Een derde van 55-plussers vindt dat ze te groot wonen, maar zoektocht naar toekomstbestendig huis duurt vaak jaren
by Chronicbias
Een derde van 55-plussers vindt dat ze te groot wonen, maar zoektocht naar toekomstbestendig huis duurt vaak jaren
by Chronicbias
18 comments
Wederom: Er moet gebouwd worden.
Ik merk dat oudere mensen liever niet in een appartement gaan wonen als ze hun hele leven in een rijtjeshuis hebben gewoond. Terwijl dat juist perfect voor ze is: gelijkvloer, onderhoud is grotendeels uitbesteed, geen grote tuin om te onderhouden, dicht bij voorzieningen, dicht bij openbaar vervoer (meestal), makkelijk om bij andere mensen uit het gebouw op bezoek te gaan.
Er zit een stigma op. Iets wat ik in het buitenland totaal niet zie, daar zie ik oudere mensen voornamelijk in appartementen wonen.
Mijn ouders hebben het ook geprobeerd, maar ze hadden dan meer moeten betalen voor minder woonruimte. Ze hebben uiteindelijk maar het rijtjeshuis laten verbouwen.
>30 procent zoekt al ruim 2 jaar naar een geschikte woning. Dat blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder bijna 30.000 leden van het Opiniepanel. Onder alle ondervraagde 55-plussers zoekt 15 procent op dit moment naar een toekomstbestendige woning, en wil nog eens 27 procent dat op termijn gaan doen
Hoe zoekt 30% al ruim 2 jaar naar een geschikte woning als maar 15% op zoek is?
>Een derde van 55-plussers vindt dat ze te groot wonen
>Een derde (33 procent) van alle 55-plussers in het onderzoek laat weten op dit moment meer woonruimte in gebruik te hebben dan nodig.
Te groot en meer dan nodig zijn verschillende dingen, toch? Is nuance hoor maar te groot klinkt slecht, meer dan nodig klinkt fijn.
Dit speelt dan blijkbaar vooral bij mensen die huren.
Misschien zou de woningbouw iets actiever moeten bemiddelen tussen die mensen?
Toestaan dat mensen onderling kunnen ruilen zonder op een wachtlijst te moeten staan oid.
Er is blijkbaar wederzijdse vraag en aanbod.
Mijn ouders willen graag, maar er zijn geen complexen waar ze camper een paar dagen voor de deur kunnen zetten. Dus wachten ze tot de camper de deur uit gaat.
Een tante van mij ook. Die is in de 70. Al jaren woont zij in een rijtjes huis waar haar kinderen geboren en opgegroeid zijn. Ze betaald maar iets van 300 euro aan huur en als zij verhuist dan mag ze 700 euro gaan ophoesten. Dus ja zij blijft maar zitten in haar een gezinswoning in haar eentje.
Mijn ouders hebben hun hele leven gehuurd, wilden kleiner wonen en dus een groot huis achterlaten. In een grote stad met veel jongeren. Ze konden naar een drie -kamer mini appartement tegen ca €500 meer huur dan hun eengezinswoning.
Uiteindelijk wat gevonden in een dorp verderop, maar belachelijk dat ze eigenlijk actief werden tegen gewerkt en eigenlijk die hele generatie maar naar 50m² moet tegen idiote huren.
De zoektocht heeft hier ook een kleine vijf jaar geduurd.
Mensen hebben ook vaak weinig zin om €1200 kale huur te betalen terwijl ze of een lage hypotheek hebben of t huis al hebben afbetaald.
Ik ken er ook een, 82 jarige vrouw die nog steeds in hetzelfde rijtjeshuis woont waar ze vroeger met zn vieren woonden. Krijgt regelmatig een aanbod voor een andere huurwoning maar daar gaat ze niet op in want daar zit geen tuin bij. Wel klagen dat de huur zo hoog is, maar blijkbaar is een tuin ze wel €300 in de maand waard.
Jaren zoeken vind ik niet bijzonder. Ik neem aan dat ze al een huis hebben en dan kun je gewoon ontzettend kieskeurig zijn.
Tenminste, dat was ik wel. Mijn eerste huis was een huis dat ik eigenlijk alleen maar kocht omdat ik iets moest hebben en dat huis was meteen beschikbaar. Toen ik daar twee jaar woonde heb ik 5 jaar lang elke maand huizen en nieuwbouwprojecten bekeken op funda voordat ik eindelijk een (nieuwbouw) huis kocht. En ruim 2,5 jaar later ben ik daar ook gaan wonen.
