Δεν νομίζω πως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε, ούτε είναι μια από τις “αρνητικες πρωτιές” μας. Οι βόρειοι που σε διοχνουν από το σπίτι στα 16 δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ειναι καλύτεροι, ούτε είναι ντροπή το να μένεις με τους γονείς σου σε πιο “μεγάλες” ηλικίες γενικά. Το λεγόμενο multi-generational living προσφέρει πάρα πολλά θετικά στην ανθρώπινη καθημερινότητα και είναι κάτι που πολλοί από τους ίδιους τους βόρειους το θαυμάζουν σαν κονσεπτ.
Το σημαντικό ομως είναι να έχουμε την επιλογή ελεύθερα, και να μην αναγκαζόμαστε να ζούμε έτσι μέχρι τα σαράντα επειδή απλά δεν έχουμε λεφτά να σταθούμε μόνοι μας.
Διορθωστε , εαν κανω λαθος ρε παιδια, αλλα ποσουν νεους ξερετε που εχουν σημερα τα λεφτα να ζησουν μονοι τους ή εστω να συγκατοικισουν και να μην μπαινουν μεσα. Γιατι εαν τους ξερετε, φερτε τους να μας μαθουν και εμας.
Δεν ειναι λογικο να γινεται συγκριση Ελλαδας με τις περισσοτερες χωρες της Ευρωπης οταν στις περισσοτερες, εαν οχι ολες απο αυτες, η ανεργια στους νεους δεν μπορει να συγκριθει με αυτην στην Ελλαδα.
Ναι,πολύ περίεργο που στις χώρες με την χειρότερη οικονομία είναι αυξημένο το ποσοστό, ενώ σε αυτές με καλύτερη οικονομία είναι χαμηλό.
Απο δίπλα να βάλουν και ενα χάρτη με τους μισθούς και την ανεργία.
Επειδή ζω στη Φινλανδία από το ‘14, μπορώ να πω οτι οι νέοι όχι μόνο ζουν μόνοι τους, αλλά εγώ προσωπικά δε θυμάμαι να έχω γνωρίσει άτομο τέτοιας ηλικίας που τον/την συντηρούν οικονομικά οι γονείς.
Το κράτος εδώ παρέχει τεράστια οικονομική βοήθεια. Πχ από ένα ετήσιο εισόδημα και κάτω, το κράτος πληρώνει μεγάλος μέρος του ενοικίου σου. Προσωπικά εγώ όσο σπούδαζα, από τα 750€ που δίνουμε ενοίκιο με την κοπέλα μου, επαιρνα τα 480 περίπου σαν επίδομα ενοικίου. Επίσης το κράτος παρέχει φοιτητικά επιδόματα σε όλους τους ντόπιους φοιτητές (250€ το μήνα έτσι χωρίς να επιστρέψεις τίποτα) καθώς και παρα πολύ ευνοϊκά φοιτητικά δάνεια με επιτόκια του τύπου 0.1%.
Τώρα για οποίους δε σπουδάζουν, το πιο πιθανό είναι ότι θα δουλεύουν κάπου, και στη Φινλανδία η κάθε δουλειά αμοίβεται σωστά (σερβιτόρος φουλ τάιμ μπορεί να βγάλει γύρω στα 2 χιλιάρικα) και φυσικά δουλεύεις αυστηρά 8ωρο, υπερωρίες πληρώνονται διπλα, κτλ κτλ.
Καταστάσεις που φαντάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας για μας στην Ελλάδα είναι απλά η καθημερινότητα εδώ.
Έφυγα στα 18,5 μου, γύρισα στα 22 μου όταν χώρισα με την πρώην μου. Μπορούσα να μείνω μόνος μου (δούλευα παράλληλα) αλλά προτίμησα να μείνω στο πατρικό μου για πολλους λόγους: περνάω καλά με τους γονείς μου (που νιώθω ότι είναι ψιλοσπανιο στον κύκλο μου) και δεν ήθελα να είμαι μόνος σε σπίτι, είχα πολύ παραπάνω ελεύθερο χρόνο για να κάνω άλλα πράγματα (δουλειές στο σπίτι δια του 3), έβαζα λεφτά στην άκρη για άλλους λογους, μπόρεσα να κάνω μεταπτυχιακο αφοβα, είχα φαγητό κάθε μέρα (σημαντικός παραγοντας!)
