Door te weigeren man en paard te noemen, verengt de PFOS-commissie politieke verantwoordelijkheid tot een spel Cluedo
Door te weigeren man en paard te noemen, verengt de PFOS-commissie politieke verantwoordelijkheid tot een spel Cluedo
7 comments
>Wie de vraag naar verantwoordelijkheid toch durft te stellen, is, bijvoorbeeld in de woorden van Koen Daniëls (N-VA), op zoek naar “smeuïge titels voor de kranten”. Die wil, dixit Willem-Frederik Schiltz (Open Vld), alleen maar “de scalp van een of andere politicus aan de riem kunnen hangen”.
>
>Een merkwaardige omkering van de feiten is dat. Niet wie politiek verantwoordelijk is voor een beleid dat jarenlang is scheefgegroeid, voedt het politieke wantrouwen, wel degene die dat aanklaagt en er rekenschap voor vraagt.
This is depressing news, our health means nothing to them. Addressing the problem is now called undermining trust in politics.
>Wie de vraag naar verantwoordelijkheid toch durft te stellen, is, bijvoorbeeld in de woorden van Koen Daniëls (N-VA), op zoek naar “smeuïge titels voor de kranten”. Die wil, dixit Willem-Frederik Schiltz (Open Vld), alleen maar “de scalp van een of andere politicus aan de riem kunnen hangen”.
Het specifiek taalgebruik van de politiekers zegt alles. In feite zeggen ze hier “hoe durft men onze positie bedreigen”.
Het zijn burchtheren die in angst leven dat het plebs hen uit hun toren zou kunnen zetten.
Ze zouden perfect een systeem van compleet traceerbare besslising en verantwoordelijkheidssystemen kunnen opzetten, dat is niet eens zo heel moeilijk dezer dagen.
Maar eigenbelang is belangrijker voor de politieker.
>De politieke verantwoordelijkheid voor dat alles mag dan ‘complex’ of ‘collectief’ zijn, ze valt wel degelijk vast te leggen, met name bij de toenmalige ministers van Milieu (Joke Schauvliege, CD&V) en Mobiliteit (Ben Weyts, N-VA).
Het mag dan moeilijk en complex zijn, dat maakt feitelijk niet uit. Het is hun job. Ze hebben die verantwoordelijkheid genomen en wie daarin faalt moet die verantwoordelijkheid maar dragen.
Een systeem dat zulke verantwoordelijkheid niet afdwingbaar maakt, is feitelijk een bedrijf, geen regering gevuld met mensen die onderheving zijn aan een representatieve democratie.
>”De commissie erkent dat de waarheid in praktijk ingewikkelder ligt dan louter i/h aanduiden van deze of gene politieke verantwoordelijke.”
Dat is het betere parapluwerk.
Politieke verantwoordelijkheid wordt hier onder de mat geschoven.
https://twitter.com/miekeschauv/status/1508381109750480897?s=20&t=EwJUX2xcwTYMO_4mTD4KXw
These people were voted in, and will get elected again. We get the shitbags we deserve.
Nva zijn de volgende nazzis
En wanneer we hun riante verloning in vraag stellen is het verweer: “Ja maar, we hebben een job met een hoge verantwoordelijkheid”
Wat maakt het uit als je die verantwoordelijkheid nooit neemt?
Great read (in the broader context of this post):
With Liberty and Justice for Some: How the Law Is Used to Destroy Equality and Protect the Powerful by Glenn Greenwald (Author).
Extract:
From the nation’s beginnings, the law was to be the great equalizer in [American] life, the guarantor of a common set of rules for all. But over the past four decades, the principle of equality before the law has been effectively abolished. Instead, a two-tiered system of justice ensures that the country’s political and financial class is virtually immune from prosecution, licensed to act without restraint, while the politically powerless are imprisoned with greater ease and in greater numbers than in any other country in the world.