>Ο κυβερνήτης της Γιούτα, Σπένσερ Κοξ, έγινε ο δεύτερος Ρεπουμπλικάνος την τελευταία εβδομάδα που ασκεί βέτο σε νομοσχέδιο το οποίο θα απαγόρευε σε transgender αθλήτριες να μετέχουν σε γυναικεία αθλήματα.
>
>Ο Κοξ εξήγησε τους λόγους της απόφασής του σε επιστολή, στην οποία έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα υψηλά ποσοστά τάσεων αυτοκτονίας που καταγράφονται ανάμεσα στους transgender νέους, τονίζοντας «Θέλω να ζήσουν».
>
>Η απόφαση του κυβερνήτη της Γιούτα αναδεικνύει τον διχασμό στο κόμμα των Ρεπουμπλικάνων για τα νομοσχέδια που βάζουν περιορισμούς στις ζωές των νεαρών transgender. Οι ηγέτες του κόμματος στη συγκεκριμένη πολιτεία ήδη είπαν ότι σχεδιάζουν να παρακάμψουν το βέτο, κάτι που απαιτεί έγκριση από τα δύο τρίτα των μελών του κοινοβουλίου της Γιούτα.
>
>Ο Κοξ επικαλέστηκε θεμελιώδη προβλήματα του νομοσχεδίου, μεταξύ άλλων τις σημαντικές αλλαγές που έγιναν την τελευταία στιγμή και τις πιθανές αντιδράσεις. Αλλά η βασική ανησυχία του ήταν ο αντίκτυπος που θα είχε στην ψυχική υγεία των transgender νέων της πολιτείας ένα τέτοιο νομοσχέδιο.
>
>**Ο κυβερνήτης ανέφερε δύο τρομακτικούς αριθμούς: το 86% αυτών των νέων ανέφεραν τάσεις αυτοκτονίας και το 56% απόπειρα αυτοκτονίας, σε έρευνα του 2020.**
>
>Στην επιστολή, ο Κοξ αντιπαρέβαλε αυτά τα στοιχεία με τον αριθμό των νέων που θα μπορούσε να επηρεάσει το νομοσχέδιο. Από τους 75.000 μαθητές που μετέχουν στον σχολικό αθλητισμό, μόνο τέσσερις είναι ανοιχτά transgender, σημείωσε. Από αυτά τα παιδιά, μόνο μία μαθήτρια μετέχει σε ομάδα κοριτσιών.
>
>**«Τέσσερα παιδιά και μόνο ένα από αυτά μετέχει σε αθλήματα κοριτσιών. Αυτό είναι όλο. Τέσσερα παιδιά που δεν κυριαρχούν, ούτε κερδίζουν τρόπαια, ούτε παίρνουν υποτροφίες. Τέσσερα παιδιά που απλά προσπαθούν να βρουν μερικούς φίλους και να νιώσουν ότι ανήκουν σε κάτι. Τέσσερα παιδιά που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα κάθε ημέρα», έγραψε.**
>
>«Είναι σπάνιες οι φορές που τόσος φόβος και οργή έχει στραφεί εναντίον τόσων λίγων», συνέχισε ο κυβερνήτης. «Δεν μπορώ να καταλάβω τι βιώνουν ή γιατί νιώθουν όπως νιώθουν. **Αλλά θέλω να ζήσουν**», συμπλήρωσε. «**Και όλες οι έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και μια μικρή αποδοχή και σύνδεση μπορεί να μειώσει σημαντικά τις τάσεις αυτοκτονίας**», συμπλήρωσε.
>
>Αλλά, στην ίδια επιστολή, ο Κοξ έκανε αναφορά και στην κολυμβήτρια του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, την Λία Τόμας, που πρόσφατα πέτυχε διακρίσεις σε κολεγιακό επίπεδο, πετυχαίνοντας ρεκόρ, εκφράζοντας μια διαφορετική στάση για αυτό το ζήτημα.