Όταν αποφασίσαμε με την γυναίκα μου να συγκατοικησουμε πριν ~2 χρονια, έφυγα. Αλλιώς δεν είχα σοβαρό λόγο προσωπικά… Δεν το θεωρώ κακό να μενεις με τους γονείς σου αν το επιθυμείς
Μιλαμε πολυ κακοι γονεις οι βορειοευροπαιοι!
Πάντως σε αυτές τις ηλικίες ούτε στις πιο ανεπτυγμένες χώρες μπορεί να πει κανείς ότι είναι οικονομικά εύκολο να μένεις μόνος σου. Η διαφορά είναι ότι η αλληλεγγύη δεν είναι οικογενειακή αλλά άλλου είδους, κατά κύριο λόγο υπάρχει συγκατοίκηση ή διαμονή με ερωτικό σύντροφο. Εδώ υπάρχει η διαφορά του πολιτιστικού στοιχείου της οικογενειακής αλληλεγγύης, που για διάφορους λόγους (που θέλουν συζήτηση) είναι αυτή πιο έντονη στην νότια Ευρώπη.
ρ/ΚαταπληκτικήΠοιότηταΖωής
Έφυγα να μείνω μόνος μου και έπαιρνα 700 ευρώ μισθό με 300 ευρώ ενοίκιο. Δεν έβγαινε με τίποτα η φάση και θυμάμαι το βράδυ να τρώω βραστές πατάτες γιατί δεν είχα λεφτά να πάρω τίποτα. Το ίντερνετ, το ρεύμα και τα κοινόχρηστα + όλες οι άλλες μικρομαλακίες με έκαναν να γυρίσω στο πατρικό μου.
Για καλή μου τύχη κληρονόμησα ένα μικρό διαμερισματάκι που το έφτιαξα από την αρχή (πλακάκια, τοίχους, κουζίνες, ντουλάπια, you name it). Αν δεν έμενα με τους δικούς μου για κάποιο διάστημα, δεν θα είχα ποτέ τη δυνατότητα να το φτιάξω σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα.
κοίτα να δεις που δεν μπορούμε να ανοίξουμε σπίτι
To 2018 ήμασταν 56%
Ποιος να το περίμενε ότι με τα ενοίκια να είναι όσο μισός μισθός και τη ΔΕΗ να είναι ο άλλος μισός, δε μπορεί κάποιος να μείνει μόνος του.
Κι αυτοί που δε μένουν με τους γονείς τους, οι γονείς τους πληρώνουν το νοίκι.
Λογικό, στην Σουηδία δουλεύουν από τα 16 και υπάρχει και ένα επίδομα στέγασης για νέους…
εεε εγώ σαν ελληνοαμερικανος δεν το θεωρώ 100 τοις 100 αρνητικό. Είμαι σίγουρος ότι εν μέρει ισχύει αυτό λόγω της οικονομικής κατάστασης της νεολαίας στην Ελλάδα και είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά, να κανείς οικογένεια, και τα λοιπά. Στο άλλο χέρι, ο περισσότερος κόσμος στην Αμερική φεύγουν αμέσως από το σπίτι των γονιών στην άλλη άκρη της χώρας και δεν τους βλέπουν καθόλου μέχρι να τους βάλουν σε nursing home, και αυτό το πράγμα με πειράζει πολύ. Μπορείτε σίγουρα να με διορθώνετε αλλά ήταν η σφικτότητα της ελληνικής οικογένειας που έσωσε την χώρα στην κρίση, και αν υπήρχε δουλειά δεν βλέπω το ποσοστό να είναι ακριβώς όπως είναι στην βόρεια Ευρώπη
to gelio ein pws ki oi goneis den theloun na fugoun ta paidia giati voïthane st spiti me tis 2 doulies p kanoun
ì me doulies tou spiriou ì oikonomika
Λιγη προσπαθεια θελει και θα παρουμε την πρωτια παλι.💪
Μην κοιτάτε τις οικονομίες, στην Ελλάδα σε πολλές περιοχές είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις σπίτι. Για παράδειγμα εγώ ζω σε τουριστική περιοχή, σε νησί, το να βρεις μόνιμη κατοικία φαντάζει αδύνατο καθώς όλοι πλέον τα έχουν μετατρέψει σε airbnb και booking, είναι πολλά τα λεφτά βλέπετε. Φέτος κατάφερα βρήκα ένα διαμέρισμα από το οποίο πρέπει να φύγω τέλος Απριλίου καθώς είναι airbnb, αν ήθελα να μείνω έπρεπε να δώσω ενοίκιο που στον χρόνο θα έπιανε το σύνολο των κερδών που τους παρέχει τον airbnb. Άλλος μου ζήτησε ενοίκιο 700 ευρώ (χώρια ρεύματα κλπ) για να μου ενοικιάσει σπίτι γιατί λέει δεν τον συμφέρει, καλοκαίρι βγάζει συνολικά “χ” λεφτά.
