
Daginn
Frændi minn er á þessum gatnamótum, að byrja að vinna og borga borga borga.
Fékk þessa spurningu frá bókhaldara: Hjá hvaða lífeyrissjóð eigum við að skrá þig? Spurði síðan mig í framhaldi og ég verð að viðurkenna að ég hef held ég alltaf verið skráður, frekar en skráð mig sjálfur 🙂
Eftir smá googl og lestur hér og þar, hallast ég að því að beina honum til [https://www.sl.is/](https://www.sl.is/) en mér datt í hug að prófa hvort hér leyndust eh pældir í þessum efnum.
Og já, afhverju SL – þetta er það sem ég rakst á:
– Aldrei skert réttindi
– Besta langtímaávöxtunin
6 comments
Lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins.
Mér var samt sagt þegar ég var að reyna að skipta um lífeyrissjóð að ég fengi engu um það ráðið í hvaða sjóð ég borgaði skildu lífeyri.
Fer soldið eftir persónulegum gildum líka, en ég mæli með SL – bara því þá er maður að borga minnst í séreign. Sem er soldið pointið með ellilífeyri. Ef þú þénar vel og ekkert kemur uppá, þá færðu vissulega minna, en ef eitthvað kemur uppá ertu varinn fyrir því.
Langar að benda á að SL *hefur* aldrei skert réttindi, sem er auðvitað mikið afrek eftir kreppurnar sem hafa gengið hér yfir síðan sjóðurinn er stofnaður en samt sem áður þá gæti það enn gerst að skerða þurfi bætur.
Sérstaklega þegar að þú ert gamall(ef þú ert 20-30 núna) og aldurspíramídinn er orðinn öfugur og yngri kynslóðinn mine-ar bara bitcoin og þú ert fastur á grund með meirihluta þjóðarinnar sem er þjónustað með vélmönnum sem taka lífeyri þinn fjárnámi til að greiða fyrir þjónustu sem aðrir sem stofnuðu aldrei til sérstaka lífeyrissjóða fá frítt.
p.s þetta er hæðni, ég mæli með að stofna lífeyrissjóð
Ég er kannski ekki beint að mæla með sparnadur.is en ég er með minn séreignasparnað hjá Bayern í Þýskalandi í gegnum þá og er súper ánægður með að hafa allavega smá bita af brauðkörfunni fyrir utan klærnar á þeim glæpamönnum sem stjórna íslensku lífeyrissjóðunum, því ekki mun ég treysta því að ég sjái eina krónu af því sem fer þangað inn (ég kannski fæ eitthvað, en ég ætla ekki að treysta á það…). En í Þýskalandi er lögbundin trygging á að ég geti aldrei fengið minna en 80% af því sem ég legg inn, svo það er allavega eitthvað.
Þesir lífeyrissjóðir eru allir jafn þjófóttir og þjóna aðallega þeim tvíþætta tilgangi að greiða stjórnendum ofurlaun og koma lífeyri í vasann hjá vinum og kunningjum þeirra í gegnum “fjárfestingar”.
Skráðu þig helst ekki í neinn lífeyrissjóð og athugaðu hvort þú getur ekki fengið verktakagreiðslur. Enginn sem greiðir neitt í þetta kerfi er að fara að fá neitt til baka.
Það sem ég myndi athuga með lífeyrissjóði, ef við erum að tala um skyldusparnaðinum, er hvað þú getur fengið aukalega. Þ.e. er viðkomandi sjóður með húsnæðislán î boði? Hversu hátt hlutfall, verðtryggt/óverðtryggt, vexti og þannig. Því þú þarft oftast að vera búinn að borga í hálft ár til að eiga rétt á láni hvort sem það er endurfjármögnun eða nýtt lán. Þessi lán eru sniðugari leið en bankalánin og þótt þú sért kannski ekki í svona hugleiðingum núna, þá er betra að vera kominn með réttinn til lántöku þegar og ef það verður.
Ég myndi líka athuga með erfanleika lífeyrisgreiðslna því ekki allir sjóðir heimila það við fráfall.