>
>«Συμφωνώ με εκείνους που ανησυχούν για αυτό το ανήκουστο παράδειγμα. Πιστεύω ότι αυτό είναι τρομερό για τον γυναικείο αθλητισμό. Υπάρχουν σωματικά πλεονεκτήματα από το που αποδόθηκε κατά τη γέννηση, που είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε γυναικείο και ανδρικό αθλητισμό», έγραψε και συμπλήρωσε ότι το ζήτημα αυτό είναι «κάτι που πρέπει να αναλογιστούν όλοι».
>
>**«Είναι κακό για τις γυναίκες και για τηΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, καθώς μετατρέπει συμμάχους και λογικούς ανθρώπους σε αντιπάλους», υποστήριξε και πρόσθεσε ότι στην περίπτωση της Γιούτα το νομοσχέδιο αφορά τον** ***σχολικό και όχι τον κολεγιακό αθλητισμό*****.**
>
>Όμως, οι επικεφαλής της γερουσίας και του κοινοβουλίου της Γιούτα δήλωσαν ότι θα κινήσουν την Παρασκευή τη διαδικασία για να παρακάμψουν το βέτο του κυβερνήτη. «Πρέπει να εργαστούμε για να διατηρήσουμε την ακεραιότητα του γυναικείου αθλητισμού και να διασφαλίσουμε ότι παραμένει δίκαιος και ασφαλής για όλους», επέμεινε ο Στιούαρτ Άνταμς, πρόεδρος της γερουσίας.
>
>Τα τελευταία δύο χρόνια, συντηρητικά πολιτειακά κοινοβούλια στις ΗΠΑ έχουν προτείνει και υιοθετήσει περιορισμούς για τη συμμετοχή των νεαρών transgender σε σχολικές δραστηριότητες, μεταξύ άλλων στον αθλητισμό. Σύμφωνα με το Human Rights Campaign, 147 τέτοια νομοσχέδια προτάθηκαν σε όλη τη χώρα το 2021, ενώ η οργάνωση προβλέπει ότι αντίστοιχος αριθμός φέτος θα είναι πολύ μεγαλύτερος.
>
>Κάποιοι κυβερνήτες έχουν απορρίψει τέτοια νομοσχέδια, ανάμεσά τους εκείνοι στο Κάνσας, τη Λουιζιάνα και τη Βόρεια Ντακότα που άσκησαν βέτο πέρυσι. Τη Δευτέρα ο κυβερνήτης της Ιντιάνα, Έρικ Χόλκομπ, επίσης μπλόκαρε παρόμοιο νομοσχέδιο. Σε επιστολή του εξήγησε πως **δεν βρήκε αποδείξεις ότι τα αθλήματα Κ-12 χρειάζονται επιπλέον κυβερνητική παρέμβαση.** Όμως, ο Χόλκομπ και ο Κοξ αποτελούν την εξαίρεση στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, καθώς παρόμοιοι νόμοι έχουν ήδη υιοθετηθεί σε περίπου δέκα πολιτείες.
Στον 21ο αιώνα όλες τις χαζομάρες οι Ρεπουμπλικανοί είπαν να τις πουν και να τις κάνουν μαζικά.
Έχοντας περάσει από πολλούς συλλόγους κολύμβησης και γενικά έχω φάει την ζωή στα πλακάκια της πισίνας έχω να πω πως το αντρικό σωματότυπο η σωματοδομή βοηθάει το “άντρα” να υπερτερεί σχεδόν πάντα σε κάθε στυλ κολύμβησης και σε κάθε σχεδόν ηλικία. Μην ξεχνάμε ότι παίζει ρόλο και η αντίσταση στο νερό με τα μαγιό η μάζα το η τεχνική η μυϊκή δύναμη, αλλά και η διατροφή και τα επίπεδα τεστοστερόνης. Η αντρική σωματοδομή θα υπερτερεί εκ φύσεως στο συγκεκριμένο υδάτινο άθλημα όπως και στο πόλο είναι φυσικό από εκεί και πέρα η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι για το συγκεκριμένο άθλημα θα ήταν καλύτερο και δίκαιο για όλους, για να έχουν όλοι μια παραπάνω ευκαιρία να διαγωνιστούν για ένα μετάλλιο να υπάρχουν κατηγορίες άνδρες γυναίκες ή ότι άλλο
Εγώ λέω να ακούσουμε τι λένε οι ειδικοί αντί να λέει ο καθένας μας το κοντό και το μακρύ του περί “ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΑΝΟΤΕΡΑΣΤΙΟΙ” ή “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ”.