Έχουν μετατρέψει τα πάντα σε airbnb χωρίς προδιαγραφές και ελέγχους και τουλάχιστον σε περιοχές σαν τη δική μου είναι αδύνατο να βρεις σπίτι και να είναι και τις προκοπής
Προσφορά και ζήτηση, παιδιά.
Λίγες δουλειές, πολλοί άνεργοι άρα μικροί μισθοί.
Δεν έχει ανοικοδόμηση εδώ και χρόνια, ο πληθυσμός ανεβαίνει, ανεβαίνουν τα ενοίκια.
Η (εκάστοτε)κυβέρνηση αντί να δώσει λεφτά στον κόσμο να κάνει δουλειές, να προσλάβει προσωπικό, να βγάλουν όλοι φρέσκο χρήμα και να τα πάρει και πίσω στο 3πλασιο από φόρο κερδών, προτιμά να μασουλάει τα λεφτά της ΕΕ για να δίνει δουλίτσες σε “ημετέρους” και να παίρνουν μίζενς τα “στελέχη” της.
Όποιος συνεχίζει και ψηφίζει τους ίδιους που μας έφεραν ως εδώ, ε, καλά να πάθει.
Παράξενο το πως γίνεται αυτό σε μια χώρα που ο μέσος όρος μισθοδοσίας για χημικό μηχανικό με μεταπτυχιακό είναι 600-800€ το μήνα…
Σε έναν παρόμοιο χάρτη νομίζω είχα δει πως η Κροατία έχει το τι μεγαλύτερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη.
Κάποιος θα πει πως λογικό λόγο οικονομικής κατάστασης των χωρών και της ανάπτυξης. Αλλά θα πω πως Ολλανδία φτάνεις 18 και σε διώχνουν με τις κλωτσιές από το σπίτι. Λόγο κουλτούρας και νοοτροπίας. Και είσαι αναγκασμένος να βρεις μια “πορεία” . Έτσι από νωρίς έχεις όλες τις υποχρεώσεις μόνος σου και στη συνέχεια βρίσκεσαι γρήγορα οικονομικά ανεξάρτητος. Είναι big deal γιατί γρήγορα ο κάθε νέος γίνεται μέλος της οικονομίας της χώρας και όχι απλά βάρος. Βέβαια στην Ελλάδα λόγω αστάθειας περισσότερο , (δεν θα πω ανεργίας γιατί έχω πολύ mixed signals για αυτό ), ένας νέος αν δεν πετύχει αμέσως με τις σπουδές και με την εργασία συνεχίζει μέχρι πολύ αργότερα να είναι “βάρος” στην οικογένεια και κάποιες φορές και χώρα.
Παιδιά το να μενεις με τους γονείς σου σήμερα βγάζει νόημα, τουλάχιστον για μένα. Εγω έφυγα απο το σπίτι μου στα 18 για να σπουδάσω σε άλλη πόλη και ξαναγύρισα στα 25 μου με τον κορονοιο πριν 2 χρονια. Θέλω να πω έμενα πολλά χρόνια μόνη μου σε διαμέρισμα και έχω εμπειρία το πως είναι και αυτό. Ηταν το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω να γυρισω στο πατρικό μου. Μένουμε σε μονοκατοικία. Ιρεμία, ησυχία, χώρος που είναι κάτι πολυ σημαντικό για μένα και για την δουλειά μου γιατί χρειάζομαι εργαστήριο. Τα έξοδα μου έπεσαν στο 1/6 οπότε αγόρασα πράγματα που χρειαζόμουν και δεν τα έπαιρνα λόγο χρημάτων, έχω παρέα, βοήθαω τους γονείς μου παρά πολύ γιατί έχουν μια ηλικία και το να κάνω εγώ πράγματα για αυτούς βγάζει νόημα. Έχω τους φίλους μου στην ίδια περιοχή, δεν έχω να ασχολουμε με άπεσιους γείτονες, κοινόχρηστα, φασαρία απο αλλά άτομα/διαμερίσματα. Η ησυχία είναι τόσο τέλεια, στην Αθήνα που σπούδαζα είχα συνέχεια ημικρανίες απο την μόνιμη φασαρία. Γενικά η ποιότητα ζωής μου έχει ανέβει κατακόρυφα και δεν μπαίνω καν στα έξοδα όπως κοινόχρηστα, ενοίκια, ρεύμα κλπ που είναι τρελά καθε μήνα. Κάποιος με έναν βασικό μισθό δεν μπορεί μόνο απο αποψη εξόδων να συντηρήσει ενα σπίτι.
