Voedingsadvies is in het algemeen eenheidsworst, terwijl een optimaal eetpatroon er voor iedereen anders uitziet.
Sowieso is het niveau van de meeste dietisten laag. Ook als je vegetarier of veganist bent en verder doorsnee Nederlands vinden ze het al lastig om goed advies te geven, is mijn ervaring.
Brullen.
Ik heb in vier verschillende Europese landen gewoond en het beste eet advies heb ik in Frankrijk gekregen (waar ik nu woon).
> Ne mangez pas de la merde.
Overigens heeft hier nog nooit een arts naar mijn alcohol gebruik gevraagd.
> Gelovige cliënten beleven ziekte bovendien anders. Die denken dat ze suikerziekte hebben door ingrijpen van God. Ze ziet het niet als iets wat ze zichzelf hebben aangedaan door hun levensstijl.
Ja, in dat geval kan een diëtist überhaupt weinig betekenen lijkt me.
Wat voegt een diëtiste dan nog toe als ze toch standaardlijstjes uitprinten en delen?
Misschien ben ik wel wat simplistisch, maar waarom ga je naar een diëtiste als wil vasthouden aan je eetgewoonten? Je wilt advies maar eigenlijk niets veranderen.
Toch wel apart, wat is nou de meerwaarde van een diëtist als die je alleen maar opdraagt een standaard voedingsrichtlijn te volgen of variaties daarop ipv gezamenlijk met jou je huidige eetpatroon te verbeteren?
Persoonlijk had ik juist verwacht dat een diëtist juist goed is in dat stukje maatwerk leveren voor de mensen waarbij de standaard voedingsadviezen niet zo goed passen. En iets niet weten is geen excuus. Zorg dat je cliënt/patiënt (of hoe het ook heet bij een diëtist) het aan je uitlegt alsof je 5 jaar oud bent en vraag door.
Dat er blijkbaar allemaal aannames een obstakel vormen voor een goed advies zegt ook veel over de diëtist. En dat basisvaardigheden voor een adviseur in het algemeen blijkbaar geen gemeengoed zijn in de opleiding tot diëtist.
Leer mensen calorieën tellen, klaar.
Juist vanwege mijn prikkelbare darmsyndroom ben ik naar de diëtiste gestuurd met mijn lactose en fructanenintolerantie.
Ik moest haar uitleggen dat lactose intolerantie globaal gezien de norm is met 74% van de wereldbevolking die dat heeft en dat Europeanen de uitzondering zijn.
Dat paste gewoon niet bij haar wereldbeeld want ik moest en zou van haar lactosevrije zuivel eten vanwege calcium terwijl ik geen kwark of yoghurt lust.
Dat ik calcium binnenkrijg via sesampasta, noten en groene bladgroenten ontkende ze.
Ik ben niet meer teruggegaan. Ik wil wat leren van een diëtiste, niet op oneigenlijke gronden de les worden gelezen.
Ik heb vanwege medische redenen een verwijzing naar een diëtist gekregen. Die van mij heeft een Nederlands-marrokaanse achtergrond en zij geeft opties vanuit verschillende eetculturen. Zoiets is mogelijk als de dietist een ruim ervaring met zelf koken vanaf de basis, creativiteit en flexibiliteit heeft.
Diëtist is geen beschermde titel toch?
Laat maar weer zien dat de Westerse kennis en cultuur niet verder ontwikkeld zijn dan die van tweede en derde wereld landen.
Ach het afwentelen van maatschappelijk falen op individuele verantwoordelijkheid en er dan een consultantscircus voor optrekken, niets zo efficient en menserend.
Ik had het hier toevallig laatst nog over met mn moeder, dat als je kunt naar de adviezen van het Voedingscentrum die echt bijna belachelijk halsstarrig in het klassieke Nederlandse patroon zitten. Bij ‘alternatieve menus’ wordt het brood gewoon vervangen door Turks brood. Maar je een warme lunch voorstellen, zoals 99% van de wereld eet, dat is dan weer te moeilijk. Verbaast me niks dat de gemiddelde diëtist niet veel verder komt.