Και τίθεται φυσικά το ερώτημα ΠΟΥ μπορούν να διαγωνιστούν οι τρανς τελικά?
Δυστυχώς είναι μία από τις περιπτώσεις που αν σου μοιράσει σκατένιο χέρι η ζωή, δύσκολα διορθώνεται χωρίς να αδικηθεί κάποιος.
Και εξηγούμαι. Καταλαβαίνω – όσο μπορώ – το δράμα των τρανς να ξεφύγουν από το σώμα στο οποίο γεννήθηκαν, και μετά από πολύ κόπο, και σωματικό (εγχειρήσεις, ορμόνες), αλλά και ψυχολογικό (bullying, θεραπείες, κτλ.) να το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό. Και μετά να έρχεται ένας περιορισμός όπως στα αθλήματα, να τους «θυμίζει» και να δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα ότι δεν είναι πλήρως σαν τις άλλες γυναίκες, ότι κάτι «λείπει» και κάτι τις «ξεχωρίζει» και δεν μπορούν να ενσωματωθούν πλήρως. Γιατί κακά τα ψέμματα, ο διαχωρισμός αυτός στα αθλήματα τέτοια συναισθήματα θα ανασύρει.
**Όμως**, εύκολη λύση δεν υπάρχει. Ναι δεν διάλεξαν να γεννηθούν σε αντρικό σώμα (ή με γυναικείο εγκέφαλο) με ότι πλεονεκτήματα (στον αθλητισμό) αυτό συνεπάγεται, και είναι αδικία. Αλλά και άλλοι άνθρωποι δεν διάλεξαν να γεννηθούν με τις διάφορες ιδιαιτερότητες στην σωματική τους διάπλαση που γεννήθηκαν. Ίσως και αυτοί να ήθελαν να συμμετέχουν σε «κανονικούς» αγώνες και Ολυμπιακούς, αλλά λόγω της ιδιαιτερότητάς τους αποκλείονται, και μπορούν να αγωνιστούν μόνο σε ειδικές κατηγορίες (πχ Παραολυμπιακούς). Ίσως και πάλι να νοιώθουν ότι μέσω των ειδικών κατηγοριών, τους υπενθυμίζεται και εξάρεται η ιδιαιτερότητά τους. Αλλά, σε μια ασυμβίβαστη κατάσταση χωρίς τέλεια λύση, ίσως είναι ο λιγότερο κακός και άδικος συμβιβασμός.
Πιστεύω κάτι τέτοιο πρέπει να ισχύσει και με τις/τους τράνς αθλητές. Δύο αδικίες δεν ακυρώνονται μεταξύ τους: η αδικία του να γεννηθούν σε λάθος σώμα και όσα «τράβηξαν» είτε από bullying είτε από θεραπείες μέχρι να νοιώθουν άνετα στο σώμα τους, δεν «διορθώνεται» αδικώντας τις cis αθλήτριες συμμετέχοντας στους ίδιους αγώνες. Η ψυχική ανάταση ενδεχομένως που θα νοιώσουν αν αντιμετωπιστούν πλήρως στον αθλητισμό ως γυναίκες, δεν διορθώνει τα άλλα κακώς κείμενα ούτε βοηθάει την πλειοψηφία των τρανς ανθρώπων που δεν κάνουν πρωταθλητισμό. Τέλος πιστεύω και στην αρχή της αναλογικότητας. Τέλεια λύση δεν υπάρχει, ή οι cis θα «αδικηθούν» ή οι trans. Επομένως οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν και με τον γνώμονα της αναλογικότητας, δηλαδή σε ποια περίπτωση θα αδικηθούν οι λιγότερες αθλήτριες. Και μιας και οι cis είναι πολύ περισσότερες από τις trans, ελλείψει ειδικών Κατηγοριών ή οτιδήποτε άλλο, πιστεύω η πλάστιγγα πρέπει να γείρει προς τις cis.