Πέρα από όλα αυτά που είπατε τύπου οικονομία ,Οι πόλεμοι που πέρασε ο έλληνας μας έχει φέρει πιο κοντά Λόγω επιβίωσης.Στην Ελλάδα έχουμε άλλη κουλτούρα. Εδώ προσέχουμε τους γονείς μας όταν Μεγαλώνουν.Γι’ αυτό και κρατάμε 2-3 Κατοικίες και 1-2εξοχικά σπίτια Μέσο όρο. Εγώ κρατάω και από Αγγλία και ξέρω ότι εκεί στα 18 τους φεύγουν απ’ το σπίτι Και ζούνε μόνοι τους. Γενικά η κουλτούρα τους δεν εφαρμόζει να παίρνουν τα γερόντια μες το σπίτι τους όπως κάνουμε στην Ελλάδα. Ένας λόγος είναι η κοινή ωφέλεια και επιδοτήσεις του κράτους για τους ηλικιωμένους Και έτσι δεν έχουν πολύ ανάγκη.Στην Ελλάδα υπάρχει και το αν δε με προσέχεις δε θα πάρεις το σπίτι εκμετάλλευση. Ενώ στην Αγγλία παίρνεις Το σπίτι Εν ζωή κιόλας. Βέβαια υπάρχουν και Εξαιρέσεις Στους κανόνες αυτούς.
Πέρα από το οικονομικό κομμάτι το οποίο παίζει σίγουρα μεγάλο ρόλο, σαν κοινωνία και παράδοση είμαστε κοντά με την οικογένειά μας. Σε πιο βόρειες χώρες όταν το παιδί πάει 18 το διώχνουν κακήν κακώς από το σπίτι. Εδώ ο θεσμός της οικογένειας είναι ιερός και παίζει και αυτό μεγάλο ρόλο. Πολλοί φιλοξενούν τους γονείς τους για να τους φροντίσουν ή για να βοηθήσουν και αυτοί στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε με τα παππουδια μας να μένουν μαζί ή πολύ κοντά.
Δεν είναι απαραίτητα ένα κακό στατιστικό. Απλά αντιπροσωπεύει εν μέρει την κουλτούρα μας.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΩΤΟΙ!?!?!?!? 😡😡😡
Ώπα υπάρχουν και χειρότερα!
Πέρα από την πλάκα δεν είναι θέμα επιλογής νομίζω αλλά αναγκαίο κακό..
Τι εννοείς? Υπάρχουν χώρες που δεν μένουν με τους γονείς τους¨? Πολύ Ουτοπικό, δεν το πιστεύω.
νο 3
Μένω Δανία, η διαφορά είναι η εξής : μόλις κλείσεις τα 16 και συνεχίζεις να πηγαίνεις σχολείο, το κράτος σου δίνει επίδομα μόρφωσης το ποιο είναι γύρω στα 1.800 ευρώ το μήνα.
Αυτά τα λεφτά πάνε στον λογαριασμό σου μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, μέχρι το μεταπτυχιακό σου. Οπότε ειναι σύνηθες τα παιδιά μένουν μόνα τους από την ηλικία των 16.
Ρε,
Ποιοι μας πήραν την πρωτιά;?!
ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΩ ΤΟΙ
Χαρτης της Ευρωπης του 2014*
Ρε αδελφέ Άμα θέλεις να δημιουργείς εντυπώσεις κάνω το σωστά. Μάθε αριθμητική και μετά ανέβασε στο reddit κρητική
37 comments
No 3*
ΝΕ ΤΙ?
