, voordat het teveel ‘lief dagboek’ wordt: wat ik wil zeggen is dat geschiktheid om leiding te geven ook gewoon intrinsiek in je moet zitten en dat dat niet de mensen zijn die ook altijd excelleren op de inhoudelijke kant van het werk. Maar als je hogerop komt, dan krijg je dat leidinggeven er vaak gewoon bij. En mensen die goed zijn in leiding geven, zijn niet per se goed in zaken als beleidsmatig denken. In mijn ervaring zijn veel leidinggevende functies ook de functies die koers en richting moeten bepalen. Maar die twee dingen zijn helemaal geen complementaire vaardigheden.
Comments are closed.