Τέλος, να πούμε ότι μιλάμε για **πρωταθλητισμό**. Το δικαίωμα στον **πρωταθλητισμό** δεν είναι βασικό δικαίωμα όπως το δικαίωμα στον **αθλητισμό**. Οπότε ούτε η μία ούτε η άλλη μεριά πρέπει να μιλάει σαν να πρόκειται για τεράστιο ανθρωπιστικό θέμα τι θα γίνει με τις κατηγορίες των αθλημάτων και τις trans.
Ας βοηθήσουμε όλοι να αναδείξουμε όλα τα πολύ βασικά θέματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των trans ατόμων στην καθημερινότητά τους, στην οικογένεια, στον περίγυρο, όπου πολλές φορές βασικά ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται (κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητας τους, εγείρονται θέματα ισότητας, ψυχολογικής βίας, προκαταλήψεις και διακρίσεις στον εργασιακό τομέα, υιοθεσίες, κτλ.), και το θέμα του πρωταθλητισμού που αφορά μια μικρή μειοψηφία των τρανς μπορεί να περιμένει λίγο, θεωρώ προσωπικά τουλάχιστον.
Γιατί απλώς δεν κάνουν ξεχωριστή κατηγορία;
Το βρίσκω παντελώς άδικο για τις βιολογικές γυναίκες.
Είχα συμμαθήτριες που ασχολούνται πρωταθλιτικα με την κολύμβηση και πριν πάνε σχολείο είχαν πρωινή προπόνηση γύρω στις 5 το πρωί. Τόσος κόπος και ιδρώτας πάει στραφη.
7 comments
>Ο κυβερνήτης της Γιούτα, Σπένσερ Κοξ, έγινε ο δεύτερος Ρεπουμπλικάνος την τελευταία εβδομάδα που ασκεί βέτο σε νομοσχέδιο το οποίο θα απαγόρευε σε transgender αθλήτριες να μετέχουν σε γυναικεία αθλήματα.
>
>Ο Κοξ εξήγησε τους λόγους της απόφασής του σε επιστολή, στην οποία έκανε ιδιαίτερη αναφορά στα υψηλά ποσοστά τάσεων αυτοκτονίας που καταγράφονται ανάμεσα στους transgender νέους, τονίζοντας «Θέλω να ζήσουν».
>
>Η απόφαση του κυβερνήτη της Γιούτα αναδεικνύει τον διχασμό στο κόμμα των Ρεπουμπλικάνων για τα νομοσχέδια που βάζουν περιορισμούς στις ζωές των νεαρών transgender. Οι ηγέτες του κόμματος στη συγκεκριμένη πολιτεία ήδη είπαν ότι σχεδιάζουν να παρακάμψουν το βέτο, κάτι που απαιτεί έγκριση από τα δύο τρίτα των μελών του κοινοβουλίου της Γιούτα.
>
>Ο Κοξ επικαλέστηκε θεμελιώδη προβλήματα του νομοσχεδίου, μεταξύ άλλων τις σημαντικές αλλαγές που έγιναν την τελευταία στιγμή και τις πιθανές αντιδράσεις. Αλλά η βασική ανησυχία του ήταν ο αντίκτυπος που θα είχε στην ψυχική υγεία των transgender νέων της πολιτείας ένα τέτοιο νομοσχέδιο.
>
>**Ο κυβερνήτης ανέφερε δύο τρομακτικούς αριθμούς: το 86% αυτών των νέων ανέφεραν τάσεις αυτοκτονίας και το 56% απόπειρα αυτοκτονίας, σε έρευνα του 2020.**
>
>Στην επιστολή, ο Κοξ αντιπαρέβαλε αυτά τα στοιχεία με τον αριθμό των νέων που θα μπορούσε να επηρεάσει το νομοσχέδιο. Από τους 75.000 μαθητές που μετέχουν στον σχολικό αθλητισμό, μόνο τέσσερις είναι ανοιχτά transgender, σημείωσε. Από αυτά τα παιδιά, μόνο μία μαθήτρια μετέχει σε ομάδα κοριτσιών.