Δεν νομίζω πως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε, ούτε είναι μια από τις “αρνητικες πρωτιές” μας. Οι βόρειοι που σε διοχνουν από το σπίτι στα 16 δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ειναι καλύτεροι, ούτε είναι ντροπή το να μένεις με τους γονείς σου σε πιο “μεγάλες” ηλικίες γενικά. Το λεγόμενο multi-generational living προσφέρει πάρα πολλά θετικά στην ανθρώπινη καθημερινότητα και είναι κάτι που πολλοί από τους ίδιους τους βόρειους το θαυμάζουν σαν κονσεπτ.
Το σημαντικό ομως είναι να έχουμε την επιλογή ελεύθερα, και να μην αναγκαζόμαστε να ζούμε έτσι μέχρι τα σαράντα επειδή απλά δεν έχουμε λεφτά να σταθούμε μόνοι μας.
Διορθωστε , εαν κανω λαθος ρε παιδια, αλλα ποσουν νεους ξερετε που εχουν σημερα τα λεφτα να ζησουν μονοι τους ή εστω να συγκατοικισουν και να μην μπαινουν μεσα. Γιατι εαν τους ξερετε, φερτε τους να μας μαθουν και εμας.
Δεν ειναι λογικο να γινεται συγκριση Ελλαδας με τις περισσοτερες χωρες της Ευρωπης οταν στις περισσοτερες, εαν οχι ολες απο αυτες, η ανεργια στους νεους δεν μπορει να συγκριθει με αυτην στην Ελλαδα.
Ναι,πολύ περίεργο που στις χώρες με την χειρότερη οικονομία είναι αυξημένο το ποσοστό, ενώ σε αυτές με καλύτερη οικονομία είναι χαμηλό.
Απο δίπλα να βάλουν και ενα χάρτη με τους μισθούς και την ανεργία.
Επειδή ζω στη Φινλανδία από το ‘14, μπορώ να πω οτι οι νέοι όχι μόνο ζουν μόνοι τους, αλλά εγώ προσωπικά δε θυμάμαι να έχω γνωρίσει άτομο τέτοιας ηλικίας που τον/την συντηρούν οικονομικά οι γονείς.
Το κράτος εδώ παρέχει τεράστια οικονομική βοήθεια. Πχ από ένα ετήσιο εισόδημα και κάτω, το κράτος πληρώνει μεγάλος μέρος του ενοικίου σου. Προσωπικά εγώ όσο σπούδαζα, από τα 750€ που δίνουμε ενοίκιο με την κοπέλα μου, επαιρνα τα 480 περίπου σαν επίδομα ενοικίου. Επίσης το κράτος παρέχει φοιτητικά επιδόματα σε όλους τους ντόπιους φοιτητές (250€ το μήνα έτσι χωρίς να επιστρέψεις τίποτα) καθώς και παρα πολύ ευνοϊκά φοιτητικά δάνεια με επιτόκια του τύπου 0.1%.
Τώρα για οποίους δε σπουδάζουν, το πιο πιθανό είναι ότι θα δουλεύουν κάπου, και στη Φινλανδία η κάθε δουλειά αμοίβεται σωστά (σερβιτόρος φουλ τάιμ μπορεί να βγάλει γύρω στα 2 χιλιάρικα) και φυσικά δουλεύεις αυστηρά 8ωρο, υπερωρίες πληρώνονται διπλα, κτλ κτλ.
Καταστάσεις που φαντάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας για μας στην Ελλάδα είναι απλά η καθημερινότητα εδώ.
Έφυγα στα 18,5 μου, γύρισα στα 22 μου όταν χώρισα με την πρώην μου. Μπορούσα να μείνω μόνος μου (δούλευα παράλληλα) αλλά προτίμησα να μείνω στο πατρικό μου για πολλους λόγους: περνάω καλά με τους γονείς μου (που νιώθω ότι είναι ψιλοσπανιο στον κύκλο μου) και δεν ήθελα να είμαι μόνος σε σπίτι, είχα πολύ παραπάνω ελεύθερο χρόνο για να κάνω άλλα πράγματα (δουλειές στο σπίτι δια του 3), έβαζα λεφτά στην άκρη για άλλους λογους, μπόρεσα να κάνω μεταπτυχιακο αφοβα, είχα φαγητό κάθε μέρα (σημαντικός παραγοντας!)