14 comments
Voedingsadvies is in het algemeen eenheidsworst, terwijl een optimaal eetpatroon er voor iedereen anders uitziet.
Sowieso is het niveau van de meeste dietisten laag. Ook als je vegetarier of veganist bent en verder doorsnee Nederlands vinden ze het al lastig om goed advies te geven, is mijn ervaring.
Brullen.
Ik heb in vier verschillende Europese landen gewoond en het beste eet advies heb ik in Frankrijk gekregen (waar ik nu woon).
> Ne mangez pas de la merde.
Overigens heeft hier nog nooit een arts naar mijn alcohol gebruik gevraagd.
> Gelovige cliënten beleven ziekte bovendien anders. Die denken dat ze suikerziekte hebben door ingrijpen van God. Ze ziet het niet als iets wat ze zichzelf hebben aangedaan door hun levensstijl.
Ja, in dat geval kan een diëtist überhaupt weinig betekenen lijkt me.
Wat voegt een diëtiste dan nog toe als ze toch standaardlijstjes uitprinten en delen?
Misschien ben ik wel wat simplistisch, maar waarom ga je naar een diëtiste als wil vasthouden aan je eetgewoonten? Je wilt advies maar eigenlijk niets veranderen.
Toch wel apart, wat is nou de meerwaarde van een diëtist als die je alleen maar opdraagt een standaard voedingsrichtlijn te volgen of variaties daarop ipv gezamenlijk met jou je huidige eetpatroon te verbeteren?
Persoonlijk had ik juist verwacht dat een diëtist juist goed is in dat stukje maatwerk leveren voor de mensen waarbij de standaard voedingsadviezen niet zo goed passen. En iets niet weten is geen excuus. Zorg dat je cliënt/patiënt (of hoe het ook heet bij een diëtist) het aan je uitlegt alsof je 5 jaar oud bent en vraag door.
Dat er blijkbaar allemaal aannames een obstakel vormen voor een goed advies zegt ook veel over de diëtist. En dat basisvaardigheden voor een adviseur in het algemeen blijkbaar geen gemeengoed zijn in de opleiding tot diëtist.
Leer mensen calorieën tellen, klaar.
Juist vanwege mijn prikkelbare darmsyndroom ben ik naar de diëtiste gestuurd met mijn lactose en fructanenintolerantie.
Ik moest haar uitleggen dat lactose intolerantie globaal gezien de norm is met 74% van de wereldbevolking die dat heeft en dat Europeanen de uitzondering zijn.
Dat paste gewoon niet bij haar wereldbeeld want ik moest en zou van haar lactosevrije zuivel eten vanwege calcium terwijl ik geen kwark of yoghurt lust.
Dat ik calcium binnenkrijg via sesampasta, noten en groene bladgroenten ontkende ze.
Ik ben niet meer teruggegaan. Ik wil wat leren van een diëtiste, niet op oneigenlijke gronden de les worden gelezen.
Ik heb vanwege medische redenen een verwijzing naar een diëtist gekregen. Die van mij heeft een Nederlands-marrokaanse achtergrond en zij geeft opties vanuit verschillende eetculturen. Zoiets is mogelijk als de dietist een ruim ervaring met zelf koken vanaf de basis, creativiteit en flexibiliteit heeft.
Diëtist is geen beschermde titel toch?
Laat maar weer zien dat de Westerse kennis en cultuur niet verder ontwikkeld zijn dan die van tweede en derde wereld landen.
Ach het afwentelen van maatschappelijk falen op individuele verantwoordelijkheid en er dan een consultantscircus voor optrekken, niets zo efficient en menserend.
Ik had het hier toevallig laatst nog over met mn moeder, dat als je kunt naar de adviezen van het Voedingscentrum die echt bijna belachelijk halsstarrig in het klassieke Nederlandse patroon zitten. Bij ‘alternatieve menus’ wordt het brood gewoon vervangen door Turks brood. Maar je een warme lunch voorstellen, zoals 99% van de wereld eet, dat is dan weer te moeilijk. Verbaast me niks dat de gemiddelde diëtist niet veel verder komt.
Comments are closed.