Wtf is dit nou weer. Beter vaker dan niet vaak genoeg.
Ach, weer het zoveelste voorbeeld van een hypergeindividualiseerde asomaatschappij waarin empathie ontbreekt en alles altijd om ikke ikke gaat.
Ja ik heb dit ook wel vaker gehoord. Ook bij een ouder die arts is die al een aantal van deze pogingen heeft gehad. En zelfs als de zaak snel er uit wordt gegooid is het gewoon enorme stress.
>Een grote meerderheid van de artsen die de enquête invulden, vindt dat een klacht van een patiënt altijd eerst via een klachtencommissie zou moeten lopen, voordat die bij het tuchtcollege belandt.
Dit zou al een betere oplossing zijn en waarschijnlijk ook het tuchtcollege helpen met het niet kunnen benoemen van onzinnige zaken.
>Lycklama à Nijeholt snapt de zorgen van artsen, maar denkt ook dat de zorg niet zonder tuchtrecht kan: “Het tuchtrecht hoort erbij en als er een zaak tegen je bezig is, kan dat echt onder je huid gaan zitten. Maar *it comes with the job*. Tuchtrecht hoort bij het werk.”
Vind ik een nare uitspraak eigenlijk. Nee dat zou voornamelijk moeten zijn voor mensen die realistisch een zaak kunnen maken en niet als random stressoor. Fijn voor hem dat hij een leven heeft waar het blijkbaar geen echte stress oplevert maar dat is voor anderen echt een heel stuk anders.
Komt mij een beetje over alsof artsen niet getoetst mogen/willen worden. Een gedwongen opname is een zeer zwaar middel. Is dat niet terecht moet daar juridisch en vakinhoudelijk over gebogen mogen worden. Of dat nou eerst via een klachtencommissie gaat of een tuchtcollege maakt mijn inziens eigenlijk niet uit. Functie blijft hetzelfde.
Dit hele land slibt dicht doordat iedereen constant naar de rechter gaat.
Als, en grote als, wij vinden dat mensen inderdaad voor alles naar de rechter, of tuchtrechter, mogen gaan moeten we minstens zorgen dat dit enorm snel gaat want nu doen mensen het puur om te pesten want de procedure duurt gigantisch lang en dan zitten mensen jaren in de stress.
Maar liever zorgen we dat niet alles via de rechter moet. Zodra je hier op gaat letten (ik geef toe dat ik flink wappie ben op dit onderwerp) merk je over hoeveel zaken we een rechter erbij betrekken en dat dat echt totaal gestoorde hoeveelheden aan begint te nemen.
Dit stuk vind ik anno 2025 tamelijk bizar:
“Directeur Arthur Schellekens van Patiëntenfederatie Nederland denkt dat er met een goed gesprek een heleboel op te lossen is, maar denkt ook dat artsen eraan moeten wennen dat de patiënt terugpraat: “Ik denk dat de tijd voorbij is dat patiënten volgzaam zijn en alles wat de arts zegt voor waarheid aannemen. Ze zijn mondiger en assertiever.””
Je zou toch denken dat het *samen* beslissingen maken (conform de wet) ondertussen onderdeel is van de reguliere werkwijze van artsen.
6 comments
Wtf is dit nou weer. Beter vaker dan niet vaak genoeg.
Ach, weer het zoveelste voorbeeld van een hypergeindividualiseerde asomaatschappij waarin empathie ontbreekt en alles altijd om ikke ikke gaat.
Ja ik heb dit ook wel vaker gehoord. Ook bij een ouder die arts is die al een aantal van deze pogingen heeft gehad. En zelfs als de zaak snel er uit wordt gegooid is het gewoon enorme stress.
>Een grote meerderheid van de artsen die de enquête invulden, vindt dat een klacht van een patiënt altijd eerst via een klachtencommissie zou moeten lopen, voordat die bij het tuchtcollege belandt.
Dit zou al een betere oplossing zijn en waarschijnlijk ook het tuchtcollege helpen met het niet kunnen benoemen van onzinnige zaken.
>Lycklama à Nijeholt snapt de zorgen van artsen, maar denkt ook dat de zorg niet zonder tuchtrecht kan: “Het tuchtrecht hoort erbij en als er een zaak tegen je bezig is, kan dat echt onder je huid gaan zitten. Maar *it comes with the job*. Tuchtrecht hoort bij het werk.”
Vind ik een nare uitspraak eigenlijk. Nee dat zou voornamelijk moeten zijn voor mensen die realistisch een zaak kunnen maken en niet als random stressoor. Fijn voor hem dat hij een leven heeft waar het blijkbaar geen echte stress oplevert maar dat is voor anderen echt een heel stuk anders.
Komt mij een beetje over alsof artsen niet getoetst mogen/willen worden. Een gedwongen opname is een zeer zwaar middel. Is dat niet terecht moet daar juridisch en vakinhoudelijk over gebogen mogen worden. Of dat nou eerst via een klachtencommissie gaat of een tuchtcollege maakt mijn inziens eigenlijk niet uit. Functie blijft hetzelfde.
Dit hele land slibt dicht doordat iedereen constant naar de rechter gaat.
Als, en grote als, wij vinden dat mensen inderdaad voor alles naar de rechter, of tuchtrechter, mogen gaan moeten we minstens zorgen dat dit enorm snel gaat want nu doen mensen het puur om te pesten want de procedure duurt gigantisch lang en dan zitten mensen jaren in de stress.
Maar liever zorgen we dat niet alles via de rechter moet. Zodra je hier op gaat letten (ik geef toe dat ik flink wappie ben op dit onderwerp) merk je over hoeveel zaken we een rechter erbij betrekken en dat dat echt totaal gestoorde hoeveelheden aan begint te nemen.
Dit stuk vind ik anno 2025 tamelijk bizar:
“Directeur Arthur Schellekens van Patiëntenfederatie Nederland denkt dat er met een goed gesprek een heleboel op te lossen is, maar denkt ook dat artsen eraan moeten wennen dat de patiënt terugpraat: “Ik denk dat de tijd voorbij is dat patiënten volgzaam zijn en alles wat de arts zegt voor waarheid aannemen. Ze zijn mondiger en assertiever.””
Je zou toch denken dat het *samen* beslissingen maken (conform de wet) ondertussen onderdeel is van de reguliere werkwijze van artsen.
Comments are closed.