Όταν αποφασίσαμε με την γυναίκα μου να συγκατοικησουμε πριν ~2 χρονια, έφυγα. Αλλιώς δεν είχα σοβαρό λόγο προσωπικά… Δεν το θεωρώ κακό να μενεις με τους γονείς σου αν το επιθυμείς
Μιλαμε πολυ κακοι γονεις οι βορειοευροπαιοι!
Πάντως σε αυτές τις ηλικίες ούτε στις πιο ανεπτυγμένες χώρες μπορεί να πει κανείς ότι είναι οικονομικά εύκολο να μένεις μόνος σου. Η διαφορά είναι ότι η αλληλεγγύη δεν είναι οικογενειακή αλλά άλλου είδους, κατά κύριο λόγο υπάρχει συγκατοίκηση ή διαμονή με ερωτικό σύντροφο. Εδώ υπάρχει η διαφορά του πολιτιστικού στοιχείου της οικογενειακής αλληλεγγύης, που για διάφορους λόγους (που θέλουν συζήτηση) είναι αυτή πιο έντονη στην νότια Ευρώπη.
ρ/ΚαταπληκτικήΠοιότηταΖωής
Έφυγα να μείνω μόνος μου και έπαιρνα 700 ευρώ μισθό με 300 ευρώ ενοίκιο. Δεν έβγαινε με τίποτα η φάση και θυμάμαι το βράδυ να τρώω βραστές πατάτες γιατί δεν είχα λεφτά να πάρω τίποτα. Το ίντερνετ, το ρεύμα και τα κοινόχρηστα + όλες οι άλλες μικρομαλακίες με έκαναν να γυρίσω στο πατρικό μου.
Για καλή μου τύχη κληρονόμησα ένα μικρό διαμερισματάκι που το έφτιαξα από την αρχή (πλακάκια, τοίχους, κουζίνες, ντουλάπια, you name it). Αν δεν έμενα με τους δικούς μου για κάποιο διάστημα, δεν θα είχα ποτέ τη δυνατότητα να το φτιάξω σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα.
κοίτα να δεις που δεν μπορούμε να ανοίξουμε σπίτι
To 2018 ήμασταν 56%
Ποιος να το περίμενε ότι με τα ενοίκια να είναι όσο μισός μισθός και τη ΔΕΗ να είναι ο άλλος μισός, δε μπορεί κάποιος να μείνει μόνος του.
Κι αυτοί που δε μένουν με τους γονείς τους, οι γονείς τους πληρώνουν το νοίκι.
Λογικό, στην Σουηδία δουλεύουν από τα 16 και υπάρχει και ένα επίδομα στέγασης για νέους…
εεε εγώ σαν ελληνοαμερικανος δεν το θεωρώ 100 τοις 100 αρνητικό. Είμαι σίγουρος ότι εν μέρει ισχύει αυτό λόγω της οικονομικής κατάστασης της νεολαίας στην Ελλάδα και είναι πολύ δύσκολο να βρεις δουλειά, να κανείς οικογένεια, και τα λοιπά. Στο άλλο χέρι, ο περισσότερος κόσμος στην Αμερική φεύγουν αμέσως από το σπίτι των γονιών στην άλλη άκρη της χώρας και δεν τους βλέπουν καθόλου μέχρι να τους βάλουν σε nursing home, και αυτό το πράγμα με πειράζει πολύ. Μπορείτε σίγουρα να με διορθώνετε αλλά ήταν η σφικτότητα της ελληνικής οικογένειας που έσωσε την χώρα στην κρίση, και αν υπήρχε δουλειά δεν βλέπω το ποσοστό να είναι ακριβώς όπως είναι στην βόρεια Ευρώπη
to gelio ein pws ki oi goneis den theloun na fugoun ta paidia giati voïthane st spiti me tis 2 doulies p kanoun
ì me doulies tou spiriou ì oikonomika
Λιγη προσπαθεια θελει και θα παρουμε την πρωτια παλι.💪
Μην κοιτάτε τις οικονομίες, στην Ελλάδα σε πολλές περιοχές είναι πραγματικά δύσκολο να βρεις σπίτι. Για παράδειγμα εγώ ζω σε τουριστική περιοχή, σε νησί, το να βρεις μόνιμη κατοικία φαντάζει αδύνατο καθώς όλοι πλέον τα έχουν μετατρέψει σε airbnb και booking, είναι πολλά τα λεφτά βλέπετε. Φέτος κατάφερα βρήκα ένα διαμέρισμα από το οποίο πρέπει να φύγω τέλος Απριλίου καθώς είναι airbnb, αν ήθελα να μείνω έπρεπε να δώσω ενοίκιο που στον χρόνο θα έπιανε το σύνολο των κερδών που τους παρέχει τον airbnb. Άλλος μου ζήτησε ενοίκιο 700 ευρώ (χώρια ρεύματα κλπ) για να μου ενοικιάσει σπίτι γιατί λέει δεν τον συμφέρει, καλοκαίρι βγάζει συνολικά “χ” λεφτά.
