Wat een gaaf land! De afgelopen regeringen hadden dit natuurlijk niet aan zien komen.
Als de fysieke gezondheidszorg de maximumcapaciteit dreigt te bereiken is het hele land in rep en roer, passen we ons leven acuut en op vergaande manieren aan en gaan we zelfs met z’n allen in lockdown.
Als de geestelijke gezondheidszorg de maximumcapaciteit dreigt te bereiken en de orthopsychiatrische en psychologische problematiek in toekomstige generaties alleen maar toeneemt, kijken we het wat opgelaten aan en zeggen we “balen zeg, dit is niet erg fraai”, terwijl er gelijktijdig gekeken wordt of er toch niet ergens een paar miljoen bezuinigd kan worden.
Ik heb een tijd geleden een commissie debat meegeken (was gelivestreamed).
En ik moest echt wel een paar traantjes laten als ik de verhalen hoorde over jeugdzorg vond het knap dat niet iedereen daar brak.
Kan alleen zeggen dat dit probleem groter is dan we denken en de fouten groote gevolgen hebben
dit leest meer als rechters die, net als bij de toeslagenaffaire, hun eigen straatje proberen schoon te vegen. Rechters zijn volwassen goed opgeleide personen, die volgens het artikel bewust uitspraken (met negatieve gevolgen voor kinderen en ouders) doen obv onvolledige en onjuiste informatie. Lekker rechtsysteem hebben we dan…
Het hele stelsel van het sociaal domein (in de huidige vorm) implodeert over 2, misschien 3 jaar.
U hoort het hier. Misschien niet als eerste, maar wel van mij.
> Die crisis mist zijn uitwerking niet in rechtbanken, waar wordt geoordeeld over bijvoorbeeld het onder toezicht stellen van kinderen, maar ook over uithuisplaatsingen. Zo nemen jeugdrechters soms beslissingen die ze eigenlijk niet passend vinden. ‘Gezien de verstopte keten kunnen ze niet anders’, zo is te lezen.
Hoe fout het ook zit in de keten, dat kunnen die rechters niet maken. Bij zo’n potentiëel heel schadelijke maatregel moet de richtlijn zijn: bij twijfel niet doen. Als er teveel werk is, laat organisaties als het Consultatiebureau en Veilig Thuis zich eens wat meer richten op de zware gevallen, en minder ouders lastig vallen vanwege vage signalen.
6 comments
Wat een gaaf land! De afgelopen regeringen hadden dit natuurlijk niet aan zien komen.
Als de fysieke gezondheidszorg de maximumcapaciteit dreigt te bereiken is het hele land in rep en roer, passen we ons leven acuut en op vergaande manieren aan en gaan we zelfs met z’n allen in lockdown.
Als de geestelijke gezondheidszorg de maximumcapaciteit dreigt te bereiken en de orthopsychiatrische en psychologische problematiek in toekomstige generaties alleen maar toeneemt, kijken we het wat opgelaten aan en zeggen we “balen zeg, dit is niet erg fraai”, terwijl er gelijktijdig gekeken wordt of er toch niet ergens een paar miljoen bezuinigd kan worden.
Ik heb een tijd geleden een commissie debat meegeken (was gelivestreamed).
En ik moest echt wel een paar traantjes laten als ik de verhalen hoorde over jeugdzorg vond het knap dat niet iedereen daar brak.
Kan alleen zeggen dat dit probleem groter is dan we denken en de fouten groote gevolgen hebben
dit leest meer als rechters die, net als bij de toeslagenaffaire, hun eigen straatje proberen schoon te vegen. Rechters zijn volwassen goed opgeleide personen, die volgens het artikel bewust uitspraken (met negatieve gevolgen voor kinderen en ouders) doen obv onvolledige en onjuiste informatie. Lekker rechtsysteem hebben we dan…
Het hele stelsel van het sociaal domein (in de huidige vorm) implodeert over 2, misschien 3 jaar.
U hoort het hier. Misschien niet als eerste, maar wel van mij.
> Die crisis mist zijn uitwerking niet in rechtbanken, waar wordt geoordeeld over bijvoorbeeld het onder toezicht stellen van kinderen, maar ook over uithuisplaatsingen. Zo nemen jeugdrechters soms beslissingen die ze eigenlijk niet passend vinden. ‘Gezien de verstopte keten kunnen ze niet anders’, zo is te lezen.
Hoe fout het ook zit in de keten, dat kunnen die rechters niet maken. Bij zo’n potentiëel heel schadelijke maatregel moet de richtlijn zijn: bij twijfel niet doen. Als er teveel werk is, laat organisaties als het Consultatiebureau en Veilig Thuis zich eens wat meer richten op de zware gevallen, en minder ouders lastig vallen vanwege vage signalen.