Er is in Nederland voor vrijwel alles wel een meldpunt. En melden mag natuurlijk anoniem. Met veel van die meldingen gebeurt niets concreets, maar ze komen wel in allerlei datasystemen terecht.
Kim van Keken
​
Nederland is niet alleen dol op klikken, maar is er ook zeer bedreven in. Overal is een meldpunt voor. Voor de clandestiene dakkapel van je buurman. Voor de gepensioneerde buurtbewoner die illegaal de eendjes voert. Voor de zwerver die bedelt op de plaatsen waar een bedelverbod geldt. En voor de bijstandsmoeder die soms ondergronds een tas boodschappen krijgt van een familielid.
Het kost maar een telefoontje om ze bij de overheid aan te geven. Een brief schrijven kan ook. De klikker kan volstrekt anoniem blijven. ‘Het is dan wel belangrijk dat u alles doorgeeft wat u weet of vermoedt’, meldt het Meldpunt Bijstandsfraude Amsterdam. ‘Het meldpunt kan u als anonieme melder immers niet meer benaderen voor aanvullende informatie of vragen.’
Valse aangifte is strafbaar, maar niet als je anoniem bent. In Nederland Klikland wordt de naamloze tipgever volledig beschermd, niet degene waarover mogelijk vals wordt gemeld. Het doorgeven van meldingen is ook een verdienmodel. Zo verkoopt de publiek-private, en zeer populaire, kliklijn Meld Misdaad Anoniem (M.) meldingen aan de politie, gemeenten, energieleveranciers en de Belastingdienst.
Deze zogeheten partners betalen jaarlijks als abonnee en per melding. Dus stel, je wil je ex dwarszitten, dan kun je anoniem melden dat hij of zij een wietzolder heeft. De kliklijn M. beoordeelt de melding en verkoopt haar aan de politie. Maar óók aan de energieleverancier (illegaal afgetapte stroom), de verzekeraar (fraude), de Belastingdienst (zwart geld) én de gemeente (die drugspanden wil sluiten). Volgens M. levert de kliklijn slechts een stukje van de puzzel, de ‘partners’ moeten de rest oplossen.
Met veel van die gekochte meldingen gebeurt vrijwel niets, maar ze komen wél in een datasysteem te staan. Ook al weet iedereen dat anoniem meldingen valse aangiften uitlokken. In 2018 bleek uit onderzoek van De Groene Amsterdammer, dat iedere gemeente op z’n eigen manier met deze privacygevoelige gegevens omgaat. Eindhoven bewaart de gekochte anonieme tips twee jaar. Dongen drie maanden. Tilburg, Utrecht en Den Bosch vijf jaar en Rotterdam ‘niet langer dan noodzakelijk’.
En zo kan dankzij deze handel in geruchten de ex, zonder het te weten, járen in meerdere systemen staan met het valse vinkje ‘wietzolder’ achter de naam. De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) zag het probleem destijds niet zo. Daarom verbaast de geschokte reactie van voorzitter Aleid Wolfsen over de resultaten van een onderzoek naar de zogeheten Fraude Signalering Voorziening van de Belastingdienst dat de AP bracht vorige week naar buiten bracht. Een kwart miljoen mensen bleken – vaak onterecht – op fraudelijsten te staan zónder dat zij dit wisten. En veel te lang ook. Ze konden zich niet verweren. ‘Zo ontstond een gat in de rechtsbescherming. Veroorzaakt door de overheid, nota bene!’
Op de illegale zwarte lijst stond van alles. Een, verder niet uitgezochte, melding van Meld Misdaad Anoniem was al voldoende om als fraudeur door het leven te gaan. ‘Laat het nog even goed doordringen’, zei Wolfsen, ‘een zwarte lijst met een kwart miljoen mensen, in de vorm van een vergaarbak, van rijp en groen door elkaar, van feiten en vermoedens, van goedbedoelde meldingen tot wraakacties – en dan ook nog eens slechts beveiligd.’
Het lijkt alleen een probleem van de Belastingdienst. Maar veel gemeenten slaan dus ook anonieme meldingen ergens op. Op de site van uitkeringsinstantie het UWV staat een zeer uitgebreide handleiding hoe je anoniem iemand van frauderen kunt beschuldigen. Bij de SVB kun je je gepensioneerde buren het leven zuur maken door ze anoniem te verraden. Bij alle zorgverzekeraars kun je die vervelende oom betichten van gesjoemel. Anoniem uiteraard. De lijst is eindeloos.
