Velti því fyrir mér hvað margir urðu fyrir ofbeldi af hálfu foreldra sinna ? mér var tvisvar hegnt fyrir “vonda” hegðun, með rasskellingu.

6 comments

1. Það var alltaf undirliggjandi ógn þegar ég ólst upp að ef þú hagar þér ekki þá verðuru rasskelltur. Sem ég tel vera nauðsyn þegar þú elur upp börn, annars eluru bara upp litlar frekjur 🙂

   Ég man ekki eftir að hafa verið rasskellur oft, kannski einu sinni eða tvisvar. Það var mun meira andlegt ofbeldi á mínu heimili, sem er verra að mínu mati. Áhugavert kort.

   Edit: Mér þykir leiðinlegt að þið sem lesið þetta farið beint í að skilja þetta sem ég að segja að það er ok að slá börnin þín. Ég er að tala um að hafa ógnina til staðar, ekki að lemja börnin þín.

2. Ég var rassskelltur svo oft að ég hef hreinlega ekki tölu yfir hversu oft það gerðist. Þegar bróðir minn braut af sér var umsvifalaust gert ráð fyrir að ég hafði gert það. Hið sama gilti í bekknum mínum í skólanum. Var mjög virkur og forvitinn krakki. Skrúfaði öll raftæki í sundur, fiktaði í öllu sem ég kom höndum á.

   Þetta varð til þess að ég hef alltaf upplifað sekt þó ég hafi ekkert gert af mér. Stundum koma upp morðmál á Íslandi og ég í höfðinu upplifi tímabundið að mér verði kennt um þetta. Sem er einkennilegt því ég er enginn ofbeldismaður.

   Ég erfi rassskellingarnar þó ekki við móður mína sem ég elska einkar mikið. Þetta var það sem hún kunni og hún hafði ekki hugmynd um hvernig hún átti að ráða við svona ofvirkan dreng. Þetta varð þó til þess að ég veit að ég vil ekki eignast börn sjálfur, ég hef of miklar áhyggjur af því að þau yrðu eins og ég.

3. Litlu viðkvæmu fiðrildin. Ég var líka rassskeltur og það rættist alveg úr mér. Held því ekki gegn mínum foreldrum. Gæti ekki verið meira sama.

   Refsingin verður að passa við glæpinn. Alltof mikið af foreldrum í dag sem eru aumingjar og grenja yfir því minnsta. Og svo krakkarnir þeirra eru sjalfselsk ofdekruð aga laus dýr sem eru andlega ónýt. Ekkert má gerast þá verður allt stopp.

   Sagan segir okkur að þeim betur mannskepnan hefur það þeim verra líður henni.

   Þetta verður líklega down votað þar sem obbinn af fólki þolir ekki gagnrýni og móðgast auðveldlega.

   Það er ekkert að því að móðgast en þú sem að móðgast verður að taka það upp með sjálfum þér. Engin hefur dáið úr því að móðgast.

4. Við bræðurnir vorum oft lúskraðir og beltaðir ef við gerðum einhvað af okkur.

   Ef við blótuðum þá var sápa í munn og ef við kláruðum ekki matinn þá vorum við teknir hálstaki og mataðir, ef þú ælir þá borðaru bara æluna þína.

   Eldri bróðir minn lenti í að gamli henti honum í kalda sturtu og beint út nakinn í snjóinn þegar hann var 6 ára, systir múttu kom honum inn snögglega sem vetur fer.

   Var samt aldrei rasskeltur, pabba fannst það óviðeigandi.

5. Var sjálfur rassskelltur einu sinni eða tvisvar, yngri systkini mín ekki.

   Dan Carlin fjallaði um þetta í Hardcore History þættinum Suffer the Children. Það er áhugaverð tilraun nútímans, að lemja ekki börnin sín.

6. Rasskelltur, sápa í munninn fyrir munnsöfnuð, ef maður var villtur og að hlaupa um með læti eða eitthvað svipað var kannski rifið í mann og maður sleginn í hnakkann.

   Líkamnlegar refsingar sitja sammt minnst í mér í dag, kannski afþví að ég skilda afhverju þær gerðust(hvort sem mér fannst það réttlátt eða ekki) það sem ég man mest eftir er þegar foreldrar mínir öskruðu á mig því oft var það erfitt að skilja hvaðan sú reiði kom, eða mér fannst það allavega oft koma útaf engu. Pabbi var líka með góða bassa söngrödd og þegar hann hækkaði róminn heyrðist það yfir í næsta bæjarfélag, vinir mínir voru skíthræddir við hann útaf því.

   Situr alltaf eftir í mér eitt atvik, þegar ég var svona 8-9 ára og var að æfa lag á blásturshljóðfæri en hafði ekki alveg hæfnina í efstu nóturnar, pabbi sat með mér við píanóið og var að reyna að hjálpa mér að ná þessu, fljótlega var hann kominn í öskurs gírinn afþví að ég klúðraði því alltaf og því oftar sem ég klúðraði því mun hærra öskraði hann á mig, missti allan áhuga á því að æfa mig á hljóðfæri eftir það atvik.

   Foreldrar mínir voru sammt mjög góðir foreldrar þrátt fyrir þetta og voru mjög ástrík, þau voru alin upp við ennþá meiri aga en ég og þetta voru aðferðinar sem þau kunnu.