Έχουν μετατρέψει τα πάντα σε airbnb χωρίς προδιαγραφές και ελέγχους και τουλάχιστον σε περιοχές σαν τη δική μου είναι αδύνατο να βρεις σπίτι και να είναι και τις προκοπής
Προσφορά και ζήτηση, παιδιά.
Λίγες δουλειές, πολλοί άνεργοι άρα μικροί μισθοί.
Δεν έχει ανοικοδόμηση εδώ και χρόνια, ο πληθυσμός ανεβαίνει, ανεβαίνουν τα ενοίκια.
Η (εκάστοτε)κυβέρνηση αντί να δώσει λεφτά στον κόσμο να κάνει δουλειές, να προσλάβει προσωπικό, να βγάλουν όλοι φρέσκο χρήμα και να τα πάρει και πίσω στο 3πλασιο από φόρο κερδών, προτιμά να μασουλάει τα λεφτά της ΕΕ για να δίνει δουλίτσες σε “ημετέρους” και να παίρνουν μίζενς τα “στελέχη” της.
Όποιος συνεχίζει και ψηφίζει τους ίδιους που μας έφεραν ως εδώ, ε, καλά να πάθει.
Παράξενο το πως γίνεται αυτό σε μια χώρα που ο μέσος όρος μισθοδοσίας για χημικό μηχανικό με μεταπτυχιακό είναι 600-800€ το μήνα…
Σε έναν παρόμοιο χάρτη νομίζω είχα δει πως η Κροατία έχει το τι μεγαλύτερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη.
Κάποιος θα πει πως λογικό λόγο οικονομικής κατάστασης των χωρών και της ανάπτυξης. Αλλά θα πω πως Ολλανδία φτάνεις 18 και σε διώχνουν με τις κλωτσιές από το σπίτι. Λόγο κουλτούρας και νοοτροπίας. Και είσαι αναγκασμένος να βρεις μια “πορεία” . Έτσι από νωρίς έχεις όλες τις υποχρεώσεις μόνος σου και στη συνέχεια βρίσκεσαι γρήγορα οικονομικά ανεξάρτητος. Είναι big deal γιατί γρήγορα ο κάθε νέος γίνεται μέλος της οικονομίας της χώρας και όχι απλά βάρος. Βέβαια στην Ελλάδα λόγω αστάθειας περισσότερο , (δεν θα πω ανεργίας γιατί έχω πολύ mixed signals για αυτό ), ένας νέος αν δεν πετύχει αμέσως με τις σπουδές και με την εργασία συνεχίζει μέχρι πολύ αργότερα να είναι “βάρος” στην οικογένεια και κάποιες φορές και χώρα.
Παιδιά το να μενεις με τους γονείς σου σήμερα βγάζει νόημα, τουλάχιστον για μένα. Εγω έφυγα απο το σπίτι μου στα 18 για να σπουδάσω σε άλλη πόλη και ξαναγύρισα στα 25 μου με τον κορονοιο πριν 2 χρονια. Θέλω να πω έμενα πολλά χρόνια μόνη μου σε διαμέρισμα και έχω εμπειρία το πως είναι και αυτό. Ηταν το καλύτερο που θα μπορούσα να κάνω να γυρισω στο πατρικό μου. Μένουμε σε μονοκατοικία. Ιρεμία, ησυχία, χώρος που είναι κάτι πολυ σημαντικό για μένα και για την δουλειά μου γιατί χρειάζομαι εργαστήριο. Τα έξοδα μου έπεσαν στο 1/6 οπότε αγόρασα πράγματα που χρειαζόμουν και δεν τα έπαιρνα λόγο χρημάτων, έχω παρέα, βοήθαω τους γονείς μου παρά πολύ γιατί έχουν μια ηλικία και το να κάνω εγώ πράγματα για αυτούς βγάζει νόημα. Έχω τους φίλους μου στην ίδια περιοχή, δεν έχω να ασχολουμε με άπεσιους γείτονες, κοινόχρηστα, φασαρία απο αλλά άτομα/διαμερίσματα. Η ησυχία είναι τόσο τέλεια, στην Αθήνα που σπούδαζα είχα συνέχεια ημικρανίες απο την μόνιμη φασαρία. Γενικά η ποιότητα ζωής μου έχει ανέβει κατακόρυφα και δεν μπαίνω καν στα έξοδα όπως κοινόχρηστα, ενοίκια, ρεύμα κλπ που είναι τρελά καθε μήνα. Κάποιος με έναν βασικό μισθό δεν μπορεί μόνο απο αποψη εξόδων να συντηρήσει ενα σπίτι.