>
>**«Τέσσερα παιδιά και μόνο ένα από αυτά μετέχει σε αθλήματα κοριτσιών. Αυτό είναι όλο. Τέσσερα παιδιά που δεν κυριαρχούν, ούτε κερδίζουν τρόπαια, ούτε παίρνουν υποτροφίες. Τέσσερα παιδιά που απλά προσπαθούν να βρουν μερικούς φίλους και να νιώσουν ότι ανήκουν σε κάτι. Τέσσερα παιδιά που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα κάθε ημέρα», έγραψε.**
>
>«Είναι σπάνιες οι φορές που τόσος φόβος και οργή έχει στραφεί εναντίον τόσων λίγων», συνέχισε ο κυβερνήτης. «Δεν μπορώ να καταλάβω τι βιώνουν ή γιατί νιώθουν όπως νιώθουν. **Αλλά θέλω να ζήσουν**», συμπλήρωσε. «**Και όλες οι έρευνες δείχνουν ότι ακόμη και μια μικρή αποδοχή και σύνδεση μπορεί να μειώσει σημαντικά τις τάσεις αυτοκτονίας**», συμπλήρωσε.
>
>Αλλά, στην ίδια επιστολή, ο Κοξ έκανε αναφορά και στην κολυμβήτρια του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, την Λία Τόμας, που πρόσφατα πέτυχε διακρίσεις σε κολεγιακό επίπεδο, πετυχαίνοντας ρεκόρ, εκφράζοντας μια διαφορετική στάση για αυτό το ζήτημα.
>
>«Συμφωνώ με εκείνους που ανησυχούν για αυτό το ανήκουστο παράδειγμα. Πιστεύω ότι αυτό είναι τρομερό για τον γυναικείο αθλητισμό. Υπάρχουν σωματικά πλεονεκτήματα από το που αποδόθηκε κατά τη γέννηση, που είναι ο λόγος για τον οποίο έχουμε γυναικείο και ανδρικό αθλητισμό», έγραψε και συμπλήρωσε ότι το ζήτημα αυτό είναι «κάτι που πρέπει να αναλογιστούν όλοι».
>
>**«Είναι κακό για τις γυναίκες και για τηΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, καθώς μετατρέπει συμμάχους και λογικούς ανθρώπους σε αντιπάλους», υποστήριξε και πρόσθεσε ότι στην περίπτωση της Γιούτα το νομοσχέδιο αφορά τον** ***σχολικό και όχι τον κολεγιακό αθλητισμό*****.**
>
>Όμως, οι επικεφαλής της γερουσίας και του κοινοβουλίου της Γιούτα δήλωσαν ότι θα κινήσουν την Παρασκευή τη διαδικασία για να παρακάμψουν το βέτο του κυβερνήτη. «Πρέπει να εργαστούμε για να διατηρήσουμε την ακεραιότητα του γυναικείου αθλητισμού και να διασφαλίσουμε ότι παραμένει δίκαιος και ασφαλής για όλους», επέμεινε ο Στιούαρτ Άνταμς, πρόεδρος της γερουσίας.
>
>Τα τελευταία δύο χρόνια, συντηρητικά πολιτειακά κοινοβούλια στις ΗΠΑ έχουν προτείνει και υιοθετήσει περιορισμούς για τη συμμετοχή των νεαρών transgender σε σχολικές δραστηριότητες, μεταξύ άλλων στον αθλητισμό. Σύμφωνα με το Human Rights Campaign, 147 τέτοια νομοσχέδια προτάθηκαν σε όλη τη χώρα το 2021, ενώ η οργάνωση προβλέπει ότι αντίστοιχος αριθμός φέτος θα είναι πολύ μεγαλύτερος.