Anoniem melden veroorzaakt vooral wantrouwen tussen burgers onderling. Terwijl de datafetisjistische overheid volop profiteert van de burger die zelf de data anoniem geeft. Het is merkwaardig dat in Nederland nauwelijks een debat over anoniem klikken wordt gevoerd.
De straatlantaren bij mijn buurman knipperde al een tijdje. Toen gingen wij grappen maken over wietplantages en verdachte zwarte bestelbusjes. Nu mijn slaapkamerverlichting een bewegingssensor heeft vind ik dat niet zo grappig meer.
> Het resultaat van ons onderzoek: allemaal betalen ze een vast bedrag per jaar, alleen verschillen die abonnementsgelden nogal. Hellevoetsluis rekent tweeduizend euro af, Den Helder duizend en Den Bosch twaalfhonderd. Daarnaast nemen ze allemaal meldingen af. Ook hier variëren de tarieven opvallend. Amsterdam betaalt bijvoorbeeld 47,50 euro per melding, maar Utrecht 22,50. Ook de gemeente Tilburg zit in dat lage tarief; de stad kocht in 2017 424 meldingen en betaalde er in totaal 10.125 euro voor, exclusief btw.
Uit een ander artikel van de schrijfster van een paar jaar eerder mocht je willen weten voor hoeveel die meldingen gekocht worden.
In mijn vorige huis heeft *iemand* in de buurt een anonieme melding gemaakt bij Veilig Thuis dat ik mijn kinderen verwaarloos en enkel tegen ze schreeuw.
Geen enkele aanleiding toe geweest buiten het feit om dat ik een HARDE STEM heb omdat ik half doof ben (met in dove oor ook nog eens 7 tonen tinnitus van +/-70 DB).
Ook woonden er om ons heen tal van gezinnen waar de hele dag door echt ruzie was, misschien dat dit voor verwarring gezorgd heeft met hoe dicht we allemaal op elkaar woonden maar ik kan je verzekeren, mijn kotters zijn mijn buddies voor het leven.
Het komt erop neer dat ik MAANDEN heb gewacht om de kans te krijgen om uiteindelijk mijn kant van het verhaal te vertellen, een kant als in, ik weet bijgod niet waar ze het over hebben.
Gelukkig heeft het verder geen directe gevolgen gehad buiten het feit om dat ik sterk aan mezelf ben gaan twijfelen, op elke tel ben gaan letten met wat dan ook en me maanden gigantisch kut heb gevoelt dat de button *beste vader* op vaderdag me eigenlijk meer in janken deed uitbarsten dat het me trots maakte.
De hele buurt claimde er niks van te begrijpen en nooit heeft iemand toegegeven de melding te hebben gedaan, maar ik heb ook nooit zin gehad in een heksenjacht.
Weggaan uit die t̶o̶k̶k̶i̶e̶ ̶volksbuurt is 1 van de beste dingen geweest die wij als gezin hebben gedaan want ik weet zeker dat iedereen gewoon doodongelukkig is in die buurt en het is makkelijker om over andere te zeiken dan iets aan je eigen geluk te doen.
Alsjeblieft, maak nooit een melding als deze zonder zelf eerst pols hoogte te nemen want ik kan me voorstellen dat een KUTMELDING als dit gezinnen letterlijk kapot kan maken.
Het heeft mij enkel geleerd me gewoon echt niet meer met anders mans zaken te bemoeien, je bereikt er weinig tot niks mee.
Schandalig doch écht niet verbazend. Laten we de oorlog niet vergeten waar Nederland, van alle bezette landen, al kampioen joden verklikken was. Het zit blijkbaar in de aard van het beestje. De bezetter wist dit al en speelde hier handig op in.
Jezus 🤦♀️.
Niet normaal dat je met zo’n weinig werk het leven van een ander echt heel zuur kan maken. En dat dus ook zonder een geldige aanleiding.
Dit kapotte systeem moet echt de schop op. De beveiliging van de gegevens is dus slecht, en de kans is dus ook heel groot dat je door instanties benadeeld wordt om niks. Wat een verschrikking.