Maar ik moest niets en kon dus elk huis afwijzen als iets eraan mij niet beviel, want ik had al een plek om te wonen. Dat is een vrij groot verschil met iemand die bij wijze van spreken volgende week dakloos is; dan is twee jaar zoeken wel erg veel.
Ik zie in de thuiszorg verschillende redenen:
– Iemand wilt niet verhuizen. Kan uit herinneringen komen, liefde voor waar ze wonen, of het is lichamelijk te moeilijk.
– Te grote huur verschil. Men gaat meer huur betalen en dat is dan honderden euros duurder.
– Wachten op een passende woonvorm. Een vrouwtje die ik in zorg had kon niet meer de trap op in haar eengezinswoning. Leefde dan ook in de woonkamer en keuken. Zij wachtte echter al 2 jaar om in verzorgingstehuis te wonen bij haar zoon in de buurt (lage indicatie, waardoor langere wachttijd). Verhuizen heeft dan weinig zin als je dan weer gaat verhuizen. Ze is niet lang geleden wel verhuist.
Merk zelf dat er voor ouderen meer passende woningen zijn, maar het opvullen hiervan loop stroef mede door het bovenstaande.
Ja er is te kort 100%. Maar de doorloop voor passende woningen is stroever doordat meerdere groepen vast lopen.
Meanwhile, ik ben hun wijkverpleegkundige die nog bij haar ouders woont 🧍🏻♀️.
Ik woon in rijtjeshuis met gezin terwijl oud wijf buurvrouw alleen woont, haar kinderen al 20 jaar verhuisd.
Ook een paar x pogingen woningruil maar woningcorporaties werkt niet gemakkelijk mee.
Toch gaan hier de kapitale 50+ appartementen met eigen parkeerplek, groot balkon en 2,5 slaapkamer als zoetje broodjes. Kosten tussen de €450k en €750k.
Eigenlijk ook niet gek, als jij een afbetaalde woning woning te verkopen hebt is dat goed 1 op 1 te doen.
Ik wil best wel ruilen met die mensen! Ik heb in de aanbieding:
Compacte woning gemaak van gerecyclede houtproducten (zeer milieu vriendelijk dus) op een toplocatie!
Liggend aan het water met een snelweg op 1 minuut afstand!
Zeer voordelig qua belastingen en heffingen!
/S
Mijn ouders wonen ook zeer riant (vrijstaand). Schoonouders idem maar rijtjeshuis.
Beiden kunnen geen kant op zonder in maandlasten (fors) omhoog te gaan. Bovendien is er ook, zeker in het geval van mijn ouders die in een dorp wonen, helemaal niks geschikts te vinden.
Voor mijn werk spreek ik veel ouderen. De vraag naar kleiner wonen komt dan ook voorbij. En het is altijd: waarom zou ik (a) weggaan als ik hier al 50 jaar woon? Logisch, we gaan mensen niet zo maar van hun plek jagen. En (b) waarom zou ik meer gaan betalen als ik kleiner ga wonen? De optie (c) is om deelverhuur te doen, maar dat kan vaak niet.
Hier in mijn complex (sociale huur) zijn relatief grote huizen, 3 slaapkamers aparte keuken en twee balkons. Echt ruim. In de meeste woningen wonen 3/4 personen.
Bij mij op de galerij wonen ook twee oudere dames. Allebei alleen, kinderen het huis uit enz.
Ze hebben allebei aangegeven dat ze kleiner willen wonen en die kleinere woningen zijn ook beschikbaar.
Weet je wat ze het meeste tegenhoud? De verhuizing. Geen hulp en uit sociale huur moet je binnen een maand weg zijn als je wat nieuws hebt gevonden.
Het idee dat ze binnen een maand een nieuw huis moeten inrichten en een oud huis moeten achterlaten is al stressvol.
Klinkt misschien stom als je in de 30 bent maar als je richting de 70 gaat is dat een enorm obstakel.
Ze krijgen ieder half jaar wel een kekke nieuwsbrief met nieuw aanbod voor 60+ woning. En dan ook de tip alvast tussen de dozen te gaan zitten zodat je ingepakt bent zodra je een andere woning krijgt toegewezen.
Help die mensen gewoon een beetje.Het is niet altijd onwil.
Comments are closed.