>
>Κάποιοι κυβερνήτες έχουν απορρίψει τέτοια νομοσχέδια, ανάμεσά τους εκείνοι στο Κάνσας, τη Λουιζιάνα και τη Βόρεια Ντακότα που άσκησαν βέτο πέρυσι. Τη Δευτέρα ο κυβερνήτης της Ιντιάνα, Έρικ Χόλκομπ, επίσης μπλόκαρε παρόμοιο νομοσχέδιο. Σε επιστολή του εξήγησε πως **δεν βρήκε αποδείξεις ότι τα αθλήματα Κ-12 χρειάζονται επιπλέον κυβερνητική παρέμβαση.** Όμως, ο Χόλκομπ και ο Κοξ αποτελούν την εξαίρεση στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα, καθώς παρόμοιοι νόμοι έχουν ήδη υιοθετηθεί σε περίπου δέκα πολιτείες.
Στον 21ο αιώνα όλες τις χαζομάρες οι Ρεπουμπλικανοί είπαν να τις πουν και να τις κάνουν μαζικά.
Έχοντας περάσει από πολλούς συλλόγους κολύμβησης και γενικά έχω φάει την ζωή στα πλακάκια της πισίνας έχω να πω πως το αντρικό σωματότυπο η σωματοδομή βοηθάει το “άντρα” να υπερτερεί σχεδόν πάντα σε κάθε στυλ κολύμβησης και σε κάθε σχεδόν ηλικία. Μην ξεχνάμε ότι παίζει ρόλο και η αντίσταση στο νερό με τα μαγιό η μάζα το η τεχνική η μυϊκή δύναμη, αλλά και η διατροφή και τα επίπεδα τεστοστερόνης. Η αντρική σωματοδομή θα υπερτερεί εκ φύσεως στο συγκεκριμένο υδάτινο άθλημα όπως και στο πόλο είναι φυσικό από εκεί και πέρα η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι για το συγκεκριμένο άθλημα θα ήταν καλύτερο και δίκαιο για όλους, για να έχουν όλοι μια παραπάνω ευκαιρία να διαγωνιστούν για ένα μετάλλιο να υπάρχουν κατηγορίες άνδρες γυναίκες ή ότι άλλο
Εγώ λέω να ακούσουμε τι λένε οι ειδικοί αντί να λέει ο καθένας μας το κοντό και το μακρύ του περί “ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΙΤΑΝΟΤΕΡΑΣΤΙΟΙ” ή “ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΑ”.
Και τίθεται φυσικά το ερώτημα ΠΟΥ μπορούν να διαγωνιστούν οι τρανς τελικά?
[“Go, Strong Woman, Go](https://youtu.be/URz-RYEOaig)
Δυστυχώς είναι μία από τις περιπτώσεις που αν σου μοιράσει σκατένιο χέρι η ζωή, δύσκολα διορθώνεται χωρίς να αδικηθεί κάποιος.
Και εξηγούμαι. Καταλαβαίνω – όσο μπορώ – το δράμα των τρανς να ξεφύγουν από το σώμα στο οποίο γεννήθηκαν, και μετά από πολύ κόπο, και σωματικό (εγχειρήσεις, ορμόνες), αλλά και ψυχολογικό (bullying, θεραπείες, κτλ.) να το καταφέρνουν σε μεγάλο βαθμό. Και μετά να έρχεται ένας περιορισμός όπως στα αθλήματα, να τους «θυμίζει» και να δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα ότι δεν είναι πλήρως σαν τις άλλες γυναίκες, ότι κάτι «λείπει» και κάτι τις «ξεχωρίζει» και δεν μπορούν να ενσωματωθούν πλήρως. Γιατί κακά τα ψέμματα, ο διαχωρισμός αυτός στα αθλήματα τέτοια συναισθήματα θα ανασύρει.