Πέρα από όλα αυτά που είπατε τύπου οικονομία ,Οι πόλεμοι που πέρασε ο έλληνας μας έχει φέρει πιο κοντά Λόγω επιβίωσης.Στην Ελλάδα έχουμε άλλη κουλτούρα. Εδώ προσέχουμε τους γονείς μας όταν Μεγαλώνουν.Γι’ αυτό και κρατάμε 2-3 Κατοικίες και 1-2εξοχικά σπίτια Μέσο όρο. Εγώ κρατάω και από Αγγλία και ξέρω ότι εκεί στα 18 τους φεύγουν απ’ το σπίτι Και ζούνε μόνοι τους. Γενικά η κουλτούρα τους δεν εφαρμόζει να παίρνουν τα γερόντια μες το σπίτι τους όπως κάνουμε στην Ελλάδα. Ένας λόγος είναι η κοινή ωφέλεια και επιδοτήσεις του κράτους για τους ηλικιωμένους Και έτσι δεν έχουν πολύ ανάγκη.Στην Ελλάδα υπάρχει και το αν δε με προσέχεις δε θα πάρεις το σπίτι εκμετάλλευση. Ενώ στην Αγγλία παίρνεις Το σπίτι Εν ζωή κιόλας. Βέβαια υπάρχουν και Εξαιρέσεις Στους κανόνες αυτούς.
Πέρα από το οικονομικό κομμάτι το οποίο παίζει σίγουρα μεγάλο ρόλο, σαν κοινωνία και παράδοση είμαστε κοντά με την οικογένειά μας. Σε πιο βόρειες χώρες όταν το παιδί πάει 18 το διώχνουν κακήν κακώς από το σπίτι. Εδώ ο θεσμός της οικογένειας είναι ιερός και παίζει και αυτό μεγάλο ρόλο. Πολλοί φιλοξενούν τους γονείς τους για να τους φροντίσουν ή για να βοηθήσουν και αυτοί στο μεγάλωμα των παιδιών τους. Πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε με τα παππουδια μας να μένουν μαζί ή πολύ κοντά.
Δεν είναι απαραίτητα ένα κακό στατιστικό. Απλά αντιπροσωπεύει εν μέρει την κουλτούρα μας.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΡΩΤΟΙ!?!?!?!? 😡😡😡
Ώπα υπάρχουν και χειρότερα!
Πέρα από την πλάκα δεν είναι θέμα επιλογής νομίζω αλλά αναγκαίο κακό..
Τι εννοείς? Υπάρχουν χώρες που δεν μένουν με τους γονείς τους¨? Πολύ Ουτοπικό, δεν το πιστεύω.
νο 3
Μένω Δανία, η διαφορά είναι η εξής : μόλις κλείσεις τα 16 και συνεχίζεις να πηγαίνεις σχολείο, το κράτος σου δίνει επίδομα μόρφωσης το ποιο είναι γύρω στα 1.800 ευρώ το μήνα.
Αυτά τα λεφτά πάνε στον λογαριασμό σου μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει, μέχρι το μεταπτυχιακό σου. Οπότε ειναι σύνηθες τα παιδιά μένουν μόνα τους από την ηλικία των 16.
Ρε,
Ποιοι μας πήραν την πρωτιά;?!
ΠΑΝΤΟΥ ΠΡΩ ΤΟΙ
Χαρτης της Ευρωπης του 2014*
Ρε αδελφέ Άμα θέλεις να δημιουργείς εντυπώσεις κάνω το σωστά. Μάθε αριθμητική και μετά ανέβασε στο reddit κρητική