Begrijpen wat je voelt en waar het vandaan komt, zijn essentieel om er effectief mee te kunnen omgaan.
Effectief de mogelijkheid krijgen, dat die je niet afgepakt wordt, is ook belangrijk.
En voldoende perspectief hebben.
De grenzen van uw taal zijn de grenzen van je wereld.
Het probleem is ten dele dat jongeren veel meer onder druk staan dan wij vroeger. Door sociale media ben je continu bereikbaar, wordt je continue beoordeeld, etc. En niet mee doen is gewoon geen optie voor kinderen in het middelbaar. Groepswerk ->whatsapp. Sportclubs ->whatsapp. Openbaar vervoer -> lijn app. Trein -> nmbs app. School -> smartschool app.
> Een extra bezorgdheid is de toename op de school van kleuters met een verstandelijke beperking, in vakjargon ‘type 2’. Deze kinderen hebben het extra moeilijk om te verwoorden wat hen dwarszit en zo komt het sneller tot conflict. Stefan Grielens is bezorgd over die groei: “Academici zijn op zoek naar een verklaring. Gaat het om een aangeboren beperking of krijgen deze jonge kinderen te weinig kansen om te spelen en zo te leren en te ontwikkelen?”
Zet ze anders nog wat meer voor de tablet in plaats van iets creatief te laten doen zoals kleuren of een verhaaltje lezen.
“Ja maar op den tablet kunnen ze ook…” Nee. De kleuters die je op restaurant ziet met een tablet voor hun neus zijn filmpjes aan het kijken. Top voor de ontwikkeling!
De multi media generatie. Waar men het bos door de bomen niet meer ziet.
Het lijkt wel alsof kinderen plotseling allemaal begrepen hebben dat de volwassenen eigenlijk geen macht hebben. En dat ze dus kunnen doen wat ze willen.
Voorbeeld. Jefke, 5 jaar, ligt te krijsen in de winkel en wil niet mee naar huis. De moeder zegt uiteindelijk: bon, blijf dan maar hier alleen. Dat is iets wat ze helemaal niet kan. Normaal gaat jefke haar achterna lopen, maar als hij dat niet doet, kan mama hem ook niet echt achterlaten. Ze kan helemaal haar consequentie niet waar maken en het is net alsof kinderen dat collectief begrepen hebben. Als je koppig blijft doordoen met storend gedrag, heeft de leerkracht niets om je te doen stoppen.
>The Flemish Minister for Education Zuhal Demir (N-VA) announces measures to tackle the problem and also points to the responsibility of parents.
“Schools must be able to focus on teaching,” she says. “We have to get rid of the mentality that schools solve social problems.”
Moreover, Demir will send a circular letter to stop aggression against teachers.
I know the Arizona government “solution”:
Instead of providing more support, they will sanction parents, teachers and doctors that have children with problems.
Well done, Arizona!! /s
They’re copying the NVA.
De wereld staat in brand en jongeren voelen dat zeer goed. Wat voor toekomstbeeld hebben ze nog? Tenzij ze geboren zijn in een welvarend gezin, gaan ze heel hun leven moeten vechten voor dingen die 5 jaar geleden vanzelfsprekend waren.
9 comments
Begrijpen wat je voelt en waar het vandaan komt, zijn essentieel om er effectief mee te kunnen omgaan.
Effectief de mogelijkheid krijgen, dat die je niet afgepakt wordt, is ook belangrijk.
En voldoende perspectief hebben.
De grenzen van uw taal zijn de grenzen van je wereld.
Het probleem is ten dele dat jongeren veel meer onder druk staan dan wij vroeger. Door sociale media ben je continu bereikbaar, wordt je continue beoordeeld, etc. En niet mee doen is gewoon geen optie voor kinderen in het middelbaar. Groepswerk ->whatsapp. Sportclubs ->whatsapp. Openbaar vervoer -> lijn app. Trein -> nmbs app. School -> smartschool app.
> Een extra bezorgdheid is de toename op de school van kleuters met een verstandelijke beperking, in vakjargon ‘type 2’. Deze kinderen hebben het extra moeilijk om te verwoorden wat hen dwarszit en zo komt het sneller tot conflict. Stefan Grielens is bezorgd over die groei: “Academici zijn op zoek naar een verklaring. Gaat het om een aangeboren beperking of krijgen deze jonge kinderen te weinig kansen om te spelen en zo te leren en te ontwikkelen?”
Zet ze anders nog wat meer voor de tablet in plaats van iets creatief te laten doen zoals kleuren of een verhaaltje lezen.
“Ja maar op den tablet kunnen ze ook…” Nee. De kleuters die je op restaurant ziet met een tablet voor hun neus zijn filmpjes aan het kijken. Top voor de ontwikkeling!
De multi media generatie. Waar men het bos door de bomen niet meer ziet.
Het lijkt wel alsof kinderen plotseling allemaal begrepen hebben dat de volwassenen eigenlijk geen macht hebben. En dat ze dus kunnen doen wat ze willen.
Voorbeeld. Jefke, 5 jaar, ligt te krijsen in de winkel en wil niet mee naar huis. De moeder zegt uiteindelijk: bon, blijf dan maar hier alleen. Dat is iets wat ze helemaal niet kan. Normaal gaat jefke haar achterna lopen, maar als hij dat niet doet, kan mama hem ook niet echt achterlaten. Ze kan helemaal haar consequentie niet waar maken en het is net alsof kinderen dat collectief begrepen hebben. Als je koppig blijft doordoen met storend gedrag, heeft de leerkracht niets om je te doen stoppen.
>The Flemish Minister for Education Zuhal Demir (N-VA) announces measures to tackle the problem and also points to the responsibility of parents.
“Schools must be able to focus on teaching,” she says. “We have to get rid of the mentality that schools solve social problems.”
Moreover, Demir will send a circular letter to stop aggression against teachers.
I know the Arizona government “solution”:
Instead of providing more support, they will sanction parents, teachers and doctors that have children with problems.
Well done, Arizona!! /s
They’re copying the NVA.
De wereld staat in brand en jongeren voelen dat zeer goed. Wat voor toekomstbeeld hebben ze nog? Tenzij ze geboren zijn in een welvarend gezin, gaan ze heel hun leven moeten vechten voor dingen die 5 jaar geleden vanzelfsprekend waren.
Comments are closed.