**Όμως**, εύκολη λύση δεν υπάρχει. Ναι δεν διάλεξαν να γεννηθούν σε αντρικό σώμα (ή με γυναικείο εγκέφαλο) με ότι πλεονεκτήματα (στον αθλητισμό) αυτό συνεπάγεται, και είναι αδικία. Αλλά και άλλοι άνθρωποι δεν διάλεξαν να γεννηθούν με τις διάφορες ιδιαιτερότητες στην σωματική τους διάπλαση που γεννήθηκαν. Ίσως και αυτοί να ήθελαν να συμμετέχουν σε «κανονικούς» αγώνες και Ολυμπιακούς, αλλά λόγω της ιδιαιτερότητάς τους αποκλείονται, και μπορούν να αγωνιστούν μόνο σε ειδικές κατηγορίες (πχ Παραολυμπιακούς). Ίσως και πάλι να νοιώθουν ότι μέσω των ειδικών κατηγοριών, τους υπενθυμίζεται και εξάρεται η ιδιαιτερότητά τους. Αλλά, σε μια ασυμβίβαστη κατάσταση χωρίς τέλεια λύση, ίσως είναι ο λιγότερο κακός και άδικος συμβιβασμός.
Πιστεύω κάτι τέτοιο πρέπει να ισχύσει και με τις/τους τράνς αθλητές. Δύο αδικίες δεν ακυρώνονται μεταξύ τους: η αδικία του να γεννηθούν σε λάθος σώμα και όσα «τράβηξαν» είτε από bullying είτε από θεραπείες μέχρι να νοιώθουν άνετα στο σώμα τους, δεν «διορθώνεται» αδικώντας τις cis αθλήτριες συμμετέχοντας στους ίδιους αγώνες. Η ψυχική ανάταση ενδεχομένως που θα νοιώσουν αν αντιμετωπιστούν πλήρως στον αθλητισμό ως γυναίκες, δεν διορθώνει τα άλλα κακώς κείμενα ούτε βοηθάει την πλειοψηφία των τρανς ανθρώπων που δεν κάνουν πρωταθλητισμό. Τέλος πιστεύω και στην αρχή της αναλογικότητας. Τέλεια λύση δεν υπάρχει, ή οι cis θα «αδικηθούν» ή οι trans. Επομένως οι αποφάσεις πρέπει να παρθούν και με τον γνώμονα της αναλογικότητας, δηλαδή σε ποια περίπτωση θα αδικηθούν οι λιγότερες αθλήτριες. Και μιας και οι cis είναι πολύ περισσότερες από τις trans, ελλείψει ειδικών Κατηγοριών ή οτιδήποτε άλλο, πιστεύω η πλάστιγγα πρέπει να γείρει προς τις cis.
Τέλος, να πούμε ότι μιλάμε για **πρωταθλητισμό**. Το δικαίωμα στον **πρωταθλητισμό** δεν είναι βασικό δικαίωμα όπως το δικαίωμα στον **αθλητισμό**. Οπότε ούτε η μία ούτε η άλλη μεριά πρέπει να μιλάει σαν να πρόκειται για τεράστιο ανθρωπιστικό θέμα τι θα γίνει με τις κατηγορίες των αθλημάτων και τις trans.
Ας βοηθήσουμε όλοι να αναδείξουμε όλα τα πολύ βασικά θέματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των trans ατόμων στην καθημερινότητά τους, στην οικογένεια, στον περίγυρο, όπου πολλές φορές βασικά ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάζονται (κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητας τους, εγείρονται θέματα ισότητας, ψυχολογικής βίας, προκαταλήψεις και διακρίσεις στον εργασιακό τομέα, υιοθεσίες, κτλ.), και το θέμα του πρωταθλητισμού που αφορά μια μικρή μειοψηφία των τρανς μπορεί να περιμένει λίγο, θεωρώ προσωπικά τουλάχιστον.
Γιατί απλώς δεν κάνουν ξεχωριστή κατηγορία;
Το βρίσκω παντελώς άδικο για τις βιολογικές γυναίκες.
Είχα συμμαθήτριες που ασχολούνται πρωταθλιτικα με την κολύμβηση και πριν πάνε σχολείο είχαν πρωινή προπόνηση γύρω στις 5 το πρωί. Τόσος κόπος και ιδρώτας πάει στραφη.