7 comments
Er is in Nederland voor vrijwel alles wel een meldpunt. En melden mag natuurlijk anoniem. Met veel van die meldingen gebeurt niets concreets, maar ze komen wel in allerlei datasystemen terecht.
Kim van Keken
​
Nederland is niet alleen dol op klikken, maar is er ook zeer bedreven in. Overal is een meldpunt voor. Voor de clandestiene dakkapel van je buurman. Voor de gepensioneerde buurtbewoner die illegaal de eendjes voert. Voor de zwerver die bedelt op de plaatsen waar een bedelverbod geldt. En voor de bijstandsmoeder die soms ondergronds een tas boodschappen krijgt van een familielid.
Het kost maar een telefoontje om ze bij de overheid aan te geven. Een brief schrijven kan ook. De klikker kan volstrekt anoniem blijven. ‘Het is dan wel belangrijk dat u alles doorgeeft wat u weet of vermoedt’, meldt het Meldpunt Bijstandsfraude Amsterdam. ‘Het meldpunt kan u als anonieme melder immers niet meer benaderen voor aanvullende informatie of vragen.’
Valse aangifte is strafbaar, maar niet als je anoniem bent. In Nederland Klikland wordt de naamloze tipgever volledig beschermd, niet degene waarover mogelijk vals wordt gemeld. Het doorgeven van meldingen is ook een verdienmodel. Zo verkoopt de publiek-private, en zeer populaire, kliklijn Meld Misdaad Anoniem (M.) meldingen aan de politie, gemeenten, energieleveranciers en de Belastingdienst.
Deze zogeheten partners betalen jaarlijks als abonnee en per melding. Dus stel, je wil je ex dwarszitten, dan kun je anoniem melden dat hij of zij een wietzolder heeft. De kliklijn M. beoordeelt de melding en verkoopt haar aan de politie. Maar óók aan de energieleverancier (illegaal afgetapte stroom), de verzekeraar (fraude), de Belastingdienst (zwart geld) én de gemeente (die drugspanden wil sluiten). Volgens M. levert de kliklijn slechts een stukje van de puzzel, de ‘partners’ moeten de rest oplossen.
Met veel van die gekochte meldingen gebeurt vrijwel niets, maar ze komen wél in een datasysteem te staan. Ook al weet iedereen dat anoniem meldingen valse aangiften uitlokken. In 2018 bleek uit onderzoek van De Groene Amsterdammer, dat iedere gemeente op z’n eigen manier met deze privacygevoelige gegevens omgaat. Eindhoven bewaart de gekochte anonieme tips twee jaar. Dongen drie maanden. Tilburg, Utrecht en Den Bosch vijf jaar en Rotterdam ‘niet langer dan noodzakelijk’.
En zo kan dankzij deze handel in geruchten de ex, zonder het te weten, járen in meerdere systemen staan met het valse vinkje ‘wietzolder’ achter de naam. De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) zag het probleem destijds niet zo. Daarom verbaast de geschokte reactie van voorzitter Aleid Wolfsen over de resultaten van een onderzoek naar de zogeheten Fraude Signalering Voorziening van de Belastingdienst dat de AP bracht vorige week naar buiten bracht. Een kwart miljoen mensen bleken – vaak onterecht – op fraudelijsten te staan zónder dat zij dit wisten. En veel te lang ook. Ze konden zich niet verweren. ‘Zo ontstond een gat in de rechtsbescherming. Veroorzaakt door de overheid, nota bene!’
Op de illegale zwarte lijst stond van alles. Een, verder niet uitgezochte, melding van Meld Misdaad Anoniem was al voldoende om als fraudeur door het leven te gaan. ‘Laat het nog even goed doordringen’, zei Wolfsen, ‘een zwarte lijst met een kwart miljoen mensen, in de vorm van een vergaarbak, van rijp en groen door elkaar, van feiten en vermoedens, van goedbedoelde meldingen tot wraakacties – en dan ook nog eens slechts beveiligd.’
Het lijkt alleen een probleem van de Belastingdienst. Maar veel gemeenten slaan dus ook anonieme meldingen ergens op. Op de site van uitkeringsinstantie het UWV staat een zeer uitgebreide handleiding hoe je anoniem iemand van frauderen kunt beschuldigen. Bij de SVB kun je je gepensioneerde buren het leven zuur maken door ze anoniem te verraden. Bij alle zorgverzekeraars kun je die vervelende oom betichten van gesjoemel. Anoniem uiteraard. De lijst is eindeloos.