Ég er ennþá bara að tala um skyldusparnaðinn, við iðgjalda greiðslur í slíkan sjóð myndar ekki inneign sem ávaxtast með tímanum heldur myndar það réttindi til úttektar lífeyris. Vegna “samkomulags samskipta lífeyrissjóða” skiptir enþá minna máli í hvaða sjóð er borgað því ekki þarf að byrja uppá nýtt til að vinna sér inn réttindi í nýjum sjóði eftir skipti. Réttindi eins og maka-, barna- og framreiknað úr örorkulífeyrir (o.fl) halda sér allan tíman vegna þessa samkomulags svo framarlega sem að iðgjaldagreiðslur haldast óraskaðar í ákveðinn tíma til einhvers sjóðs.
Þú færð auðvitað meira úr sjóðnum ef þú ert tekjuhár allt þitt líf við hliðina láglauna manneskju í sama sjóði. En munurinn felst ekki í ávöxtunin hjá sjóðnum sjálfum. Hún tengist í raun bara því að sjóðurinn nái að uppfylla skuldbindingar sínar gagnvart sjóðfélögum sínum og þeim réttindum sem þeir hafa myndað sér.
Lífeyrissjóður verslunarmanna t.d. lækkaði almennan lífeyrisstöku aldur hjá sér og hækkaði greiðslurnar til lífeyrisþega vegna góðrar ávöxtunar síðustu ára. En mun það halda sér þangað til þessi frændi þinn fer að taka út og hinir sjóðirnir ekki með það í boði? Það er ekki hægt að svara því núna.
Svo hvernig ég horfi á þá ákvörðun að velja sér lífeyrissjóð eru þessi auka réttindi sem ég tala um í bland við það hvort ávöxtun sjóðsins sjálfs sé nægileg fyrir hann að borga út sínar skuldbindingar. Sem er í besta falli bara gróflegt gisk. Bara hvað varðar ávöxtun, þá var lífeyrissjóður Vestmannaeyja með bestu ávöxtunina af þessum skyldusjóðum (ekki nýjustu tölur). En þar er ekkert annað aukalega í boði.
En svo þegar kemur að séreignarsparnaði þá er það allt annar handleggur. Því þar ávaxtar sjóðurinn iðgjöldin þín en ekki einhverjar skuldbindingar eins og í skyldusparnaðinum. Séreignasjóðir ýmist geta boðið þér upp á að velja ávöxtunarleið, svona hálfgerður pakki, með mismunandi áhættu eða þú borgar bara í sjóðinn og veist lítið um ávöxtunina.
Hægt er að fá greitt úr séreigninni til útborgunar í íbúð og hver og einn þarf að spyrja sig af því hvort hann vilji taka út nokkrar krónur núna miðað við þá fjárhæð sem hún annars yrði eftir einhverja áratugi. Í raun er bara verið að taka talsverða peninga frá sjálfum sér úr framtíðinni.
Einnig er í boði í einhvern tíma enþá að borga beint inn á höfuðstól fasteignalána (500k max á ári á einstakling) og þá eru iðgjöldin bæði úr séreign og skyldunni notuð sem og mótframlag vinnuveitanda. Hægt er að hætta þessu hvenær sem er eftir að byrjað er.
Ef séreignarsjóði einn er erlendur eins og t.d. Allianz (held líka Bayern) þá gæti verið örlítið vesen að nota það til húsnæðiskaupa vegna opinberrar skráningar þessarar sjóða. Þetta er ekki skráð sem lífeyrissjóðir heldur eitthvað annað sem ég man ekki hvað var núna.
Svo eru líka mörg stéttarfélög sem neyðir sitt félagsfólk í ákveðna sjóði, eins heimskulega fáránlega ömurlegt það er. Svo margir fá ekkert að velja, nema þá að þurfa að standa í bölvuðu brasi, ef það þýðir þá eitthvað. Skylduna þá en séreignin er alltaf frjáls.
Vonandi hjálpar þetta eitthvað en þetta er ekki eins klippt og skorið eins og margir halda. Ég lagaðist sjálfur nýverið ofaní þessi mál þegar ég fékk þá hugmynd að dreifa áhættunni með því að byrja að mynda mér rétt í öðrum sjóði. Skoðaði lögin, samkomulag samskipta lífeyrissjóða, heimasíður margra sjóða og mikil tölvupóst samskipti á milli sjóða og stéttarfélaga.