Ik denk niet dat “Daklozentour” het slimst gekozen woord hiervoor is. Het geeft namelijk een beetje een hoog “Aapjes kijken voor realiteitsvreemden”, misschien zelfs met subsidie van een of andere neoliberale of christelijke instantie.
Een betere term zou misschien iets zijn zoals “Zoveelste argument om de maatschappij eindelijk eens te verbeteren.”
Hoe zou de giftshop zijn op het eind?
Ooit eens zo’n tour gehad in Nijmegen. Alleen was mijn gids uit huis geplaatst omdat zijn drugsgebruik + huisfeestjes tot overlast voor zijn buren leidde en had hij daarna lang verslaafd op straat gewoond. Toen het eenmaal beter met hem ging leefde hij alsnog op straat omdat hij simpelweg geen woning kon vinden en moest wachten tot hij terecht kon bij de sociale huur. Ik vond zijn verhaal aangrijpend en het zelfs niet kunnen/mogen hebben van een dak boven je hoofd als je je problemen eindelijk te boven was voelde onrechtmatig en scheef, maar het beeld dat veel daklozen vaak verslavingsproblemen hebben werd er niet door ongedaan gemaakt.
De Pauluskerk doet een hoop goeds voor ongedocumenteerden en daklozen. De opbrengsten van deze tour zullen vast ten goede komen.
Straatarts Michelle van Tongerloo heeft ook onlangs een boek geschreven over haar ervaringen.
Dan besef je dat er maar weinig mensen naar deze doelgroep omkijkt. Amerikaanse toestanden zijn het.
Nee, sommige zijn high en/of stoned.
Ik vind het een beetje bijzonder, en zoals iemand anders ook al zei, geeft me vooral het gevoel van aapjes kijken.
Bij mij in de buurt zijn het helaas wel allemaal dronken mannen, dus zo’n tour helpt weinig.
7 comments
Zijn het ook dronken vrouwen?
Ik denk niet dat “Daklozentour” het slimst gekozen woord hiervoor is. Het geeft namelijk een beetje een hoog “Aapjes kijken voor realiteitsvreemden”, misschien zelfs met subsidie van een of andere neoliberale of christelijke instantie.
Een betere term zou misschien iets zijn zoals “Zoveelste argument om de maatschappij eindelijk eens te verbeteren.”
Hoe zou de giftshop zijn op het eind?
Ooit eens zo’n tour gehad in Nijmegen. Alleen was mijn gids uit huis geplaatst omdat zijn drugsgebruik + huisfeestjes tot overlast voor zijn buren leidde en had hij daarna lang verslaafd op straat gewoond. Toen het eenmaal beter met hem ging leefde hij alsnog op straat omdat hij simpelweg geen woning kon vinden en moest wachten tot hij terecht kon bij de sociale huur. Ik vond zijn verhaal aangrijpend en het zelfs niet kunnen/mogen hebben van een dak boven je hoofd als je je problemen eindelijk te boven was voelde onrechtmatig en scheef, maar het beeld dat veel daklozen vaak verslavingsproblemen hebben werd er niet door ongedaan gemaakt.
De Pauluskerk doet een hoop goeds voor ongedocumenteerden en daklozen. De opbrengsten van deze tour zullen vast ten goede komen.
Straatarts Michelle van Tongerloo heeft ook onlangs een boek geschreven over haar ervaringen.
Dan besef je dat er maar weinig mensen naar deze doelgroep omkijkt. Amerikaanse toestanden zijn het.
Nee, sommige zijn high en/of stoned.
Ik vind het een beetje bijzonder, en zoals iemand anders ook al zei, geeft me vooral het gevoel van aapjes kijken.
Bij mij in de buurt zijn het helaas wel allemaal dronken mannen, dus zo’n tour helpt weinig.
Comments are closed.