Anoniem melden veroorzaakt vooral wantrouwen tussen burgers onderling. Terwijl de datafetisjistische overheid volop profiteert van de burger die zelf de data anoniem geeft. Het is merkwaardig dat in Nederland nauwelijks een debat over anoniem klikken wordt gevoerd.
De straatlantaren bij mijn buurman knipperde al een tijdje. Toen gingen wij grappen maken over wietplantages en verdachte zwarte bestelbusjes. Nu mijn slaapkamerverlichting een bewegingssensor heeft vind ik dat niet zo grappig meer.
> Het resultaat van ons onderzoek: allemaal betalen ze een vast bedrag per jaar, alleen verschillen die abonnementsgelden nogal. Hellevoetsluis rekent tweeduizend euro af, Den Helder duizend en Den Bosch twaalfhonderd. Daarnaast nemen ze allemaal meldingen af. Ook hier variëren de tarieven opvallend. Amsterdam betaalt bijvoorbeeld 47,50 euro per melding, maar Utrecht 22,50. Ook de gemeente Tilburg zit in dat lage tarief; de stad kocht in 2017 424 meldingen en betaalde er in totaal 10.125 euro voor, exclusief btw.
Uit een ander artikel van de schrijfster van een paar jaar eerder mocht je willen weten voor hoeveel die meldingen gekocht worden.
In mijn vorige huis heeft *iemand* in de buurt een anonieme melding gemaakt bij Veilig Thuis dat ik mijn kinderen verwaarloos en enkel tegen ze schreeuw.
Geen enkele aanleiding toe geweest buiten het feit om dat ik een HARDE STEM heb omdat ik half doof ben (met in dove oor ook nog eens 7 tonen tinnitus van +/-70 DB).
Ook woonden er om ons heen tal van gezinnen waar de hele dag door echt ruzie was, misschien dat dit voor verwarring gezorgd heeft met hoe dicht we allemaal op elkaar woonden maar ik kan je verzekeren, mijn kotters zijn mijn buddies voor het leven.
Het komt erop neer dat ik MAANDEN heb gewacht om de kans te krijgen om uiteindelijk mijn kant van het verhaal te vertellen, een kant als in, ik weet bijgod niet waar ze het over hebben.
Gelukkig heeft het verder geen directe gevolgen gehad buiten het feit om dat ik sterk aan mezelf ben gaan twijfelen, op elke tel ben gaan letten met wat dan ook en me maanden gigantisch kut heb gevoelt dat de button *beste vader* op vaderdag me eigenlijk meer in janken deed uitbarsten dat het me trots maakte.
De hele buurt claimde er niks van te begrijpen en nooit heeft iemand toegegeven de melding te hebben gedaan, maar ik heb ook nooit zin gehad in een heksenjacht.
Weggaan uit die t̶o̶k̶k̶i̶e̶ ̶volksbuurt is 1 van de beste dingen geweest die wij als gezin hebben gedaan want ik weet zeker dat iedereen gewoon doodongelukkig is in die buurt en het is makkelijker om over andere te zeiken dan iets aan je eigen geluk te doen.
Alsjeblieft, maak nooit een melding als deze zonder zelf eerst pols hoogte te nemen want ik kan me voorstellen dat een KUTMELDING als dit gezinnen letterlijk kapot kan maken.
Het heeft mij enkel geleerd me gewoon echt niet meer met anders mans zaken te bemoeien, je bereikt er weinig tot niks mee.
Schandalig doch écht niet verbazend. Laten we de oorlog niet vergeten waar Nederland, van alle bezette landen, al kampioen joden verklikken was. Het zit blijkbaar in de aard van het beestje. De bezetter wist dit al en speelde hier handig op in.
Jezus 🤦♀️.
Niet normaal dat je met zo’n weinig werk het leven van een ander echt heel zuur kan maken. En dat dus ook zonder een geldige aanleiding.
Dit kapotte systeem moet echt de schop op. De beveiliging van de gegevens is dus slecht, en de kans is dus ook heel groot dat je door instanties benadeeld wordt om niks. Wat een verschrikking.